Burnley taraftarı Scott Cunliffe, takımının bir sezon içindeki tüm deplasman maçlarına koşarak ulaşma girişimi RunAway Challenge kapsamında yardım kuruluşları için bağış topladı. UEFA, bu girişimi #EqualGame Ödülü'ne layık gördü.
Burnley Futbol Kulübü ( /ˈbɜːrnli/ ), İngiltere'nin Lancashire bölgesindeki Burnley kentinde bulunan profesyonel bir futbol kulübüdür. Takım, şu anda İngiliz futbolunun ikinci kademesi olan EFL Championship liginde mücadele etmektedir ve 2025-26 sezonunda Premier Lig'den düşmüştür. 1882 yılında kurulan Burnley, profesyonelliğe erken adapte olan takımlardan biri olmuş (1883) ve oyunculara ödeme yapılmasına izin verilmesi konusunda İngiliz Futbol Federasyonu üzerinde baskı uygulamıştır. Takım, ilk kez 1885-86 sezonunda FA Kupası'na katılmış ve dünyanın ilk lig futbol müsabakası olan Football League'in 1888-89 sezonundaki 12 kurucu üyeden biridir.
Burnley, İngiliz futbolunun dört profesyonel kademesini de kazanmış sadece beş takımın arasında yer almaktadır ve 1920-21 ve 1959-60 sezonlarında iki kez İngiltere şampiyonluğu yaşamıştır. Takım, 1913-14 sezonunda bir kez FA Kupası'nı ve 1960 ile 1973 yıllarında iki kez de FA Charity Shield'ı kazanmıştır. Ayrıca Burnley, hem birinci ligde hem de FA Kupası'nda iki kez ikinci olmuşlardır. 1920-21 sezonunda Burnley, 30 maçlık bir galibiyet serisiyle İngiltere rekoru kırmıştır. 1950'lerden 1970'lere kadar başkan Bob Lord yönetiminde, Burnley genç oyunculara verdiği önem ve scouting sistemleriyle tanınmış olup, özel olarak inşa edilmiş bir antrenman sahası kuran ilk takımlardan biri olmuştur. 1959-60 sezonunda şampiyon olan takımın çoğu oyuncusu, kulübün gençlik akademisinden yetişmiştir. O dönemde, nüfusu 80.000 olan Burnley, İngiliz futbolunun en üst kademesine yükselen en küçük şehirlerden biri olmuştur.
Takım, 1883'ten beri maçlarını Calder Vale'deki ilk sahalarından sonra Turf Moor'da oynamaktadır. "The Clarets" lakabıyla anılan takımın, 1910 yılında benimsenen kulüp renkleri bordo ve lacivert olup, kulübün güncel sembolü Burnley şehrinin arması üzerine kurulmuştur. Takımın, yakındaki Blackburn Rovers ile uzun süredir devam eden bir rekabeti bulunmaktadır ve bu maçlara "East Lancashire Derby" adı verilmektedir. Burnley'nin en çok forma giyen oyuncusu 569 maçla Jerry Dawson olup, kulübün en golcü oyuncusu ise 188 golle George Beel'dir.
Kulüp, 18 Mayıs 1882'de Burnley Rovers ragbi takımının üyeleri tarafından kuruldu. Bu kurucular, bölgede futbolun popülaritesinin artmasıyla birlikte, spor dalını rugby'den futbola çevirme kararı aldılar. Birkaç gün sonra "Rovers" takısı kulüp adından çıkarıldı. Kulüp, ilk başarısını 1883 yılında elde etti: Burnley bölgesindeki amatör kulüpler arasında düzenlenen Dr. Dean Kupası'nı kazandı. Yılın sonunda kulüp profesyonelleşti ve Burnley yönetim kurulu tarafından en iyi futbolcular olarak kabul edilen birçok İskoç oyuncu transfer edildi. Bu durum, kulübün profesyonel oyuncuların katıldığı Football Association (FA) ve FA Cup turnuvalarına katılmasını engelledi. 1884 yılında, Burnley, FA'nın hakimiyetine meydan okumak amacıyla 35 başka kulüple birlikte British Football Association (BFA)'ın kuruluşunda öncülük etti. FA, 1885 yılında profesyonelliğe izin veren bir kural değişikliği yaptı ve Burnley, 1885-86 sezonunda ilk kez FA Cup'a katıldı. Ekim 1886'da, Prens Albert Victor'ın Burnley ile Bolton Wanderers arasında oynanan hazırlık maçını izlemesiyle, Burnley'in sahası olan Turf Moor, bir royal ailesi üyesinin ziyaret ettiği ilk profesyonel futbol sahası oldu. Kulüp, dünyanın ilk lig futbol müsabakası olan Football League'in 1888-89 sezonunda kurucu üyelerinden biriydi ve altısının Lancashire merkezli kulüplerden olduğu belirtildi. İkinci maçta, William Tait tarihin ilk lig hat trickini gerçekleştirdi; üç golle Bolton Wanderers karşısında Burnley'nin galibiyetini sağladı. 1889-90 sezonunda, yerel rakipleri Blackburn Rovers'ı finalde mağlup ederek ilk Lancashire Kupası'nı kazandılar.
İlk yıllarda Football League'deki performansları genellikle orta sıralarda seyretti; ancak 1896-97 sezonunda ikinci lige düştüler. Bir sonraki sezonda, otuz maçın sadece ikisini kaybederek ligi kazandılar ve dört takımlı playoff serisi olan "test matches" aracılığıyla tekrar birinci lige yükseldiler. Ancak son maçta, birinci lig ekibi Stoke ile yapılan karşılaşma tartışmalı bir şekilde 0-0 berabere bitti; çünkü her iki takımın da yer tutmak için sadece beraberliğe ihtiyacı vardı ve bu maç daha sonra "[t]he match without a shot at goal" olarak anıldı. Burnley, 1898-99 sezonunda ligdeki en yüksek sıralaması olan üçüncü sırada yer aldıktan sonra, 1899-1900 sezonunda tekrar ikinci lige düştü. Bu dönemde kulüp, kaleci Jack Hillman'ın sezonun son maçında rakipleri Nottingham Forest oyuncularına rüşvet teklif etmesiyle ilgili bir skandala karıştı ve bu durum sonucunda oyuncu, ertesi sezon boyunca futboldan men edildi. Bu olay, futbol tarihindeki ilk kayıtlı "match fixing" vakalarından biri olarak kabul edilebilir. Kulüp, ikinci ligde mücadele etti ve 1902-03 sezonunda ligin son sırasında yer almasına rağmen, finansal zorluklar nedeniyle yeniden lige kabul edildi.
