Genoa Cricket and Football Club (İtalyanca telaffuzu: [ˈdʒɛːnoa]), İtalya'nın Cenova şehrinde, Liguria bölgesinde bulunan bir profesyonel futbol kulübüdür. Takım, İtalyan futbol lig sisteminin en üst seviyesi olan Serie A'da mücadele etmektedir.
Genoa, 1893 yılında kurulan, İtalya'nın en eski futbol kulübüdür. Kulüp, dokuz kez İtalyan Şampiyonluğu yaşamıştır; bunlardan ilki, ülkenin ilk ulusal şampiyonasının yaşandığı 1898 yılına aittir ve son şampiyonluk ise 1923-1924 sezonunun ardından elde edilmiştir. Ayrıca bir Coppa Italia şampiyonluğuna da sahiptirler. Genel olarak, Genoa, kazanılan şampiyonluklar açısından İtalya'nın dördüncü en başarılı kulübüdür. Il Grifone, 1911 yılından beri maçlarını Stadio Luigi Ferraris'te oynamaktadır ve bu stadyumu yerel rakipleri Sampdoria ile paylaşmaktadır. Bu iki takım arasındaki karşılaşma olan Derby della Lanterna, ilk kez 1946 yılında oynanmıştır.
2011 yılında, başkan Xavier Tudela'nın talebi üzerine Genoa, "Uluslararası Kültürel Başkentler Bürosu" tarafından UNESCO ile eşdeğer bir şekilde, insanlığın tarihi spor mirası olarak kabul edilmiştir. Kulüp, 2013 yılında dünyanın en eski futbol kulüplerini bir araya getiren "Pioneer Kulübü"ne dahil edilmiştir; diğer üyeler arasında Sheffield F.C. ve Recreativo de Huelva bulunmaktadır.
Kulüp Tarihçesi
Kulüp, 7 Eylül 1893 tarihinde Genoa Cricket & Athletic Club adı altında kurulmuştur. Kulübün ilk yıllarında, öncelikli olarak atletizm ve kriket müsabakalarına ağırlık verilmiştir. Futbol ise daha çok ikincil bir önem taşımaktaydı. Kulüp, İngiltere'yi yurt dışında temsil etme amacıyla kurulduğu için, kuruluş dönemindeki formaların rengi, İngiltere milli takımının forma rengiyle aynı olan beyazdır. Başlangıçta, kulübün Britanya kökenli bir spor kuruluşu olması nedeniyle, İtalyanların üyeliklerine izin verilmemiştir. Genoa'nın faaliyetleri, şehrin kuzeybatısında yer alan Campasso bölgesindeki Piazza d'Armi'de yürütülmüştür. Kulübü ilk dönemlerde yöneten kişiler şunlardır:
10 Nisan 1897'de, kulübün futbol bölümü, James Richardson Spensley'nin liderliğinde ön plana çıktı; bu bölüm aslında 1893'ten beri faaliyet gösteriyordu. O dönemde İtalya'daki en eski futbol kulüplerinden biriydi ve sadece dört başka kulüp (hepsi Torino'da) daha önce kurulmuştu. Kulübe, İtalyanların da üye olabilmesi mümkün olup, Ponte Carrega bölgesinde yeni bir saha bulundu. İlk hazırlık maçı, kendi sahalarında, Internazionale Torino ve F.B.C. Torinese karışık takımıyla oynandı; Genoa 1-0 mağlup oldu. Kısa süre sonra, Genoa, UPS Alessandria'ya karşı deplasmanda ilk galibiyetini aldı ve 2-0 kazandı. Ayrıca, HMS Revenge gibi çeşitli İngiliz gemilerindeki denizcilerin oluşturduğu takımlarla da hazırlık maçları yapıldı.
Şampiyonlukta üstünlük.
İtalya'da futbolun gelişimi, İtalyan Futbol Federasyonu'nun kurulması ve İtalyan Futbol Şampiyonası'nın başlatılmasıyla yeni bir boyut kazandı. Genoa kulübü, 1898 yılında Torino'daki Velodrome Humbert I'de düzenlenen ilk İtalyan Şampiyonası'nda mücadele etti. Kulüp, 8 Mayıs tarihinde oynadığı ilk resmi maçta Ginnastica Torino'yu 2-1 mağlup etti. Aynı gün içerisinde, Internazionale Torino ile oynanan ve uzatmalara giren maçı 3-1 kazanarak, şampiyonluğun sahibi oldu.
Genoa, bir sonraki sezon için yeniden sahneye çıktı ve bu kez bazı değişikliklerle; kulübün adı Genoa Cricket & Football Club olarak değiştirildi, "Athletic" kelimesi ise isminden çıkarıldı. Ayrıca forma renklerinde de bir değişiklik yapıldı ve takım, İtalya'da "biancoblù" olarak bilinen beyaz ve mavi dikey çizgili formaları giymeye başladı. Genoa, 16 Nisan 1899 tarihinde düzenlenen tek günlük bir turnuvada Internazionale Torino'yu 3-1 yenerek ikinci şampiyonluğunu kazandı. 1900 yılında üçüncü şampiyonluklarını da kazanırken, yerel rakipleri Sampierdarenese'i 7-0 gibi ezici bir skorla yendiler; bu galibiyet marjı, ligdeki hiçbir takım tarafından 1910 yılına kadar geçilemedi. Finalde ise F.B.C. Torinese'i 3-1 yenerek şampiyonluğu garantilediler.
