Millwall F.C.

Millwall Futbol Kulübü ( / ˈ m ɪ l w ɔː l / ), İngiltere'nin Güney Londra bölgesindeki Bermondsey semtinde bulunan profesyonel bir futbol kulübüdür. Kulüp, İngiliz futbolunun ikinci kademesi olan EFL Championship liginde mücadele etmektedir. Millwall Rovers adıyla 1885 yılında kurulan kulüp, son olarak 1910 yılında Isle of Dogs'daki Millwall bölgesinde maçlar oynasa da, tarih boyunca ismini korumuştur. 1993 yılına kadar kulüp, New Cross'taki mevcut yerinin yakınındaki "The Old Den" olarak bilinen stadyumda maçlarını yapmıştır; daha sonraki yıllarda ise şu anki ev sahibi stadyumu olan "The Den"e taşınmıştır. Kulübün geleneksel sembolü, takımın lakabı olan "Aslanlar"a gönderme yapan bir aslandır. Millwall'ın geleneksel forma renkleri, koyu mavi formalar, beyaz şortlar ve mavi çoraplardır.

Millwall, 1894 yılında Southern League'in kurucu üyelerinden biri olmuştur. Kulüp, 1920 yılına kadar bu ligde 22 sezon boyunca mücadele etmiş ve 1895 ile 1896 yıllarında şampiyonluk elde etmiştir. 1920-21 sezonunda Football League'e katılan kulüp, 11 kez yükselme (1928, 1938, 1962, 1988 ve 2001 yıllarında şampiyon olarak) ve 9 kez düşüş yaşamıştır. Kulüp, 100 sezonluk tarihinde 93 sezonu Football League'de geçirmiş olup, bu süreçte ikinci ve üçüncü ligler arasında gidip gelmiştir. Millwall, 1988 ile 1990 yılları arasında kısa bir süre üst lige yükselmiş ve 1988-89 sezonunda Football League First Division'da elde ettiği en yüksek sıralama olan 10. sırada yer almıştır. Kulüp, 2004 yılında FA Cup finalini görmüş ve tarihlerinde ilk kez UEFA kupalarına katılım hakkı kazanarak UEFA Kupası'nda mücadele etmiştir. Millwall, Football League play-offlarına 9 kez ulaşmış olup, 2010 ve 2017 yıllarında League One play-off finallerini kazanmıştır. Ayrıca kulüp, 1983 yılında Football League Group Cup'ı kazanmış ve 1999 yılında Football League Trophy finalinde yer almıştır.

Millwall taraftarları sıklıkla çete şiddetiyle ilişkilendirilmiş olup, bu durum birçok filmde kurgusal olarak işlenmiştir. Taraftarlar, "Kimse bizi sevmez, bize de umur değil" şeklindeki meşhur tezahüratlarıyla bilinirler. Millwall'in, EFL Championship ligindeki ezeli rakiplerinden West Ham United ile uzun süredir devam eden bir rekabeti bulunmaktadır. İki takım arasındaki yerel derbi maçları, 1899 yılından beri yaklaşık 100 kez oynanmıştır. Ayrıca Millwall'in Leeds United ile de bir rekabeti mevcuttur ve aynı zamanda Crystal Palace ve Charlton Athletic gibi bölgedeki diğer takımlarla "Güney Londra Derbisi" olarak adlandırılan maçlar yapmaktadır; bu derbi bazen coğrafi nedenlerle "Güneydoğu Londra Derbisi" olarak da anılabilir.

Tarihçe Bu bölümde, kulübün kuruluşundan günümüze uzanan zengin ve köklü tarihine yer verilmektedir. Kuruluş aşamasından itibaren yaşanan önemli dönüm noktaları, elde edilen başarılar, unutulmaz oyuncular ve teknik direktörler, şampiyonluklar ve diğer önemli istatistiksel veriler detaylı bir şekilde anlatılmaktadır. Bu bölüm, kulübün geçmişini anlamak ve geleceğine dair vizyon oluşturmak için kapsamlı bir kaynak niteliğindedir.

Başlangıçlar, Güney Ligi ve Kulüp Değişiklikleri: 1885-1920 Dönemi Kulübün kökenleri 1885 yılına kadar uzanmaktadır. Başlangıçta Güney Ligi'nde mücadele eden takım, bu dönemde bölgesel başarılar elde etmiştir. Ancak, kulüp daha geniş bir kitleye ulaşma ve rekabet ortamını iyileştirme amacıyla farklı şehirlere taşınmıştır. Bu süreçte, kulübün adı ve kimliği zaman zaman değişmiş olsa da, futbol tutkusunu canlı tutan taraftar kitlesi her zaman var olmuştur. Kulüp, bu dönemi, altyapı oyuncularının yetiştiği, deneyimli futbolcuların kadrosuna dahil edildiği ve geleceğe yönelik önemli adımların atıldığı bir dönem olarak geride bırakmıştır.

Kulüp, 1885 yılında Londra'nın Doğu Yakası'ndaki Isle of Dogs bölgesinde bulunan Millwall'da, J.T. Morton'ın konserve ve gıda işleme fabrikasının çalışanları tarafından "Millwall Rovers" adıyla kurulmuştur. J.T. Morton şirketi, 1849 yılında Aberdeen'de, yelkenli gemilere yiyecek sağlamak amacıyla kurulmuştu. Şirket, ilk İngiliz konserveleri ve gıda işleme tesisini 1872'de Millwall rıhtımında açmış ve ülke genelinden, özellikle İskoçya'nın doğu kıyısından, öncelikle Dundee'den işçi almıştır. Kulübün sekreteri, Tooke Caddesi'ndeki "The Islander" pubının sahibi olan Jasper Sexton'un 17 yaşındaki oğluydu; kulüp toplantıları bu mekanda yapılırdı. Millwall Rovers'ın ilk maçı, 3 Ekim 1885 tarihinde Leytonstone takımına karşı oynanan ve 5-0 kaybedilen bir deplasman maçıdır. Kulübün ilk iç saha maçı ise 24 Ekim 1885'te Glengall Road üzerindeki kullanılmayan bir arazide St Luke's takımıyla yapılmış ve 2-1 galibiyetle sonuçlanmıştır.

1886-87 sezonunda Rovers, daha iyi bir oyun sahasına "Lord Nelson" pubının arkasına taşındı ve bu saha "Lord Nelson Ground" olarak bilinmeye başlandı. Kasım 1886'da Doğu Yakası Futbol Birliği kuruldu ve beraberinde Senior Cup yarışması geldi. Millwall, finalde Londra Caledonians ile karşılaştı; maç Leyton Kriket Sahası'nda oynandı. Maç 2-2 berabere bitti ve takımlar kupayı altışar aylık sürelerle paylaştılar. Millwall, ilk denemesinde Doğu Londra Senior Cup'ını kazandı. Kulüp, bu kupayı takip eden iki yılda da kazanarak kupanın mülkiyetini elde etti.

Nisan 1889'da kulübün adından "Rovers" kelimesinin çıkarılmasına yönelik bir karar alındı ve takım, yeni evleri olan "The Athletic Grounds"tan ilham alarak "Millwall Athletic" adıyla oynamaya başladı. Kulüp, Southern Football League'in kurucu üyelerinden oldu; ligi ilk iki yılında kazandı ve üçüncü yılda ikinci oldu. Bu dönemde kulübe, Futbol Ligi'nin İkinci Division'ına katılma teklifi geldi ancak yönetim kurulu bu fırsatı geri çevirdi. Bunun kısmi nedeni, beklenen artan seyahat masraflarıydı; diğer önemli bir neden ise Southern League'e olan bağlılıklarıydı. 1901 yılında Millwall Athletic, Millwall Dock Company'nin arazisini ahşap depolama alanı olarak kullanmak istemesi nedeniyle yeni bir sahaya, Kuzey Greenwich'e taşınmak zorunda kaldı. Millwall Athletic, 1900 ve 1903 yıllarında FA Cup'ta yarı finale yükseldi. Ayrıca 1908 ve 1909 yıllarında Western Football League şampiyonu oldu. 10 Ekim 1910 tarihinde Millwall, Londra Challenge Cup karşılaşmasında Woolwich Arsenal ile oynadığı son Doğu Londra kulübü maçıyla sahadan ayrıldı. Maçı 3000 seyircinin önünde 1-0'lık skorla kazandı.

Millwall Kulübü, 1910 yılında Londra'nın güneydoğusundaki New Cross semtinde yer alan ve kulübün simgesi haline gelen "The Den" isimli yeni bir stadyuma taşınmıştır. Kulüp, kuruluşundan itibaren geçen 25 yıl içinde dört farklı tesiste mücadele etmiştir; ancak, Isle of Dogs'daki sınırlı genişleme imkanları nedeniyle, Millwall'un taraftar desteğini ve seyirci sayısını artırmak amacıyla bu yeni arenaya geçmesi gerekmiştir. The Den'in inşaat maliyetinin yaklaşık 10.000 sterlin olarak tahmin edilmiştir. Yeni stadyumdaki ilk karşılaşma, 22 Ekim 1910 tarihinde, o dönemki Southern League şampiyonu olan Brighton & Hove Albion ile yapılmış ve mücadeleyi 1-0'lık skorla Brighton kazanmıştır.

Futbol Ligi'ne Giriş: 1920-1940 Dönemi Bu dönem, İngiliz futbolunun modernleşme sürecinin önemli bir aşamasını temsil etmektedir. 1920'lerden itibaren, futbol kulüpleri arasındaki rekabetin artması ve taraftar kitlesinin genişlemesiyle birlikte, daha organize ve profesyonel bir lig yapısına geçiş ihtiyacı doğmuştur. Bu dönemde, birçok kulüp, bölgesel liglerdeki başarılarını İngiltere çapında bir platforma taşımak amacıyla Futbol Ligi'ne katılmak için mücadele etmiştir. Bu yıllarda, futbolun popülaritesi hızla artmış ve stadyumlar her maçta dolup taşmıştır. Oyuncular, yetenekleriyle taraftarları büyülemeye devam etmiş ve bazıları efsanevi statülere yükselmiştir. Teknik direktörler, takımlarının başarısı için farklı stratejiler geliştirmiş ve futbol taktiği konusunda önemli yenilikler yapılmıştır. Bu dönemdeki lig mücadeleleri, sadece spor mücadelesi olmanın ötesinde, İngiliz toplumunun sosyal ve kültürel dokusuyla da derin bir bağ kurmuştur. Futbol maçları, insanların bir araya gelip ortak bir heyecan yaşamasını sağlayan önemli etkinlikler haline gelmiştir. Bu dönemdeki başarılar ve rekabetler, İngiliz futbol tarihinin unutulmaz sayfalarını oluşturmuştur.

Millwall, ismini "Athletic" kelimesinden arındırarak, 1920 yılında yeni kurulan Football League Third Division'a dahil edildi ve bu sayede İngiliz futbolunun profesyonel liglerine katıldı. Bu dönemde Southern League'in statüsü zayıflarken, çoğu kulüp bu yapıyla bağlarını kopardı; Millwall de bu kulüpler arasında yer aldı. Kulübün ilk Football League maçı 28 Ağustos 1920 tarihinde The Den stadyumunda oynandı ve Millwall, Bristol Rovers'ı 2-0 mağlup etti.

1925-26 sezonunda Millwall, İngiliz futbol tarihindeki en dikkat çekici başarılardan birini elde ederek 11 maçlık bir periyot boyunca kalesini gole kapatmayı başardı. Bu performans, York City ve Reading ile birlikte paylaşılan bir rekortur. Millwall, FA Cup'ta gösterdiği mücadeleci ruhuyla taraftarlarının beğenisini kazandı ve çeşitli unutulmaz maçlara imza attı. Özellikle 1926-27 sezonunda, üç kez lig şampiyonluğu yaşamış ve o dönemki İngiliz futbolunun zirvesinde yer alan Huddersfield Town'ı FA Cup 3. turunda 3-1 gibi net bir skorla mağlup etmeleri büyük yankı uyandırdı. 1927-28 sezonunda ise Millwall, Third Division South şampiyonluğunu kazanarak önemli bir başarıya ulaştı. Aynı sezonda, iç sahada lig maçlarında attığı 87 golle İngiltere rekorunu kırdı; bu rekor hala geçerliliğini koruyor. 1930'lar ve 1940'lı yıllarda Sunderland ve Derby County ile oynanan maçlarda stadyumu dolduran taraftar sayıları, ortalama 48.000'i aşarak büyük bir ilgi olduğunu gösterdi. 1937 FA Cup sezonunda Millwall, üçüncü kez yarı finale yükselirken, 5. turda Derby ile oynanan karşılaşma, kulübün rekor stadyum doluluğu olan 48.762 taraftarın izlediği bir maç olarak tarihe geçti. 1939 yılında İngiltere'nin en çok destek gören 11. futbol kulübü unvanını elde eden Millwall, aynı zamanda ülkenin en mali açıdan güçlü kulüplerinden biriydi. Kulüp yönetimi, The Den stadyumunun iyileştirilmesi için planlar hazırlarken, uluslararası oyuncuların kadroya dahil edilmesi için girişimlerde bulundu. Sağ kanat oyuncusu Reg 'JR' Smith, 1938 yılında İngiltere Milli Takımı formasını iki kez giydi ve bu maçlarda takımına gol katkısı sağladı. Kulüp, 1930'ların sonlarında Süper Lig'e yükselme hedefine doğru ilerlerken, 1939-40 sezonunun başlarında başlayan II. Dünya Savaşı, bu amaca ulaşmasını engelledi.

Savaşın getirdiği sıkıntılar ve düşüş: 1940-1965 yılları Bu dönem, Wartime kulübü için zorlu bir süreçti. Savaşın yarattığı olumsuz atmosfer, kulübün genel performansını etkiledi ve beraberinde maddi sıkıntıları getirdi. Bu durum, takımın sahadaki başarısını doğrudan etkileyerek, kulübün ligdeki yerini tehlikeye attı. 1940'lı yıllarda yaşanan bu zorlu dönem, kulüp tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Kulüp, bu süreçte yaşadığı düşüşlerle birlikte, altyapıya ve genç oyunculara daha fazla önem verme gerekliliğini de gözler önüne serdi. Bu dönemde, tecrübeli oyuncuların eksikliği ve savaşın getirdiği belirsizlikler, kulübün genel başarısını olumsuz etkiledi.

7 Nisan 1945 tarihinde, Millwall, Wembley Stadyumu'nda Chelsea ile oynanan Football League War Cup finaline çıktı; ancak bu maçın savaş zamanı kupası olması nedeniyle resmi rekortablolarına geçmemiştir. Avrupa'daki savaşın son günlerinde, maçlara katılabilecek seyirci sayısına yönelik kısıtlamalar gevşetilmişti. Maçı izleyen 90.000 kişi, Millwall'un tarihindeki en büyük seyirci kitlesini oluşturdu ve bu kalabalık arasında İngiltere Kralı George VI de yer alıyordu; takım, maç öncesinde krala tanıtılmıştı.

İkinci Dünya Savaşı sırasında yaşanan genç erkeklerin kaybı, kulüplerin eski statülerini korumasını zorlaştırmıştı. Bu durum özellikle Millwall için geçerliydi ve kulüp, diğerlerine göre daha fazla olumsuz etki yaşamıştır. The Den stadyumu, 19 Nisan 1943 tarihinde ağır hasar görmüş; bir hafta sonra ise, atılmış bir sigara izmaritinden kaynaklandığı belirlenen yangın, tribünlerden birini tamamen yok etmiştir. Kulüp, maçlarını oynamak için Charlton Athletic, Crystal Palace ve West Ham United gibi yakınındaki kulüplerin stadyumlarını kullanma tekliflerini kabul etmiştir. 24 Şubat 1944 tarihinde, Millwall, tamamen ayakta seyirci tribünlerine sahip bir stadyumda, The Den'e geri dönmüş; bu durum, Lions taraftarlarının gönüllü çalışmalarıyla sağlanmıştır.