Harry Windle, 1909 yılında kulübün başına geçerek başkanlık görevini üstlendi ve yönetiminin altında kulübün mali durumu önemli ölçüde iyileşti. 1910'da Burnley Kulüp Direktörleri, kulübün renklerini yeilden bordo-maviye değiştirdi ve John Haworth'u takımın yeni teknik direktörü olarak atadı. 1912-13 sezonunda ekip, İngiltere Birinci Futbol Ligi'ne yükselme başarısı gösterdi. Ardından, bir sonraki sezonda Burnley, tarihindeki ilk büyük kupayı kazanarak 1914 FA Cup finalinde Liverpool'u mağlup etti. Bert Freeman'ın attığı tek golle Burnley, aynı sezon içinde beş Birinci Lig ekibini eleyerek bu başarıya ulaşan ilk kulüp oldu. Tommy Boyle, kupayı o dönemki hükümdar olan Kral V. George'dan alan ilk kaptan unvanını elde etti. 1919-20 sezonunda West Bromwich Albion'un ardından ikinci sırada yer almalarına rağmen, Burnley, 1920-21 sezonunda tarihindeki ilk İngiltere Birinci Futbol Ligi şampiyonluğunu kazandı. Takım, ligin açılış maçlarında üç mağlubiyet aldıktan sonra, takip eden 30 lig maçında yenilmez bir performans sergileyerek İngiliz futbol tarihinde önemli bir rekora imza attı. Dokuz sezon sonra, ekip İkinci Futbol Ligi'ne düşürüldü. İkinci ligdeki mücadelesi zorlu geçti ve 1931-32 sezonunda sadece iki puan farkla daha fazla düşmeyi başardı. İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesine kadar olan yıllar, genellikle orta sıralarda yer aldıkları lig performanslarıyla karakterize edildi.
1946-47 sezonunda, savaş sonrası dönemde yeniden başlatılan İngiltere Futbol Ligi'nde Burnley, Birinci Lig'e yükselme başarısı gösterdi ve FA Kupası finaline adını yazdırdı. Ancak, finalde Charlton Athletic karşısında uzatmalara giden mücadelede mağlup oldular. Takımın savunma hattı, ligdeki 42 maçta sadece 29 gol yemesinin ardından "Demir Perde" lakabıyla anılmaya başladı. Burnley'in 1946-47 kadrosunun kaptanı olan Alan Brown, 1954 yılında kulübün menajerliğine getirildi ve bir yıl sonra Bob Lord başkanlık görevini üstlendi. Bu iki ismin yönetiminde kulüp, İngiltere futboluna damga vuran ilerici bir yapıya dönüştü. Burnley, özel olarak inşa edilmiş Gawthorpe antrenman tesislerini kuran ilk kulüplerden biriydi ve genç oyuncu yetiştirme politikası ile dikkat çekici bir scouting sistemi geliştirdi; bu sistem, birçok yetenekli genç oyuncunun keşfedilmesini sağladı. 1958 yılında, eski Burnley oyuncusu Harry Potts, teknik direktörlük görevine getirildi. Potts'un yönetimindeki takımın oyun kurucusu Jimmy McIlroy ve kaptanı Jimmy Adamson ikilisinden oluşan bir çekirdek kadroya sahipti. Potts, o dönemde pek yaygın olmayan 4-4-2 dizilişini sıkça kullandı ve "Total Futbol" anlayışını benimseyerek takımının oyun tarzını şekillendirdi.
Burnley, 1959-60 sezonunda ikinci First Division şampiyonluğunu elde etti. Takım, son maça kadar ligin zirvesine yerleşmeyi başaramamıştı. Bu kadro, sadece 13.000 sterlinlik (2025'te eşdeğer değeri 260.000 sterlin) transfer ücretleriyle oluşturulmuştu; bunlardan 8.000 sterlini 1950'de McIlroy için, 5.000 sterlini ise 1959'da sol bek Alex Elder için ödenmişti. Diğer Burnley oyuncuları, kulübün gençlik akademisinden yetişmişti. Nüfusu 80.000 olan Burnley şehri, İngiliz futbolunun en üst liginde şampiyonluk yaşayan en küçük şehirlerden biri olma özelliğini taşıdı. Sezonun sonunda, takım Amerika Birleşik Devletleri'ne giderek, Uluslararası Futbol Ligi'nde (International Soccer League) İngiltere'yi temsil etti; bu lig, modern anlamda ilk Amerikan futbol turnuvasıydı. Ertesi sezon, Burnley tarihinde ilk kez Avrupa kupalarında yer aldı ve 1960-61 UEFA Kupası'na katıldı. Takım, ilk turda eski finalist Reims'i mağlup etmesine rağmen, çeyrek finalde Hamburger SV'ye yenilerek elendi. 1961-62 sezonunda Burnley, Ipswich Town'ın ardından ikinci sırada yer aldı; ancak son on maçın sadece birini kazanarak bu dereceyi elde etti. Ayrıca, 1962 FA Cup finalinde Tottenham Hotspur'a karşı mücadele etmesine rağmen, kupayı kaybederek sezonu tamamladı. Adamson, İngiliz Futbol Yazarları Birliği (FWA) tarafından Yılın Futbolcusu ödülüne layık görülürken, McIlroy ikinci sırada yer aldı.
1961 yılında Futbol Ligi'ndeki maksimum maaş uygulaması kaldırıldı; bu durum, Burnley gibi küçük şehirlerdeki kulüplerin, daha büyük yerleşim yerlerindeki takımlarla finansal rekabet etmesini zorlaştırdı. 1963 yılında McIlroy'un Stoke City'ye transfer olması ve Adamson'ın 1964 yılında emekli olması, kulübün başarısını olumsuz etkiledi. Burnley, bu on yıla damgasını vururken, 1962-63 ve 1965-66 sezonlarında üçüncü sırada yer alarak dikkat çekti. Ayrıca, 1966-67 Inter-Cities Fairs Cup'ına katılmaya hak kazandı. 1970 yılında Potts'un yerine teknik direktörlük görevine Adamson getirildi. Adamson, kadrosunu "Yedinci Yüzyılın Takımı" olarak nitelendirdi; ancak kulüp, 1970-71 sezonunda düşme tehlikesiyle karşılaştı. Burnley, 1972-73 sezonunda İkinci Lig şampiyonluğunu kazanarak dikkatleri üzerine çekti ve 1973 FA Charity Shield'ında Manchester City ile karşılaşarak bu kupayı da müzesine götürdü. 1975 yılında, takım, tarihin en büyük FA Cup sürprizlerinden birini yaşadı; Southern League ekiplerinden Wimbledon, Turf Moor'da Burnley'i 1-0 mağlup etti. Adamson, Ocak 1976'da kulüpten ayrıldı ve aynı yıl, Burnley Birinci Lig'den düşerek zorlu bir döneme girdi. Bu süreçte, taraftar sayısındaki düşüş ve artan borçlar nedeniyle, Martin Dobson ve Leighton James gibi yıldız oyuncuların satışına karar verilmesi, kulübün hızlı bir gerileme yaşamasına neden oldu.
