Venezia Futbol Kulübü, İtalya'nın Venedik şehrinde bulunan ve şu anda İtalyan futbolunun en üst seviyesi olan Serie A'da mücadele eden bir profesyonel futbol kulübüdür.
Kulüp, başlangıçta 1907 yılında Venezia Foot Ball Club adıyla kurulmuş olup, tarihlerinin büyük bir bölümünü İtalya'nın en üst iki liginde geçirmiştir.
Venezia kulübünün tarihsel olarak elde ettiği en büyük başarı, 1940-1941 sezonunda Coppa Italia kupasını kazanmasıdır. Bu kupa zaferinin ardından, kulüp bir sonraki sezonda Serie A'da elde ettiği en yüksek sıralama olan üçüncü sırada yer almıştır.
Kulüp Tarihçesi
İlk Yıllar ve Kuruluş
14 Aralık 1907'de, yaklaşık 20 tutkulu kişi tarafından, iki Venedik spor kulübünün futbol bölümlerinin birleşmesiyle kuruldu: Martial Gymnastics Society ve Costantino Reyer. Kulübün kurucularının, yeni futbol kulübüne hayat vermek için seçtiği yer, Campo San Bortolomio yakınındaki "Da Nane in Corte dell'Orso" adlı restorandı. Kurucu üyeler arasında, ilk başkan Davide Fano; İsviçre kulübü FC Winterthur'dan gelen ve takımın ilk teknik direktörü ve kaptanı olan Walter Aemissegger; Guido Battisti; Antonio Borella; Gerardo Bortoletti; "Baciccia" olarak da bilinen Aldo Federici; "Pioppa" lakaplı Pietro Golzio; Silvio Lorenzetti; Pietro Piccoli; Primo Pitteri; Alessandro Santi; Marcello Santi; Luigi Vianello; Pietro Visintin ve Mario Vivante yer aldı.
Kulübün ilk yıllarında maçlar, Sant'Elena'daki çam ormanında yapılıyordu. Venezia'nın ilk karşılaşmaları, Padova, Verona ve Vicenza gibi Veneto takımlarına karşı oynandığı gibi, aynı zamanda Venedik limanına demirleyen gemilerin mürettebatlarıyla da gerçekleştirildi. Venezia'nın ilk resmi maçı ise 22 Aralık 1907 tarihinde Vicenza ile oynandı ve 1-1 beraberlikle sonuçlandı.
Venezia kulübü, ilk kez 1909 İtalya Futbol Şampiyonası'nda ülkenin en üst liginde mücadele etmiştir. Veneto bölgesini temsil eden tek takım olarak, Venezia doğrudan yarı finale yükselmiş ve Lombardia grubunun galibi olan US Milanese ile karşılaşmıştır. İlk maçta 7-1 mağlup olan Venezia, rövanş maçında da 11-2'lik bir yenilgiye uğramıştır.
Venezia kulübü, İtalya'nın en üst ligi olan Prima Categoria'da 1910-11 sezonundan itibaren mücadele etmiştir. Bu dönem, kulübün 1914-15 sezonunda oynadığı son maçları içerir; bu sezon, İtalya'nın I. Dünya Savaşı'na girmeden önceki son lig sezonuydu.
1911-12 sezonunda, Venezia takımı Veneto-Emilia bölgesel grubunu kazanarak İtalya şampiyonası finaline yükseldi. Finalde rakip olan Pro Vercelli ile oynanan ilk maç 7-0, ikinci maç ise 6-0'lık skorlarla Venezia'nın mağlubiyetiyle sonuçlandı.
7 Eylül 1913 tarihinde, Venedik'in Sant'Elena adasında bulunan ve daha sonra Stadio Pier Luigi Penzo olarak anılacak olan Campo Sportivo Comunale di Sant’Elena stadyumu açıldı. Stadyum, 500'den fazla seyirci kapasiteli kapalı bir tribüne sahipti. Açılış maçında Venezia, Genoa karşısında 0-7'lik bir mağlubiyet yaşadı.
1914-15 sezonunda Venezia takımı, yarı finale yükselme hakkı kazanmış ve savaş nedeniyle ligin askıya alınmasından önce A Grubu'nda dördüncü sırada yer almıştır.
1919-1939 dönemi.
AC Venezia
Nisan 1919'da, o dönemde *Il Gazzettino*'nun genel merkezinin bulunduğu Palazzo Gritti-Faccanon'da, Venezia F.B.C. ve daha küçük bir kulüp olan Aurora F.B.C.'nin üyeleri bir araya gelerek güçlerini birleştirmeye ve kulübün adını Associazione Calcio Venezia olarak değiştirmeye karar verdiler. Bu önemli olay sırasında, hükümet de lagün bölgesindeki bu kulübü yeniden canlandırmak için olağanüstü bir katkı sağlayarak, spor alanının askeri üs olarak kullanılmasına karşılık 40.000 lira sağladı.
1921-22 sezonunda Venezia takımı, Serie B'ye (Seconda Divisione) düşmüştür. Venezia, 1926-27 sezonunda yeniden Serie A'ya (Prima Divisione) yükselmiştir. Ancak, daha sonra kurulan "Divisione Nazionale" ile birlikte, Serie A İtalya futbolunun en üst ligi haline gelmiş ve Prima Divisione, ikinci seviye olarak kalmıştır.