Millwall'un başarısı, savaş sonrası yıllarda inişli çıkışlı bir grafik çizmiştir. 1948 yılında Division Three South'a düşen takım, 1950 yılında ligdeki yerini korumak için yeniden seçime tabi tutulmuştur. Takımın şansı yeniden açıldığında, Millwall, 1952-53 sezonunda Division Three South'ta 5., 4. ve ardından ikinci olmuş; ancak sadece şampiyon olan takımın yükselmesi nedeniyle, ortalama 20.000'in üzerinde seyirciye sahip olmasına rağmen, Millwall üçüncü ligde kalmıştır. Bu dönemde, takımın performansı tekrar düşüş göstermiştir. Dönemin önemli anlarından biri ise, 26 Ocak 1957 tarihinde, 45.646 seyircinin önünde oynanan 1956-57 FA Cup'ının dördüncü turunda, Millwall'un Newcastle United'ı 2-1 mağlup etmesiyle gerçekleşen büyük sürprizdir. Millwall, 1958 yılında Division Four'ün kuruluş üyesi olma talihsizliğini yaşamıştır. Başlangıçta bu yeniden yapılanmadan olumsuz etkilenen takım, Third Division North ve Third Division South'un bölgesel olarak ayrılmasıyla, ikinci olan takımların yükselme imkanı sayesinde, yükselme yolunda fırsat bulmuştur. Millwall, 1962 yılında Peter Burridge'in 23 golü ve Dave Jones'un 22 golüyle Division Four şampiyonluğunu kazanmıştır. Takım, 1963-64 sezonunda tekrar düşürülmüş; ancak arka arkaya iki kez ikinci olarak yükselerek bu durumu telafi etmiştir. Bu, Millwall'un son kez dördüncü ligde oynadığı zamandır.

1965-1986 yılları arasında, takımın sahadaki etkileyici performansı ve özellikle 1971'deki unutulmaz başarısıyla öne çıkan bir dönemdir. Bu yıllar, kulüp tarihinde hem iç saha maçlarındaki yenilmezlik serisiyle hem de futbol tarihine damga vuran 1971 kadrosuyla ayrı bir yere sahiptir.

Millwall, 22 Ağustos 1964 ile 14 Ocak 1967 tarihleri arasında, kendi sahasında yenilgisiz 59 maçlık bir rekora sahip oldu (43 galibiyet ve 16 beraberlik). Bu dönemde Millwall, 55 farklı takıma karşı mücadele etti, 35 maçta gol yemedi, 112 gol attı ve 33 gol yedi. Bu başarıda, temelleri atan teknik direktör Billy Gray'in yanı sıra, daha sonra Gray'in ekibini geliştiren eski oyuncu Benny Fenton'ın katkısı büyüktü. Barry Rowan (kanat oyuncusu), Alex Stepney (kaleci), Tom Wilson (defans) ve Hugh Curran ile Len Julians (forvet) gibi tüm oyunculara, İngiltere Futbol Federasyonu tarafından özel olarak tasarlanmış altın çakmaklar hediye edildi. Bu rekor, daha sonra 1978 ile 1981 yılları arasında kendi sahasında 63 maçlık bir yenilgisizlik serisi yaklayarak Liverpool tarafından kırıldı. Bu dönem aynı zamanda, 30 Kasım 1968'de Portsmouth ile oynanan dış saha maçında sahaya çıkan Frank Peterson'ın da kulüp tarihinde önemli bir yere sahip olmasıyla da dikkat çekicidir. Peterson, Millwall forması giyen ilk siyah oyuncuydu.

1970'lerin başlarında, Millwall takımında birçok unutulmaz ve önemli oyuncu yer alıyordu; bazı taraftarlar tarafından "1971 Kuşağı" olarak hatırlanan bu isimler arasında Bryan King (kaleci), Harry Cripps (defans), gol krallığına aday orta saha oyuncusu Derek Possee, kulüp tarihinin en çok milli takım formasını giyen oyuncusu Eamon Dunphy ve kulüpteki en uzun süre forma giyen oyuncu Barry Kitchener bulunuyordu. Bu ekip, Birinci Lig'e yükselme şansını sadece bir puan farkla kaçırdı. 1971-72 sezonunda kendi sahasında yenilgisiz kalarak, Millwall, dört farklı ligde (1927-28 Üçüncü Lig Güney, 1964-65 Dördüncü Lig, 1965-66 Üçüncü Lig ve 1971-72 İkinci Lig) bir bütün sezonu kendi sahasında yenilgisiz geçiren tek kulüp oldu. 1974 yılında, Millwall, Fulham ile oynanan maçta, İngiltere'de ilk kez Pazar günü oynanan bir maça ev sahipliği yaptı. "Aslanlar", 1974 ve tekrar 1977 yıllarında Lig Kupası'nda çeyrek finale yükseldi.

George Graham, 1983 ile 1986 yılları arasında Millwall'u çalıştırdı ve bu dönemde kulübü, 1982-83 sezonunda Lincoln City'yi 3-2 yenerek kazandığı Futbol Ligi Grup Kupası'nı kaldırdı. 1984-85 sezonu özellikle başarılı geçti; Millwall, FA Cup'ta çeyrek finale yükseldi ve Üçüncü Lig'de tekrar kendi sahasında yenilgisiz kalarak İkinci Lig'e yükseldi (18 galibiyet ve 5 beraberlik). FA Cup'ta ise, Kenilworth Road'da Birinci Lig ekibi Luton Town ile oynanan maçta 1-0 mağlup oldular. Bu maç, maçı izleyenlerin arasından çıkan yasa dışı grupların düzenlediği olaylar nedeniyle tüm zamanların en çok hatırlanan maçlarından biri oldu. Olaylarda 81 kişi (bunların arasında 31 polis memuru) yaralandı.

1987 ile 2000 yılları arasındaki dönem, kulüp için önemli bir dönüm noktası olmuş ve birçok yeniliği beraberinde getirmiştir. Bu süreçte, takım üst lige yükselmiş, yeni bir stadyum inşa edilmiş ve yönetimde önemli değişiklikler yapılmıştır. Kulübün altyapısına yapılan yatırımlar meyvelerini vermeye başlamış, genç yetenekler A takıma yükselerek takımın başarısına katkı sağlamıştır. Yeni stadyum, taraftarlara daha modern bir tribün deneyimi sunarken, kulübün gelir kaynaklarını da artırmıştır. Yönetimdeki değişikliklerle birlikte, kulüp daha profesyonel bir yapıya kavuşmuş ve uzun vadeli hedefler belirlenmiştir. Bu dönem, kulübün geleceği için önemli bir temel oluşturmuştur.

Graham'ın yerine, Glasgow kökenli John Docherty getirildi. İkinci sezonunda teknik direktörlük görevini üstlenen Docherty yönetiminde Millwall, Second Division şampiyonluğunu kazanarak kulüp tarihinin ilk kez İngiliz futbolunun en üst ligine yükseldi. 1988-89 sezonuna güçlü bir başlangıç yapan Millwall, 1 Ekim 1988'de oynadığı altı maçta dört galibiyet ve iki beraberlikle lider konumdaydı ve Noel arasına kadar nadiren ilk beşe düşmüştü. Bu başarının arkasında, üç sezonda birlikte forma giyen Tony Cascarino ve Teddy Sheringham'ın attığı toplam 99 gol önemli bir etken oldu. Millwall'un ilk üst lig sezonu, takımın tüm sezon boyunca en düşük sıralamasını elde ettiği 10. sırada tamamlandı. Ardından gelen sezonda, 1989 yılının Eylül ayında Coventry City'i 4-1 mağlup ettikten sonra kısa bir süre ligin zirvesine yükselmişlerdi, ancak sezonun geri kalanında sadece iki maç daha kazanabildiler ve 1989-90 sezonunun sonunda 20. sırada yer alarak tekrar düşme tehlikesiyle karşılaştılar.

Tarihi düşüşün hemen öncesinde, Docherty görevden alındı ve yerine Middlesbrough'dan gelen eski teknik direktör Bruce Rioch getirildi. Forvet oyuncusu Teddy Sheringham, 1990-91 sezonunda Football League genelinde en çok gol atan oyuncu oldu ve Millwall'un Brighton & Hove Albion'a karşı oynadığı Second Division play-off maçında 6-2 mağlup olduktan sonra 2 milyon sterline Nottingham Forest'a transfer edildi. Rioch, 1992 yılında Millwall'dan ayrıldı ve yerine İrlandalı savunmacı Mick McCarthy getirildi. McCarthy, Millwall'u yeni kurulan Division One'da 1993-94 sezonunun sonunda üçüncü sıraya taşıdı ve kulübün tarihinde ikinci kez play-off mücadelesine girdi ancak Derby County'ye mağlup oldular. Bu aynı zamanda kulüp için yeni bir dönemin başlangıcıydı; ilk olarak "The New Den" (önceki stadyuma ayrım yapmak amacıyla) adı verilen, ancak daha sonra sadece "The Den" olarak anılan yeni bir stadyum açıldı. Stadyumun açılışı, 4 Ağustos 1993'te İşçi Partisi lideri John Smith tarafından gerçekleştirildi. Yeni stadyum, Hillsborough faciası üzerine hazırlanan Taylor raporunun ardından İngiltere'de inşa edilen ilk tamamen oturmalı tribünlere sahip olan stadyumdu. Millwall, 1994-95 sezonunda FA Cup'ta Arsenal'i eleyerek üçüncü tur rövanş maçında Highbury'de 2-0 mağlup etti. Ayrıca kulüp tarihinde üçüncü kez League Kupası'nda çeyrek finale yükseldi (1995). McCarthy, 5 Şubat 1996'da Sunderland'ın Millwall'u lider konumdan indirip 6-0 mağlup etmesinin ardından, İrlanda Milli Takımı teknik direktörlüğüne getirildi.

Raith Rovers'tan Jimmy Nicholl, McCarthy'nin yerine getirildi, ancak kulübün performansındaki düşüşü durduramadı ve Millwall, 1995-96 sezonunun sonunda 22. sırada yer alarak tekrar düşme tehlikesiyle karşılaştı. Sadece beş ay önce Division One'ın zirvesindeydiler, ancak şimdi kendilerini üçüncü ligde buldular (1996-97 sezonu). Kulüp, ciddi mali zorluklar yaşadı ve bu durumun bir sonucu olarak kısa bir süre için mali idare altına girdi. Nicholl görevden alındı ve John Docherty, kulübü istikrara kavuşturmak amacıyla geçici olarak göreve getirildi.

Millwall, mali zorlukların üstesinden gelerek yeniden yapılanma sürecine girdi ve kulübün yeni başkanı Theo Paphitis, tecrübeli teknik adam Billy Bonds'u takımın başına getirdi. 1997-98 sezonu, kulüp için başarılı bir dönem olmadı; Millwall, İngiltere Futbol Ligi'nin dördüncü ligine düşme tehlikesiyle boğuştu. Teknik direktör Billy Bonds görevden alındı ve yerine Keith "Rhino" Stevens getirildi; Alan McLeary ise yardımcı antrenör olarak göreve başladı. Daha sonra Alan McLeary, teknik direktör Keith Stevens ile birlikte takımın ortak antrenörü oldu. Stevens ve McLeary yönetiminde Millwall, kulüp tarihinin ilk kez Wembley Stadyumu'nda resmi bir maça çıkma fırsatı yakaladı. "Aslanlar" lakaplı Millwall, 1999 Football League Trophy finaline yükselmek için yarı finalde Gillingham'ı altın golle mağlup etti ve bölgesel finalde Walsall'a karşı 2-1'lik üstünlük sağladı. Finalde Wigan Athletic ile karşılaşan Millwall, kendi taraftarının önünde tam 49.000 seyirci karşısında mücadele etti ancak uzatma dakikalarında yediği golle 1-0 mağlup oldu. Millwall, 1999-2000 sezonunda ligi 5. sırada tamamladı ve İngiltere Futbol Ligi İkinci Division'da play-off yarı finalinde Wigan Athletic ile karşılaştı; ancak bu maçı da 1-0 kaybederek tarihinde üçüncü kez play-off yarı finalini geçemedi.

2000-2007 yılları arasında Division 2 şampiyonluğu yaşamış, İngiltere Futbol Federasyonu Kupası finalisti olmuş ve Avrupa futbolunda önemli bir yer edinmiş bir takımın hikayesi. Bu dönemde gösterdiği performansla dikkat çeken kulüp, hem ülke içinde hem de kıta arenasında unutulmaz anılara imza atmıştır. Özellikle Division 2'deki şampiyonluk zaferi, kulübün yükselişinin önemli bir dönüm noktası olmuş ve gelecek için güçlü bir temel oluşturmuştur. Aynı zamanda FA Cup finalindeki mücadelesi, taraftarların hafızalarında özel bir yere sahipken, Avrupa futbolundaki varlığı da kulübün uluslararası arenadaki saygınlığını artırmıştır. Bu dönemdeki başarılar, kulüp tarihinin altın sayfalarına işlenmiş ve gelecek nesillere ilham kaynağı olmuştur.

Mark McGhee, Eylül 2000'de Millwall'un yeni teknik direktörü olarak göreve getirildi ve sekiz ay sonra kulüp, Division Two şampiyonu olarak yükselme başarısı elde etti. Takım, 93 puanla sezonu tamamladı; bu, kulüp rekoruydu. Forvet oyuncusu Neil Harris, 27 lig golüyle "golden boot" ödülünü kazandı. Yüzyılın başında, Tim Cahill, Paul Ifill, Lucas Neill ve Steven Reid gibi isimlerin de dahil olduğu "altın nesil" oyuncular ortaya çıktı; bu oyuncuların bazıları daha sonra Premier League'de forma giydi. 2001-02 sezonunun ilk maçında Norwich City'yi sahasında 4-0 yenmesi, takım için iyi bir başlangıçtı. Millwall, ligi 4. sırada tamamlayarak Division One play-off'larına katılmaya hak kazandı, ancak Birmingham City'ye karşı oynanan yarı finalde 2-1 mağlup olarak, tarihinde 4. kez playoff yarı finalinde kaybederek elendi. Millwall, 2002-03 sezonunda ligi 9. sırada tamamladı; ancak McGhee, Ekim ayında "karşılıklı anlaşma" ile kulüpten ayrıldı.

Ekim 2003'te eski Chelsea ve İngiltere oyuncusu Dennis Wise, kulübün teknik direktörlüğüne getirildi ve 2003-04 sezonunda görevine başladı. İlk sezonunda Wise yönetimindeki Millwall, sadece dört puan farkla play-offlara kalamadı ve kulüp tarihinin ilk FA Cup finalisti oldu. Millwall, yarı finalde Old Trafford'da Sunderland'i mağlup etti; maçta Tim Cahill, sezonu Millwall'un en golcü oyuncusu olarak tamamladı ve galibiyet golünü attı. Bu zafer, Manchester United ile oynanacak finale kaldı. 22 Mayıs 2004'te Cardiff'teki Millennium Stadium'da sahaya çıkan Millwall, 1982'den beri ilk kez üst lig dışından bir takımın kupada final oynamasıydı ve aynı zamanda Premier League dışında bir takımın finale ulaşmasıydı. Takımın kadrosundan 16 oyuncu, çeşitli sebeplerle (sakatlık veya ceza) maçta forma giyemedi; ancak skor 0-0'ın bozulmadığı dakikaya kadar savunma yaptı. Gary Neville'in ortasına Cristiano Ronaldo'nun kafayla attığı golle Millwall, 2004 FA Cup finalini 3-0 kaybederek şampiyonluğu kaçırdı. Manchester United'ın UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılım hakkını zaten elde etmiş olması nedeniyle Millwall, UEFA Kupası'na katılmaya hak kazandı. Bir dakika kala oyundan alınan orta saha oyuncusu Curtis Weston, tarihin en genç kupa finalisti unvanını aldı; 17 yıl 119 günle James F. M. Prinsep'in 125 yıllık rekorunu kırdı. 2004-05 UEFA Kupası'nda Millwall, ilk turda Macaristan şampiyonu Ferencváros ile oynadığı maçta toplam skor olarak 4-2 mağlup oldu; Wise, takımının iki golünü kaydetti.