Kulüp forması 1901 yılında yeniden değiştirildi ve Genoa, ünlü kırmızı-lacivert renklerini benimsedi; bu nedenle "rossoblù" olarak tanındı. Bu renkler, günümüzde hala birçok İtalyan kulübü tarafından kullanılmaktadır; örneğin Cagliari, Bologna, Crotone, Cosenza ve sayısız küçük kulüp. Milan Cricket and Football Club'un ardından ikinci olmuş bir sezonun ardından, 1902 yılında kulüp dördüncü şampiyonluğunu elde etti. Juventus, 1903'ten itibaren Genoa'nın tahtına ciddi bir rakip olarak yükseldi; Genoa, iki yıl üst üste milli finalde "La Vecchia Signora"yı mağlup etti.
Genoa, İtalyan futbol tarihinde önemli bir yere sahiptir. Kulüp, 27 Nisan 1903'te Fransa'nın Nice şehrini ziyaret ederek FVC Nice ile oynadığı maçta sahadan 3-0'lık galibiyetle ayrılmış ve böylece İtalya'yı uluslararası arenada temsil eden ilk futbol takımı unvanını kazanmıştır. 1904 yılında İtalyan şampiyonluğunu elde etmenin yanı sıra, Genoa'nın yedek takımının, o dönemdeki en üst ligin hemen altında yer alan "II Categoria" liginin ilk sezonunu kazanması da dikkat çekicidir. 1905'ten itibaren, Genoa'nın İtalyan şampiyonasındaki hakimiyeti sarsıldı; Juventus, Milan ve Pro Vercelli gibi kulüpler yükselişe geçti.
Bu dönemdeki düşüşün kökenleri 1908 yılına kadar uzanmaktadır. Bu tarihte, İtalyan Futbol Federasyonu (FIGC), yabancı oyuncu kullanımını yasaklayan Federal Jimnastik protestolarına yanıt olarak bir karar aldı. Genoa kulübü kuruluşundan bu yana güçlü bir İngiliz oyuncu kadrosuna sahipti ve bu karara karşı çıktı. Milan, Torino ve Firenze gibi diğer önemli kulüpler de aynı şekildeydi; bu nedenle o yıl resmi FIGC müsabakalarından çekildiler. Bir sonraki sezon, federasyon bu kararı geri çekti ve Genoa, Luigi Ferraris gibi oyuncularla yeniden yapılandırıldı. Ayrıca İsviçre'den, FC Basel'den gelen Daniel Hug gibi oyuncular da kadroya dahil edildi. Bu yeniden yapılanma sürecinde, Genoa şehrinin Marassi bölgesinde yeni bir stadyum inşa edildi. Stadyumun kapasitesi 25.000 kişiydi ve o dönemdeki İngiliz stadyumlarıyla benzer özelliklere sahipti. Stadyum, 22 Ocak 1911 tarihinde resmi olarak açıldı.
Garbutt'un yükselişi.
İtalya milli futbol takımının kuruluşunda Genoa kulübü önemli bir rol oynamıştır. Kulüpte yetişen ve İtalya millî takımında uzun süre kaptanlık yapan Renzo De Vecchi, Edoardo Mariani ve Enrico Sardi gibi oyuncular, kulübün başarısına katkıda bulunmuştur. İngiliz teknik direktör William Garbutt, kulübü yeniden yapılandırmak amacıyla göreve getirilmiştir. Garbutt, İtalya'nın ilk profesyonel teknik direktörü olmuş ve karizmatik kişiliğiyle tanınmıştır. Oyuncular tarafından "Mister" olarak anılan Garbutt, İtalyan futbolunda teknik direktörlere verilen genel hitap şeklini belirlemiştir.
1914-15 sezonunda Genoa, Kuzey İtalya'nın en başarılı kulübü unvanını yeniden kazandı ve Kuzey Bölgesi'nin final turunu şampiyon tamamladı. Ancak, I. Dünya Savaşı'nın başlaması nedeniyle o yılki ulusal final maçı yapılamadı. Güney İtalya bölümünün finalleri de sonuçlandırılamadığı için Genoa'nun temsilcisi belirlenemedi. Savaşın ardından, 1919 yılında Genoa, bu şampiyonluğunu ilan etti; bu, kulüp tarihindeki on bir sezonluk ilk şampiyonluktu. Ne yazık ki, savaş, Genoa'nun oyuncuları Luigi Ferraris, Adolfo Gnecco, Carlo Marassi, Alberto Sussone ve Claudio Casanova gibi isimlerin hayatını kaybettiği trajik olaylara yol açtı; ayrıca kulübün kurucularından James Richardson Spensley de Almanya'da şehit düştü.