1927-28 sezonunda, İtalya'nın en üst ligi olan Prima Divisione'de Venezia takımı, A Grubu'nda Atalanta'nın ardından ikinci sırada yer aldı. İtalyan Futbol Federasyonu'nun aldığı bir karar ile ligin 32 takıma çıkarılması ve ikişer takımın yarıştığı gruplar oluşturulması üzerine, Venezia doğrudan Divisione Nazionale'ye katılmaya hak kazandı.
1927-28 sezonunda, İtalya'nın en üst düzey futbol ligi olan Divisione Nazionale'de Venezia takımı, B Grubu'nda 11. sırada yer alarak ligden düşmüş ve Serie B'ye gönderilmiştir. Serie B, 1929-30 sezonunda faaliyetlerine başlamıştır. Venezia, o sezon Serie B'de 7. sırada tamamlamıştır.
SS Serenissima
1930 yazında, Venezia kulübü "Società Sportiva Serenissima" adını aldı ve kulüp renkleri, Venedik Cumhuriyeti'nin bayrağındaki kırmızı renge dönüştürüldü. Aynı zamanda, kulübün sembolü olarak Saint Mark Aslanı, formanın ön yüzüne yerleştirildi.
Mayıs 1931 tarihinde, Uluslararası Kadın Jimnastik Yarışmaları kapsamında, Venedik'teki Sant'Elena stadyumu, Birinci Dünya Savaşı'nda görev yapmış olan havacı Pier Luigi Penzo'nun anısına adlandırılmıştır.
S.S. Serenissima, 1929-30 sezonundan itibaren Serie B'de geçirdiği beş sezonun ardından, 1933-34 sezonunda Serie B'nin B Grubu'nda sonuncu olarak düşme tehlikesiyle karşılaştı. Ancak, kulüp bir sonraki sezon için takımlar arasındaki sayı 26'dan 32'ye çıkarılmasıyla ligdeki yerini koruyabildi.
AC Venezia yükseliyor.
1 Ağustos 1934 tarihinde kulüp, o dönemde kaçınılmaz olan "Fascista" ekini de içeren eski adıyla Associazione Calcio Venezia'ya geri döndü ve geleneksel siyah-yeşil renklerini yeniden benimsedi.
1934-35 sezonunda Serie B'de mücadele eden Venezia, ligi 11. sırada tamamladı ve henüz yeni kurulan Serie C'ye düşürüldü. Ancak Venezia'nın Serie C'deki serüveni kısa sürdü; takım, 1935-36 sezonunda ligin zirvesine yükselerek doğrudan Serie B'ye döndü. Aynı yıl, Coppa Italia'da çeyrek finale yükselen Venezia, Padova, Fiumana (günümüzde Rijeka) ve Pistoiese takımlarını mağlup etti; ancak S.S. Lazio karşısında 2-0'lık skorla elendi. Bu takımın en önemli özelliği, Armando Varini, Aldo Biffi ve Attilo Kossovel'den oluşan güçlü orta sahaydı.
Bir sonraki sezon, Venezia kulübü 1936-37 Coppa Italia'da çeyrek finale yükseldi; ancak A.C. Milan ile oynadığı maçta 2-0 mağlup oldu. Aynı sezon, 1936-37 Serie B liginde Pro Vercelli, Messina ve Catania takımlarıyla yaptığı küme düşme play-off maçlarını kazanarak ligdeki yerini korudu.
1937 yılında, Arnaldo Bennati'nin kulüp başkanı olarak göreve gelmesiyle birlikte Venezia, yükseliş dönemine girdi. 1937-38 sezonunda Serie B liginde mücadele eden Venezia, ligi 8. sırada tamamladı. Bennati, Víctor Tortora ve Giovanni Alberti gibi önemli oyuncuları kadrosuna dahil etti.
1938-39 sezonunda, Serie B liginde Venezia takımı ikinci sırada yer alarak Serie A'ya yükselme hakkı kazandı. Bu yükseliş, son maçta Bergamo'da Atalanta'yı 0-1 mağlup etmeleriyle gerçekleşti. Venezia, aynı puan toplamına sahip olmasına rağmen, daha iyi gol averajıyla Atalanta'nın önünde ikinci sıraya yerleşerek bu başarıya ulaştı. Venezia formasıyla Serie A tarihinde en çok gol atan oyuncu (45 gol) unvanını taşıyan Francesco Pernigo, bu tarihi golü 5.000 Venezia taraftarının önünde attı. Venezia'nın teknik direktörü o dönemde Giuseppe Girani idi.
Venezia'nın Serie A'ya yükselmesi, Stadio Pier Luigi Penzo'da yeni bir yenileme çalışmasını beraberinde getirdi. Mevcut tribünlerin genişletilmesiyle birlikte stadyumun kapasitesi 10.000'den 22.000'e çıkarıldı.
1939-1968 dönemi.