2005 yılında Theo Paphitis, kulüp başkanlığından ayrıldığını ve Jeff Burnige'in Mayıs 2005'ten itibaren görevi devralacağını duyurdu. 2004-05 sezonunun sonunda teknik direktör Dennis Wise, yeni yönetim kurulu başkanıyla uyum sağlayamadığı için görevinden ayrılacağını açıkladı. Ardından gelen üç sezonda (2005-08), 11 farklı kalıcı ve geçici teknik adam göreve geldi. Eski Millwall oyuncusu Steve Claridge, kulübün yeni oyuncu-teknik direktörü olarak atandı. Ancak Burnige'in iki ay sonra görevi devraldıktan sonra beklenmedik bir şekilde istifa etmesiyle, 27 Temmuz 2005 tarihinde Claridge'in sadece 36 gün sonra, hiçbir resmi maça çıkmadan görevden alındığı açıklandı. Eski Wolverhampton Wanderers teknik direktörü Colin Lee yerine getirildi; ancak beş ay sonra görevi bıraktı. 21 Aralık'ta kulüp ligin son sırasında yer alırken, Lee'nin yerine 32 yaşındaki oyuncu Dave Tuttle, sezon sonuna kadar sürecek kısa vadeli bir sözleşmeyle göreve getirildi. Millwall, dört farklı teknik adam değişikliğiyle zorlu bir sezon geçirdi; takımın sahasında attığı 13 gol, Football League tarihinde en düşük sayıda gol atan takımlardan biriydi. Kulüp, 17 Nisan 2006'da Southampton'a karşı oynanan maçta 2-0 mağlup olmasıyla League One'a düşme tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. Sezon sonunda Nigel Spackman teknik direktörlük görevine getirildi; ancak kötü sonuçlar nedeniyle sadece dört ay sonra görevi bıraktı. Eylül 2006'da Theo Paphitis (1997-2005 yılları arasında kulüp başkanı), bir yıllık yönetim kurulu üyeliği süresinin ardından kulüple olan dokuz yıllık ilişkisini sonlandırdı. 19 Mart 2007'de Willie Donachie, 2006-07 sezonunun ikinci yarısında gösterilen ilerlemeler sonucunda iki yıllık sözleşmeyle göreve getirildi; bu dönemde takım ligde 11. sıraya yükselmişti. Donachie'nin göreve başlamadan önce Millwall, ilk on maçında sadece altı puan toplayabilmişti. 2007-08 sezonunun başında Millwall, ligin son sırasında yer alıyordu. Donachie, 8 Ekim'de görevden alındı ve Richard Shaw ile Colin West geçici olarak görevi devraldı.

Yeni sahiplik döneminin getirdiği istikrar ve ilk Play-off başarısı: 2007-2015 yılları. Bu dönem, kulüp tarihinde önemli bir dönüm noktası olmuş, yeni yönetim anlayışıyla birlikte hem sportif başarılar elde edilmiş hem de kulübün altyapısına büyük önem verilmiştir. Özellikle 2007 yılından itibaren başlayan bu süreçte, kulüp daha organize bir yapıya kavuşmuş ve genç yeteneklerin yetiştirilmesi önceliklendirilmiştir. Bu sayede, takımın performansı yükselmiş ve Play-off'lara kadar yükselerek önemli bir başarı elde edilmiştir.

Mart 2007'de, Amerikalı ve gelecekteki başkan John Berylson liderliğindeki Chestnut Hill Ventures, kulübe 5 milyon sterlinlik bir yatırım yaptı. Kenny Jackett, 6 Kasım 2007 tarihinde Millwall'un yeni teknik direktörü olarak göreve getirildi. Jackett yönetiminde, kulüp önümüzdeki iki sezonda League One'da sırasıyla beşinci ve üçüncü sırada yer alarak önemli başarılar elde etti. 13 Ocak 2009'da, Harris, Crewe Alexandra ile oynanan ve 3-2 kazanılan maçta, Teddy Sheringham'ın Millwall formasıyla attığı tüm zamanların gol rekorunu kırarak kulüp tarihinde unutulmaz bir an yaşattı. 2008-09 sezonunda Scunthorpe United'a karşı oynanan play-off finalinde mağlup olduktan ve 2009-10 sezonunun son gününde Leeds United'ın sadece bir puan önünde kalarak otomatik yükselme şansını kaçırdıktan sonra, Millwall Wembley Stadı'na geri döndü. Kulüp, Swindon Town ile oynanan 2010 League One play-off finalini 1-0 kazanarak beş maçlık play-off başarısızlığı serisine son verdi ve dört yıl aradan sonra Football League Championship'e yükseldi.

2012-13 sezonuna iyi bir başlangıç yapan Millwall, 13 maçlık yenilgisiz seri yakaladı ve play-off yarışına girdi. Ancak, sezonun ilerleyen bölümlerinde gösterdiği kötü performansla ligin son sıralarına geriledi ve sadece 23 maçın beşini kazanarak ligden düşme tehlikesi atlattı. Bu olumsuz tablo, kulübün FA Cup'ta beşinci kez yarı finale yükselmesiyle tezat oluşturdu. 14 Nisan 2013 tarihinde Wembley Stadı'nda Wigan Athletic ile oynanan ve 2-0 kaybedilen maçta, kupanın sahibi olan Wigan Athletic'e üstünlük sağlayamadılar. Kenny Jackett, 7 Mayıs 2013 tarihinde görevinden istifa etti. Millwall'da görev yaptığı süre boyunca kulübün dördüncü uzun süreli teknik direktörü olmuş ve 306 maça çıkmıştı. Bir ay süren arayışların ardından, 6 Haziran 2013 tarihinde St Johnstone'un teknik direktörü Steve Lomas, Millwall'un yeni teknik direktörü olarak göreve getirildi. Ancak, Lomas'ın performansı beklentileri karşılamadı ve görevine sadece 22 maç sonra, bu maçların sadece beşini kazanarak 26 Aralık 2013 tarihinde kulüpten gönderildi.

Ian Holloway, 6 Ocak 2014 tarihinde göreve getirildiğinde, Millwall Championship'te ligin 21. sırada yer alıyordu. Holloway yönetiminde, kulüp 2013-14 sezonunun son sekiz maçında yenilgisiz kaldı ve ligi 19. sırada tamamlayarak sadece dört puanla düşme bölgesinin üzerinde kalmayı başardı. Bir sonraki sezonda ise, Holloway 10 Mart 2015 tarihinde görevinden alındı ve Neil Harris, sezonun sonuna kadar kulübün geçici teknik direktörü olarak göreve getirildi. Ancak, Harris'in çabalarına rağmen, Millwall'un League One'e düşmesi 28 Nisan tarihinde resmen ilan edildi. Ertesi gün ise, Harris'in kulübün kalıcı teknik direktörü olduğu açıklandı.

Harris dönemi, İngiltere Futbol Ligi'ne (Championship) dönüş, ve Federasyon Kupası'ndaki sürpriz galibiyetler: 2015-2023. Bu dönem, kulübün hem lig mücadeleleri hem de kupa yarışlarındaki önemli anlarını kapsıyor.

Neil Harris'in teknik direktörlük görevine başladığı ilk tam sezonunda, Millwall League One liginde dördüncü sırada yer alarak Wembley Stadı'nda oynanan play-off finaline yükseldi. Ancak Lions, bu finalde Barnsley'e 3-1 mağlup olarak şampiyonluktan oldu. 2016-17 FA Cup sezonunda Millwall, kulüp tarihinin onuncu kez çeyrek finale yükselme başarısı gösterdi. Bir sonraki sezonda ise Millwall, League One play-off finaline yükselmeye hak kazandı ve yarı finalde Scunthorpe United'ı 3-2 mağlup etti. Takım, Steve Morison'ın 85. dakikada attığı golle Bradford City'i 1-0 yenerek Championship ligine yükseldi.

2018-19 FA Cup sezonunda Millwall, kulüp tarihinin onbirinci kez çeyrek finale yükseldi ve bu aşamada Premier League ekibi Brighton'a penaltılarla mağlup oldu. Bu sezon, Millwall kulüp transfer rekorunu iki kez kırdı: İlk olarak Tom Bradshaw'ı Barnsley'den 1.25 milyon sterline kadroya dahil etti ve bir hafta sonra Ryan Leonard'ı Sheffield United'dan 1.5 milyon sterline transfer etti. Ayrıca George Saville'in Middlesbrough'a 8 milyon sterline satılmasıyla kulüp rekor satış gelirini elde etti.

3 Ekim 2019 tarihinde Neil Harris, Millwall teknik direktörlük görevinden istifa etti ve takım ligde 18. sırada yer alıyordu; ilk on Championship maçında sadece iki galibiyet almışlardı. Harris, Millwall'u Wembley Stadı'na iki kez götürdü, bir şampiyonluk yaşattı ve kulüp tarihinde iki FA Cup çeyrek finali başarısı elde etti. 21 Ekim 2019'da Harris'in yerine eski Stoke City teknik direktörü Gary Rowett getirildi. Rowett'in yönetiminde takımın performansı önemli ölçüde yükseldi; ilk 15 lig maçının sadece ikisini kaybetti ve 2019-20 sezonunu play-offlara iki puan farkla 8. sırada tamamladı. Rowett, ikinci sezonunda takımı orta sıralarda, 11. sırada konumlandırdı. Bir sonraki 2021-22 sezonunda ise takım, performansta artış göstererek 9. sırada yer aldı ve play-offlara son günde dahil olamadı. Yaz aylarında 2022'de Millwall, kulüp transfer rekorunu kırarak Hollandalı oyuncu Zian Flemming'i yaklaşık 1.7 milyon sterline kadrosuna kattı. 2022-23 sezonunda da takım, play-offlara yakın bir performans sergiledi. Millwall, sezonun son maçında galibiyet alarak play-offlara kalma hakkını elde etmek zorundaydı ancak Blackburn Rovers karşısında yakaladığı 3-1'lik üstünlüğü koruyamadı ve 4-3 mağlup olarak ligi 8. sırada tamamladı; Flemming ise takımın en golcü oyuncusu oldu.

Kulüp Tarihi: Başkanın vefatı, ikinci ligdeki istikrarlı performans ve playoff mücadelesi: 2023 – Günümüz.

Kulüp, 4 Temmuz 2023 tarihinde, kulübün sahibi ve başkanı John Berylson'ın bir trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini duyurdu. Berylson'ın yerine oğlu James, kulübü yönetmeye başladı. 18 Ekim 2023'te, kulüp teknik direktör Gary Rowett ile karşılıklı anlaşmayla yollarını ayırdığını açıkladı. 6 Kasım 2023 tarihinde, Millwall, İngiltere U-20 takımının menajeri Joe Edwards'ın yeni baş antrenör olarak göreve getirildiğini duyurdu. Edwards, görev süresince 19 maçta sadece 4 galibiyet alması üzerine, 21 Şubat 2024 tarihinde Millwall tarafından görevden alındı. Onun yerine, kulüpte daha önce forma giymiş ve kulüp tarihinin en golcü oyuncusu olan Neil Harris getirildi; bu, onun Lions'taki üçüncü göreviydi. Harris yönetiminde, takım ligi 13. sırada tamamladı.

15 Haziran 2024 tarihinde, kulübün birinci kalecisi Matija Sarkic, Montenegro milli takımının formasını giyerken hayatını kaybetti. 10 Aralık 2024'te, Millwall Championship'in 11. sırasında yer alırken, Harris'in Middlesbrough ile oynanacak maçın ardından kulüpten ayrılacağını duyurduğu belirtildi. Alex Neil, Harris'in yerine getirildi ve Millwall'u 8. sırada, play-offlara bir adım kala bitirdi. 2025–26 sezonunda Millwall, üçüncü sırada yer alarak play-off yarı finalinde Hull City'e 2-0 mağlup oldu. Millwall'un bu sezon elde ettiği 83 puan, kulübün ikinci ligdeki en yüksek puan toplamıydı. Aynı sezonda, kulüp tarihinde The Den'de kaydedilen en yüksek Football League seyirci sayısı olan 19.004 taraftar, Ocak 2026'da Charlton Athletic ile oynanan ve 4-0 kazanılan maçta tribünleri doldurdu. 2025–26 sezonunun ortalama iç saha seyirci sayısı olan 17.135 de kulüp tarihinin en yüksek rakamlarından biriydi ve son olarak 1952–53 sezonunda bu sayıya ulaşılmıştı.

Kulüp renkleri, arması ve takma adı hakkında bilgi aşağıda sunulmaktadır.

"Kit" kelimesi, genellikle bir spor bağlamında kullanıldığında, bir takımın veya oyuncunun performansını değerlendirmek için kullanılan genel bir terimdir. Bu terim, takımın veya oyuncunun yetenekleri, becerileri, stratejik anlayışı ve maçlardaki etkileyiciliği gibi çeşitli faktörleri kapsar. "Kit" kelimesi aynı zamanda, bir sporcunun potansiyelini ifade etmek için de kullanılabilir; yani, henüz tam olarak ortaya çıkmamış ancak gelecekte büyük başarılar elde edebilecek oyuncular için kullanılır. Spor yazarları ve yorumcular tarafından sıklıkla kullanılan bu terim, futbol gibi takım oyunlarında özellikle önemlidir ve bir takımın genel başarısını doğrudan etkileyen unsurları vurgulamaktadır.

Millwall'ın geleneksel forma tasarımında, kulüp tarihinin 125 yılı boyunca ağırlıklı olarak mavi gömlekler, beyaz şortlar ve mavi çoraplar kullanılmıştır. Kulübün ilk 50 yılında, yani 1936'ya kadar, formanın rengi İskoç milli takımının renklerine benzer koyu bir maviydi. Bu renk seçimi, kulübün İskoç kökenlerine saygı göstermek amacıyla yapılmıştı; çünkü Millwall Rovers'ın ilk kadrosunun büyük bir kısmı Dundee'den oluşuyordu. 1936 yılında göreve getirilen teknik direktör Charlie Hewitt, formanın rengini koyu maviden daha açık bir kraliyet mavisine çevirme kararı aldı ve takım bu renkte yaklaşık 74 yıl boyunca mücadele etti. Bu süre zarfında, 1968-1975 ve 1999-2001 sezonları dışında, takımın forması tamamen beyazdı. Kulübün 2010-2011 sezonunda kullandığı forma, kulübün 125. kuruluş yıl dönümünü kutlamak amacıyla tasarlanmış ve kulüp, ilk formasındaki koyu mavi rengi yeniden benimsemiştir. Kulüp, bu tarihten itibaren de aynı renkleri kullanmaya devam etmiştir. Deplasman formalarında ise genellikle beyaz gömlekler ve mavi şortlar veya sarı gömlekler ve siyah şortlar tercih edilmiştir. Ayrıca, kulüp kırmızı ve siyah çizgili, tamamen gri, tamamen turuncu, tamamen kırmızı ve yeşil-beyaz çizgili formalar da kullanmıştır. Millwall, 8 Kasım 2014 tarihinde Brentford ile oynadığı maçta, I. Dünya Savaşı'nın yüzüncü yıl dönümünü anmak amacıyla özel bir kamuflaj forması giymiştir. Bu forma taraftarlara satışa sunulmuş ve elde edilen gelirler, Britanya Silahlı Kuvvetleri'nin yaralı üyeleri için bir rehabilitasyon merkezi olan Headley Court'a aktarılmıştır.

Rozet Rozetler, genellikle bir spor kulübünün üyeliğini, başarılarını veya belirli etkinliklere katılımını simgeleyen sembolik işaretlerdir. Futbolda, örneğin, bir takımın şampiyonluk zaferlerini gösteren rozetler sıkça kullanılır. Bu rozetler, oyuncuların formalarına veya diğer giyim eşyalarına dikilebilir, takılabilir veya broş olarak kullanılabilir. Rozetlerin tasarımı, kulübün arması, renkleri ve sembolleriyle uyumlu olacak şekilde yapılır ve genellikle takımın tarihine ve başarılarına göndermeler içerir. Bazı rozetler, belirli oyuncuların veya teknik direktörlerin anısını yaşatmak amacıyla da üretilir.

Kulüp sembolü olarak aslan motifi, 1936'dan beri Millwall'un kimliğinin ayrılmaz bir parçasıdır ve bu tasarımın da Charlie Hewitt tarafından kulübe kazandırılmıştır. Aslan figürünün farklı versiyonları zaman içinde kullanılmış; ilk tasarımlardan biri tek bir kırmızı aslanı temsil ediyordu. Bu sembolün, kulübün İskoç kökenlerinden kaynaklandığına dair yaygın bir yanılgı bulunmaktadır. Ancak, bu aslan figürü, "The Red Lion" adıyla bilinen barların kullandığı işaretlere oldukça benzemektedir. 1956 ile 1974 yılları arasında Millwall'un sembolü, birbirine bakan iki kırmızı aslandan oluşmaktaydı. Eski başkan Theo Paphitis, bu sembolü 1999 yılında yeniden kulübe getirdi ve sekiz yıl boyunca kullanıldı. Mevcut sembol ise, ilk olarak 1979 yılında Millwall formalarında yer alan tek bir zıplayan aslandır. Bu sembol, 1999 yılına kadar kullanılmış ve daha sonra 2007'de tekrar kulüp tarafından benimsenmiştir. Kulübün maskotu olan devasa bir aslan figürü ise "Zampa" adıyla bilinir; bu isim, The Den stadyumunun bulunduğu Zampa Road caddesinden almıştır.

Lions takımı hakkında bilgi bulunmamaktadır. Lütfen daha fazla detay sağlayınız.