1920'lerin başlarında, Genoa kulübü Kuzey Bölgesi'nde önemli bir güç olmaya devam etti. Garbutt yönetiminde, Genoa 1922-23 sezonunda şampiyonluğa ulaştı; finalde Lazio'yu iki maçlık seri sonucunda 6-1 gibi farklı bir skorla mağlup ettiler. Bir sonraki sezonda, Genoa Kuzey finallerinde Bologna'yı elemeyi başardı, ancak bu süreçte tartışmalar yaşandı. Bologna'daki ikinci maç sırasında çıkan olaylar nedeniyle karşılaşma tatil edildi ve İtalyan Futbol Federasyonu (FIGC), Genoa'ya 2-0'lık bir galibiyetin sayılmasına karar verdi. Aynı sezonun milli finalinde ise, Genoa Savoia'yı iki maçlık seri sonucunda 4-1 ile yendi; bu, kulübün dokuzuncu ve şu ana kadar son İtalyan şampiyonluğu zaferidir.
Bu iki şampiyonluk döneminde takımın kadrosunda Giovanni De Prà, Ottavio Barbieri, Luigi Burlando ve Renzo De Vecchi gibi oyuncular yer almıştır. Genoa'nın 1923-24 sezonundaki şampiyonluğuyla birlikte "scudetto" sembolünün kullanılması başlamıştır; bu sembol, bir kulüp İtalya ligi şampiyonluğunu kazandığı sezonun ardından, üzerinde İtalyan bayrağının renklerini taşıyan, kalkan şeklinde bir rozet takmasına izin verir. 1920'lerin geri kalanında, kulübün en iyi performansı 1927-28 sezonunda elde edilmiştir; bu sezonda Genoa, Torino takımına karşı ikinci sırada yer almıştır. Bu sezonda forvet oyuncusu Felice Levratto, 27 maçta 20 gol kaydetmiştir.
Genova 1893 dönemi
Kulüp, adının taşıdığı belirgin İngiliz çağrışımları nedeniyle, 1928 yılında faşist hükümet tarafından Genova 1893 Circolo del Calcio olarak değiştirilmek zorunda kaldı. Takım, Mitropa Kupası adı verilen bir tür proto-Avrupa Kupası'nda mücadele etti ve burada Rapid Vienna karşısında ağır bir yenilgiyle çeyrek finalde elendi. Daha sonra, 1929-30 sezonunda Ambrosiana'nın ardından ligde ikinci sırada yer alarak önemli bir başarı elde ettiler; bu, kulüp tarihindeki son üst düzey lig ikinciliği unvanıdır.
Kulübün ligdeki performansı, 1930'ların başlarında büyük dalgalanmalar gösterdi; farklı sıralamalar elde edildi. Ancak 1933-34 sezonunda Genoa, İtalyan futbolunun ikinci ligi olan Serie B'ye düşürülerek tarihindeki ilk küme düşüşünü yaşadı. Neyse ki, kulüp Vittorio Faroppa yönetiminde toparlanmayı başardı ve Novara'nın önünde grubunu lider olarak tamamlayarak yeniden yükseldi. 1936 yılında, hırslı Juan Culiolo kulübün başkanlığına getirildi; 1936-37 sezonunda 6. sırada yer almanın yanı sıra, Mario Torti'nin attığı golle Roma'yı 1-0 yenerek Coppa Italia'yı da kazandılar.
Bir sonraki sezonu değerlendirdiğimizde, Genoa üçüncü sırada yer almıştır. Bu sezon, ligin şampiyonu Ambrosiana-Inter'in, takıma sadece üç puan önünde olmasıyla dikkat çekici bir rekabet yaşanmıştır. Aynı yaz, İtalya 1938 FIFA Dünya Kupası'nda mücadele etmiş ve şampiyonluğu elde etmiştir. Sergio Bertoni, Mario Genta ve Mario Perazzolo gibi üç Genoa oyuncusu, bu zaferin tadını çıkaran kadroda yer almıştır. Kulüp, on yılı yüksek bir başarıyla tamamlamış ve İtalyan futbol lig sisteminin en üst seviyesinde ilk beş takım arasında kalmayı başarmıştır.
II. Dünya Savaşı, İtalyan futbol camiasını derinden etkiledi ve Genoa kulübü, diğer kulüpler kadar hızlı bir toparlanma sağlayamadı. 1945 yılında, kulüp, İtalyan şampiyonasının ilk dönemlerinde kullandığı "Genoa Cricket and Foot-Ball Club" adını yeniden benimseme kararı aldı. Savaşın ardından geçen yıllarda, kulüp taraftarlar nezdindeki popülerliğini korudu ve daha önce kulüple ilişkili olan Ottavio Barbieri ve William Garbutt gibi isimler teknik direktörlük görevlerinde bulundular. Genoa'nın bu dönemde ortaya çıkan yeni bir rakibi ise Sampdoria oldu. Sampdoria, 1946 yılında Associazione Calcio Andrea Doria ve Sampierdarenese'nin birleşmesiyle kuruldu ve maçlarını Stadio Luigi Ferraris'te oynadı.
Savaş sonrası dönem.