Kulüp, 1979-80 sezonunda tarihinde ilk kez Üçüncü Division'a düşürülmüştü. Eski Burnley oyuncusu Brian Miller yönetiminde, takım 1981-82 sezonunda şampiyon olarak yeniden İkinci Division'a yükseldi. Ancak bu dönüş kısa sürdü ve sadece bir yıl devam etti. Başarı arayışı devam ederken, teknik direktör değişiklikleri yaşanmaya devam etti; Miller'ın yerine Ocak 1983'te Frank Casper getirildi, ardından 1983-84 sezonu öncesinde John Bond göreve geldi ve bir sezon sonra Bond'un yerine John Benson atandı. Bond, kulüpte daha önce oyuncu olarak görev yapmamış, Frank Hill'den (1948-1954) beri ilk teknik direktördü. Taraftarlar tarafından, Burnley'nin borcunu artıran pahalı oyuncularla anlaşmaları ve genç yetenekler Lee Dixon, Brian Laws ve Trevor Steven gibi isimlerin satışıyla eleştirildi. Benson, kulübün 1984-85 sezonunun sonunda tarihinde ilk kez Dördüncü Division'a düşmesine tanık oldu. Takım, 1986-87 sezonunun son gününde Orient karşısındaki galibiyetle ve rakiplerinin beraberlik veya mağlubiyetleriyle birlikte, İngilanda en üst düzeydeki amatör lig olan "Football Conference"e düşmekten kıl payı kurtuldu.
1988 yılında, Burnley, Associate Members' Cup finalinde Wolverhampton Wanderers ile karşılaştı ancak maçı 2-0 kaybederek kupayı kaçırdı. Bu karşılaşmayı izleyen 80.000 taraftar, İngiliz futbolunun dördüncü ligindeki iki takım arasındaki bir maçta elde edilen seyir rekorunu oluşturdu. Burnley, teknik direktör Jimmy Mullen yönetiminde 1991-92 sezonunda Dördüncü Ligi şampiyonu oldu. Mullen, Ekim 1991'de göreve gelmiş ve teknik direktör olarak görev yaptığı ilk dokuz lig maçını kazanarak büyük bir başarı yakalamıştı. Bu şampiyonlukla birlikte Burnley, Wolverhampton Wanderers'ın ardından İngiliz futbolunun dört profesyonel ligini de kazanan ikinci kulüp oldu. 1993-94 sezonunda, Burnley, İkinci Lig play-off finalinde rakiplerini geride bırakarak yükseliş yaşadı ve bir üst lige çıktı. Ancak bu başarı kısa sürdü ve bir sezon sonra düşüş yaşandı. 1997-98 sezonunun son günlerinde, Plymouth Argyle'a karşı elde edilen galibiyet, Burnley'nin dördüncü lige düşmesini engelledi. Teknik direktör Stan Ternent yönetiminde, Burnley, 1999-2000 sezonunda ikinci sırada yer alarak yeniden yükseliş yaşadı ve bir üst lige çıktı. Ancak, kulübün finansal durumu, özellikle ITV Digital'in çöküşüyle birlikte zor günler yaşandı ve kulüp, iflasın eşiğine geldi. 2004 yılında, teknik direktör Stan Ternent görevinden alındı. Bu karar, birçok genç ve kiralık oyuncunun yer aldığı bir kadroyla ligde kalmayı başarmasına rağmen alındı. Owen Coyle'un teknik direktörlüğünde 2008-09 sezonunda Burnley, Premier Lig'e yükseldi. Championship play-off finalinde Sheffield United'ı mağlup ederek, 33 yıl sonra İngiliz futbolunun en üst ligine dönmeyi başardı. Ayrıca, Burnley, 25 yıldan uzun bir aradan sonra ilk kez Lig Kupası'nda yarı finale yükselse de, Tottenham Hotspur ile oynanan son maçın son dakikalarında rakibine yenilerek kupayı kaçırdı.
Burnley'in Premier Lig'e yükselmesi, kulübün bulunduğu kasabayı, İngiliz futbolunun en üst seviyesinde mücadele eden takımların yer aldığı şehirler arasında en küçük olanlardan biri haline getirdi. Takım, sezonu iyi bir başlangıçla yaptı ve Premier Lig tarihinde, ilk kez yükselen bir takımın kendi sahasında oynadığı ilk dört maçı kazanma başarısını gösterdi. Ancak, Ocak 2010'da Owen Coyle, kulüpten ayrılıp yerel rakiplerden Bolton Wanderers'ın teknik direktörlüğüne getirildi. Onun yerine, daha önce Burnley formasını giymiş olan Brian Laws göreve geldi; fakat takımın performansı önemli ölçüde düştü ve tek bir sezon sonra küme düştüler. Sean Dyche, Ekim 2012'de teknik direktörlük görevine getirildi. Görevdeki ilk tam sezonunda, Dyche Burnley'i kısıtlı bir bütçe ve küçük bir kadroyla 2013-14 sezonunda Premier Lig'e geri döndürdü. Takım, tekrar Premier Lig'den düşse de, 2015-16 sezonunda yeniden yükselerek şampiyonluğa ulaştı ve sezonu 23 maçlık yenilmezlik serisiyle tamamladı. 2017 yılında kulüp, Gawthorpe yerine inşa edilen Barnfield Eğitim Merkezi'nin yapımını tamamladı; bu projede Sean Dyche de tasarım sürecine dahil oldu. Burnley, 2017-18 Premier Lig sezonunda yedinci sırada yer alarak 2018-19 UEFA Avrupa Ligi'ne katılma hakkı elde etti ve 51 yıl sonra yeniden Avrupa futboluna döndü. Ancak takım, Yunan ekibi Olympiacos tarafından eleme turunda mağlup edilerek grup aşamasına yüklenemedi.