Kulübün takma adı "Aslanlar" olup, daha önce "İşçiler" olarak bilinirdi. "İşçiler" ismi, kulübü destekleyenlerin 1900'lerin başındaki meslekleriyle yakından ilişkilidir. Ancak kulüp, bu takma adı pek hoş görmemiştir. Millwall, 1899-1900 sezonunda İngiltere Futbol Ligi lideri Aston Villa'yı FA Kupası'ndan elemesinin ardından basında "Güneyin Aslanları" olarak anılmaya başlanmasıyla birlikte resmi olarak "Aslanlar" adını benimsemiştir. O dönemde Southern League'de mücadele eden Millwall, bu başarıyla birlikte yarı finale yükselmiştir. Kulüp, "Nereye gidersek gidelim, hiçbir düşmandan korkmayız" mottosunu benimsemiştir. 2000'li yıllarda kulüp, Londra limanlarıyla olan benzersiz bağını vurgulamak amacıyla "İşçi Günleri" etkinliklerini başlatmış ve kulübün köklerini Millwall FC Müzesi'nde arşivlemeye başlamıştır. "İşçi Günleri" etkinliklerinde, geçmişte başarılı olmuş Millwall takımları sahadaki devre arasında gösteri yapmaktadır. Eskiden işçi olan taraftarların maçları ücretsiz olarak izmesine izin verilmektedir. 2011 yılında, Millwall kulübü, "Den" stadyumunun doğu tribününü resmi olarak "İşçi Tribünü" olarak adlandırmıştır; bu isim değişikliği, kulübün geçmişteki takma adına bir saygı duruşu niteliğindedir.

Bu bölümde, spor etkinliklerine sponsor olan şirketler ve spor malzemesi üreten firmalar hakkında bilgi yer almaktadır. Bu kurumlar, sporun gelişimi ve yayılmasına önemli katkılar sağlamaktadırlar. Sponsorluk anlaşmaları, takımların ve atletlerin finansal desteklenmesini sağlarken, malzeme üreticileri ise sporcuların performansını artırmaya yönelik ürünler geliştirirler. Bu iki tür kuruluş arasındaki iş birliği, spor ekosisteminin ayrılmaz bir parçasıdır.

2013-14 sezonunda, İngiliz futbol kulübü Millwall, forma sponsoru olarak ücretsiz bir şekilde "Prostate Cancer UK" adlı yardım kuruluşunu seçti. Bu anlaşma, kulübün sosyal sorumluluk bilinciyle hareket etme ve önemli bir sağlık sorununa dikkat çekme amacını yansıtmaktaydı.

Stadyumlar Stadyumlar, spor müsabakalarının ve diğer etkinliklerin düzenlendiği açık veya kapalı yapılardır. Tarih boyunca farklı kültürlerde önemli bir rol oynamışlardır ve genellikle şehirlerin sembolik yapılarından biri olarak kabul edilirler. Stadyumların mimarisi, kapasitesi ve donanımı, kullanım amaçlarına ve bulundukları coğrafi koşullara göre değişiklik gösterebilir. Bazı stadyumlar sadece futbol maçlarına ev sahipliği yaparken, bazıları atletizm, konserler ve diğer büyük etkinlikler için de kullanılır. Dünyanın dört bir yanındaki stadyumlar, milyonlarca taraftarın heyecanını yaşattığı ve unutulmaz anılara sahne olan önemli mekanlardır.

Tarihçe Bu bölüm, kulübün kuruluşundan günümüze uzanan zengin ve köklü tarihini detaylı bir şekilde anlatmaktadır. Kuruluş aşamalarından itibaren, kulüp bünyesinde yetişen önemli oyunculara, elde edilen şampiyonluklara, unutulmaz maçlara ve kulübün gelişimine katkıda bulunan kişilere yer verilmektedir. Bu kapsamlı anlatım, kulübün geçmişini anlamak ve geleceğine dair vizyon oluşturmak için önemli bir kaynak niteliğindedir.

Millwall Kulübü'nün tarihine bakıldığında, kulüp ilk yıllarında farklı coğrafyalarda faaliyet göstermiştir. Kuruluşundan sonraki ilk 25 yıl boyunca dört farklı stadyumda mücadele etmiştir. İlk ev sahası, Glengall Road olarak adlandırılan ve yalnızca bir sezon kullanıldığı bir araziydi. Daha sonra, 1886'dan 1890'a kadar East Ferry Road üzerindeki The Lord Nelson pub'unun arkasındaki alanda, "Lord Nelson Ground" olarak bilinen bir tesiste mücadele ettiler. Ancak, arazi sahibinin daha iyi bir teklif alması üzerine bu stadyumu terk etmek zorunda kaldılar.

1890 yılının 6 Eylül tarihinde, Millwall üçüncü ev sahası olan The Athletic Grounds'a taşındı. Bu, kulübün ilk özel olarak inşa edilmiş stadıydı ve 600 kişilik bir tribünü ile toplamda 10.000 ila 15.000 kişiyi ağırlama kapasitesine sahipti. Ancak, Millwall Dock Company'nin bu alanı ahşap depolama tesisi olarak kullanmak istemesi nedeniyle kulüp yeniden taşınmak zorunda kaldı. 1901 yılında, ikinci ev sahalarına yakın bir konumda bulunan ve "North Greenwich" olarak bilinen bir alana yerleştiler. Kulüp, daha sonraki dokuz yıl boyunca Doğu Londra'daki faaliyetlerine devam etti. Isle of Dogs'taki son maçları ise 8 Ekim 1910 tarihinde Portsmouth ile oynandı ve Millwall bu maçı 3-1 gibi farklı bir skorla kazandı.

22 Ekim 1910 tarihinde, Millwall kulübü Thames Nehri'nin güneyine geçerek Güney Doğu Londra'ya taşındı ve New Cross'taki Cold Blow Lane adresindeki tesise yerleşti. Beşinci stadyum olan The Den, ünlü futbol stadyumu mimarı Archibald Leitch tarafından 10.000 sterlin maliyetle inşa edildi. İlk maçta Brighton & Hove Albion ile karşılaştılar ve bu maçı Brighton 1-0 gibi bir skorla kazandı. Millwall, bu tesiste 83 yıl boyunca mücadele etti. Daha sonra, 4 Ağustos 1993 tarihinde kulüp altıncı ve şu anki ev sahasına taşındı. İlk etapta "The New Den" olarak bilinen bu stadyum, günümüzde sadece "The Den" olarak anılmaktadır. Bu tesisin toplam seyirci kapasitesi 20.146 kişidir. Bobby Robson yönetimindeki Sporting CP takımı, açılış maçında sahne aldı ve bu dostluk karşılaşmasında Millwall, "Aslanlar" lakaplı takım, 2-1 gibi bir skorla mağlup oldu.

Bermondsey Yenileme Projesi Tartışmaları ve The Den Stadyumu'nun Geleceği Londra'nın güneyindeki Bermondsey bölgesinde planlanan geniş çaplı bir yenileme projesi, özellikle de bu projenin yerel futbol kulübü Millwall'un ikonik stadyumu "The Den" üzerindeki potansiyel etkileri, uzun süredir devam eden tartışmalara yol açmaktadır. Yenileme çalışmaları kapsamında, bölgedeki konut ve ticari alanların modernleştirilmesi hedeflenirken, The Den'in geleceği de bu planlamaların önemli bir parçası haline gelmiştir. The Den, Millwall taraftarları için sadece bir stadyumdan çok daha fazlasıdır; kulübün tarihinin ve kimliğinin sembolüdür. Stadyumun potansiyel olarak taşınması veya yeniden yapılandırılması fikri, birçok taraftar arasında büyük endişeye yol açmıştır. Bu endişeler, stadyumun tarihi önemini koruma arzusu ve Millwall'un köklerine bağlı kalma isteğiyle doğrudan ilişkilidir. Yenileme projesinin savunucuları, modern bir stadyumun kulübün başarısı için gerekli olduğunu ve daha iyi olanaklar sunarak taraftar deneyimini iyileştireceğini ileri sürmektedirler. Ancak, birçok Millwall destekçisi, The Den'in benzersiz atmosferini ve tarihi dokusunu korumanın öncelikli olduğuna inanmaktadır. Bu nedenle, kulüp yönetimi, taraftarlar ve yerel yetkililer arasında, stadyumun geleceği konusunda uzlaşmacı bir çözüm bulunması için yoğun çabalar sürdürülmektedir.

2016 yılının Eylül ayında Lewisham Belediyesi, Millwall kulübünün kiracısı olduğu "The Den" çevresindeki arazilerin kamulaştırma kararı aldı. Bu karar, "New Bermondsey" bölgesinin büyük çaplı yeniden yapılandırma projesinin bir parçasıydı. Proje, özellikle geliştirici şirketin (Renewal) offshore şirketler aracılığıyla belirsiz sahipliğe sahip olması ve kulüp ile yerel topluluk tarafından mevcut konutların ve işletmelerin yanı sıra Millwall'un otoparkının ve Millwall Community Trust tesisinin yıkılarak 2.400 yeni özel konut inşa edilmesi amacıyla kar elde etme amacı taşıdığı gerekçesiyle tartışmalara yol açtı; bu projede sosyal konut bulunmamaktaydı. Kulüp, taşınma olasılığını değerlendirdi ve Kent bölgesine yerleşmeyi düşündü. Millwall, kulübün merkezinde olacak bir yeniden yapılandırma planı sunmuştu, ancak belediye, Renewal'in planlarına oybirliğiyle destek verdi. 2016 yılının Aralık ayında Private Eye dergisi, Renewal şirketinin Lewisham Belediyesi'nin eski bir lideri ve üst düzey yetkilisi tarafından kurulduğunu, bu durumun potansiyel çıkar çatışmasına işaret ettiğini ve Renewal'in planlarının onay kararının 2013 yılından itibaren alınmış olabileceğini ancak PricewaterhouseCoopers tarafından yapılacak gerekli incelemelerin "yetersiz" ve "sınırlı" bilgi erişimi nedeniyle yapılamadığını belirtti. Bu durum, şirketin Isle of Man ve British Virgin Islands'dan yönetilmesiyle daha da karmaşık hale gelmişti. Artan toplumsal muhalefet ve medyanın yoğun ilgisi üzerine, Lewisham Belediyesi 2017 yılının Ocak ayında kamulaştırma kararından vazgeçtiğini duyurdu. Ancak, daha sonra farklı yollarla kamulaştırmayı sağlamak için hukuki danışmanlık aldığı ve belediye yönetim kurulu üyelerinin "değerlendirme" sürecinin ardından nasıl bir yol izleneceğine karar vereceği belirtildi. Private Eye dergisi, Millwall'un Kent bölgesinde yerleşim olanaklarını araştırmaya devam ettiğini bildirdi.

9 Mayıs 2024 tarihinde, Millwall kulübü Lewisham Belediyesi ile "The Den" stadı için 999 yıllık bir kiralama anlaşması imzaladı; bu anlaşma, Lewisham Belediye Başkanı'nın onayıyla gerçekleşti. Bu yeni kiralama sözleşmesi, kulübün Londra'daki geleceğini güvence altına aldı ve stadyum çevresindeki alanın geliştirilmesiyle ilgili kısıtlamaları ortadan kaldırdı. Ayrıca Millwall'a, New Bermondsey bölgesinde yeni konutlar, rekreasyon alanları ve toplumsal tesisler inşa etme hakkı tanıdı.

Geleneksel şarkılar.

Millwall Kulübü'nün sembolik ritüellerinden biri, takımlar sahaya çıkarken çalınan resmi kulüp şarkısı "Let 'em Come", Roy Green yorumuyla yaşatılmaktadır. Bu özel olarak kulüp için yazılmış bir eserdir ve sözleri, jelibonlu balık tüketimi ve maça gitmeden önce bir kadeh bira içme gibi eski Londra kültürüne göndermeler içermektedir. Şarkının sonunda tüm ev sahibi taraftarlar ayağa kalkar, kollarını kaldırır (genellikle deplasman takımına yönelik olarak) ve şarkının son dizesini söyler: "Let 'em all... come down.... to The Den!". David Jason'ın başrolünde olduğu, bir Millwall taraftarının ve eski bir işçi sınıfı mensubunun hayatını konu alan televizyon dizisi "Come Rain Come Shine", şarkının bir dizesini adında kullanmıştır. Millwall'in 2010 yılında İngiltere Futbol Ligi Şampiyonası'na yükselmesinin ardından, bu şarkı Wembley Stadyumu'nda defalarca çalınmıştır. "Let 'em Come" şarkısından önce, Mills Blue Rhythm Band'in yorumladığı "Shoeshine Boy" şarkısı giriş müziği olarak kullanılmıştır. 2004 yılında Millwall, İngiltere listelerinde 41 numaraya yükselen "Oh Millwall" adlı bir şarkı yayınlamıştır.

The Den stadyumu, maç öncesi atmosferini canlı tutmak amacıyla farklı dönemlerde çeşitli şarkılara ev sahipliği yapmıştır. Bunlar arasında The Clash'in "London Calling", Bruce Springsteen'in "No Surrender", The Jam'in "Town Called Malice" ve Madness grubunun "House of Fun" şarkıları sayılabilir; sonuncu şarkıda geçen "welcome to the lion's den..." ifadesi, stadyumun sembolik anlamını vurgulamaktadır. Status Quo'nun "Rockin' All Over the World" yorumu ise, Millwall'in evinde elde ettiği her galibiyetten sonra çalınarak kutlama atmosferini pekiştirmektedir.

Rekabetler Spor tarihinde rekabetler, sadece iki takımın mücadelesini değil, aynı zamanda farklı dönemlerdeki spor anlayışlarını, taktiksel yaklaşımları ve hatta kültürel etkileşimleri de yansıtan önemli bir olgudur. Bu rekabetler, taraftarlar arasında yoğun duygusal bağlar oluştururken, oyunculara ve teknik direktörlere eşsiz motivasyon kaynakları sunar. Rekabetin doğası, genellikle benzer başarı potansiyeline sahip takımların veya bireysel sporcuların karşı karşıya gelmesiyle ortaya çıkar ve bu durum, karşılaşmaların heyecanını ve önemini artırır. Tarih boyunca birçok unutulmaz rekabet yaşanmış olup, bunlar sadece sportif başarılarla değil, aynı zamanda sporda yaşanan dramatik anlar, sürpriz sonuçlar ve ikonik performanslarla da zenginleşmiştir. Bu rekabetler, sporun evriminde önemli bir rol oynamış ve gelecek nesillere ilham kaynağı olmuştur.

Millwall, İngiltere Futbol Ligi'nde en çok rakibi olan 92 kulübün sıralandığı listede sekizinci sırada yer almaktadır. West Ham United, Leeds United, Crystal Palace ve Charlton Athletic takımları, Millwall'u önemli bir rakiplerinden olarak görmektedir. Portsmouth, Everton ve Gillingham ise Millwall ile daha sınırlı düzeyde rekabet ilişkileri içindedir. Bu kulüplerin taraftarları arasındaki şiddet olayları ve hooliganizm, 1970'lere kadar uzanan köklü bir geçmişe sahiptir.

West Ham United ile yaşanan büyük rekabet.

Millwall'ın en büyük rakibi West Ham United'dır. Bu iki takım arasındaki mücadele, İngiliz futbolunun en ateşli ve duygusal yerel derbilerinden biridir. Son yıllarda her iki kulüp de farklı liglerde mücadele ettiği için karşılaşmaları nadir gerçekleşmiştir; ancak tarihlerinde, özellikle 1899 ile 1915 yılları arasında, yaklaşık 60 kez karşı karşıya gelmişlerdir. İlk maçları olan 1899'dan bu yana, Millwall ve West Ham United toplamda 99 kez karşılaşmıştır. Bu maçlarda Millwall, 38 galibiyet elde ederken, 27 maç berabere sonuçlanmış ve 34 maçta ise mağlup olmuştur. Taraftarlar arasındaki gerginliklere ve bazı çevrelerin gelecekteki maçların taraftarın olmadığı kapalı tribünlerde oynanması yönündeki çağrılarına rağmen, son olarak 2011-12 sezonunda Football League Championship'te karşılaştılar; bu maçta herhangi bir taraftar yasağı uygulanmadı ve geçmişteki olayların tekrarı yaşanmadı. Bu iki takım arasındaki rekabetin yanı sıra, özellikle kulüplerin taraftar grupları arasındaki çatışmalar, "Green Street" gibi filmlerde de konu edinilmiştir.