İkinci Dünya Savaşı'nın ardından, Genoa'nın Serie A'da üst sıralarda yer alma yeteneği önemli ölçüde azaldı; 1940'ların geri kalanında kulüp orta sıralarda mücadele etti. 1948-49 sezonu, kulüp için önemli sonuçlar getirdi: Genoa, Inter'i 4-1, efsanevi Grande Torino takımını 3-0 ve Padova'yı 7-1 mağlup etti. 1950'ler, kulüp için iyi başlamadı; Boca Juniors'tan Arjantinli Mario Boyé transfer edildi ancak oyuncu sadece bir sezon kaldı. Kulüp, ligin dibinde yer alarak Serie A'dan düşürüldü. Ancak iki sezon sonra, Legnano'nun önünde Serie B'yi kazanarak yeniden yükseldi. Ragnar Nikolay Larsen, bu dönemde kulübün önemli oyuncularından biriydi ve kulüp, 1950'lerin geri kalanında genellikle orta sıralarda yer aldı.
Genoa Kulübü, 1959-60 sezonunda düşme yaşadıysa da, 1961-62 sezonunda Serie A'ya yükseldi ve 1960'ların ilk yarısında önemli kupa başarıları elde etti. Kulüp, 1962 yılında Coppa delle Alpi'yi kazandı; bu, yarışmanın daha önce uluslararası takımlar yerine kulüpler arasında oynandığı ilk örnekti. Final maçını kendi sahasında oynayan Genoa, Nizza'nın golüyle Fransız ekibi Grenoble Foot 38'i 1-0 mağlup etti. İki yıl sonra Genoa, aynı kupayı tekrar kazandı; final Bern, İsviçre'deki Wankdorf Stadyumu'nda düzenlendi ve Genoa, Giampaolo Piaceri'nin attığı iki golle Catania'yı 2-0 yenerek kupayı kaldırdı.
Kulübün son kupa zaferini takip eden yıl, ne yazık ki uzun süren bir düşüş döneminin başlangıcı oldu. Takım, Serie B'ye geri düştü. Bu kez, daha önceki düşüşlere kıyasla, kulübün İtalyan futbol lig sisteminin ikinci kademesinde geçireceği süre çok daha uzundu. Kulüp, her sezon farklı teknik direktörlerle çalışmak zorunda kaldığı için istikrarsız bir dönem yaşadı. Genoa, 1970 yılında tarihinde ilk kez Serie C'ye düşerek büyük bir krizle karşılaştı. Finansal zorluklar kulübü derinden etkiledi ve bu durum, sık sık yaşanan yönetim değişikliklerine yol açtı.
Karışık zamanlar.
1970'ler boyunca Genoa genellikle ikinci ligde mücadele etti. Arturo Silvestri yönetiminde kulüp, 1973-74 sezonunda Serie A'ya yükseldi; ancak hemen ardından tekrar düşürüldü. Birkaç sezon sonra "Il Grifone" takımının Serie A'ya dönüşünde, Roberto Rosato, Bruno Conti ve genç Roberto Pruzzo gibi oyuncular kadroda yer aldı. Bu kez takım, iki sezon boyunca üst ligde kaldıktan sonra 1977-78 sezonunda tekrar düşme tehlikesiyle karşılaştı. Bu düşüş özellikle acımasızdı; çünkü onlardan bir sıra yukarıdaki Fiorentina takımı, sadece tek gol farkıyla ligde kalmayı başardı. İki takımın sezonun son gününde oynadığı maç 0-0 beraberlikle sonuçlanmıştı.
Kulüp için düşüş, birçok açıdan olumsuz sonuçlar doğurdu; takımın, hızlı bir şekilde yükselişe geçmesine yardımcı olabilecek bazı önemli oyuncularını kaybetti. Örneğin, Roberto Pruzzo'nun Roma'ya transferi, burada büyük başarılar elde etmesine yol açtı. Serie B'de birkaç orta sıralı sezonun ardından, Genoa, 1980-81 sezonunda teknik direktör Luigi Simoni yönetiminde yükselme şansı yakaladı. Takım, o sezon Totonero bahis skandalına karışan ve bir önceki sezonda düşürülmüş olan AC Milan'ın ardından ikinci sırada yer aldı.
Simoni'nin teknik direktörlüğünde olan Genoa, Serie A'ya döndüğü sezonda ligde kalmayı başardı ve düşme hattındaki AC Milan'ın sadece bir puan önünde yer aldı. Sezonun son gününde yaşanan dramatik bir maçta, Genoa, kalan 5 dakikada Napoli karşısında 2-1 gerideyken, 85. dakikada Mario Faccenda'nın attığı golle maçı beraberliğe getirdi ve takımının ligde kalmasını sağladı. Bu olay, iki kulübün taraftarları arasında unutulmaz bir dostluğun başlangıcı oldu. Ancak, birkaç sezon sonra 1983-84 sezonunda Genoa, şampiyon Juventus'u son maçta yenmesine rağmen, aynı puanla lige kalan Lazio'nun gerisinde kalarak düşme tehlikesi yaşadı. Lazio'nun Genoa karşısındaki daha iyi sonuçlar elde etmesi nedeniyle bu durum gerçekleşti.