Aralık 2020'de, Amerikan yatırım şirketi ALK Capital, Burnley'in %84 hissesini 170 milyon sterlin karşılığında satın aldı ve Alan Pace kulübün yeni başkanı oldu. Bu, kulübü daha önce yalnızca yerel iş adamları ve Burnley taraftarlarının yönettiği bir dönemden sonraki ilk yönetim değişikliğiydi. Sezon 2021-22'de, teknik direktör Dyche görevinden alındı ve Burnley, sezonun sonunda yaşadığı mağlubiyetle Süper Lig'den çıkarılarak Şampiyona Ligi'ne gönderildi; bu, kulübün 1960'lar ve erken 1970'lerden beri yaşadığı en uzun Süper Lig serisinin sonu anlamına geliyordu. Haziran 2022'de, 36 yaşındaki Belçikalı Vincent Kompany, Burnley'in teknik direktörü olarak göreve getirildi; bu, kulübü yöneten ilk Britanya Adaları dışından gelen kişi oldu. Görev süresinin başlarında, Kompany, sınırlı bir bütçe ile genç ve yabancı oyuncuları kadroya katarak takımı yeniden yapılandırdı. Ayrıca, takımın oyun stilini, topa sahip olma odaklı ve hücum gücü yüksek bir yaklaşımla değiştirdi. Burnley, 2022-23 sezonunda, kalan 7 maçta Süper Lig'e yükselme hakkını elde ederek Şampiyona Ligi'nde rekor kırdı ve ardından yerel rakipleri Blackburn Rovers'a karşı 1-0'lık bir galibiyetle Şampiyona Ligi şampiyonluğunu kazandı. Ancak, takip eden sezonda Burnley, Süper Lig'den tekrar çıkarıldı ve ligi 19. sırada tamamladı. Kısa süre sonra, Kompany, 10,2 milyon sterlinlik bir transfer ücretiyle Bayern Münih'e geçti; bu, onu tarihin en pahalı teknik direktörlerinden biri yaptı.
Burnley, Scott Parker yönetiminde, ilk denemede Süper Lig'e yükselme başarısı gösterdi ve 2024-25 sezonunu, kulüp tarihinde eşsiz bir 33 maçlık yenilmezlik serisiyle tamamladı. Takım, 46 maçta sadece 16 gol yedi—maça başına ortalama 0,35 gol—ve bu durum, İngiliz ligleri tarihindeki en iyi savunma performansını temsil ediyordu; aynı zamanda birçok başka ulusal rekora da sahip çıktı. Buna rağmen, takım, gol farkı nedeniyle Leeds United'ın gerisinde kalarak ikinci sırada yer aldı ve bu, Futbol Ligi tarihinde 100 puan toplayan ancak şampiyonluğu kaçıran ilk takım olma unvanını getirdi. Bir sonraki sezonda, Burnley yeniden Şampiyona Ligi'ne düşürüldü ve Parker, sezonun sonuna kısa bir süre kala görevinden ayrıldı. Takım, kulüp tarihindeki en düşük puan toplamına (22) ulaştı ve sadece dört galibiyet elde etti.
Burnley Kulübü'nün ilk yıllarında, takımın forma tasarımları ve renkleri çeşitli değişikliklere uğramıştır. İlk sekiz yıl boyunca, kulüp, öncüsü olan Burnley Rovers'ın renklerini yansıtan mavi ve beyaz tonlarını kullanmıştır. 1890-91 sezonu öncesinde, kulüp tamamen mavi bir forma benimsemiş ancak sezonun ortasında bu formayı tamamen beyaza çevirmiştir. Daha sonraki dönemlerde, takım sarı ve siyah, ardından da sarı ve bordo renklerinde formalar giymiş; 1894-95 sezonunda pembe ve beyaz çizgili formalar kullanılmış, daha sonra tekrar sarı ve siyaha dönülmüştür. 19. yüzyılın sonlarında, kulüp tamamen kırmızı bir forma kullanmış ve 1900'den 1910'a kadar tamamen yeşil bir forma giymiştir. 1910 yılında, Burnley formalarını bordo ve mavi renklere geçiş yapmış; bu renkler, kulübün tarihinin büyük bir bölümünü oluşturmuştur. Bunun dışında, 1930'ların ikinci yarısında beyaz formalar kullanılmış ve İkinci Dünya Savaşı döneminde de farklı tasarımlar benimsenmiştir. Kulüp, 1946 yılında bordo ve mavi renklerini yeniden resmen tescil ettirmiş; bu süreçte, Burnley Express gazetesindeki başarılı bir kampanyayla taraftarlardan toplanan kuponlar sayesinde yeni bir forma seti elde edilmiştir. Bu renk değişikliği aynı zamanda kulübün "Clarets" (Bordo Takımı) lakabının da ortaya çıkmasına katkıda bulunmuştur. Daha önceki dönemlerde, takımın "Turfites", "Moorites", "Royalites" ve "Brunsiders" gibi farklı lakaplarla anıldığı bilinmektedir.
Burnley'in formaları, 1975 yılından beri çeşitli üreticiler tarafından sağlanmıştır; bu dönemde Umbro, kulübün formalarını üretmiştir. Formanın üzerinde sponsor logoları ise 1982 yılından itibaren kullanılmaya başlanmıştır. Burnley formalarında yer alan ilk sponsor Poco Homes adlı Manchester merkezli bir inşaat firmasıydı ve bu sponsorluk 1982'den 1983'e kadar sürdü. Kulübün en uzun süreli sponsorluğu ise Endsleigh Insurance ile yapılan anlaşmaydı; bu sponsorluk 1988'den 1998'e kadar devam etmiştir. 2017 yılında, kulüp ilk kol sponsoru anlaşmasını yaparak mobil oyun Golf Clash'in logosunu Burnley formalarının sol kolunda bulundurmuştur; bu oyun Playdemic tarafından geliştirilmiştir.