Altın Çağ
Serie A'ya 12 yıllık bir aradan sonra yeniden katılan Venezia, Luigi Busidoni, Silvio Di Gennaro, Sergio Stefanini ve en önemlisi Valentino Mazzola gibi oyuncuların takıma katılmasının ardından güçlendi. Mazzola, askere gittiği dönemde Venedik'te bulunuyordu ve Campo dei Bacini'deki askeri temsilcilerle gösterdiği performansın ardından Venezia tarafından dikkat çekildi. Venezia, onu önce deneme sürecine aldıktan sonra Serie C ekibi Alfa Romeo Milano'dan satın aldı. 1939-40 sezonunda Venezia, Serie A'da 10. sırada yer alarak, kulüp tarihinin en başarılı iki sezonuna doğru önemli bir adım attı. Bu sezonda, gelecekteki şampiyon Ambrosiana Inter'i Venedik'te mağlup etmeleri dikkat çekiciydi.
1940 yılında Venezia kulübü, teknik direktörlük görevine Giovanni Battista Rebuffo'yu getirdi ve kadrosunu A.C. Milan'dan transfer edilen Ezio Loik ile daha da güçlendirdi. Loik, Venezia'da Valentino Mazzola ile unutulmaz bir ikili oluşturdu. 1940-41 sezonunda Serie A liginde ligin ortası sıralarında (12. sırada) yer almalarına rağmen, Venezia aynı yıl İtalya Kupası'nı (Coppa Italia) kazanarak kulüp tarihinin ilk büyük kupasını elde etti. Kupa yolculuğunda Venezia, 32. turda MU Borzacchini'yi, 16. turda Udinese'yi, çeyrek finalde Bologna'yı ve yarı finalde S.S. Lazio'yu mağlup ederek finale yükseldi. Finalde A.S. Roma ile karşılaşan Venezia, ilk maçı Roma'da 3-3 berabere tamamladı. Rövanş maçında Stadio Penzo'da oynanan karşılaşmada ise Ezio Loik'in attığı golle Venezia, sahadan 1-0 galip ayrılarak kupayı müzesine kaldırdı.
Bir sonraki sezon, Venezia şampiyonluk (Scudetto) için önemli bir yarış verdi. 1941-42 sezonunda Serie A'da, Loik ve Mazzola ikilisi büyük bir performans sergilerken, Francesco Pernigo ligde 12 gol kaydetti. Sezonun sonlarına doğru, Venezia, Stadio Penzo'da Roma ile kritik bir maça çıktı; ancak Venezia, penaltı atışını kaçırarak mağlup oldu ve Roma, 42 puanla şampiyonluğa ulaştı. Torino 39 puanla ikinci, Venezia ise 38 puanla üçüncü sırada yer aldı. Bu üçüncülük, Venezia'nın Serie A tarihindeki en iyi derecesidir. 1941-42 Coppa Italia'sında, Venezia, 32. turda Torino'yu, 16. turda Pisa'yı ve çeyrek finalde Bologna'yı mağlup etti; ancak yarı finalde A.C. Milan'a karşı 2-1'lik skorla yenildi.
1942 yazında, Venezia kulübü, Loik ve Mazzola'yı Torino takımına, o dönem için oldukça yüksek bir ücret olan 1.200.000 lira karşılığında transfer etti. Venezia, 1942-1943 sezonunda Serie A liginde zorlu bir süreç yaşadı ve ligin 14. sırasına yerleşti. Takım, Serie A'da kalabilmek için Bari ile oynanan play-out maçını kazanmak zorunda kaldı. Ancak, 1942-1943 Coppa Italia sezonunda Venezia, üç yıl içinde ikinci kez finale yükseldi. Finalde Venezia, Torino'ya karşı 4-0 mağlup oldu ve Mazzola, eski kulübüne karşı gol kaydetti.
1942-1943 sezonunun ardından, İtalya'daki futbol müsabakaları, II. Dünya Savaşı nedeniyle askıya alınmıştır.
Savaş sonrası dönem.
II. Dünya Savaşı'nın ardından, Venezia kulübü adını "Associazione Calcio Venezia" olarak yeniden aldı.
İtalya'da, ulusal futbol ligleri 1945-46 sezonunda oynanan İtalyan Futbol Şampiyonası ile yeniden başlatıldı ve Venezia bu sezonda tablo sıralamasında 13. sırada yer aldı. Serie A ligi, 1946-47 sezonunda yeniden faaliyete geçti; ancak Venezia, Valeriano Ottino'nun (Venezia oyuncusu olarak bir Serie A sezonunda en çok gol atan oyuncu) attığı 13 gole rağmen, lige veda ederek Serie B'ye düşürüldü. Aynı dönemde, Arnaldo Bennati başkanlık görevinden ayrıldı. Kulüp tarihindeki bu zirvenin ardından, belirsizliklerin hakim olduğu bir dönem başladı.
1947-48 sezonunda Serie B'de dördüncü sırada yer alan Venezia, sportif direktör Giuseppe Girani ve teknik direktör Mario Villini yönetiminde 1948-49 sezonunda Serie A'ya yükseldi. Takım, bu sezonda ikinci olarak ligi tamamladı ve Vicenza'nın sadece bir puan önünde yer aldı.