Avrupa deneyimi
Kulüp, 1985 yılında Calabrese girişimci Aldo Spinelli tarafından satın alındı ve Simoni'nin teknik direktörlük görevinden ayrılmasına rağmen, Genoa Serie B'de üst sıralarda yer almayı başardı. 1987-88 sezonunda yaşanan bir performans düşüşünün ardından (1986-87 sezonunda sadece bir puan farkla yükselme başarısı elde edemeyip, ardından bir sonraki sezonda kümede kalma mücadelesi verirken, yine sadece bir puan farkıyla bu tehlikeden kurtuldu), Genoa yeniden toparlanarak 1988-89 sezonunda Serie A'ya yükselmeyi başardı ve ligi şampiyon tamamladı. Bari takımını geride bıraktılar. Genoa, özellikle Osvaldo Bagnoli gibi deneyimli bir teknik direktörün yönetiminde, alt sıralarda yer alan takımlardan en iyi performansı almaya odaklanmıştı (1980'lerde Hellas Verona ile şampiyonluk yaşamıştı). Carlos Aguilera ve Tomáš Skuhravý gibi yetenekli oyuncularla dolu bu takım, 1990-91 sezonunda dördüncü sırada yer alarak önemli başarılar elde etti. Bu sezonda iç sahada yenilgisiz kaldılar ve Juventus, Inter, Milan, Roma, Lazio, Fiorentina, Napoli gibi büyük takımların yanı sıra, o sezon şampiyon olan yerel rakipleri Sampdoria'ya karşı da galibiyetler elde ettiler.
Ardından, kulüp 1991-92 sezonunda UEFA Kupası'na katılma hakkı elde etti. Genoa, turnuvada iyi bir performans sergileyerek yarı finallere yükseldi; ancak o sezonun şampiyonu olan Ajax tarafından elendi. Dikkat çekici bir şekilde, Genoa aynı turda Liverpool'a karşı iki maçta da galip gelerek, Reds'i Anfield sahasında mağlup eden ilk İtalyan takımı oldu. Ancak Genoa için bu başarı, teknik direktör Osvaldo Bagnoli'nin kulüpten ayrılmasıyla başlayan ve yönetiminin önemli oyuncuların yaşlanması veya başka takımlara transfer olması durumunda onları yeterince iyi şekilde değiştirememesiyle devam eden bir "karanlık dönem"in başlangıcı oldu. Bu dönemde Genoa'da Gianluca Signorini, Carlos Aguilera, Stefano Eranio, Roberto Onorati ve John van 't Schip gibi önemli oyuncular forma giydi. Başkan Spinelli'nin yönetim anlayışı, çoğu iş adamından futbol kulübü sahibi olanlarınkinden oldukça farklıydı. Diğerleri futbolu bir pazarlama ve halkla ilişkiler yatırımı olarak görürken ve takımlarını ayakta tutmak ve kadrolarını yenilemek için ana işlerinden para çekmeye istekliydiler; Spinelli ise Genoa'yu, esas amacı kendisine gelir sağlamak olan başka bir işletme olarak görüyordu. Bu nedenle, saygın oyuncuları yüksek fiyatlarla satmaktan çekinmedi ve elde edilen gelirin sadece küçük bir kısmı takıma yeniden yatırıldı; genellikle daha düşük değerli veya bilinmeyen oyuncuların transferi için kullanılıyordu. Örneğin, Uruguaylı forvet Carlos Aguilera'nın satışına sıcak baktı ve yerine Japon takım Yomiuri Verdy'den çok daha az yetenekli Kazuyoshi Miura'yı kadroya dahil etti (bu anlaşma özellikle hoşuna gitti çünkü Japon sponsorlar, Miura'nın Serie A'da oynaması için ona para ödedi). Aynı sezon UEFA Kupası'ndaki performanslarına rağmen, ligde sadece bir puan farkla düşme hattının üzerinde kaldılar; sonraki yıllarda ise Genoa, ligin alt sıralarında mücadele etti.
1994-95 sezonunda Genoa, Serie A'dan düşme tehlikesi yaşadı; normal sezon sonunda Padova ile aynı puana sahip olmaları nedeniyle, ligden çıkarılma maçına gitmek zorunda kaldılar. Bu maç, Floransa'da oynandı ve 1-1 beraberlikle sonuçlandı. Maç uzatmalara kaldıktan sonra penaltılara geçildi ve Genoa, penaltı atışlarında 5-4 mağlup oldu. Serie B'ye düşmelerine rağmen, kulüp uluslararası arenada bir başarı daha elde etti: İngiliz futbolunun son şampiyonu unvanını kazanarak, Port Vale'i 5-2 gibi farklı bir skorla yendi. Bu maçta Gennaro Ruotolo, hat-trick yaparak takımının galibiyetinde önemli rol oynadı. Başkan Spinelli, 1997 yılında Genoa'yı satarak Alessandria ve daha sonra Livorno gibi diğer kulüplere geçti. 1990'ların sonu ile 2000'lerin başı, kulübün tarihindeki en zorlu dönemlerden biriydi; sürekli teknik direktör değişiklikleri, kötü bir mali durum ve yükselme umudunun neredeyse tamamen ortadan kalkması gibi sorunlarla boğuşuldu. 1997'den 2003'e kadar Genoa, üç farklı sahibi ve dört farklı başkanı gördü. Daha sonra kulüp, daha önce Como futbol kulübünün başkanlığını yapan oyuncak ve oyunlar imparatoru Enrico Preziosi'ye geçti.
Son dönemler.