Burnley kulübünün formalarında ilk olarak bir arma, 1887 yılının Aralık ayında kullanıldı. Bu dönemde takım, mavi bir şerit taşıyan beyaz renkli formalar giyiyordu ve bu şeritte Galler Prensi'nin armasını taşıyordu. Bu, önceki yıl Turf Moor'a yapılan ilk kraliyet ailesi ziyareti olan Prens Albert Victor'ın ziyaretini anmak amacıyla kullanılmıştı. Kraliyet arması, 1894-95 sezonuna kadar düzenli olarak kullanıldı ve daha sonra 1914 FA Kupası finalinde, bu finalde İngiltere Kralı V. George'un katılımıyla tekrar görüldü. 1934-35 FA Kupası yarı finalinde ise, Burnley şehrinin kendi arması ilk kez kulübün formalarında yer aldı. Bu arma, 1947 FA Kupası finalinde de kullanıldı ve Burnley'in 1959-60 sezonunda kazandığı Birinci Lig şampiyonluğunun ardından, bu şehir armasının formalar üzerindeki kullanımı neredeyse bir on yıl sürdü. 1969'dan 1979'a kadar iç saha formalarında, ve 1976 yılına kadar dış saha formalarında, takım stilize edilmiş bir "BFC" harf kombinasyonu kullandı.
1972 yılında, Burnley'in ticari yöneticisi Jack Butterfield, kulübün telif hakkı alınabilecek bir arma tasarlayacağını duyurdu ve bu durum kamuoyuna açık bir tasarım yarışmasına yol açtı. Bu yarışmanın galibi, Ashton-on-Ribble'dan Mr. Jolleys oldu. Tasarımı iki aslan, iki kırmızı gül, bir arı, bir dokuma tezgahı, bir şövalye kaskı ve bir el içeriyordu. Sonuç olarak ortaya çıkan bu arma, kulüp tarafından 1973 yılında resmen kabul edildi ve ilk olarak 1976-77 sezonunun başında Burnley'in dış saha formalarında kullanıldı, daha sonra 1979 yılında iç saha formalarına da entegre edildi. 1983 yılında, bu arma basitleştirilmiş bir "B.F.C." harf kombinasyonuyla değiştirildi, ancak 1987 yılında tekrar geri getirildi.
2009 yılında, kulüp 1959-60 sezonundaki şampiyonluğun 50. yılını kutlamak amacıyla, 1960'larda kullanılan şehir armasını yeniden kullandı. Bir sonraki yıl, bu armadaki Latince motto olan "Pretiumque et Causa Laboris" (Türkçe: "Ödül ve emeğin sebebi") yerine, "Burnley Football Club" yazısı kullanıldı. 2023 yılında, armanın unsurları beyaz renkte yeniden yorumlandı ve bordo renkli bir kalkan üzerine yerleştirilerek, 2024-25 sezonundan itibaren iç saha formalarında kullanılmaya başlandı.
Kulübün güncel logosu, Burnley şehrinin kendi armasından esinlenmiştir. Armanın en üst kısmındaki turna kuşu, Burnley bölgesinde önemli bir aile olan Starkie ailesine gönderme yapmaktadır. Turna kuşunun ağzında, Orta Çağ'da Burnley'i yöneten de Lacy ailesinin sembolü olan Lacy düğümü bulunmaktadır. Kuş, Burnley'in pamuk üretim geçmişini temsil eden bir tepe ve pamuk bitkilerinin üzerinde durmaktadır. Altındaki el, şehrin "Hold to the Truth" (Türkçe: "Gerçeğe bağlı kalın") mottosunu simgelemektedir ve bu motto Towneley ailesinden gelmektedir. İki arı, şehrin çalışma etiğini temsil ederken, aslan kraliyeti sembolize eder ve üçgen şekli ise Burnley'den geçen River Brun nehrini ifade etmektedir.
Burnley futbol kulübü, iç saha maçlarını Şubat 1883'ten beri Turf Moor stadyumunda oynamaktadır. Bu, kulübün başlangıçta kullandığı Calder Vale tesislerinin yerini almıştır. Turf Moor arazisi, en azından 1843 yılından beri spor faaliyetlerine ev sahipliği yapmaktadır; bu tarihte Burnley Kriket Kulübü bölgeye taşınmıştır. 1883'te kulüp, kriket sahasının hemen yanında bulunan bir alana Burnley'yi davet etmiştir. Her iki kulüp de o zamandan beri burada faaliyet göstermekte olup, sadece Lancashire bölgesindeki rakipleri Preston North End, stadyumlarını daha uzun süre kullanma rekorunu elinde bulundurmaktadır.
Turf Moor'un ilk yapımında yalnızca bir futbol sahası bulunmaktaydı ve ilk tribün 1885 yılında inşa edilmiştir. 1888'de, Turf Moor'daki ilk lig maçında Burnley, Bolton Wanderers'ı 4-1 mağlup ederek galip gelmiş ve Fred Poland, bu stadyumda atılan ilk lig golünü kaydetmiştir. Başkan Harry Windle döneminde, 1910'larda stadyumun kapasitesi 50.000'e yükseltilmiştir. Stadyum, 1922 yılında Huddersfield Town ile Notts County arasındaki FA Kupası yarı final maçına ve beş yıl sonra İngiltere ile Galler arasındaki British Home Championship maçıyla tarihinde sadece bir kez FA Kupası yarı finaline ve bir kez de tam teşekküllü bir uluslararası maça ev sahipliği yapmıştır. 1940'ların ortasından 1960'ların ortasına kadar, stadyumdaki ortalama taraftar sayısı 20.000 ile 35.000 arasında değişmiş olup, Burnley, 1947-48 sezonunda Birinci Futbol Ligi'nde kulüp rekoru olan 33.621 taraftar ortalamasına ulaşmıştır. Tek maçlık en yüksek seyirci sayısı ise 1924 yılında FA Kupası üçüncü tur karşılaşmasında Huddersfield Town ile oynanan maçta kaydedilmiş olup, bu maça 54.775 taraftar katılmıştır. 1960'ta, FA Kupası beşinci tur rövanş maçında Bradford City ile oynanan karşılaşmada resmi olarak 52.850 taraftarın stadyumu doldurduğu belirtilmiştir; ancak bazı kapılar kırılmış ve sayısız taraftarın da izinsiz olarak içeri girdiği tahmin edilmektedir.