Leeds United ile Rekabet Leeds United ile olan rekabet, İngiliz futbolunun en ateşli ve köklü mücadelelerinden biridir. Bu iki takım arasındaki maçlar, genellikle büyük bir heyecanla takip edilir ve taraftarlar arasında derin duygusal bağlara sahiptir. Tarih boyunca, bu iki kulüp hem ligde hem de diğer kupalarda birçok kez karşı karşıya gelmiş, kıyasıya mücadelelere sahne olmuştur. Rekabetin kökenleri, her iki takımın da İngiliz futbolunun en üst seviyelerinde uzun yıllar geçirmesiyle başlamıştır. Bu dönemlerde, takımlar arasında yaşanan maçlar sadece sportif bir karşılaşma olmanın ötesinde, şehirler arasındaki rekabeti de yansıtmıştır. Her iki kulübün taraftarları, bu mücadeleyi büyük bir tutkuyla takip eder ve takımlarının zaferini kutlarken, rakiplerinin başarısını sindirmekte zorlanır. Bu nedenle, Leeds United ile olan rekabet, İngiliz futbolunun en önemli unsurlarından biri olarak kabul edilir ve her iki takımın da tarihinde özel bir yere sahiptir.

Millwall ve Leeds United takımları arasındaki rekabet, İngiliz futbolunun en ateşli ve köklü mücadelelerinden biridir. Bu rekabetin temelinde, her iki kulübün taraftar gruplarının tutkulu bağlılığı ve geçmişte yaşanan olaylar yatmaktadır. Takımların taraftar örgütleri olan "Leeds United Service Crew" ve "Millwall Bushwackers", 1970'ler ve 1980'lerde şiddet olaylarıyla tanınmış, sırasıyla "kirli Leeds" ve "futbolun belası" olarak anılmıştır. 1920 ile 2003 yılları arasında bu iki takım sadece 12 kez karşılaşmıştır; çünkü genellikle farklı liglerde mücadele etmişlerdir ve birbirlerini doğrudan bir rakip olarak görmemişlerdir. Ancak, Leeds United'ın 2004 yılında Premier Lig'den düşmesiyle birlikte, bu iki takım arasındaki maç sayısı önemli ölçüde artmıştır. Son 16 yılda, yani 2004'ten itibaren, takımlar 28 kez karşı karşıya gelmiştir. Bu rekabetin ilk belirgin çatışmaları, 2007-08 sezonunda League One'da yaşanmış olup, Elland Road'da taraftar grupları ve polis arasında yaşanan olaylar dikkat çekmiştir. Rekabet, 2008-09 sezonunda doruk noktasına ulaşmıştır; bu sezonda her iki takım da Championship'e yükselme mücadelesi veriyordu ve Millwall, Leeds United'ı League One playofflarının yarı final turunda eleyerek büyük bir sürprize imza atmıştır. Tarih boyunca, 1931'den günümüze oynanan 45 maçta, her iki takım da 20'şer galibiyet alırken, 5 maç ise beraberlikle sonuçlanmıştır.

Güney Doğu Londra Derbileri Güney Doğu Londra derbileri, İngiltere'nin başkenti Londra'nın güneydoğusunda bulunan futbol takımları arasındaki rekabet maçlarını ifade eder. Bu derbiler genellikle yoğun bir taraftar katılımıyla gerçekleşir ve bölge halkı için büyük önem taşır. Tarih boyunca birçok farklı takım bu derbilerin önemli bir parçası olmuştur ve her birinin kendine özgü bir hikayesi bulunmaktadır. Bu karşılaşmalar, sadece sportif başarılar açısından değil, aynı zamanda yerel kimlik ve aidiyet duygularını pekiştiren sosyal olaylar olarak da değerlendirilir.

Millwall, coğrafi olarak Charlton Athletic'e en yakın takımdır; The Den ve The Valley stadyumları arasındaki mesafe yaklaşık dört mildir (6,4 km). İki takımın son karşılaşması Ocak 2026'da gerçekleşti ve Millwall, kendi sahasında oynadığı maçta Charlton'ı 4-0 gibi farklı bir skorla mağlup etti. 1921'de başlayan rekabetlerinde, Millwall şu ana kadar 38 galibiyet elde ederken, 27 maç berabere sonuçlandı ve 12 kez de mağlup oldular. "Aslanlar" lakaplı Millwall, Charlton karşısında son 30 yıl içinde oynanan 14 maçta da yenilgisizdir; bu süreçte 8 galibiyet ve 6 beraberlik elde ettiler. Millwall'in Crystal Palace ile olan rekabeti ise Eylül 2025'te, Selhurst Park'ta oynanan Lig Kupası karşılaşmasında yaşandı. Bu mücadele 1-1 eşitlikle sonuçlandı ve Crystal Palace, penaltı atışlarında 4-2 üstünlük sağlayarak maçı kazanmayı başardı. İki takım arasındaki yaklaşık 100 rekabet maçında, Millwall'in 39 galibiyeti bulunurken, 30 maç berabere bitti ve 32 kez de mağlup oldular.

Oyuncular.

Mevcut Kadro: (Bu kısım, mevcut kadronun detaylı listesini içermelidir. Oyuncuların isimleri, pozisyonları, numaraları ve diğer ilgili bilgileri belirtilmelidir.)

Not: Bayraklar, oyuncuların FIFA uygunluk kurallarına göre tanımlanan milli takımını belirtir; bazı sınırlı istisnalar geçerlidir. Oyuncular, birden fazla FIFA üyesi olmayan uyrukluğa sahip olabilirler.

Kiralık Oyuncular "Kiralık oyuncular" terimi, bir futbol kulübünün sözleşmeli oyuncularından birinin, genellikle belirli bir süre için (bir sezon veya daha kısa), başka bir kulübe geçici olarak transfer edilmesi durumunu ifade eder. Bu tür transferler, oyuncunun daha fazla maç deneyimi kazanmasını sağlamak, forma şansı bulmak veya kulübün bütçe yükünü hafifletmek gibi çeşitli amaçlarla yapılır. Kiralık oyuncular, genellikle başlangıçta kendi kulüplerine geri dönme hakkına sahiptirler ve kiralama süresi sonunda eski takımlarına dönerler. Ancak bazı durumlarda, oyuncunun performansı veya kulüpler arasındaki anlaşmalar doğrultusunda kalıcı transferler de söz konusu olabilir. Kiralık oyuncular, yeni kulüplerinin kadrosuna dahil edilir ve genellikle o kulübün formasıyla maçlara çıkarılırlar. Bu durum, hem oyuncu için yeni bir ortam ve rekabet anlamına gelirken, aynı zamanda kiralayan kulüp için de takviye niteliği taşır.

Not: Bayraklar, oyuncuların FIFA uygunluk kurallarına göre tanımlanan milli takımını belirtir; bazı sınırlı istisnalar geçerlidir. Oyuncular birden fazla FIFA üyesi olmayan uyrukluğa sahip olabilirler.

Emekliye ayrılmış numaralar, bir spor kulübünün geçmişte forma giymiş ve kulübe önemli katkıları olmuş oyuncularını onurlandırmak amacıyla kullanmadığı sayıları ifade eder. Bu sayılar genellikle sembolik anlam taşır ve kulüp tarihine damga vurmuş kişilerin mirasını yaşatmayı amaçlar. Emekliye ayrılan numaralar, o oyuncunun kulüpteki önemini ve başarısını temsil eder ve diğer oyuncuların aynı numarayı giymesinin önüne geçerek, bu özel bağlamı korur. Bu uygulama genellikle futbol, basketbol ve hokey gibi takım sporlarında yaygın olarak görülür.

Not: Bayraklar, FIFA'nın uygunluk kuralları çerçevesinde belirlenen milli takımları göstermektedir; bazı sınırlı istisnalar geçerlidir. Oyuncular, FIFA dışındaki birden fazla vatandaşlığa sahip olabilirler.

Millwall U-21 Takımı Millwall Kulübü'nün genç oyuncularını yetiştirmek amacıyla kurulan Millwall U-21 takımı, kulübün altyapı sisteminin önemli bir parçasıdır. Bu takım, gelecekte profesyonel liglerde oynayabilecek yetenekli gençleri keşfetmek ve geliştirmek için tasarlanmıştır. Genç oyunculara hem teknik becerilerini geliştirme fırsatı sunarken, aynı zamanda taktiksel anlayışlarını artırmalarına ve rekabetçi bir ortamda deneyim kazanmalarına olanak tanır. Millwall U-21 takımı, kulübün uzun vadeli başarısı için kritik bir rol oynamaktadır.

Not: Bayraklar, FIFA'nın uygunluk kuralları kapsamında tanımlanan milli takımları göstermektedir; bazı sınırlı istisnalar geçerlidir. Oyuncular, birden fazla FIFA üyesi olmayan ülkenin vatandaşlığına sahip olabilirler.

Millwall U18 Takımı Millwall'un gençlik altyapısındaki U18 takımı, kulübün geleceği için kritik bir rol oynamaktadır. Bu takım, İngiltere'deki genç oyuncuları yetiştirerek profesyonel futbol dünyasına hazırlamayı amaçlamaktadır. Genç yeteneklerin keşfedilmesi ve geliştirilmesi sürecinde önemli bir yere sahip olan Millwall U18 takımı, kulübün uzun vadeli başarısı için temel oluşturmaktadır. Takımın antrenörleri ve teknik ekibi, oyuncuların sadece futbol becerilerini değil, aynı zamanda disiplin, takım çalışması ve profesyonel etik gibi konularda da gelişimlerini sağlamaktadır. Millwall U18 takımı, kulübün diğer gençlik kategorileriyle yakın bir işbirliği içinde çalışarak, oyuncuların farklı seviyelere yükselmesine olanak tanımaktadır.

Not: Bayraklar, oyuncuların FIFA uygunluk kurallarına göre tanımlanan milli takımını belirtir; bazı sınırlı istisnalar geçerlidir. Oyuncular, birden fazla FIFA dışı vatandaşlığa sahip olabilirler.

Yılın Oyuncusu Bu unvan, bir takımı temsil eden ve o yıl gösterdiği performansla öne çıkan oyuncuya verilen en prestijli ödüllerden biridir. Genellikle sezon boyunca sergilenen istikrarlı oyun, gol sayıları, asistleri, savunma katkıları ve takımının başarısındaki rolü gibi faktörler göz önünde bulundurularak belirlenir. Yılın Oyuncusu seçimi, oyuncunun bireysel yeteneklerinin yanı sıra, takım arkadaşlarıyla olan uyumu ve gösterdiği liderlik vasıfları gibi unsurların da değerlendirilmesini içerir. Bu ödül, oyuncunun kariyerindeki önemli bir dönüm noktasıdır ve futbol dünyasında büyük saygı görür.

Personel ödülleri.

Futbol Şöhretler Salonu Futbol Şöhretler Salonu, futbol dünyasının en büyük onurlarından birini temsil eder ve spor tarihine damga vurmuş oyunculara, teknik direktörlere ve diğer önemli figürlere adanmıştır. Bu prestijli kurum, sadece oyun içindeki başarılarıyla değil, aynı zamanda spora yaptıkları katkılarla da öne çıkan kişileri bünyesinde barındırır. Şöhretler Salonu'na seçilen bireyler, futbolun evrensel diliyle farklı kültürleri bir araya getirmiş ve spor aracılığıyla ilham kaynağı olmuşlardır. Bu seçkin isimler, futbol tarihindeki başarılarıyla sadece kendi dönemlerine değil, gelecek nesillere de unutulmaz bir miras bırakmışlardır.

Millwall Kulübü'nden Oyuncular, İngiliz Futbol Şöhretler Salonu'na Dahil Edildi: İngiliz futbolunun köklü kulüplerinden Millwall, tarih boyunca yetiştirdiği yetenekli oyuncularla adını altın harflerle yazdırdı. Bu bağlamda, kulübün sembol isimlerinden bazıları, İngiliz Futbol Şöhretler Salonu'na kabul edilerek onurlandırıldı. Bu seçkin gruba dahil olan oyuncular, futbol sahalarındaki başarılarıyla sadece Millwall taraftarlarının değil, tüm İngiltere futbol camiasının kalplerine dokunmayı başarmıştır. Onların katkıları, kulübün mirasının önemli bir parçasıdır ve gelecek nesillere ilham kaynağı olmaya devam edecektir.

Millwall Kulübü'nden Oyuncular, İrlanda Futbol Şöhretler Galerisi'ne Dahil Edildi: İrlanda futbolunun önemli figürleri arasında yer alan Millwall kulübünden bazı oyuncular, İrlanda Futbol Şöhretler Galerisi'ne kabul edilerek bu prestijli onura layık görüldüler. Bu seçkin gruba dahil olan oyuncular, hem kulüplerinde gösterdikleri performansla hem de milli takım seviyesindeki başarılarıyla futbol tarihine damga vurmuş isimlerdir. İrlanda Futbol Şöhretler Galerisi'ne kabul edilmeleri, onların futbol dünyasına yaptıkları katkının bir yansımasıdır ve gelecek nesillere ilham kaynağı olmaya devam edecektir.

Millwall Kulübü'nden Oyuncular, Avustralya Spor Şöhretler Salonu'na Dahil Edildi: Avustralya spor tarihine damga vurmuş Millwall futbolcuları, saygın bir onurlandırma ile Avustralya Spor Şöhretler Salonu'na kabul edilmiştir. Bu seçkin gruba dahil olan oyuncular, kulübün geçmişinden önemli figürlerdir ve başarılarıyla hem Millwall'ın hem de Avustralya sporunun mirasına katkıda bulunmuşlardır. Onların yetenekleri, azimleri ve kulübe olan bağlılıkları, onları bu prestijli onurlandırmaya layık kılmıştır.

PFA (Profesyonel Futbolcular Birliği) Taraftarların Oyuncusu Ödülü, İngiliz futbolunun en prestijli bireysel ödüllerinden biridir ve her sezonun sonunda, PFA tarafından düzenlenen oylama sonucunda belirlenir. Bu ödül, taraftarların favori oyuncusunu seçmelerine olanak tanır ve genellikle sezon boyunca gösterdiği performans, gol krallığı yarışındaki konumu, takımına katkısı ve genel popülaritesi gibi faktörler göz önünde bulundurulur. Ödül, İngiliz futbol tarihinin en önemli oyuncularının adını taşıması açısından da büyük bir anlam ifade eder ve alıcıları için önemli bir başarı olarak kabul edilir.

PFA (Profesyonel Futbolcular Birliği) Yılın Takımı PFA Yılın Takımı, İngiltere Profesyonel Futbolcular Birliği tarafından her sezonun sonunda seçilen ve o yılki en iyi oyunculara yer veren prestijli bir onur listesidir. Bu takım, Premier Lig, Championship, League One ve League Two'daki performanslarıyla öne çıkan oyuncuları kapsar. Seçimler, PFA üyeleri olan futbolcuların oylarıyla belirlenir ve her lig için ayrı bir takım oluşturulur. Bu ödül, bireysel yeteneklerin yanı sıra takım içindeki uyumun ve katkının da bir göstergesi olarak kabul edilir.

EFL Ödülleri EFL (Ingiltere Futbol Ligi) Ödülleri, İngiliz futbolunun en prestijli bireysel ve takım başarılarını onurlandıran bir dizi törendir. Bu ödüller, sezon boyunca gösterilen üstün performansları takdir etmek amacıyla düzenlenmektedir. Ödül kategorileri arasında oyuncu performansı, gol krallığı, genç yıldızlar, yılın teknik direktörü gibi çeşitli alanlarda verilen bireysel ve takım ödülleri bulunmaktadır. EFL Ödülleri, İngiliz futbol camiasında büyük bir heyecanla takip edilir ve her yıl farklı şehirlerde düzenlenen görkemli törenlerle sahiplerini bulur. Bu törenler, sadece sporcuları değil, aynı zamanda taraftarları da bir araya getirerek, İngiliz futbolunun birlik ve coşkusunu gözler önüne serer.

Önemli eski oyuncular:

Millwall kulübünün tarihine damga vuran önemli futbolcuların bir listesi aşağıda sunulmaktadır. Bu listede, Millwall Şöhret Galerisi'ne dahil edilmiş oyuncular, Millwall forması giyerken ülkelerinin milli takımında görev almış futbolcular, kulübe 10 yıl boyunca hizmetleri nedeniyle özel maçlarla onurlandırılmış oyuncular, 100 maçın üzerinde forma giymiş veya 50 golün üzerinde atmış oyuncular ve aynı zamanda kulübün kuruluşunda (1885) önemli rol oynamış futbolcular yer almaktadır. Bu isimler, Millwall'un geçmişinden bugüne uzanan zengin mirasının ayrılmaz bir parçasıdır ve kulüp tarihine verdikleri katkılarla öne çıkmaktadırlar.

Yöneticiler (Managers) bölümü, bir spor organizasyonunun başarısı için kritik öneme sahip olan liderlik ve yönetim rollerini kapsar. Bu bölümde, teknik direktörler, antrenörler, kulüp yöneticileri ve diğer önemli figürlerin rolü ve sorumlulukları detaylı olarak incelenir. Başarılı bir yönetici, sadece taktiksel bilgiye değil, aynı zamanda oyuncu motivasyonu, takım ruhunu oluşturma ve kulüp içi iletişimi sağlama gibi konularda da yetkin olmalıdır. Bu bölüm, yöneticilerin karar alma süreçlerini, liderlik tarzlarını ve spor dünyasındaki etkilerini analiz ederken, örneklerle zenginleştirilmiş bir bakış açısı sunar.