Preziosi, 2003 yılında Genoa'nın teknik direktörlüğüne getirildi. O sezonki başarısız performans nedeniyle kulübün Serie C1'e düşürülmesi bekleniyordu; ancak İtalyan Futbol Federasyonu'nun (FIGC) tartışmalı bir kararıyla Serie B'deki takım sayısı 24'e çıkarılarak Genoa, Catania ve Salernitana ile birlikte ligde kalmayı başardı. Genoa için işler olumlu yönde ilerlemeye başladı ve kulüp 2004-05 sezonunda Serie B şampiyonluğunu elde etti. Ancak, sezonun son gününde Genoa ile Venezia arasındaki maçın manipüle edildiği iddiaları ortaya atıldı. Bu maçta alınan 3-2'lik galibiyetle Genoa ligi şampiyonu oldu; beraberlik dahi kulübün ligdeki yerini koruması için yeterli olacaktı. FIGC Disiplin Kurulu, 27 Temmuz 2005 tarihinde aldığı bir kararla Genoa'yı ligin en alt sıralarına yerleştirdi ve üç puan silerek Serie C1'e düşürdü.
Genoa Kulübü, 2005-06 sezonunda Serie C1'deki performansıyla dikkat çekmiştir. Sezon başında, önceki sezondan kaynaklanan 6 puanlık bir ceza almışlardır. Ligin büyük bölümünde lider konumda bulunan Genoa, sezon sonunda ikinciliği elde etmiş ve play-offlara katılmıştır. Play-off turunda Monza ile oynadıkları karşılaşmada, toplamda 2-1'lik skorla galip gelerek Serie B'ye yükselme hakkını kazanmışlardır. Yaz tatilinde Gian Piero Gasperini teknik direktörlük görevine getirilmiştir. Gasperini yönetiminde kulüp, 2006-07 sezonunda gösterdiği performansla Serie A'ya yükselmeyi garantilemiştir. Bu yükseliş, son maçta Napoli ile 0-0 berabere kalmalarıyla gerçekleşmiş olup, her iki takım da büyük bir sevinçle Serie A'ya dönmüştür.
2007-08 sezonu, Genoa'nın 12 yıl sonra katıldığı ilk Serie A şampiyonasıydı ve takım, İtalyan futbolunun önde gelen takımlarının ardından dikkate değer bir onuncu sırada yer aldı.
Kulüp başkanı Preziosi'nin özenli bir transfer dönemi yönetimiyle, Genoa takımı kadrosunun temelini güçlendirirken bazı oyuncularla yollarını ekonomik şartlar altında ayırdı (örneğin, forvet oyuncusu Marco Borriello'yu yüksek bir bedelle AC Milan'a sattı). Genoa'nın 2008-09 sezonu hedefleri, UEFA Kupası'na katılmaktı. Takım, Serie A'da beşinci sırada yer alarak bu hedefe ulaştı. Bu başarı, Juventus, Roma ve Milan gibi köklü takımların önünde olmak anlamına geliyordu. Ayrıca, Sampdoria ile oynanan her iki Genoa derbisini de kazanarak önemli bir başarı elde edildi. Diego Milito, ligin en iyi golcülerinden biri oldu. Daha sonra Genoa, Milito ve orta saha oyuncusu Thiago Motta'nın Internazionale'ye transfer olmasına rağmen, forvet oyuncusu Hernán Crespo'yu kadrosuna dahil etti. Ancak planlar beklendiği gibi yürümeyince, sakatlıklarla boğuşan takım, Avrupa Ligi ve Coppa Italia'da erken turlarda elendi ve 2010 yılında Serie A'da dokuzuncu sırada yer aldı.
2010-11 sezonunda, kadrosunda önemli değişiklikler yaşayan ancak bazı uzun süreli oyuncularını koruyan Genoa, ligin orta sıralarında mücadele etti. Sezonun başlarında alınan istikrarsız sonuçlar, kulüp başkanı Preziosi'nin 2007-08 sezonundan beri takımın başında bulunan teknik direktör Gian Piero Gasperini'yi görevden almasına ve yerine Davide Ballardini'yi getirmesine yol açtı. Yeni yönetimle birlikte, Genoa sezona damgasını vuracak büyük başarılar elde etmese de, ligin "alt sıralarının" üzerinde kalarak istikrarlı bir performans sergiledi. Takım, Aralık ve Mayıs aylarında ezeli rakipleri Sampdoria'ya karşı oynanan iki derbi maçında üst üste galibiyetler alarak önemli bir moral buldu.
2011-12 ve 2012-13 sezonlarında Genoa, her iki sezonda da ligin 17. sırada yer alarak, Serie B'ye düşme tehlikesinin eşiğinde kaldı.
2014-15 sezonunda, İtalya Birinci Futbol Ligi'nde 6. sırada yer alan ve UEFA Avrupa Ligi eleme turlarına katılmaya hak kazanan Genoa, başvurularını geç teslim etmesi ve Stadio Luigi Ferraris'in o dönemde UEFA müsabakalarına uygun standartlara sahip olmaması nedeniyle UEFA lisansı alamadı. Bu nedenle, sıralamada 7. sırada bulunan Sampdoria, bu hakkı devraldı.