Turf Moor'un sahası, 1974 yılına kadar bir eğime sahipti; bu eğimi ortadan kaldırmak amacıyla saha yükseltilmiştir. 1990'ların ortalarında, stadyum Taylor Raporu'nun tavsiyeleri doğrultusunda önemli bir restorasyon geçirmiş olup, Longside ve Bee Hole End tribünleri modern, oturmalı tribünlerle değiştirilmiştir. 2019 yılında, kulüp Erişilebilir Stadyum Kılavuzu düzenlemelerine uygun olarak, Jimmy McIlroy Tribünü ile Kuzey ve Bob Lord Tribünleri arasındaki bölümlere engelli taraftarlar için iki adet yeni tribün inşa etmiştir. Turf Moor'un mevcut kapasitesi 21.944 kişidir ve dört ana tribüne sahiptir: Kuzey Tribünü (eski adıyla Longside), Jimmy McIlroy Tribünü (eski adıyla Bee Hole End), Bob Lord Tribünü ve ev sahibi ile konuk taraftarlar için ayrılan Cricket Field Tribünü.
Ağustos 2025'te, İtalyan kulübü Lazio ile oynanan hazırlık maçı sırasında, Burnley futbol tarihindeki ilk kulüp olarak bir maçı sürükleyici sanal gerçeklik teknolojisiyle canlı yayınlamıştır.
Burnley Kulübü'nün taraftar kitlesi ağırlıklı olarak Doğu Lancashire ve Batı Yorkshire bölgelerinden oluşmaktadır. Kulüp, İngiliz futbolunda kişi başına düşen en yüksek taraftar sayısına sahip kulüplerden biridir. 2021 yılındaki nüfus verilerine göre, yaklaşık 78.000 kişilik bir şehirde Premier Lig maçlarında ortalama 21.000 seyirci bulunmaktadır. Burnley'nin ilk taraftar kulübü, 1932 yılının başlarında kurulmuş olup, o zamandan beri Birleşik Krallık ve yurt dışında birçok farklı taraftar grubu oluşturulmuştur. Kulübün taraftarları, 1990'lardan bu yana Hollanda ekibi Helmond Sport'un taraftarlarıyla uzun süredir bir dostluk ilişkisi içindedirler ve her iki kulübün taraftarlarından bazıları düzenli olarak birbirlerinin maçlarını izlemek için yurt dışına seyahat etmektedir. 2022-23 ve 2023-24 sezonlarında, Helmond Sport, Burnley'ye olan saygılarını göstermek amacıyla deplasman formalarında bordo-mavi renklerini kullanmıştır.
Kulübün taraftar marşlarından biri olan "No Nay Never", 1970'lerin başından beri seslendirilen ve "The Wild Rover" şarkısının uyarlamasıdır. Sözleri, kulübün en büyük rakiplerinden Blackburn Rovers'a yönelik eleştiriler içermektedir. 1980'lerin başında, Burnley taraftar kitlesi içinde "Suicide Squad" olarak bilinen bir futbol provokatör grubu ortaya çıkmıştır. Bu grup daha sonra 2006 yılında çekilen "The Real Football Factories" adlı belgesel dizisinde yer almıştır. 2009 yılında yaşanan ve Blackburn Rovers taraftarlarıyla ilgili yüksek profilli bir olayda, 12 kulüp üyesi toplamda 32 yıl hapis cezasına çarptırılmıştır.
Burnley'nin öne çıkan taraftarlarından bazıları arasında, düzenli olarak Turf Moor'u ziyaret eden futbol öncüsü Jimmy Hogan, kulüple çeşitli etkinliklerde yer alan gazeteci Alastair Campbell ve part-time olarak Burnley'nin bilet ofisinde çalışan İngiliz kriketçi James Anderson bulunmaktadır. Ayrıca, İngiltere Kralı Charles III ve Güney Afrika Kardinali Wilfrid Napier de Burnley'nin taraftarlarıdır. 2019 yılında, Burnley taraftarı Scott Cunliffe, UEFA tarafından "futbolda çeşitliliği, kapsayıcılığı ve erişilebilirliği vurgulayan bir rol model olarak yaptığı çalışmalar" nedeniyle "#EqualGame" ödülüyle onurlandırılmıştır. Cunliffe, Burnley'nin 2018-19 sezonu boyunca oynadığı tüm Premier Lig deplasman maçlarına koşarak gitmiş ve bu sayede Premier Lig kulüplerinin topluluk projelerine ve Burnley'deki yerel projelere toplamda 55.000 sterlinin üzerinde bağış toplaymıştır.
Turf Moor'da, Birinci Dünya Savaşı'ndan beri oynanan maçlarda sunulan popüler bir içecek olan "Béné & Hot"tir; bu, Fransız likörü Bénédictine'nin sıcak suyla karıştırılmasıyla elde edilir. East Lancashire Alayı askerleri, savaş sırasında Normandiya bölgesindeki Fécamp şehrinde, bu likörün üretildiği yerde görev yaparken bu içeceğe aşık olmuşlardır. Askerler, siperlerde ısınmak için sıcak suyla karıştırarak bu likörü tüketmişlerdir ve hayatta kalan askerler daha sonra bu likörü yanlarında alarak East Lancashire bölgesine geri dönmüşlerdir. Her maçta ortalama 30'dan fazla şişe "Béné & Hot" satılmaktadır, bu da kulübü dünyanın en büyük Bénédictine satış noktalarından biri yapmaktadır; Turf Moor, İngiltere'deki tek futbol sahasıdır.
Burnley'de futbolun ilk kez oynandığı dönemler 1880'lerin başlarına kadar uzanmaktadır ve 1883 yılına gelindiğinde şehirde 20'nin üzerinde kulüp bulunmaktadır. Burnley'nin en eski rakiplerinden biri, şehrin kuzeyinde bulunan Burnley Union Star'dır. Burnley, geniş bir coğrafi alandan destek toplarken ve "şehirdeki en önemli kulüp" olarak tanımlanırken, Union Star da önde gelen yerel takımlardan biri olarak kabul edilmiştir. Bu iki takım arasındaki rekabet, 1886-87 Lancashire Kupası'nda zirveye ulaşmıştır; ilk tur maçında skor 2-2 beraberlikle sonuçlanmıştır. Maçın rövanşı oynanmamıştır çünkü Burnley, Union Star'ın kadrosunda lisanssız bir oyuncu kullanması üzerine Lancashire Futbol Federasyonu'na şikayette bulunmuştur ve bu durum sonucunda Union Star, hem turnuvadan çıkarılmış hem de bir ay men cezası almıştır. Bu olay, taraftarlar arasındaki gerginliği daha da artırmış, "Football Field" gazetesi, Union Star taraftarlarının Turf Moor'daki maçları izlerken "kaba davranışların doruk noktasına ulaştığını" belirtmiştir. Burnley Union Star, 1891 yılında kapanmış ve kısa süre sonra Burnley, bu kulübün sahasındaki "Star Stand" tribününü satın alarak Turf Moor'a taşımıştır. Burnley, bu takımla oynadığı 10 maçta de yenilgiye uğramamış, bunlardan 8 tanesini kazanmıştır. Bir diğer önemli eski rakip ise Padiham'dır; 1884 yılında oynanan bir maç, o dönemde Turf Moor'da rekor olarak kaydedilen 12.000 taraftarın tribünleri doldurmuştur.