But Venezia ciddi mali zorluklarla karşı karşıyaydı; bu durum o kadar büyüktü ki, 1949-50 sezonunda Serie A'da kulübün başkanlığı yerel bir belediye konseyi tarafından yürütülüyordu. Venezia, golcü oyuncusu Adriano Zecca'yı Roma'ya satmak zorunda kaldı ve üst düzey ligde rekabet edebilecek yeterli kaliteye sahip değildi; sadece 16 puanla sonuncu oldu. 1950 yazında, Mario Renosto A.C. Milan'a transfer edildi ve ertesi sezon rossoneri ile Serie A şampiyonluğunu (Scudetto) kazandı.
Serie B'ye düşüşünün ardından, Venezia kulübü 1950-51 sezonunda, Pietro Broccini'nin attığı 20 gole rağmen, ligin orta sıralarında, 6. sırada yer aldı. Sezon sonunda, Broccini Inter Milan takımına transfer oldu.
1951-52 sezonunda Venezia takımı, Serie C'ye düşerek üçüncü lige gönderildi. Takım, Carlo Alberto Quario yönetiminde 1956-57 sezonunda gösterdiği performansla yeniden yükselerek Serie B'ye döndü ve bu süreçte dört sezon boyunca üçüncü ligde mücadele etti.
Venezia, Serie B'de mücadele etmesine rağmen, 1958-59 Coppa Italia sezonunda etkileyici bir performans sergiledi. Roma ve Torino takımlarını eleyerek yarı finale yükseldi; burada Inter'e mağlup olduktan sonra, Genoa ile oynanan üçüncülük maçında da yenildi. Sezonun sonunda teknik direktör Carlo Alberto Quario görevinden ayrıldı. Venezia, 1959-60 sezonunda Monza ve Taranto takımlarıyla oynadığı düşme belirleme maçlarında kıl payı Serie C'ye düşmekten kurtuldu.
1960-61 sezonunda Serie B'de mücadele eden kulüpte, girişimci Anacleto Ligabue olağanüstü komiser olarak göreve getirildi ve hemen Carlo Alberto Quario'yu teknik direktörlük görevine getirdi. Bu hamle başarılı oldu; Venezia ligin zirvesine yerleşti ve 11 yıllık bir aradan sonra Serie A'ya yükseldi. Şampiyonluğa ulaşan bu takımda genç oyuncu Gianni Rossi'nin yanı sıra, transfer edilen Virginio De Paoli, Sergio Frascoli, Gianni Grossi ve forvet oyuncusu Luigi Raffin de önemli rol oynadı; Raffin, o sezon 17 gol kaydetti. Bu zafer, kulüp tarafından geleneksel olarak kullanılan "Bissona Serenissima" adlı geminin Stadio Penzo'dan Piazza San Marco'ya kadar oyuncuları taşımasıyla kutlandı ve bu yolculuğa gondollar eşlik etti.
1961-62 sezonunda Serie A'ya dönen Venezia kulübünde, Giovanni Volpi di Misurata kulüp başkanı oldu ve Ligabue ile Enrico Linetti onun yardımcısı olarak görev aldı. Takım, sezona yavaş bir başlangıç yapmış olsa da, sonunda saygı değer bir performans sergiledi; Juventus ve A.C. Milan'ı mağlup etti ve ligde 12. sırada yer aldı. Takımda, Real Madrid'den transfer edilen orta saha oyuncusu Juan Santisteban görev yaparken, Raffin ise o sezon 11 gol kaydetti.
1962-63 sezonunda, İtalya Birinci Futbol Ligi (Serie A) karşılaşmalarında Venezia takımı, lig sıralamasında 17. sırada yer alarak tekrar Serie B'ye düşmüştür. Sezonun sonunda, takımda önemli oyuncu kayıpları yaşandı; bu oyuncular arasında, önceki üç sezonda toplamda 39 gol atan Carlo Alberto Quario ve Gino Raffin de bulunmaktaydı.
Venezia kulübü, Serie B'de geçirdiği üç sezonun ardından, 1965-66 sezonunda elde ettiği şampiyonlukla yeniden Serie A'ya yükseldi. Ancak, 1966-67 sezonunda Venezia, doğrudan Serie B'ye düşürüldü ve üst düzey liglere yaklaşık 30 yıl boyunca dönemedi. Ardından, 1967-68 sezonunda Venezia, Serie C'ye düşürülmüştür.
1968-1986 dönemi.
1968 yılında Serie B'den düşüşün ardından, Venezia kulübü 1980'lere kadar Serie C, Serie C1, Serie C2 ve Serie D liglerinde mücadele etti.
1987-2005 dönemi.
Zamparini geldi, birleşme olacak.
1986-87 sezonu öncesinde, Venezia kulübü iş adamı Maurizio Zamparini tarafından satın alındı. Zamparini, kulüpteki görevine 16 sezon boyunca devam etti.