Bu durum, Genoa'nın momentumunu olumsuz etkiledi ve takım, 2015-16 sezonunda ligin onbirinci sırada tamamlamak zorunda kaldı. 2016-17 sezonunda ise Genoa, 16. sırada yer alarak küme düşmekten son anda kurtuldu ve 2017-18 sezonunda tekrar orta sıralarda bir performans sergiledi. 2018-19 sezonunda da Genoa, matematiksel olarak Serie A'dan düşmeyi engelledi. Empoli ile 38 puanla eşit olsalar da, Genoa'nın üstün kafa kafaya karşılaşma rekoru sayesinde Empoli küme düştü.
2021-22 sezonunda Genoa, lig sıralamasında 19. sırada yer alarak, on beş yıl sonra Serie A'dan düşürülmüştür. 2022-23 sezonunda ise kulüp, Serie B'de ikinci olarak tek sezonluk bir aradan sonra yeniden Serie A'ya yükselmiştir. 2023-24 sezonunda Genoa Futbol Kulübü, Serie A'daki yerini korumakta ve düşme tehlikesiyle karşı karşıya değildir. Kulüp, İtalya'nın en üst düzey futbol liginde rekabet etmeye devam ederek, İtalyan futbolunun zirvesindeki konumunu sürdürme konusundaki azim ve kararlılığını göstermektedir.
2025-26 sezonunda Genoa, beklenenin altında bir başlangıç yaptı ve bu durum, önceki yıl başarılı performans sergileyen teknik direktör Patrick Vieira'nın görevden alınmasına yol açtı. Tecrübeli eski dünya şampiyonu Daniele De Rossi'nin göreve getirilmesi, takıma büyük fayda sağladı. Takım, yeniden istikrar kazandı ve Serie A'daki yerini nispeten rahat bir şekilde güvence altına aldı. Bu sezon, futbol tarihindeki köklü Genoa-Pisa rekabeti yeniden canlandı. Geleneksel olarak, Genoa bu mücadeleden üstün ayrıldı. Marassi'deki ilk maç 1-1 beraberlikle sonuçlandı; Colombo, 15. dakikada gol perdesini açarken, Léris, 38. dakikada Pisa adına eşitliği sağladı. Pisa'daki rövanş maçında ise Canestrelli, 19. dakikada Pisa'yı öne geçirirken, Ekhator, 41. dakikada Genoa adına beraberliği yakaladı ve Colombo, 55. dakikada galibiyet golünü atarak takımına üç puanı getirdi. Sezon boyunca, AC Milan altyapısından yetişen genç yetenek Lorenzo Colombo'nun da başarılı performansıyla dikkat çekti.
Kulüp Tarihçesi
Aşağıda, Genoa kulübünün kuruluşundan itibaren, başlangıçta kriket ve atletizm branşlarında faaliyet gösterdiği dönemlerden günümüze kadar olan başkanlık tarihçesi bulunmaktadır (İtalyanca: presidenti veya presidenti del consiglio di amministrazione, kelime anlamı olarak "başkanlar" veya "yönetim kurulu başkanları").
Kulüp Tarihçesi
Genova kulübü, tarih boyunca birçok teknik direktör ve antrenörle çalışmıştır. Bazı sezonlarda ise, takımın yönetimini birlikte üstlenen ortak teknik direktörler atanmıştır. Aşağıda, 1896 yılında futbol kulübü olarak kurulduğundan bu yana görev yapan teknik adamların kronolojik listesi bulunmaktadır.
Renkler ve Formalar
Genoa kulübü İngiliz yönetimi altında olduğu için, ilk renkler İngiltere milli futbol takımının renkleriydi. Kulübün futbol tarihindeki kısa bir süre sonra, 1899 yılında forma renkleri beyaz ve mavi şeritlere dönüştürüldü; mavinin seçilme nedeni, Genoa'nın bir liman şehri olması nedeniyle denizi temsil etmesiydi. 1901 yılında kulüp, en bilinen kırmızı ve mavi yarımşar bölmeli formasına karar verdi ve bu durum onlara "rossoblù" (kırmızı-mavi) lakabını kazandırdı.
Genoa takımının sembollerinden biri olan "Il Grifone" (Gryphon), takımın arma tasarımından ilham alınmıştır ve "gargoya" anlamına gelmektedir. Bu sembol, Genoa şehrinin armasında bulunan iki altın renkli gargoyonun yanı sıra, Aziz George Haçı'nı da temsil etmektedir. Hem Genoa şehrinin bayrağında hem de armasında yer alan bu haç, kulübün İngiliz kurucularına bir gönderme yapmaktadır. Ayrıca, Aziz George aynı zamanda eski Ceneviz Cumhuriyeti'nin koruyucu azizidir. Genoa Cricket and Football Club'ın resmi kulüp amblemi, şehrin arma tasarımından büyük ölçüde etkilenmiştir ve kulübün kırmızı ve mavi renklerini de içermektedir.
Taraftar Grupları
Genoa CFC, taraftar kitlesinin büyük bir kısmını Liguria bölgesinde bulundurmakla birlikte, aynı zamanda Piemonte ve Aosta Vadisi'nde de önemli bir popülariteye sahiptir. Genoalıların denizcilik geleneği ve farklı ülkelerdeki Genoalı topluluklarının varlığı, kulübün İtalya sınırlarını aşan bir çekiciliğe sahip olmasına katkıda bulunmuştur. Göçmenler tarafından Buenos Aires, Amsterdam, Tokyo, Toronto, New York, San Francisco, Barselona, İzlanda ve diğer şehirlerde taraftar kulüpleri kurulmuştur.