Burnley'nin başlıca rakipleri arasında Blackburn Rovers yer almaktadır ve bu iki takım arasındaki mücadeleler, her iki kulübün de kökenlerini bulduğu bölgeye atfen "East Lancashire derbisi" olarak adlandırılmaktadır. Bu takımların, genellikle tekstil fabrikalarının bulunduğu bölgelerden gelmeleri nedeniyle, maçlar bazen "Pamuk Fabrikleri derbisi" olarak da anılır. Her iki takım da İngiliz Futbol Ligi'nin kuruluşunda yer almış ve hem Birinci Lig şampiyonluğu hem de FA Kupası zaferini yaşamıştır. Bu kulüpler arasında sadece 23 kilometre (14 mil) mesafe bulunmaktadır ve bu yakınlığın yanı sıra, uzun yıllara dayanan bir rekabet geçmişi de bulunmaktadır; ilk resmi karşılaşma ise 1888 yılında Futbol Ligi maçında gerçekleşmiştir. Ancak, dört yıl öncesinde, her iki takım da "büyük bir gururla" karşılaştıkları bir hazırlık maçı oynamışlardır. Tarihsel olarak baktığımızda, Burnley'nin bu rekabette daha iyi bir üstünlüğe sahip olduğu görülmektedir; Burnley, Blackburn karşısında 45 galibiyet alırken, Blackburn 41 galibiyet elde etmiştir. Burnley'nin coğrafi olarak en yakın rakipleri aslında Accrington Stanley'dir, ancak her iki takımın da farklı liglerde mücadele etmiş olması nedeniyle (Accrington kulübü artık faal değildir), bu takımlar arasında önemli bir rekabet bulunmamaktadır.
Burnley'in diğer önemli rakipleri arasında Blackpool, Bolton Wanderers ve Preston North End gibi yakın şehirlerin takımları bulunmaktadır. Ayrıca, Yorkshire bölgesindeki Bradford City ve Leeds United takımlarıyla "Roses" rekabeti yaşamaktadırlar. 1980'li ve 1990'lı yıllarda, Burnley'nin alt liglerde mücadele ettiği dönemde, Halifax Town, Plymouth Argyle, Rochdale ve Stockport County gibi takımlarla çekişmeli maçlara imza atmışlardır; ancak bu rekabetin genellikle tek taraflı olduğu belirtilmektedir. 2003 yılında yapılan bir anket sonucunda, hem Halifax hem de Stockport taraftarlarının Burnley'yi en büyük rakipleri olarak gördüğü ortaya çıkarken, Burnley taraftarları ise bu takımları kendi en önemli üç rakip arasına dahil etmemiştirler.
Notlar: Bayraklar, FIFA'nın uygunluk kuralları kapsamında belirlenen milli takımları göstermektedir; bazı sınırlı istisnalar geçerlidir. Oyuncular, FIFA dışındaki birden fazla uyruklu olabilirler.
Burnley'in ilk teknik direktörü olan Harry Bradshaw, Ağustos 1894 tarihinde göreve getirilmiş ve kulüp tarihinin ilk lig şampiyonluğunu kazandıran isim olmuştur. Bradshaw yönetiminde Burnley, 1897-98 sezonunun sonunda İkinci Lig'in zirvesine yerleşmiştir. John Haworth ise, kulübün FA Cup'ı kazanarak önemli bir başarı elde eden ilk teknik direktördür (1914). Haworth döneminde Burnley, aynı zamanda 1920-21 sezonunda İngiltere şampiyonluğuna ulaşan ilk takım olmuştur. Harry Potts, 1959-60 sezonunda kulübe ikinci Birinci Lig şampiyonluğunu getirmiştir. Ayrıca Jimmy Adamson (1972-73 İkinci Lig), Brian Miller (1981-82 Üçüncü Lig), Jimmy Mullen (1991-92 Dördüncü Lig), Sean Dyche (2015-16 Şampiyonluk Ligi) ve Vincent Kompany (2022-23 Şampiyonluk Ligi) de Burnley'i lig şampiyonluğuna taşıyan teknik direktörler arasında yer almaktadır.
Burnley Futbol Kulübü, 1897 yılında bir limited şirket olarak kuruldu. Kuruluşundan 2020 yılına kadar kulüp, yerel iş adamları ve taraftarlar tarafından yönetildi. Aralık 2020'de, Amerikan menkul değerler şirketi ALK Capital'in spor yatırımları kolu olan Velocity Sports Partners, Burnley'nin %84 hissesini 170 milyon sterlin karşılığında satın aldı. ALK Capital'in yönetim ortağı Alan Pace, daha sonra kulübün başkanı olarak Mike Garlick'in yerini aldı. ALK, devralma için büyük ölçüde borç kullandı ve bu borç yükümlülükleri kulübe aktarıldı. Bu kaldıraçlı satın alma sonucunda, Burnley'nin borçtan arınmış yapısı değişerek yaklaşık 100 milyon sterlinlik bir borç yükümlülüğü altına girdiği ve bu borcun faiz oranı da yaklaşık %8 olarak belirlendiği görüldü.
Mayıs 2023'te, Amerikan futbolunun en üst ligi olan Ulusal Futbol Ligi'nde (NFL) defans oyuncusu olarak görev yapmış eski sporcu J.J. Watt ile eşi, aynı zamanda ABD kadın milli futbol takımının eski oyuncusu Kealia Watt, kulübe yeni yatırımcılar olduklarını duyurdular. Aynı yıl içerisinde, YouTube grubu Dude Perfect de kulübün küçük bir hissesini satın alarak yatırımcı oldu. Temmuz 2025'te ise, ALK Capital, bağlı kuruluşu Velocity Sport Limited aracılığıyla İspanyol ekibi Espanyol'un çoğunluk hissesini satın aldı. Bu durum, Burnley'yi çoklu kulüp sahipliği modeline dahil etti.