Zamparini'nin kulüpteki ilk sezonunun ardından, Venezia kulübü, Serie C2 liginde mücadele eden anakara kulübü A.C. Mestre ile birleşti. Bu birleşme 26 Haziran 1987 tarihinde gerçekleşti. Zamparini, kulübün adını geçici olarak Calcio VeneziaMestre olarak değiştirdi; ancak kulüp, Kasım 1989'da Associazione Calcio Venezia ismini aldı. Birleşmenin ardından, kulübün renkleri, geleneksel "neroverde" (yeşil-siyah) kombinasyonundan, "arancioneroverde" (turuncu-siyah-yeşil) şeklinde değişti. Ayrıca, takımın iç saha maçları, Venedik'teki Stadio Penzo'dan, Mestre'deki Stadio Francesco Baracca'ya taşındı.
1987-88 sezonunda Venezia, Serie C2'den yükselerek Serie C1'e geçti ve böylece 1976-77 sezonundan bu yana ilk kez üçüncü ligdeki yerini aldı.
Önümüzdeki iki sezon boyunca, Andrea Poggi, Giancarlo Filippini ve genç bir Paolo Poggi gibi oyuncuların yer aldığı takım, istikrarlı bir gelişim gösterdi ve Serie B'ye dönüş hedefi doğrultusunda önemli adımlar attı.
Serie B'ye dönüş.
1990-91 sezonunda, teknik direktör Alberto Zaccheroni yönetimindeki Venezia takımı, 23 yıllık bir aradan sonra Serie B'ye yükselme başarısı elde etti. İkinci sıra için oynanan play-off maçında Venezia, Como'yu 2-1 mağlup etti. Bu önemli maçı, Venezia ve Mestre'den gelen yaklaşık 7.000 taraftar Cesena şehrinde izledi.
Serie B'de mücadele eden Venezia kulübü, Mestre'deki Stadio Baracca'nın yetersiz kapasitesi nedeniyle, stadın yenilenmesi ve atletizm pistinin kaldırılmasıyla birlikte, tarihi kenti Venize geri dönerek maçlarını Stadio Penzo'da oynamaya başlayacaktır.
Venezia Kulübü, daha sonraki yedi sezonu Serie B liginde geçirdikten sonra, sonunda yükselme başarısı elde etti.
Serie A'ya dönüş.
1997-98 sezonunda, teknik direktör Walter Novellino yönetimindeki Venezia takımı, Serie B liginde ikinci sırada yer alarak, 31 yıl sonra Serie A'ya yükselme hakkı elde etti.
1998-99 sezonu öncesinde, sportif direktör Beppe Marotta, takımı güçlendirmek amacıyla A.C. Milan'dan forvet oyuncusu Filippo Maniero ve kaleci Massimo Taibi'yi kadrosuna dahil etti. Ancak, sezonun ilk yarısında Venezia, ligin en alt sıralarında yer alıyordu ve Maniero henüz gol atamamıştı. Sezonun ikinci yarısında ise önemli bir dönüm noktası yaşandı: Inter Milan'dan genç oyun kurucu Álvaro Recoba'nın takıma kiralanmasıyla birlikte durum değişti. Maniero ve Recoba, hücum hattında etkili bir ikili haline geldi; sezonun ikinci yarısında 23 gol attılar. Bu gollerin 12'sini Maniero, 11'ini ise Recoba kaydetti. Bu sayede Venezia, düşme tehlikesinden uzaklaştı. Sezonun son haftalarında, Venezia'nın Serie A'da kalabilmesi için, Recoba'nın kulübü olan Inter Milan ile oynayacağı maçta galip gelmesi gerekiyordu. Recoba, bu maçta 1 gol ve 1 asist yaparak takımına katkıda bulundu ve Venezia, 3-1'lik skorla sahadan ayrıldı. Bu zaferle birlikte Venezia, ligi 11. sırada tamamladı ve düşme hattının 4 puan üzerinde yer aldı.
1999-2000 sezonuna girilirken, Venezia kulübü Novellino'nun yerine teknik direktörlük koltuğuna Luciano Spalletti'yi getirdi. Ancak, Recoba'nın olmaması Venezia için büyük bir eksiklikti ve takımın performansı bundan etkilendi. Sezon boyunca Venezia, üç farklı teknik adamla mücadele etti; Spalletti, sezonun ilk yarısında görevden alındıktan sonra, Giuseppe Materazzi sadece 27 gün görev yaptı ve ardından Şubat ayında Francesco Oddo göreve getirildi. Venezia, 1999-2000 Coppa Italia'da başarılı bir performans sergileyerek, Udinese ve Fiorentina gibi takımları eleyerek yarı finale yükseldi; ancak Lazio tarafından elendi. Bu başarı, Serie A'daki performansa yansımadı. Venezia, ligde 16. sırada yer alarak Serie B'ye düşme tehlikesi yaşadı.
2000-01 sezonunda, Venezia kulübü Cesare Prandelli'yi teknik direktör olarak göreve getirdi. Prandelli, takımı Serie A'ya döndürmeyi başardı. Ancak bu başarı uzun sürmedi; Prandelli, 2001-02 sezonunun başında görevinden alındı ve Venezia, ligin son sıralarında yer alarak üç yıl içinde ikinci kez düşme yaşadı.
Zamparini ayrılığı, düşüş ve iflas.