Genoa'nın en önemli ve köklü rekabeti, aynı stadyumu paylaştığı Sampdoria ile olan şehir içi derbidir. İki takım, "Lanterna Derbisi" olarak bilinen, Genoa'nın simgesi olan Deniz Feneri'ne atıfta bulunan bu ateşli mücadelede karşı karşıya gelir. Genoa taraftarları ayrıca AC Milan'a da büyük bir antipati duymaktadır. Ocak 1995'te yaşanan ve Genoa taraftarının Vincenzo Spagnolo'nun ölümüyle sonuçlanan olayda, Milanlı Simone Barbaglia tarafından bıçaklanmıştır. Saldırgan, "Barbour Ones" olarak adlandırılan, maçlara düzenli olarak kesici silahlar getiren bir futbol provokatörleri grubunun üyesiydi; bu durum, o dönemdeki güvenlik önlemlerinin yetersizliği nedeniyle mümkün olmuştur.
Genoa taraftarları ile Napoli arasındaki dostluk uzun yıllardır devam etmektedir (bu ilişki 1982 sezonunun son maçına kadar uzanmaktadır). 2006-07 sezonunun son gününde, Genoa ve Napoli takımları 0-0 berabere kalmış, bu sonuç her iki takımın da Serie A'ya yükselmesini sağlamıştır. Genoa taraftarları, "Benvenuto fratello napoletano" yazılı pankartlar taşıyarak "Hoş geldin, Napolili kardeşim" mesajını vermiş ve iki takımdaki taraftar grupları birlikte kutlama yapmıştır.
Roma'nın kırmızı ve sarı renkli taraftar kitlesiyle olan, 1979 yılında forvet oyuncusu Roberto Pruzzo'nun takıma transfer edilmesiyle başlayan ve 1980'lerin büyük bir bölümünde devam eden olumlu ilişkiler, son yıllarda bir nebze soğumuş durumda. Öte yandan, Genoa futbol taraftarlarının Torino ile olan, 1963-64 sezonunun sonunda Gigi Meroni'nin iki kulüp arasında takas edilmesiyle başlayan ve onun 15 Ekim 1967'deki trajik ölümüyle derinden etkilenen dostluğun, 2008-09 sezonundaki Torino-Genoa maçının ardından belki de tamamen sona erdiği söylenebilir.
Torino, son dönemdeki sorunlu tarihine damga vuran düşme tehlikesiyle boğuşurken ve taraftarlarının dostane bir yaklaşım beklediği maçta, Genoa'nın Fiorentina ile 4.lük mücadelesinin yoğunluğu nedeniyle Torino'yu ağır bir yenilgiye uğratması, kulübün kaderini büyük ölçüde belirlemiştir. Ağustos 2009'un başlarında, Genoa'nın güney Piemonte'da Nice ile oynayacağı hazırlık maçı için planlanan etkinlikler sırasında, birçok Turinli taraftar grubu, Genoa ve onun taraftarlarına "intikam" alma amacıyla olay çıkarmak ve düzeni bozmak niyetiyle maçın sahasına gitmiştir.
Sahip olma ve yapı.
777 Partners
23 Eylül 2021 tarihinde, İtalya merkezli Genoa kulübünün, Steven W. Pasko ve Josh Wander tarafından kurulan, Amerika Birleşik Devletleri merkezli özel yatırım şirketi 777 Partners tarafından satın alındığı açıklandı. Sözleşmenin detayları kamuoyuyla paylaşılmadıysa da, kaynaklar bu anlaşmanın kulübün 175 milyon dolarlık değerle satın alındığını belirtmektedir. 777 Partners'ın sahipliği altında ilk sezonlarında Serie B'ye düşmelerine rağmen, Genoa bir sonraki yıl derhal Serie A'ya yükselmeyi başardı.
Kriket sporu.
Kulüp, kuruluşunun ilk yıllarında çok yönlü bir spor kulübü iken zamanla sadece futbola odaklanmıştır. 2007 yılında, kulübün taraftarlarından oluşan bir grup, yalnızca krikete adanmış bir bölüm oluşturmuştur. Bu bölüm şu anda İtalyan kriket liginin Serie A'sında "Genoa Cricket Club 1893" adı altında mücadele etmektedir.
Avrupa'da
UEFA Kupası/Avrupa Ligi
Bölgesel hareketler.
Bu dönemdeki toplam sayılar, İtalya futbol liginin kuruluşundan itibaren geçen 105 sezonu kapsar. Bu sezonlar arasında, 1898'den 1922'ye kadar İtalyan Futbol Şampiyonası'nın adı olan "Prima Categoria" olarak düzenlenen 27 sezon yer almaktadır. Örneğin, 1907-1908 sezonunda Genoa takımı turnuvaya katılmamıştır.
Forma tedarikçileri ve sponsorlar.
📋 Kulüp Pasaportu
🛡️
Head-to-Head Kıyasla
Kulübün futbolcularını diğer yıldızlarla kıyaslayın.
⚖️ Kıyaslama Motoru ➔
