Jose Mourinho, Real Madrid’e bu yaz kapılarından geri döndüğünde, kulübü son kez terkettiği günden bu yana tam 13 yıl geçti. Portekizli teknik adam, kendine has üslubu ve devasa beklentilerle birlikte üç yıllık bir sözleşmeyle geldi; kulüp, iki kupasız sezonun ardından hem istikrarı hem de başarıyı geri getirmesini umuyordu. Ancak ikinci döneminin yedinci lig maçında, geçen sezonun familiar gerilimlerinin büyük ölçüde yeniden yüzeye çıktığı görülüyor.
En somut kırılma noktası, rakip Atletico Madrid’e yenilgisiyle geldi. Bu mağlubiyet taraftarları, Real Madrid’in tutarlılığı ve Mourinho’nun yaklaşımı konusunda soru işaretleriyle bıraktı. Portekizli teknik adam, bu arada takımı için seçeneklerini değerlendirmek üzere olağanüstü uzun bir üç haftalık uluslararası ara dönemine sahip. Madrid, 10 Ekim Cumartesi Villarreal’a ev sahipliği yapmak üzere sahaya çıkana kadar bir sonraki maçını oynamıyor ve iki hafta sonra da Barcelona’ya deplasman gidiyor.
Real Madrid Nasıl Başladı?
Mourinho için derbi mağlubiyeti, üstlendiği zorluğun büyüklüğüne dair uyanık bir hatırlatma niteliğindeydi. Maçın ilk yarılarında taraftarının lehine giden iki hakem kararı -Cristian Romero’nun Jude Bellingham’a çivili ayağıyla yaptığı müdahale için kırmızı karttan kaçınması ve Lee Kang-in’in Federico Valverde’ye benzer bir müdahalede cezalandırılmaması- büyük ölçüde sorumluluk olarak gösterilse de, gerçekte performanların basitçe yeterli olmadığı ortadaydı.
Bu durum, Real Madrid’in La Liga’da dördüncü sırada yer almasına yol açtı; savunma şampiyonu Barcelona ise altı puan önde. Madrid, lig maçlarının hepsinde galibiyetle ayrıldı, 31 gol attı ve Raphinha bu süreçte 12 kez ağlara kondu. Atletico ise ikinci, Real Betis üçüncü sırada ve her ikisi de Hansi Flick yönetimindeki takımdan beş puan geride.
Real Madrid’in Barcelona’nın üst sıralarda olduğu altı puanlık geriliği tek başına aşabildiği tek dönem, Fabio Capello’nun 2006-07 sezonunda elde ettiği şampiyonlukta yaşanmıştı.
Real Madrid Neleri Geliştirmeli?
Atletico’daki mağlubiyetten öne çıkan açık sorun, Madrid’in orta sahadaki eksik kontrolü oldu. Mourinho, Aurelien Tchouameni’yi Valverde ile ikili orta saha olarak başlattı ve Bellingham’ı daha öne oynattı. Bu ikili takıma enerji ve savunma güvencesi sağladı, ancak maçın temposunu kontrol etmekte ya da daha derin bölgelerden yeterli yaratıcılık üretmekte zorlandılar. Bernardo Silva son sekiz dakikada oyuna katıldıysa da, Madrid o sıralarda zaten maçı kovalıyordu.
Bu durum Mourinho’ya ilginç bir kadro kararı sunuyor. Kompakt bir şekilde savunma yapan rakipler karşısında Madrid, orta sahadan daha fazla yaratıcılığa ve kontrolün gerekebileceği ortada. Silva’nın maçın ritmini belirleyebilme yeteneği onu açık bir seçenek yapıyor, Arda Guler ise daha öne çıkan başka bir yaratıcı unsur olarak karşısına çıkıyor. Mourinho’nun çift pivot sisteminden vazgeçmesi gerekmiyor; ancak Madrid’in maçlara daha fazla hakim olmasını bulması gerekiyor.
Real Madrid’de bireysel hücum kalitesinde bir eksiklik yok; sorun, bunu bir bütün olarak tutarlı biçimde işleterek ortaya çıkarmakta. Atletico karşısında Madrid net fırsat yaratmakta zorlandı. Kylian Mbappe büyük ölçüde etkisizdi ve topa pek dokunmadı, Vinicius Jr ise ikinci yarıda Dean Huijsen’in erken kırmızı kartından kısa süre sonra oyundan çıkarıldı.
Mourinho’nun Vinicius, Mbappe ve Bellingham’dan maçları tek başına belirleyebilecek üç oyuncusu var. Bellingham’ın topu öne taşıma, ceza sahasına geç saatlerde ulaşma ve orta sahayı hücumla bağlama yeteneği, Madrid’in hücum tehdidinin önemli bir parçası; ancak Mourinho’nun bu üçlüden birbirlerini tamamlayacak biçimde değil, birbirlerini kalabalığa sokacak biçimde oynamalarını sağlaması gerekiyor. Vinicius, onu savunulmasını zorlaştıran o patlayıcılığı ve doğrudanlığı yeniden keşfetmeli, Mbappe ise kendisi için fırsat yaratılması yerine daha fazla şansı bulmalı.
Madrid’in dikkate alabileceği başka bir hücum seçeneği de ortada. Carlos Espinos kulübe katıldığından beri izlenim bırakmıştı; ligde ilk maçı Espanyol’a karşı 90. dakikada golle kazandırdıktan sonra Elche maçında da stopaj süresinde bunu tekrarladı. 21 yaşındaki oyuncu, oyuna çıktığında etki yaratabileceğini gösterdi.
Madrid’in hâlâ Vinicius, Mbappe ve Bellingham arasında en iyi dengeyi nasıl kuracağı konusunda çalışırken, Espinos Mourinho’ya özellikle maçların son aşamalarında odak noktasına ihtiyaç duyulduğunda yeni bir seçenek sunuyor. Erken etkisi, daha fazla fırsat alarak gösterebileceğini hak ettiğini işaret ediyor.
Geçiş Anlarında Savunma Daha İyi Olmalı
Diğer büyük endişe, Madrid topu kaybettiğinde ne olacağı sorunu. Atletico, Madrid’in orta sahası etrafında defalarca boşluk buldu ve hızlı biçimde hücum edebildi; Huijsen’in kırmızı kartı durumu daha da zorlaştırdı. Mourinho, takımının agresif pres yapmasını ve öne sayı göndermesini istiyorsa, Tchouameni ve Valverde topu kaybedildiğinde yeterli korumayı sağlamalı.
Atletico karşısında Denzel Dumfries, Ibrahima Konate, Huijsen ve Marc Cucurella Thibaut Courtois’in önünde dizildi. Bu dörde içinde kalite var, ancak Mourinho özellikle Madrid’in stoperleri öne çıktığında daha fazla uyum isteyecek. Courtois’in performansı, kalecinin Madrid’i maça bağlayan ne kadar önemli olduğunu gösterdi; kaleci birkaç kritik kurtarış yaptı. Mourinho’nun amacı, bu tür durumları azaltmak ve hücumların çöktüğü anlarda Madrid’i daha zor açığa çıkarmak olmalı.
Deneyimli Portekizli, takımının sorunlarına yeni cevaplar bulmak için zaman kazanmalı; aksi halde lig ikinciliği yarışında pek de kalmasın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