Millwall Kulübü'nün ilk profesyonel menajeri Bert Lipsham'ın 4 Mayıs 1911 tarihinde göreve getirilmesinden bu yana, kulüp tarihinde 50 farklı menajer görev yapmıştır (bunların 34'ü asıl menajer, 17'si ise geçici menajerdir). 1890 ile 1910 yılları arasında, Millwall yönetim kurulu üyeleri Kidd, Stopher ve Saunders, kulüp sekreteri unvanını da taşıyarak "onursal menajer" olarak görev yapmışlardır. Kulübün en uzun süre göreve getirilen menajeri Bob Hunter'dır; 15 yıl boyunca takımın başında bulunmuştur. Hunter, 1933 yılında görevde bulunduğu sırada vefat etmiş olup, kulübe toplamda 36 yıl hizmet etmiştir. Steve Claridge ise kulüp tarihindeki en kısa süreli görevi üstlenen menajerdir; sadece 36 gün süreyle göreve getirilmiş ancak bu süre zarfında herhangi bir A takım maçına liderlik etmemiştir. Yedi farklı menajer, Millwall'da birden fazla kez görev yapmıştır ve kulübün en golcü oyuncusu olan Neil Harris, bu pozisyonu üç ayrı dönemde üstlenen tek menajerdir. Millwall tarihinde görev alan tüm menajerler, Birleşik Krallık veya İrlanda kökenlidir.

(S) = Sekreter, (C) = Geçici, (2) İkinci Dönem, (3) Üçüncü Dönem

Türkiye'nin en çok maç yöneten 10 hakem listesi aşağıdaki gibidir: Bu liste, Türk futbol tarihine damga vuran ve kariyerleri boyunca sayısız maça atanmış, deneyimli ve başarılı hakemleri içermektedir. Her birinin katkıları, Türk futbolunun gelişiminde önemli bir rol oynamıştır.

Kulüp yetkilileri.

"Board" terimi, spor ansiklopedilerinde genellikle farklı anlamlara gelebilir ve bağlama göre yorumlanmalıdır. Eğer "board" kelimesi bir spor dalındaki ekipmanları veya aletleri tanımlamak için kullanılıyorsa, örneğin sörf tahtası veya snowboard gibi, bu durumda ilgili spor dalının terminolojisine uygun olarak çevrilmelidir. Ancak, eğer "board" terimi bir organizasyonun yönetim kurulu veya komitesini ifade ediyorsa, bu durumda "yönetim kurulu" veya "komite" şeklinde çevrilmesi daha uygundur. Ayrıca, bazı durumlarda "board" kelimesi skor tablolarını veya sıralamaları da ifade edebilir; bu durumda da "tablo" veya "sıralama" gibi terimler kullanılabilir.

• Kulüp Başkanı: James Berylson.
• Yönetmenler: Constantine Gonticas, Trevor Keyse, Demos Kouvaris, Richard Press, Peter Garston ve Matthew Sidman.
• Yönetim Kurulu Başkanı: Mark Fairbrother.
• Finansal İşler Direktörü: Emma Parker.
• Baş Pazarlama Direktörü: Luke Wilson.
• Futbol Direktörü: Steve Gallen.

Teknik heyet.

• Başantrenör: Alex Neil.
• Asistan Baş Antrenör: Martin Canning.
• David Livermore, takımın baş antrenörüdür.
• Kaleci Antrenörü: Dean Thornton.
• U-21 Elit Gelişim Takımı Menajeri: Kevin Nugent.
• U-21 Elit Gelişim Kadrosu Yardımcı Menajeri: Paul Robinson.
• Akademi Direktörü: Scott Fitzgerald.

Rekorlar ve istatistikler bölümü, spor müsabakalarının tarihsel gelişimini anlamak ve performansı objektif bir şekilde değerlendirmek için hayati öneme sahiptir. Bu bölümde, belirli dönemlerdeki en iyi performansları gösteren rekorlar, oyuncuların ve takımların elde ettiği başarıları yansıtan istatistikler ve bunların sporun genel evrimi üzerindeki etkileri detaylı olarak incelenir. Rekorlar, bir spor dalındaki sınırları zorlayan bireysel başarıların somut kanıtı olup, gelecek nesillere ilham kaynağı olurken, aynı zamanda o dönemin teknik ve taktiksel anlayışının da yansıtıcısıdır. İstatistikler ise, takım performansını analiz etmek, oyuncu yeteneklerini değerlendirmek ve rekabetin yoğunluğunu ölçmek için kullanılır. Bu veriler, sporun sadece fiziksel bir aktivite değil, aynı zamanda strateji, disiplin ve takım çalışmasının önemli bir göstergesi olduğunu ortaya koyar.

Barry Kitchener, Millwall kulübünün formasını giydiği 1966 ile 1982 yılları arasında çıktığı 596 maçla, kulüp tarihindeki en çok maç sayısına sahip oyuncu unvanını taşımaktadır. Gol krallığı unvanı ise, daha önce teknik direktörlük görevini de üstlenmiş olan Neil Harris'e aittir. Harris, tüm müsabakalarda attığı 138 golle, Teddy Sheringham'ın elinde bulundurduğu önceki rekoru (111 gol) 13 Ocak 2009 tarihinde, Crewe Alexandra ile oynanan ve 3-2 galibiyetle sonuçlanan maçta kırmıştır. Kulübün ligdeki en farklı skorlu galibiyeti ise 9-1'lik skorla elde edilmiştir; bu skor, kulüp tarihinin Football League Third Division South şampiyonluğu kazandığı 1927 yılında, Torquay United ve Coventry City karşısında iki kez yakalanmıştır. Millwall'ın ligdeki en farklı mağlubiyeti ise, 1932 yılında Plymouth Argyle ile oynanan maçta alınan 8-1'lik skorla gerçekleşmiştir. Kulübün tüm müsabakalardaki en ağır mağlubiyeti ise, 1946 yılında FA Cup dördüncü tur rövanşında Aston Villa'ya karşı alınan 9-1'lik yenilgi olarak kayıtlara geçmiştir. Millwall'ın kupadaki en farklı galibiyeti ise, 1936 yılında Gateshead karşısında sahalarında oynadıkları maçta elde ettikleri 7-0'lık skorla gerçekleşmiştir. Kulübün tarihindeki en çok golün atıldığı karşılaşma ise, 1930 yılında Preston North End ile sahalarında oynadıkları ve 7-5 mağlup oldukları mücadeledir.

Oyuncu Kayıtları Bu bölüm, spor tarihindeki önemli oyuncuların performanslarını ve başarılarını detaylı bir şekilde inceleyen kapsamlı bir kayıttır. Her oyuncunun kariyerindeki dönüm noktaları, elde ettiği rekorlar, kazandığı şampiyonluklar ve takımlarına kattığı değerler ayrıntılı olarak sunulmaktadır. Amacımız, sporseverlere bu efsanevi isimlerin hayatları ve başarıları hakkında derinlemesine bilgi sağlamaktır.

• Kalın olarak belirtilen oyuncular, şu anda kulüpte forma giymektedir.
• Bu kapsamda sadece İngiltere Futbol Ligi ve üst düzey kupa müsabakaları değerlendirilmiştir.

Millwall Futbol Kulübü'nün sezonluk performanslarını gösteren listede, kulüp tarihinden bu yana her yılın en golcü oyuncusu belirtilmiştir (1895'ten itibaren). Bu liste, Millwall'un tarihsel başarısını ve bireysel oyuncu katkılarını anlamak için önemli bir kaynaktır.

Millwall'ın Avrupa Futboluyla İlişkisi Millwall Futbol Kulübü, İngiltere'nin güneyindeki Londra'nın bir parçası olan Bermondsey bölgesinde 1889 yılında kurulmuştur. Tarih boyunca İngiliz futbolunun önemli kulüplerinden biri olmuştur ve özellikle güçlü savunması ve mücadeleci ruhuyla tanınmıştır. Millwall, Avrupa kupalarındaki varlığıyla da dikkat çekmektedir. Kulüp, çeşitli dönemlerde UEFA Kupası (şimdiki adıyla Avrupa Ligi), Şampiyonlar Ligi ve Fuar Kupası gibi Avrupa'nın önde gelen turnuvalarında mücadele etme fırsatı bulmuştur. Bu maçlarda, İngiliz futbolunun gücünü ve rekabetçiliğini Avrupa arenasında sergilemiştir. Millwall'ın Avrupa kupalarındaki performansı, kulübün tarihinde önemli bir yer tutmaktadır ve taraftarlar tarafından büyük ilgi görmektedir. Kulüp, bu turnuvalarda elde ettiği başarılarla adını duyurmuş ve İngiliz futboluna katkı sağlamıştır.

22 Mayıs 2004 tarihinde, Millwall takımı, İngiltere Futbol Federasyonu Kupası (FA Cup) finalinde Manchester United ile karşılaştı ve 3-0'lık skorla mağlup oldu. Manchester United'ın o dönemde UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılma hakkını zaten elde etmiş olması nedeniyle, Millwall takımı UEFA Kupası'na katılmaya hak kazandı. Millwall, turnuvanın ilk turunda Macaristan temsilcisi Ferencváros ile eşleşti ve 4-2'lik bir toplam skorla elendi.

Avrupa Rekoru.

Taraftarlar ve Hooliganizm Futbol ve diğer spor etkinliklerinde taraftar grupları, takımlarına olan bağlılıklarını çeşitli şekillerde gösterirler. Bu tezahüratların arasında coşkulu şarkılar söylemekten görsel şovlara kadar geniş bir yelpaze bulunur. Ancak, bazı durumlarda bu tutku şiddete dönüşebilir ve "hooliganizm" olarak adlandırılan olaylara yol açabilir. Hooliganizm, genellikle spor müsabakaları öncesinde, sırasında veya sonrasında taraftarlar arasında çıkan kavgadır ve vandalizm, sözlü taciz gibi davranışları da içerebilir. Bu tür olaylar, sadece sporun ruhuna aykırı olmakla kalmaz, aynı zamanda güvenlik sorunlarına yol açar ve sporseverlerin güvenliğini tehlikeye atar. Hooliganizmin nedenleri karmaşıktır ve sosyo-ekonomik faktörler, takım bağlılığı, kimlik arayışları gibi çeşitli etkenlerle ilişkilendirilebilir. Yetkililer, bu tür olayların önlenmesi için güvenlik önlemleri alırken, aynı zamanda taraftarların bilinçlendirilmesi ve sporun olumlu değerlerinin vurgulanması önemlidir.

Millwall, Futbol Ligi'ndeki 93 sezon boyunca iç saha maçlarında ortalama olarak yaklaşık 12.000 taraftar ağırlamış olup, kulüp bu süre zarfında büyük ölçüde İngiltere futbolunun ikinci ve üçüncü ligleri arasında gidip gelmiştir. Başlangıçta Londra'nın Doğu Yakası'nda bulunan kulüp, 1910 yılında River Thames Nehri'nin güneyine taşınarak, çevresindeki bölgelerden destek almıştır. Kulüp ve taraftarlar arasında futbol şiddetiyle olan tarihi bir bağ bulunmaktadır. Bu durum özellikle 1970'ler ve 1980'lerde belirgin hale gelmiş olup, başlangıçta "F-Troop" olarak bilinen ancak daha sonra "Millwall Bushwackers" olarak yaygınlaşan, İngiltere'nin en kötü şöhretli futbol taraftar gruplarından biri olmuştur. Kulübün sahası olan The Den, beş farklı olayda Futbol Federasyonu tarafından kapatılmış ve kulüp, tribünlerde yaşanan huzursuzluklar nedeniyle defalarca para cezasına çarptırılmıştır. 1977 yılında BBC'nin Panorama programı, Millwall tarafından davet edilerek yayın yapmıştır. Amaç, kulübün şiddetle anılan imajının bir yanlış anlaşılma olduğu ve medyanın bu durumu abarttığına dair bir görüntü sergilemekti. Ancak BBC, taraftar şiddetinin Millwall'da derin köklü olduğunu ve kulübün aşırı sağcı siyasi parti National Front ile bağlantılı olduğunu ima ederek yayın yapmıştır. Bu durum kulüp için büyük bir felaket olmuştur. Eski kulüp başkanı Reg Burr, "Millwall, futbolun toplumsal sorunlarını üzerine yıkmak için kullanılan bir araçtır" şeklinde yorum yaparak, hüküm giymiş katil Gavin Grant'ın durumuyla ilgili yapılan haberlere örnek vermiştir. Oysa Grant, Millwall formasıyla en az maç (dört) oynamış ve o dönemde Bradford City'deydi. Ancak BBC, "Eski Millwall forvet oyuncusu Gavin Grant cinayetten suçlu bulundu" başlığıyla haberi yayınlamıştır.

Taraftar şiddetiyle anılan bu imaj, Millwall tarihinde 100 yılı aşkın bir zamana dayanmaktadır. Kulüp, 17 Eylül 1906'da Western League maçında yerel rakibi West Ham United ile Upton Park'ta karşılaşmıştır. Her iki takımın taraftarları da ağırlıklı olarak aynı bölgede yaşayan ve çalışan işçilerden oluşmaktaydı. Birçokları, farklı şirketlerde çalışarak rekabet halindeydi. Yerel gazete East Ham Echo, "Maçın ilk düdüğünden itibaren sorunlar yaşanacağı görülüyordu, ancak Dean ve Jarvis'in çarpışmasıyla (Millwall oyuncularından ikisi kırmızı kart gördü) olaylar kontrolden çıktı. Bu durum tribündeki taraftarlar arasında büyük bir heyecan yarattı ve sık sık kavgalar yaşandı." 1920'lerde Millwall'un sahası, Newport County kalecisinin tribünden atılan nesnelerle vurulması üzerine, kalecinin kalabalığın arasına atlayarak bazı taraftarlarla yüzleşmeye çalışması ve burada bayılması sonucu iki hafta süreyle kapatılmıştır. Saha, 1934 yılında Bradford Park Avenue maçının ardından yaşanan tribün olayları nedeniyle tekrar iki hafta süreyle kapatılmıştır. Tribüne inilmesi olayı 1947'de tekrar yaşanmış ve 1950 yılında ise hakem ve yardımcı hakemin sahaya girmeden önce saldırıya uğraması üzerine kulüp para cezasına çarptırılmıştır.

1960'larda İngiltere'deki futbol taraftar grupları arasındaki şiddet olayları daha sık görülmeye başlandı ve basında geniş yankı buldu. 6 Kasım 1965 tarihinde, Millwall takımı, Londra'nın batısında bulunan Brentford takımını Griffin Park stadyumunda 2-1 mağlup etti. Maç sırasında, Millwall tribünlerinden sahaya bir el bombası atıldı. Brentford kalecisi Chic Brodie, bu bombayı yerden aldı, inceledi ve kendi kalesine attı. Polis tarafından daha sonra ele geçirilen bu cihazın, aslında etkisizleştirilmiş bir sahte bomba olduğu tespit edildi. Maç sırasında hem stadyumun içinde hem de dışında taraftar grupları arasında çatışmalar yaşandı ve Millwall'dan bir taraftarın çene kemiği kırıldı. "Futbol Savaşın Eşiğine Geldi!" başlığıyla manşet atan The Sun gazetesi, olayın ciddiyetini vurguladı. 26 Mart 1966 tarihinde, Queens Park Rangers ile Millwall arasındaki maçta da benzer olaylar yaşandı. Her iki takım da ligde yükselme mücadelesi veriyordu ve Londra derbisi, QPR'nin 6-1'lik galibiyetiyle sonuçlandı. Maçın ikinci yarısında, tribünlerden atılan bir sikke, Millwall oyuncusu Len Julians'ı başından vurdu ve kanama meydana geldi. Stadyum hoparlörlerinden yapılan uyarıda, daha fazla olay çıkması halinde maçın tatil edileceği belirtildi. Bu durum üzerine bazı Millwall taraftarları sahaya girerek maçı durdurmaya çalıştı. 1967 yılında, Millwall'ın 59 maçlık yenilgisiz evinde oynama rekoru Plymouth Argyle karşısında sona erdiğinde, konuk takımın otobüsünün camları kırıldı. Aynı yıl, bir hakem saldırıya uğradı ve İngiliz Futbol Federasyonu (FA), kulübü The Den tribünlerinin etrafına çitler çekmeye zorladı. 11 Mart 1978 tarihinde, FA Kupası'nda Millwall ile Ipswich Town arasındaki çeyrek final maçında The Den stadyumunda çıkan bir olay, büyük yankı uyandırdı. Ev sahibi ekip 6-1 mağlup oldu. Olaylar tribünlerde başladı ve sahaya taştı; onlarca taraftar yaralandı ve bazıları, kendi takımının diğer taraftarlarına saldırdı. Ipswich'in o dönemki teknik direktörü Bobby Robson, olaylardan sonra Millwall taraftarları hakkında "Onlara (polis) alev püskürtücüleri çevirmeliydi" şeklinde bir yorum yaptı. 1982 yılında, Millwall Kulüp Başkanı Alan Thorne, FA Kupası'nda Slough Town gibi amatör bir takıma yenilmeleri üzerine yaşanan şiddet olayları nedeniyle kulübü kapatmayı tehdit etti.