21 Temmuz 2002 tarihinde Zamparini, Venezia'dan ayrılıp Palermo kulübünün başına geçti. Ertesi gün, "Pergine Hırsızlığı" olarak anılan bir olay yaşandı. Bu olayda, Zamparini, Venezia'nın Pergine Valsugana'daki hazırlık kampından 12 oyuncuyu ve teknik direktör Ezio Glerean'ı otobüsle alarak Palermo'nun Longarone'deki hazırlık kampına götürdü. Bu toplu transferde, Palermo; kaleci Generoso Rossi, savunmacılar Fabio Bilica, Kewullay Conteh ve Francesco Modesto, orta sahalar Valentino Lai, Antonio Marasco, Stefano Morrone, Frank Olivier Ongfiang, Mario Santana ve Evans Soligo (daha sonra Venezia'ya geri döndü), forvetler ise Arturo Di Napoli ve Filippo Maniero gibi oyuncuları kadrosuna dahil etti. Birkaç gün sonra, forvet Igor Budan ve sportif direktör Rino Foschi de Venezia'dan Palermo'ya transfer oldu.
Venezia, 2002-03 sezonunda Serie B liginde 15., ardından 2003-04 sezonunda da aynı ligde 20. sırada yer aldı. Takım, Bari'yi toplamda 2-1'lik skorla mağlup ederek düşme play-offlarını başarıyla geçmeyi başardı. Ancak kulübün mali durumu kurtarılamadı.
2004-05 sezonu Serie B liginin sonunda, Venezia takımı küme düştü ve iflas etti.
2005-2015 dönemi.
Venezia Futbol Kulübü
2005 yazında kulüp, "Società Sportiva Calcio Venezia" adıyla yeniden kuruldu ve Lodo Petrucci'nin kararıyla Serie C2 ligine kabul edildi. 2005-06 sezonunda Venezia, Serie C1'e yükseldi ve sonraki üç sezonu bu ligde geçirdi. Ancak, 2008-09 sezonunun sonunda kulüp bir kez daha iflasa sürüklendi.
Unione Venezia Futbol Kulübü
2009 yazında, İtalya'nın Venedik şehrinin bir futbol kulübü olmaktan düşme tehlikesiyle karşı karşıya olduğu dönemde, Belediye Başkanı Massimo Cacciari'nin kişisel gözetiminde yeni bir kulüp kuruldu. 27 Temmuz 2009 tarihinde, kulüp "Foot Ball Club Unione Venezia" adıyla yeniden kuruldu ve SSC Venezia'nın meşru halefi olarak tanındı. Kulüp, Serie D ligine kabul edildi. Venezia, 2011-2012 sezonunda Serie D'yi kazanarak yükseldi ve 2012-2013 sezonunda Lega Pro Seconda Divisione'den Lega Pro Prima Divisione'ye terfi etti. Ancak, kulüp üçüncü ligdeki yerini sadece iki sezon koruyabildi ve 10 yıl içinde üçüncü kez iflas etti.
2015'ten Günümüze
Venezia Futbol Kulübü
Eylül 2015'te, avukat Joe Tacopina liderliğindeki bir grup Amerikalı yatırımcı, kulübü iflasın pençesinden kurtarmak amacıyla devreye girdi ve kulübün yeniden kuruluşunu sağlayarak Venezia FC adıyla faaliyetlerine devam etmesini sağladı. 2015-16 sezonunda Venezia, Serie D'den Serie C'ye yükselme başarısı elde etti.
Filippo Inzaghi dönemi.
Haziran 2016 tarihinde, Venezia kulübü teknik direktörlük görevine Filippo Inzaghi'yi getirdi. İtalya Milli Takımı'nın eski yıldızı olan Inzaghi'nin daha önceki teknik direktörlük deneyimi, 2014-15 sezonunda A.C. Milan ile yaşamıştı.
Inzaghi'nin teknik direktörlüğünün ilk sezonunda, 2016-17 Lega Pro sezonunda, Venezia takımı Serie B'ye yükseldi ve Coppa Italia Serie C kupasını kazandı. Serie C şampiyonluğu, 19 Nisan 2017 tarihinde, Parma takımını yenerek elde edildi.
2017-18 sezonunda Serie B'de mücadele eden Venezia, kulüp olarak 12 yıl sonra bu ligdeki yerini yeniden almıştı ve beklenmedik bir şekilde Serie A'ya yükselme yarışında önemli bir rol oynadı. Takım, ligin beşinci sırasını elde etmeyi başardı. Bu, kulübün 2000-01 sezonunda dördüncü sırada tamamladığı zamandan bu yana en iyi Serie B performansıydı; o dönemde Venezia, son olarak Serie A'ya yükselmişti. Serie B yükselme play-offlarının ilk turunda, Venezia, Stadio Pier Luigi Penzo'da Perugia'yı 3-0 mağlup ederek yarı finale yükseldi. Ancak, takım daha sonra Palermo ile oynadığı rövanş maçında 1-0'lık bir yenilgiyle karşılaşarak, toplamda 2-1'lik bir skorla elendi.