Kulübün yönetim kurulu başkanlığı görevini şu kişiler üstlenmiştir:
Burnley, İngiliz futbolunun dört profesyonel liginde de şampiyonluk yaşayan sadece beş takımdan biridir. Bu diğer takımlar Wolverhampton Wanderers, Preston North End, Sheffield United ve Portsmouth'tur. Kulübün elde ettiği başarılar arasında şunlar yer almaktadır:
Burnley Kulübü'nün tüm müsabakalardaki en çok ilk takım maçına çıkan oyuncusu, 1907 ile 1929 yılları arasında 569 maça çıkarak kulüp tarihinde bu rekoru kıran kaleci Jerry Dawson'dur. Kulübün en golcü oyuncusu ise 1923'ten 1932'ye kadar 188 gol kaydeden George Beel'dir. 1962 yılında Jimmy Adamson, FWA Yılın Futbolcusu ödülünü kazanarak bu başarıya ulaşan ilk ve şu ana kadarki tek Burnley oyuncusu olmuştur. Willie Irvine, 1965-66 sezonunda 29 golle birinci ligdeki en çok gol atan oyuncu unvanını elde ederek kulüp tarihine adını altın harflerle yazdırmıştır.
Kulüpte forma giyerken en çok milli takım maçına çıkan oyuncu ise 51 kez Kuzey İrlanda formasıyla mücadele eden Jimmy McIlroy'dur (1951-1962). Burnley'den ilk oyuncu olarak tam bir uluslararası maçta görev alan isim, İngiltere ile İrlanda arasındaki karşılaşmada sahaya çıkan John Yates'tir (Mart 1889). Yates, bu maçta hat-trick yapmasına rağmen daha sonra tekrar milli takım forması giyememiştir. Genç yıldız Ian Lawson, 17 yaşında olduğu Ocak 1957'de FA Kupası üçüncü turunda Chesterfield karşısında Burnley adına dört gol atarak kulüp tarihinde bir ilki gerçekleştirmiştir. Kulüpte forma giyen en genç oyuncu ise 16 yıl ve 174 gün yaşındayken Doncaster Rovers ile oynanan Second Division maçında sahaya çıkan Tommy Lawton'dur (28 Mart 1936). Bu maça çıkarak, o zamana kadar Football League'de forma giyen en genç santrafor unvanını elde etmiştir. Kulüpteki en yaşlı oyuncu ise 41 yıl ve 132 gün yaşındayken Arsenal ile oynanan First Division maçında sahaya çıkan Len Smelt'tir (18 Nisan 1925).
Burnley'in lig futbolundaki en büyük galibiyeti, 1891-92 sezonunda Darwen karşısında alınan 9-0'lık skorla elde edilmiştir. Burnley'nin FA Kupası'ndaki en büyük galibiyetleri ise 1908-09 sezonunda Crystal Palace'a karşı, 1956-57 sezonunda New Brighton'a karşı ve 1984-85 sezonunda Penrith'e karşı alınan 9-0'lık skorlarla elde edilmiştir. Kulübün en büyük mağlubiyeti ise 1885-86 FA Kupası ilk turunda Darwen Old Wanderers karşısında alınan 11-0'lık yenilgi olarak tarihe geçmiştir. Bu maçta Burnley, dönemin FA kuralları gereği yedek kadrosuyla sahaya çıkmıştır, çünkü çoğu profesyonel oyuncunun o dönemde müsabakalara katılması yasaktı.
Takımın birinci ligdeki en uzun süre puanda kalma rekoru, 6 Eylül 1920 ile 25 Mart 1921 tarihleri arasında elde edilmiştir. Bu süreçte takım, 30 maçlık bir seriyle yenilgisiz kalarak First Division şampiyonluğuna ulaşmıştır. Bu, tek bir İngiliz profesyonel lig sezonunda en uzun süre yenilgisiz kalma rekoruydu ve daha sonra Arsenal tarafından 2003-04 sezonunda geçilmiştir. Burnley, 2024-25 EFL Championship sezonunda elde ettiği 33 maçlık yenilmezlik serisiyle de kulüp tarihindeki en uzun süre puanda kalma rekorunu egale etmiştir. Aynı sezonda takım, İngiliz liglerinin çeşitli rekorlarını da kırmış veya egale etmiştir; bunlar arasında maç başına en düşük gol yeme ortalaması (0.35; 46 maçta 16 gol), Port Vale'in 1953-54 sezonunda elde ettiği 30 temiz sayfaya eşdeğer olarak en çok sayıda "temiz sayfa" (yani, golsüz tamamlanan maç) ve herhangi bir lig maçında bir golden fazla yemedikleri tek takım olma unvanları yer almaktadır. Ayrıca, kulüp tarihinde ilk kez EFL Championship'te iki farklı sezonda 100 puandan fazla puan toplma başarısını göstererek (2022-23 sezonunda 101 puan ve 2024-25 sezonunda 100 puan) tarihe geçmiştir.
Kulüp rekoru olarak, en yüksek seyirci sayısı 23 Şubat 1924'te Huddersfield Town ile oynanan FA Cup üçüncü tur maçında kaydedilen 54.775'tir. Burnley'nin ligdeki en yüksek seyirci rekoru ise 11 Ekim 1947'de Blackpool ile oynanan First Division karşılaşmasında elde edilen 52.869'dur. Kulüp tarafından ödenen en yüksek transfer ücreti, 2025 yılında Manchester City'nin kaleci James Trafford için ödediği yaklaşık 31 milyon poundluk (ek ödemeler ve satış hakkı da dahil) ücrettir; bu durum Trafford'u tarihin en pahalı İngiliz kalecisi yapmıştır. Burnley'nin ödediği en yüksek transfer ücreti ise, 2025 yılında Chelsea'den orta saha oyuncusu Lesley Ugochukwu için yaklaşık 23 milyon pound olarak gerçekleşmiştir. Bob Kelly, 1925 yılında Burnley'den Sunderland'e transfer olurken, kulüp tarihinin dönüm noktalarından biri olan bir dünya rekoru kırdı; bu transferin ücreti 6.500 pounddu (2025 yılına göre yaklaşık 340.000 pound değerinde).
Kulübün futbolcularını diğer yıldızlarla kıyaslayın.
⚖️ Kıyaslama Motoru ➔