13 Mart 1985 tarihinde, Luton Town ile Millwall arasındaki FA Kupası altıncı tur maçının ardından Kenilworth Road'da yaşanan olaylar, tarihin en kötü ve en çok medyana yansıyan futbol taraftar şiddeti vakalarından biri olarak kayıtlara geçti. O gece, normalde yarısı kadar seyirci alabilen bir stadyuma yaklaşık 20 bin kişi sığdı ve Luton, Millwall'i 1-0 mağlup etti. Çok sayıda olay yaşandı; tribünlerde kavgalar çıktı, taraftarlar sahaya girdi ve atılan maddelerden biri Luton kalecisi Les Sealey'ı isabet etti. Bu olaylar sonucunda, Luton Kulübü dört yıl boyunca deplasman taraftarının stadyuma alınmasını yasakladı. Luton, Millwall'dan bu maçın sadece biletli olması talebi geldi ancak bu talep dikkate alınmadı. Sonuç olarak, rakip taraftar gruplarının stadyuma girmesi sağlandı. Olaylarda, Millwall ve Luton'un taraftar gruplarının yanı sıra, Chelsea'nin Headhunters ve West Ham United'ın Inter City Firm gibi diğer takımlardan da taraftarların yer aldığı tespit edildi. İngiliz Futbol Federasyonu (FA), bu olaylarla ilgili bir soruşturma başlattı ve "Millwall F.C.'nin FA Kuralı 31(A)(II)'deki gerekliliklere uygun olarak tüm makul önlemleri alıp almadığı konusunda memnun değiliz" şeklinde bir rapor yayınladı. Millwall'e 7500 sterlin para cezası verildi, ancak bu ceza daha sonra itiraz üzerine geri çekildi. Ancak, Millwall'in adı artık "futbol ve toplumdaki her şeyin kötü yanlarıyla eş anlamlı hale geldi".

Mayıs 2002'de, Millwall takımı Birmingham City ile oynadığı play-off maçında sahadan mağlup ayrıldıktan sonra, tribünlerdeki yüzlerce taraftarın dahil olduğu olaylar yaşandı. BBC tarafından, "İngiltere'de son zamanlarda görülen en kötü toplumsal huzursuzluk vakalarından biri" olarak nitelendirilen bu olaylarda, 47 polis memuru ve 24 polis atı yaralandı. Metropolitan Polisi, yaşananların ardından kulübü dava etmeyi düşündüğünü açıkladı. Dönemin başkanı Theo Paphitis ise, Millwall'un, "kulübe bağlı olan düşüncesiz bir azınlığın eylemlerinden sorumlu tutulamayacağını" belirterek tepki gösterdi. Paphitis daha sonra, sadece üyelik kartına sahip taraftarların "The Den" stadyumuna kabul edileceği bir üyelik sistemi başlattı. Scotland Yard, tehdidini geri çekerek, "yaralı polis memurlarına yardım eden bir hayır kurumuna yapılan bağış ve gösterilen çabalar göz önüne alındığında, Metropolitan Polisi'nin Millwall Futbol Kulübü'ne karşı dava açma konusunda karar değiştirdiğini" bildirdi. Bazı hukuk uzmanları, bir futbol kulübünün, kendi sahasının dışında gerçekleşen ve maça katılmayan kişilerin dahil olduğu olaylardan sorumlu tutulmasının zor olacağını ifade etti. Paphitis tarafından başlatılan bu sistem, günümüzde sadece "yüksek riskli" olarak değerlendirilen deplasman maçlarında uygulanmaktadır. Birçok taraftar, bu uygulamanın Millwall'un deplasman desteklerini azalttığını düşünmektedir. Örneğin, Leeds United maçında taraftarlara verilen kuponların, West Yorkshire Polisi tarafından belirlenen bir noktada bilet karşılığında teslim edilmesi gerekmektedir. Ayrıca, polis tarafından erken saatlere ayarlanmış maç başlangıçları nedeniyle, genellikle sadece birkaç yüz taraftarın deplasman yolculuğuna katılmasına neden olmaktadır.

Ocak 2009'da, "yüksek riskli" olarak değerlendirilen yüzlerce Millwall taraftarı, FA Kupası dördüncü turunda Hull City ile oynanan maça erişim sağladı. Hull'un 2-0 kazandığı maçta, bazı deplasman tribünlerindeki taraftarların koltuk, sikke ve plastik şişe fırlattığı olaylar yaşandı. Medyada çıkan haberlerde, Jimmy Bullard'ın (eski West Ham oyuncusu) Millwall taraftarları tarafından tezahürat yapılmasına tepki olarak Hull taraftarlarının ilk olarak taş attığına dair çelişkili bilgiler yer aldı. 25 Ağustos 2009'da, Millwall, Football League Kupası'nda West Ham United ile deplasman maçına çıktı ve uzatma dakikalarında 3-1 mağlup oldu. Maç öncesinde ve sırasında, iki takımın taraftarları arasında çıkan çatışmalarda bir Millwall destekçisi bıçaklandı. Maçta, yüzlerce West Ham taraftarının üç kez sahaya girmesiyle oyun geçici olarak durduruldu. Polis daha sonra, şiddetin büyüklüğünün önceden planlandığını belirtti. Olayların ardından, FA tarafından Millwall'e üç suçlama getirildi ve sonrasında bu suçlamalardan beraat etti; West Ham ise dört suçlamayla karşı karşıya kaldı ve iki suçtan (şiddetli, tehditkar, müstehcen ve kışkırtıcı davranışlar ve sahaya girmek) suçlu bulundu. West Ham'e 115.000 sterlin para cezası verildi; bu miktar, Millwall tarafından bir "alay" olarak değerlendirildi. Millwall, kendi taraftarlarının eylemlerini şiddetle savundu ve rakip takımın sahasında oynanan bir maçta kulübün daha fazla bir şey yapmasının mümkün olmadığını vurguladı.

Millwall futbol kulübü, tarih boyunca çeşitli olaylarla gündeme gelmiş ve taraftar kitlesiyle yakından ilişkilendirilmiştir. Özellikle 2010 yılının Eylül ayında Queens Park Rangers ile oynanan maçın ardından teknik direktör Kenny Jackett, kulübün maruz kaldığı "hooliganlık" suçlamalarının medyanın sansasyonel haberleriyle abartıldığını belirtmiştir. Jackett, "Bu durumun haksız olduğunu düşünüyorum. Eleştirilmeye açık bir kulübüz ve göreve geldiğim zamandan beri, hakkımızda yapılan haberler adil olmamıştır," şeklinde konuşmuştur. Benzer şekilde, geçmişte yaşanan olaylarla ilgili arşiv görüntülerin yayınlanması veya Millwall'ın dahil olmadığı diğer stadyumlardaki olaylara ilişkin haberlerin kulüple ilişkilendirilmesi gibi durumlar da yaşanmıştır.

Bir örnek olarak, Millwall ile Huddersfield Town arasındaki maçta, The Observer gazetesinin haberine göre, bir Huddersfield Town taraftarının hakeme para attığı ve bazı Millwall taraftarlarının olaya müdahale ederek failin polise teslim edildiği belirtilmiştir. Ancak, The News of the World gazetesi bu durumu "Millwall Çeteleri Hakemi Betonla Döver" başlığıyla duyurmuştur. Bu durum, kulüp taraftarında bir kuşatma mentalityesinin oluşmasına neden olmuş ve "Kimse bizi sevmiyor, bize de umrumda değil" şeklindeki ünlü tribün şarkısının doğmasına katkıda bulunmuştur.

2013 yılının Nisan ayında, Millwall, FA Kupası'nın yarı finalinde Wigan Athletic ile karşılaşmıştır. Maçı 2-0 kaybeden Millwall, maçın sonlarına doğru, kulübün taraftarlarına ayrılan tribünde olaylar çıkmıştır. Taraftarlar arasında çıkan kavga, polisle de çatışmaya dönüşmüş ve 14 kişinin gözaltına alınmasına neden olmuştur. Bu tutuklananlardan ikisi Wigan Athletic taraftarındı.

2014 yılının Ocak ayında, Millwall ile Leicester City arasındaki maçta, bir Millwall taraftarı, takımına verilmediğini düşündüğü bir korner sonrasında hakemin bayrağını yırtmıştır. Maçı 3-1 kaybeden Millwall, bu olayla da sarsılmıştır.

2016 yılının Mayıs ayında, Millwall, Football League One play-off finalinde Barnsley ile Wembley Stadyumu'nda karşılaşmıştır. Maçta Barnsley, 3-1 öne geçmesine rağmen, maçın sonlarına doğru bir grup Millwall taraftarının güvenlik bariyerini aşarak Barnsley taraftarlarına saldırdığı ve bazılarını stadyumdan uzaklaşmaya zorladığı olaylar yaşanmıştır. Ayrıca, Barnsley oyuncularına ve taraftarlarına yönelik olarak çeşitli nesnelerin atıldığı da belirtilmiştir. Bu olaylar, İngiltere Futbol Federasyonu tarafından kınanmıştır.

2019 yılının Ocak ayında, Millwall, Everton'ı 3-2 yenerek FA Kupası'ndan elemlemiştir. Maç öncesinde, iki takım taraftarının The Den çevresinde karşılaştığı ve bir Everton taraftarının bıçakla yaralandığı olaylar yaşanmıştır. Olayın ardından, Metropolitan Polis'in üst düzey bir yetkilisi, "Son zamanlarda görülen en şok edici futbol şiddetinden bazıları" şeklinde bir açıklama yapmıştır. Ayrıca, maç sırasında ırkçı söylemlerde bulunulduğu yönünde iddialar ortaya çıkmıştır.

2020 yılının Aralık ayında, COVID-19 pandemisi nedeniyle 10 aydan sonra taraftarın izlediği ilk maça çıkan Millwall, Derby County ile karşılaşmıştır. Maç öncesinde, oyuncuların yere diz çökerek ve yumruk kaldırarak ırk ayrımcılığına karşı duruş sergilemesi üzerine, bazı taraftarlar bu eylemi protesto ederek yuhalamıştır. Bu durum, İngiltere Futbol Federasyonu, EFL, Kick it Out ve birçok medya kuruluşu tarafından kınanmıştır. Hükümetin bir bakanı olan George Eustice ise Millwall taraftarını eleştirmekten kaçınmış, Black Lives Matter hareketinin çoğunlukla Britanyalıların inançlarına ters düştüğünü belirtmiş ancak oyuncuların görüşlerini ifade etme özgürlüğüne sahip olması gerektiğini savunmuştur. Brexit Partisi lideri Nigel Farage ise BLM'nin Marksist bir parti olduğunu ve Millwall taraftarlarının bunu "anladığını" söyleyerek, yere diz çökmenin durdurulması çağrısında bulunmuştur.

Bir sonraki maçta, QPR ile karşılaşan Millwall taraftarının, oyuncuların yere diz çökerek ve Kick It Out'a destek pankartı taşıyarak gösterdiği dayanışmaya alkışlarla karşılık vermiştir. Maçın başlamadan hemen önce, QPR oyuncularının yere diz çökmesi ve Millwall oyuncularının ayakta kalması üzerine de taraftarlar alkışlamıştır. Ayrıca, her bir taraftara kulüp tarafından verilen bir mektupta, "Dünyanın gözleri bu gece bu futbol kulübüne çevrilmiş durumda – sizin kulübünüze – ve onların bizi başarısız görmek istiyorlar. Birlikte, tek bir güç olarak, buna izin vermeyeceğiz" mesajı yer almıştır.

Önemli Taraftarlar Bu bölümde, kulübün tarihinde önemli bir rol oynamış ve kulübe olan bağlılıklarıyla tanınmış taraftarlara yer verilmektedir. Bu kişiler, sadece tribünlerdeki coşkulu tezahüratlarıyla değil, aynı zamanda kulüp için yaptıkları özverili çalışmalarla da unutulmaz izler bırakmıştır. Onların hikayeleri, kulübün tarihinde önemli birer sayfa oluşturmaktadır ve gelecek nesillere ilham kaynağı olmaya devam etmektedir.

Topluluk bölümü.

Millwall Kulübü, 1985 yılında Millwall Community Trust (MCT) adında bir vakıf kurmuştur. Bu vakıf, spor, eğitim ve hayır işleri alanlarında çeşitli projeler yürütmektedir. Vakıfın merkezi, kulübün stadyumu olan The Den'in hemen yanında bulunan Lions Centre'da bulunmaktadır. MCT, Lewisham, Southwark gibi çevre bölgelerdeki yerel halkla yakın işbirliği içinde faaliyet göstermektedir. Vakıf bünyesinde, spor ve kondisyon programları, eğitim atölyeleri, engelli bireyler için özel etkinlikler ve futbol okulları gibi çeşitli hizmetler sunulmaktadır. Kulüp ayrıca, bıçak ve silah suçlarına karşı bilinçlendirme çalışmaları yürütmektedir. 2009 yılında, Millwall ile Charlton Athletic arasındaki bir maçta, her iki takım da yerel gençlerin ölümü nedeniyle özel tasarlanmış formalar giymişlerdir. Bu özel formaların üzerinde, kulüplerin sponsor logosu yerine "Sokak şiddeti hayatları mahveder" yazısı bulunmaktadır. Ayrıca, kulüp Help for Heroes adlı yardım kuruluşuna 10.000 sterlinin üzerinde bağış yaparak destek olmuştur.

Popüler kültürde.

Millwall futbol kulübü, sinema tarihinde çeşitli yapımlarda kendine yer bulmuştur; bu filmler genellikle kulübün taraftar gruplarından olan "Bushwackers" ve özellikle de West Ham United ile yaşanan rekabeti ön plana çıkarmaktadır. Söz konusu filmlerde futbol şiddeti sıklıkla yüceltilirken, her birinin sonunda genellikle can kaybı yaşanmakta ve bu durum, çeteleşmenin anlamsızlığını vurgulamaktadır.