Haziran 2018'de Inzaghi, Venezia kulübünden ayrılmaya karar verdi ve daha sonra Bologna ile sözleşme imzaladı.
Joe Tacopina ayrıldı.
İnzaghi'nin görevden ayrılmasının ardından, Venezia kulübü 2018-19 sezonunda Serie B liginde üç farklı teknik direktörle yola devam etti: Stefano Vecchi, Walter Zenga ve Serse Cosmi. Sezon sonunda kulüp, ligin 15. sırada tamamladı. Salernitana'ya karşı oynanan Süper Ligden düşme maçını kaybeden Venezia, Serie C'ye düşmek üzereydi; ancak Palermo'nun "idari uygunsuzluklar" nedeniyle küme düşürülmesiyle birlikte bu durum değişti ve Venezia ligde kaldı.
2019-20 sezonu Serie B öncesinde, Venezia kulübü Alessio Dionisi'yi teknik direktör olarak göreve getirdi. Şubat 2020'de, takımın yeniden düşme tehlikesiyle karşı karşıya olduğu bir dönemde, Venezia kulübünün sermaye yapısı yeniden düzenlendi ve Joe Tacopina, kulüp başkanlığından alındı.
VFC Newco ve Duncan Niederauer
Kulübün yeniden yapılanma sürecinin ardından, New York Menkul Kıymetler Borsası'nın eski CEO'su olan kulüp sahibi Duncan Niederauer, kulüp başkanlığı görevini üstlendi. Bir ay sonra, İtalya'daki COVID-19 salgını nedeniyle 2019-20 Serie B sezonu askıya alındı, ancak Haziran ayında yeniden başlatıldı. Sezonun devam ettiği dönemde, Venezia son 10 maçının sadece ikisini kaybetti ve ligin son gününde Perugia'yı mağlup ederek Serie B'de kalmayı başardı. Ligdeki sıralamada 11. sırada yer aldı ve düşme potansiyelindeki takımların gerisinde beş puan önde tamamladı.
Kulüp, Temmuz 2024'te önemli bir yatırım alımı duyurusu yaptı. Bu yeni yatırımcılar arasında APEX Capital, Chiron Sports Group ve PSALM Capital yer almaktadır.
Serie A'ya dönüş.
Ağustos 2020'de Venezia kulübü teknik kadrosunu yeniden yapılandırdı. Kulüp, uzun yıllar boyunca Venezia formasını giymiş olan ve yerel kökenli olan Mattia Collauto'yu sportif direktör olarak, Paolo Poggi'yi ise teknik direktör olarak göreve getirdi. Ayrıca, genç Amerikalı Alex Menta analitik direktör pozisyonuna getirilirken, Vicenza doğumlu Paolo Zanetti de teknik direktörlük görevine atandı.
2020-21 sezonunda, Venezia, Serie B liginde beşinci sırada yer alarak, Serie A'ya yükselme play-offlarına katılmaya hak kazandı. Yükselme play-offlarının ilk turunda, Venezia, uzatma dakikalarında Dennis Johnsen'in attığı golle Chievo Verona'yı mağlup ederek seriyi 3-2'lik skorla tamamladı. Venezia'nın Lecce ile oynadığı yarı final maçının ilk karşılaşmasında, takımın yıldız forveti Francesco Forte'nin attığı gol, skoru belirledi. İkinci maçı ise 1-1 berabere bitti ve bu sonuç, Venezia'nın bir sonraki tura yükselmesini sağladı. Finalde, Venezia, Serie A'ya yükselme mücadelesi vermek üzere A.S. Cittadella ile karşılaştı. Rakibin Stadio Pier Cesare Tombolato'sundaki ilk maç 1-0 Venezia galibiyetiyle sonuçlandı. İkinci maçı ise, veteran forvet Riccardo Bocalon'un son dakikalarda attığı golle 1-1 berabere bitti. Bu sonuç, Venezia'nın 19 yıl sonra Serie A'da mücadele etme hakkını elde etmesini sağladı. Bu başarı, kulübün sadece beş yıl içinde Serie D'den Serie A'ya yükselmesiyle gerçekleşen hızlı bir tırmanışı temsil etti.
Venezia kulübü, İtalya Birinci Futbol Ligi'ne (Serie A) yükselişini, tarihi gemiler, kürek sporları kulüpleri ve gondolların katıldığı görkemli bir geçitle Büyük Kanal üzerinde kutladı.
9 Ağustos 2021 tarihinde kulüp, Amerikan orta saha oyuncusu Gianluca Busio'nun 6.5 milyon dolara (5.7 milyon Euro) transferiyle rekor bir bonservis ücreti ödedi. Kulübün Serie A'ya dönüş maçında, 22 Ağustos 2021'de Napoli karşısında 2-0'lık bir mağlubiyet yaşandı. Ancak, kulübün Serie A'daki serüveni kısa sürdü ve sezon sonunda tekrar Serie B'ye düştüler.
