Arkadaşlar, sahadaki antrenman sırasındaki o ani “patlama” sesinden sonra topuk arkasında hissedilen boşluk hissi ile yürüme bozukluğunun tanısında net bir ayrım koyamıyorum. Acil durumda hastanın topuğu uçlarının üzerine kalkmaya çalışması (single-heel-stand testi) ile Thompson testi arasındaki duyarlılık/özgüllük oranlarını gerçekten hangi klinik parametreler belirliyor?
İkincisi, tam kopma ile kısmi yırtılma arasında ayak bileği dorsifleksiyon açısı, ayak parmak uçlarına inememe derecesi ve yürürken görülen kompenzatuvar adım deseninin (örneğin gastroknemius vs. fleksör dominantlığı) nesnel olarak nasıl ayrıştığından bahsetmek istiyorum. Parmak ucu testi (Thompson) ile nokta presür hassasiyetinin, özellikle sporcu popülasyonunda makul bir tanı matrisi oluşturması için hangi eşik değerlerine bakmalıyız? Amacım, sahada hızlı bir klinik tarama parametreleri matrisi oturtmak; bu konuda kanıta dayalı sınırlandırması olan var mı?
"Çift Monitörlü Metin Karşılaştırma: Sol: Transkripsiyon / Sağ: Orijinal Belge"
Yazar
Yazılar
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.