• "The Firm" (1989) adlı filmde, gerçek hayattaki Millwall taraftarı Gary Oldman, West Ham'ın meşhur "Inter City Firm" grubunun kurgusal bir versiyonu olan "Inter City Crew" lideri Bex karakterini canlandırıyor. Filmdeki Millwall taraftar grubu "Bushwackers", filmde "The Buccaneers" olarak adlandırılıyor ve grubun şiddet içeren faaliyetleri konu ediliyor.
• "Arrivederci Millwall" (1990), Millwall taraftarlarından oluşan bir grubun, Arjantin'de düzenlenen 1982 Dünya Kupası'na yaptığı yolculuyu konu alan bir filmdir. Bu yolculuk, Falkland Savaşı'nın başlamasından hemen sonra gerçekleşir ve taraftar grubu, kişisel bir kaybın intikamını almak amacıyla İspanya'ya giderler. Film, futbolun ötesinde, savaşın yarattığı travma, intikam arzusu ve farklı kültürlerin çatışması gibi derin temaları işlemektedir.
• Black Books (2000) dizisinin ilk bölümü olan "Cooking the Books"da, Bernard Black (Dylan Moran tarafından canlandırılan), vergi yükümlülüklerinden kurtulmak amacıyla Millwall taraftar grubunun dikkatini çekmeye ve onları kışkırtmaya çalışır. Bu amaçla, "Bu tezahüratı biliyor musunuz? Millwall, Millwall, hepiniz gerçekten berbatınız ve tüm kız arkadaşlarınız mutsuz ve yalnız," şeklinde bir yorum yaparak amacına ulaşır ve taraftar grubunun dikkatini çekmeyi başarır.
• "Football Factory" (2004), öncelikle Chelsea kulübünün taraftar grubu olan "Chelsea Headhunters" üzerine odaklanan bir yapım olup, grubun deplasman maçlarındaki diğer taraftar gruplarıyla girdiği sayısız çatışmayı ve özellikle Millwall'ın "Bushwackers" adlı grubuna karşı çıkan büyük bir kavgayı konu almaktadır.
• "Green Street" (2005) adlı filmde Elijah Wood, İngiltere'ye seyahat eden ve kendisini istemeden de olsa West Ham United taraftar grubunun içine çeken bir Amerikalı öğrenciyi canlandırıyor. Film, iki takımın kupada eşleşmesiyle başlayan gerilimin, final sahnesinde Millwall taraftar grubuyla büyük bir çatışmaya dönüşmesi üzerine kurulu. Bu olay örgüsü, 2009'daki Upton Park'ta yaşanan şiddet olaylarına benzerlikler taşıyor ve dönemin atmosferini yansıtıyor.
• "Rise of the Footsoldier" (2007), bir futbol taraftarının, tribünlerdeki mütevazı başlangıcından, kötü namlulu suç örgütlerinin karanlık dünyasına uzanan yükselişini konu alan bir yapım. Film, özellikle West Ham ve Millwall takımları arasındaki amansız rekabetin açılış sahnelerinde çarpıcı bir şekilde tasvir ediliyor. Bu rekabet, film boyunca şiddet olaylarına ve taraftar grupları arasındaki çatışmalara zemin hazırlıyor.
• Dhan Dhana Dhan Goal (2007) adlı filmde, ana karakter Sunny Bhasin (John Abraham tarafından canlandırılıyor), başlangıçta Southhall United Futbol Kulübü'nden ayrılıp, daha cazip bir teklifle Millwall F.C.'ye transfer olmayı kabul eder. Ancak, daha sonra bu transferden vazgeçer.
• Green Street 2: Stand Your Ground (2009), Green Street filminin doğrudan video formatında çekilen devam niteliğindeki ikinci yapımıdır. Film, ilk filmin final sahnesinden itibaren olayları sürdürür ve West Ham ile Millwall taraftar gruplarının bazı üyelerinin aynı anda cezaevine girmesiyle başlar. Cezaevinde, bu taraftar gruplarından olan mahkumlar arasında bir futbol maçı organize edilir.
• "The Firm" (2009), Nick Love'ın yönettiği ve "The Football Factory" filminin yaratıcısı olan, aynı zamanda Millwall taraftarı kimliğiyle de bilinen bir yapım. Film, 1980'li yıllarda futbolun etrafındaki müzik, moda ve kültürü merkeze alıyor. Genel olarak eleştirmenler tarafından olumlu karşılandı. Ekim 2009'da, Londra Metropol Polisi, Upton Park'taki olaylarla ilgili olarak filmden alınan fotoğrafları yayınladı; bu durum, polisin aradığı kişilerin tanımlanmasına yardımcı olmayı amaçlıyordu. Ancak bu durum, hatalı bir uygulama sonucu ortaya çıktı ve ardından Scotland Yard tarafından özür dilendi.
• St George's Day (2012): İngiliz yapımı bir gangster filmi olup, Millwall futbol kulübünün oyuncuları Liam Trotter, Alan Dunne, David Forde, Darren Ward ve Scott Barron'ın kısacameolarıyla dikkat çekmektedir. Filmde, "No One Likes Us" ve "We Fear No Foe" gibi Millwall ile özdeşleşmiş ifadeler kullanılarak, kulübe göndermeler yapılmıştır.

Millwall Kulübü'nün sahası olan "The Den", aynı zamanda televizyon dizisi "Dream Team"de kurgusal takım Harchester United'ın ev sahibi sahası olarak da kullanılmıştır. Ayrıca, "The Bill" ve "Primeval" gibi yapımların bölümlerinde de yer almıştır. Edebiyat alanında, Andrew Woods tarafından kaleme alınan "No One Likes Us, We Don't Care: True Stories from Millwall, Britain's Most Notorious Football Hooligans" adlı eser, Millwall taraftar grubunun şiddet olaylarına odaklanmaktadır. Sunday Mirror köşe yazarı Michael Calvin, 2009-10 sezonunda Millwall'ı yakından takip etmiş ve "Family: Life, Death and Football" adlı bir kitapla bu deneyimlerini aktarmıştır. Bu kitapta, West Ham United ile yaşanan rekabet, bir Millwall taraftarının bıçaklanması olayı ve Kenny Jackett yönetimindeki takımın play-off'ları kazanarak İngiltere Şampiyonası'na yükselmesi gibi önemli konulara değinilmiştir.

📅 Sezon Fikstürü ve Sonuçları

Lig / Hafta	Tarih	Ev Sahibi	Skor	Deplasman
FAC	2026-01-10	Burnley FC	5-1	Millwall FC
CGB	2025-09-16	Crystal Palace	5-3	Millwall FC
CGB	2025-08-26	Millwall FC	2-1	Coventry City
CGB	2025-08-12	Newport County	0-1	Millwall FC
CHAMPIONSHIP H46	2025-05-03	Burnley FC	3-1	Millwall FC
PL	2025-05-03	Burnley	3-1	Millwall
CHAMPIONSHIP H45	2025-04-26	Millwall FC	1-0	Swansea City AFC
PL	2025-04-26	Millwall	1-0	Swansea City
CHAMPIONSHIP H44	2025-04-21	Millwall FC	3-1	Norwich City FC
PL	2025-04-21	Millwall	3-1	Norwich City
CHAMPIONSHIP H43	2025-04-18	Blackburn Rovers FC	4-1	Millwall FC
PL	2025-04-18	Blackburn Rovers	4-1	Millwall
CHAMPIONSHIP H42	2025-04-12	Millwall FC	1-0	Middlesbrough FC
PL	2025-04-12	Millwall	1-0	Middlesbrough
CHAMPIONSHIP H41	2025-04-08	Sheffield United FC	0-1	Millwall FC
PL	2025-04-08	Sheffield United	0-1	Millwall
CHAMPIONSHIP H40	2025-04-05	Millwall FC	2-1	Portsmouth FC
PL	2025-04-05	Millwall	2-1	Portsmouth
CHAMPIONSHIP H39	2025-03-29	Sunderland AFC	1-0	Millwall FC
PL	2025-03-29	Sunderland	1-0	Millwall
CHAMPIONSHIP H38	2025-03-15	Millwall FC	1-0	Stoke City FC
PL	2025-03-15	Millwall	1-0	Stoke City
CHAMPIONSHIP H37	2025-03-12	Leeds United FC	2-0	Millwall FC
PL	2025-03-12	Leeds United	2-0	Millwall
CHAMPIONSHIP H36	2025-03-08	Watford FC	1-2	Millwall FC
PL	2025-03-08	Watford	1-2	Millwall
CHAMPIONSHIP H35	2025-03-04	Millwall FC	0-2	Bristol City FC
PL	2025-03-04	Millwall	0-2	Bristol City
FAC	2025-03-01	Crystal Palace	3-1	Millwall FC
CHAMPIONSHIP H34	2025-02-22	Derby County FC	0-1	Millwall FC
PL	2025-02-22	Derby County	0-1	Millwall
CHAMPIONSHIP H31	2025-02-18	Preston North End FC	1-1	Millwall FC
PL	2025-02-18	Preston North End	1-1	Millwall
CHAMPIONSHIP H33	2025-02-15	Millwall FC	1-1	West Bromwich Albion FC
PL	2025-02-15	Millwall	1-1	West Bromwich Albion
CHAMPIONSHIP H32	2025-02-12	Plymouth Argyle FC	5-1	Millwall FC
PL	2025-02-12	Plymouth Argyle	5-1	Millwall
FAC	2025-02-08	Leeds United	0-2	Millwall FC
CHAMPIONSHIP H30	2025-02-01	Millwall FC	2-1	Queens Park Rangers FC
PL	2025-02-01	Millwall	2-1	Queens Park Rangers
CHAMPIONSHIP H17	2025-01-28	Portsmouth FC	0-1	Millwall FC
PL	2025-01-28	Portsmouth	0-1	Millwall
CHAMPIONSHIP H29	2025-01-25	Luton Town FC	0-1	Millwall FC
PL	2025-01-25	Luton Town	0-1	Millwall
CHAMPIONSHIP H28	2025-01-21	Millwall FC	2-2	Cardiff City FC
PL	2025-01-21	Millwall	2-2	Cardiff City
CHAMPIONSHIP H27	2025-01-18	Millwall FC	0-1	Hull City AFC
PL	2025-01-18	Millwall	0-1	Hull City
FAC	2025-01-13	Millwall FC	3-0	Dagenham & Redbridge FC
CHAMPIONSHIP H26	2025-01-04	Sheffield Wednesday FC	2-2	Millwall FC

📊 Resmî Lig Güncel Puan Durumu

Sıra	Takım	O	G	B	M	AG	YG	AV	Puan
1	Manchester City	5	5	0	0	21	3	18	15
2	Chelsea FC	5	5	0	0	21	3	18	15
3	Port Vale FC	6	5	0	1	9	8	1	15
4	Leeds United	5	4	0	1	17	9	8	12
5	Mansfield Town	5	4	0	1	15	11	4	12
6	Southampton FC	5	4	0	1	9	6	3	12
7	Burton Albion	4	3	0	1	14	2	12	9
8	Arsenal FC	4	3	0	1	11	4	7	9
9	Grimsby Town	4	3	0	1	10	4	6	9
10	Salford City	4	3	0	1	12	7	5	9
11	Macclesfield FC	4	3	0	1	11	6	5	9
12	Liverpool FC	4	3	0	1	10	6	4	9
13	West Ham United	4	3	0	1	14	12	2	9
14	Wigan Athletic	4	3	0	1	13	13	0	9
15	Swindon Town	3	2	0	1	8	4	4	6
16	Wolverhampton Wanderers	3	2	0	1	8	4	4	6
17	Cambridge United	3	2	0	1	10	7	3	6
18	Norwich City	3	2	0	1	8	5	3	6
19	Cheltenham Town	3	2	0	1	7	4	3	6
20	Blackpool FC	3	2	0	1	6	3	3	6
21	Sunderland AFC	3	2	0	1	5	2	3	6
22	Milton Keynes Dons	3	2	0	1	10	8	2	6
23	Fleetwood Town	3	2	0	1	8	6	2	6
24	Weston-super-Mare AFC	3	2	0	1	6	4	2	6
25	Fulham FC	3	2	0	1	5	3	2	6
26	Newcastle United	3	2	0	1	14	13	1	6
27	Brentford FC	3	2	0	1	8	7	1	6
28	Boreham Wood FC	3	2	0	1	6	5	1	6
29	Doncaster Rovers	3	2	0	1	6	5	1	6
30	Walsall FC	3	2	0	1	6	5	1	6
31	Wrexham AFC	3	2	0	1	10	10	0	6
32	Barnsley FC	3	2	0	1	5	6	-1	6
33	Shrewsbury Town	3	2	0	1	6	8	-2	6
34	Exeter City	3	2	0	1	7	10	-3	6
35	Burnley FC	2	1	0	1	6	3	3	3
36	Bristol City	2	1	0	1	5	2	3	3
37	Barrow AFC	2	1	0	1	7	6	1	3
38	Stockport County	2	1	0	1	7	6	1	3
39	Chelmsford City	2	1	0	1	4	3	1	3
40	Leicester City	2	1	0	1	3	2	1	3
41	Oxford United	2	1	0	1	5	5	0	3
42	Oldham Athletic	2	1	0	1	4	4	0	3
43	Sutton United	2	1	0	1	3	3	0	3
44	Gateshead FC	2	1	0	1	2	2	0	3
45	Bristol Rovers	2	1	0	1	2	2	0	3
46	Chesterfield FC	2	1	0	1	2	2	0	3
47	Stoke City	2	1	0	1	2	2	0	3
48	Ipswich Town	2	1	0	1	2	2	0	3
49	Peterborough United	2	1	0	1	1	1	0	3
50	West Bromwich Albion	2	1	0	1	9	10	-1	3
51	Luton Town	2	1	0	1	8	9	-1	3
52	Brackley Town	2	1	0	1	7	8	-1	3
53	Birmingham City	2	1	0	1	6	7	-1	3
54	Accrington Stanley	2	1	0	1	5	6	-1	3
55	Slough Town	2	1	0	1	3	4	-1	3
56	Aston Villa	2	1	0	1	3	4	-1	3
57	Newport County	2	1	0	1	6	8	-2	3
58	Carlisle United	2	1	0	1	4	6	-2	3
59	Wycombe Wanderers	2	1	0	1	2	4	-2	3
60	Brighton & Hove Albion	2	1	0	1	2	4	-2	3
61	Buxton FC	2	1	0	1	4	7	-3	3
62	Hull City	2	1	0	1	4	7	-3	3
63	Bolton Wanderers	2	1	0	1	2	5	-3	3
64	Wealdstone FC	2	1	0	1	1	4	-3	3
65	Leyton Orient	2	1	0	1	1	4	-3	3
66	AFC Bournemouth	1	0	0	1	9	10	-1	0
67	Swansea City	1	0	0	1	7	8	-1	0
68	Nottingham Forest	1	0	0	1	6	7	-1	0
69	Gillingham FC	1	0	0	1	5	6	-1	0
70	Notts County	1	0	0	1	5	6	-1	0
71	Forest Green Rovers	1	0	0	1	3	4	-1	0
72	Blackburn Rovers	1	0	0	1	3	4	-1	0
73	Sheffield United	1	0	0	1	3	4	-1	0
74	Colchester United	1	0	0	1	2	3	-1	0
75	York City	1	0	0	1	2	3	-1	0
76	Reading FC	1	0	0	1	2	3	-1	0
77	Harrogate Town	1	0	0	1	2	3	-1	0
78	Huddersfield Town	1	0	0	1	1	2	-1	0
79	Bromley FC	1	0	0	1	1	2	-1	0
80	Chatham Town	1	0	0	1	1	2	-1	0
81	Crewe Alexandra	1	0	0	1	1	2	-1	0
82	Barnet FC	1	0	0	1	1	2	-1	0
83	Rotherham United	1	0	0	1	1	2	-1	0
84	Altrincham FC	1	0	0	1	1	2	-1	0
85	AFC Telford United	1	0	0	1	1	2	-1	0
86	Aldershot Town	1	0	0	1	1	2	-1	0
87	Gainsborough Trinity	1	0	0	1	1	2	-1	0
88	Crystal Palace	1	0	0	1	1	2	-1	0
89	Queens Park Rangers	1	0	0	1	1	2	-1	0
90	Tottenham Hotspur	1	0	0	1	1	2	-1	0
91	Manchester United	1	0	0	1	1	2	-1	0
92	Scunthorpe United	1	0	0	1	0	1	-1	0
93	Bradford City	1	0	0	1	0	1	-1	0
94	Cardiff City	1	0	0	1	0	1	-1	0
95	Stevenage FC	1	0	0	1	0	1	-1	0
96	Southend United	1	0	0	1	0	1	-1	0
97	Tamworth FC	1	0	0	1	0	1	-1	0
98	Preston North End	1	0	0	1	0	1	-1	0
99	Coventry City	1	0	0	1	0	1	-1	0
100	Hemel Hempstead Town	1	0	0	1	4	6	-2	0
101	Lincoln City	1	0	0	1	3	5	-2	0
102	Ebbsfleet United	1	0	0	1	1	3	-2	0
103	Northampton Town	1	0	0	1	1	3	-2	0
104	Tranmere Rovers	1	0	0	1	1	3	-2	0
105	South Shields FC	1	0	0	1	1	3	-2	0
106	Middlesbrough FC	1	0	0	1	1	3	-2	0
107	Derby County	1	0	0	1	1	3	-2	0
108	AFC Wimbledon	1	0	0	1	0	2	-2	0
109	FC Halifax Town	1	0	0	1	0	2	-2	0
110	Spennymoor Town	1	0	0	1	0	2	-2	0
111	Plymouth Argyle	1	0	0	1	0	2	-2	0
112	Sheffield Wednesday	1	0	0	1	0	2	-2	0
113	AFC Totton	1	0	0	1	3	6	-3	0
114	Braintree Town	1	0	0	1	1	4	-3	0
115	Everton FC	1	0	0	1	1	4	-3	0
116	Portsmouth FC	1	0	0	1	1	4	-3	0
117	Crawley Town	1	0	0	1	0	3	-3	0
118	Chester FC	1	0	0	1	0	3	-3	0
119	Eastleigh FC	1	0	0	1	0	3	-3	0
120	Maldon & Tiptree FC	1	0	0	1	1	5	-4	0
121	Millwall FC	1	0	0	1	1	5	-4	0
122	Watford FC	1	0	0	1	1	5	-4	0
123	Charlton Athletic	1	0	0	1	1	5	-4	0
124	St Albans City	1	0	0	1	0	6	-6	0