Serie B: 2022-24
2022–23 sezonunda, kulüp teknik direktörlük görevine Ivan Javorčić'i getirdi. Takviyelerle kadrosunu güçlendiren Venezia, Bayer Leverkusen'den eski forvet Joel Pohjanpalo ve Brescia'dan kaleci Jesse Joronen gibi isimleri bünyesine kattı; amaçları, Serie A'ya hızlı bir dönüş yapmaktı. Sezonun başları beklentilerin altında geçti ve 31 Ekim 2022 tarihinde, Venezia'nın ilk 12 lig maçında sadece iki galibiyet alması ve tabloyu en alt sıralarda kapattığı gerekçesiyle Javorčić görevden alındı. Onun yerine, daha önce Antonio Conte'nin yardımcılığını yapmış olan Paolo Vanoli göreve getirildi. Takım, Vanoli yönetiminde ilerleme kaydetti ve sezonu 8. sırada tamamladı. Pohjanpalo, Serie B'de 19 gol kaydederek Venezia'nın play-offlara katılmasında önemli rol oynadı; ancak play-off turunda Cagliari tarafından elendi. Bir sonraki 2023–24 sezonunun sonunda, Vanoli yönetimindeki Venezia, ligi 3. sırada tamamladı. Pohjanpalo, 22 golle Serie B'nin en iyi golcüsü unvanını kazanarak takımının bu başarısına katkıda bulundu. Play-off maçlarında Palermo ve Cremonese'yi mağlup eden Venezia, iki sezon sonra tekrar Serie A'ya yükseldi.
Son sezonlar.
Renkler ve Formalar
Kulüp ilk kurulduğunda, Venezia'nın renkleri mavi ve kırmızıydı ve forma bu renklerdeki yarım bölümlerden oluşuyordu; bu tasarım, Genoa kulübünün formasını büyük ölçüde anımsatıyordu. Ancak, kulüp kuruluşundan sadece bir yıl sonra, renkler siyah ve yeşile değiştirildi.
Kulüp, 1987 yılında yerel takım Associazione Calcio Mestre ile birleştiğinde, turuncu ve siyah renklerini kullanan bu takımdan da etkilenerek turuncuyu resmi renklerinden biri olarak benimsedi. Bu durum, Venezia'ya "arancioneroverdi" (turuncu-siyah-yeşil) lakabını getirdi. Venezia'nın renkleri ve forma tasarımları oldukça belirgindir; genellikle siyah renkte olan formanın üzerinde yeşil ve turuncu detaylar bulunur.
Venesya kulübünün sembolü, kanatlı bir aslandır (bkz. Venedik Aslanı), genellikle griffon ile karıştırılır. Altın renkli kanatlı aslan, Venedik şehri ve ili'nin resmi sembolüdür; bu sembol, kulübün en popüler takma adlarından biri olan "kanatlı aslanlar" ifadesine yol açmıştır.
Kulüp, tarih boyunca defalarca isim değişikliği yapmış olup, bu durum kulüp armasının da çeşitli versiyonlara sahip olmasına yol açmıştır. En yaygın olarak kullanılan arma, altın rengi kanatlı aslanı tasvir eder ve kulübün yeşil ve turuncu renklerini, altın bir çerçeveyle birlikte kullanır. Kulüp, bulunduğu şehir olan Venedik'in, Venedik Lagünü üzerinde yer almasından dolayı "Lagunari" (Lagün sakinleri) olarak da bilinir.
Stadyum
Venezia'nın Stadio Pier Luigi Penzo, 1913 yılında hizmete açılmış olup, I. Dünya Savaşı'nda görev yapmış pilot Pier Luigi Penzo'nun adını taşımaktadır. Stadio Penzo, Genoa'daki Stadio Luigi Ferraris'in ardından İtalya'nın en eski ikinci futbol stadyumudur.
Sant'Elena adasında bulunan ve Venedik Bienali arazilerine komşu olan bu stadyum, ulaşımının büyük ölçüde deniz yoluyla sağlanmasıyla dikkat çekmektedir.
Kulübün tarihinde kaydedilen en yüksek seyirci sayısı olan 26.000 kişi, 1966 yılında Serie A'da oynanan A.C. Milan maçında tribündeydi.
Orijinal olarak ahşaptan inşa edilen bu stadyum, 1920'lerde büyük ölçüde betonarme bir tribünle yenilenmiş ve takip eden yıllarda da çeşitli iyileştirmeler yapılmıştır.
11 Eylül 1970 tarihinde, bir kasırga Venedik'i vurdu ve stadyuma büyük hasar verdi. Stadyumun yalnızca bir kısmı onarıldı ve kapasitesi 5.000'in biraz üzerine düşürüldü.
Kulüp, 1998 yılında Serie A'ya yükseldiğinde, tribün kapasitesini artırmak amacıyla geçici tribünler eklenerek kapasite tekrar 13.400'e çıkarıldı. Ancak daha sonra bu kapasite yeniden düşürülmüş ve şu anki 7.450 koltuk sayısına ulaşılmıştır.
Bölgesel hareketler.
Rekorlar
En çok maç.
En gol atanlar.
Kulüp yetkilileri.
📋 Kulüp Pasaportu
🛡️Head-to-Head Kıyasla
Kulübün futbolcularını diğer yıldızlarla kıyaslayın.
⚖️ Kıyaslama Motoru ➔
