Bisiklet tutkunları için tozlu yolların büyüsü, bir yol bisikletiyle çamur arasında kalmış gibi hissettirdiği anlarda başlar. Michael Marckx da okuluna geç kalması gereken bir sabah, bisikletini kimilerinin “bu bisikleti çamura süremezsiniz” dediği patikalara yöneltmişti. Yazdığı You Can’t Ride That Bike in the Dirt adlı kitapçıkta bu karşılaşmayı hatırlayan Marckx, Paris-Roubaix’in yorgun sürücülerine ve taşlı yollarına duyduğu hayranlıkla birleşen bu anların, yıllar sonra Kaliforniya’da “olağandışı dostça” bir isme sahip bir bisiklet etkinliğine dönüştüğünü yazıyor.
Belgian Waffle Ride (Belçika Wafeti Sürüşü), adı kadar samimi bir deneyim sunuyor. 2012 yılında sürücüler, kahve ve wafe ile güne başlıyor, ardından uzun bir asfalt-toprak-tırmanış-kum turuna çıkıyor. Gün sonunda ise kaybolmuş bisikletleri toplama çabasından doğan hikayelerle birlikte Lost Abbey birası eşliğinde buluşuyorlar. Bu formül sürüp gidiyor: İnsanları besle, onları olağanüstü bir yere götür, beklentilerinin üzerinde bir şeyler iste ve ardından kutlanacak bir yer ver.
2027 yılında 16. yılına giren etkinlik; Arizona, California, Utah, Montana ve Meksika’daki organizasyonlarla birlikte geliştirilen yeni bir destinasyon da dahil olmak üzere geniş bir coğrafyayı kapsıyor. Kayıt Salı, 13 Ekim 2026, saat 08.00 (Pasifik)’de açılıyor ve sürücüler bir sonraki yılın hikayelerini nerede yazacaklarını planlamaya başlıyor.
Sürüşün büyüsü, genellikle ilk yüzey değişiminde ortaya çıkıyor. Düzgün asfalt bölümünde grubun ritmi bulması, tekerleklerin mızırdanması ve sohbetin yeniden başlaması ardından yol toprağa dönüşüyor. Sürücüler yayılıyor, önlerine bakıp rotalarını seçiyor. Asfalta tutunmaya çalışan biri birden rahatlıyor; başkası ise form ile bisiklet kontrolünün birbirinden farklı konular olduğunu keşfediyor.
Marckx ve ortak kurucu Phil Tinstman, bu belirsizliği BWR’nin merkezine yerleştiriyor. Her yüzey yeni olasılıklar yaratırken, her ekipman seçimi de bir ödün taşıyor. Hızlı lastikler kum gelene kadar değerli; engebeli arazide rahat bir bisiklet asfalta çıkınca sürücüsünden daha fazlasını isteyebilir. Bu yüzden tempoyu ayarlamak, yakıt almak ve uyum sağlamak, güçlü bir motordan çok daha işe yarar hale geliyor.
Marckx, ilk etkinliği “bisiklete binenin tüm yönlerini sorgulayan bir sınav” olarak tanımlıyor. Yıllar içinde bu fikir, yolun ilginç kıldığı her yüzeyi takip eden sürüşü anlatan Unroad kavramına evrildi. Farklı sürücü tiplerine de alan açan bu yaklaşım; yarışın başında rekabet eden profesyoneller ile geride birbirine yardım eden arkadaşlar, ilk kez tanıdık yolların ötesinde sürmenin keyfini çıkaran yeni başlayanlar ve aşırı özgüvenli bir lastik seçiminin sınırlarını keşfeden deneyimli yarışçılar için aynı anda var olabiliyor.
Waffle, Wafer ve Wanna olarak belirlenen mesafeler bu deneyimin farklı porsiyonlarını sunuyor. Tam Waffle kapsamlı bir gün isterken; orta uzaklıktaki Wafer ve kısa Wanna sürücülere araziyi keşfetmenin ve kendini zorlamanın başka yollarını sunuyor. Her biri, en başında kahvaltı için uyanmaya değecek olan buluşmayla sonuçlanıyor.
2027 yolculuğu 5-6 Mart’ta Arizona’daki Sonoran Çölü’nde başlıyor; beşinci kez düzenlenen Hell of the North Desert, kumlu yataklar, büküm patikalar ve açık gravel ile kendi ritmini taşıyor. Çöl dikkati ödüllendiriyor: ivmeyi koru, rotanı seç, bir sonraki virajda ne gelirse gelsin için yeterince enerji sakla. Waffle, Wafer ve Wanna seçenekleri sürücülere günlerine kaç kilometre çöl almak istediklerini seçme özgürlüğü veriyor.
1-2 Mayıs’ta topluluk, orijinal fikrin kök saldığı Hell of the North County için Kaliforniya’ya dönüyor. Asfaltın kumlu ve kayalık sektörleri birbirine bağladığı; tırmanışların birkaç dakika öncesine kadar uyumlu görünen grupları ayırdığı bu arazide bisikletin kişiliği hâlâ hissediliyor. Sürücüler her anlamda vites değiştirmeye devam ediyor. Kaliforniya’nın hafta sonu ayrıca asfalt macerasına ilgi duyanlar için Gran Roadie-Oh’a da ev sahipliği yapıyor; 2027 detayları daha sonra açıklanacak.
İki hafta sonra 14-15 Mayıs’ta Utah’daki Cedar City, BZI’nin desteğiyle düzenlediği BWR’yi ağırlıyor. Mayıs’a taşınan sekizinci etkinlik, uzun gravel sektörleri, açık yüksek çöl manzaraları ve rakımla sürüş sunuyor. Burada mesafe devasa bir coğrafya üzerinde yavaşça uzayabiliyor; bu da günün başında gösterilecek dayanıklılığı değerli kılıyor. Utah ayrıca 2027 için kapsamlı değişikliklere hazırlanıyor; daha detaylı açıklama yakında gelecek ve yeni tarih, Hell of the South West için heyecan verici bir bölümün başlangıcı anlamına geliyor.
Bir sonraki noktayı göstermek için başka bir yer de olabilir. Düzenleyiciler, ülkenin ortasında, potansiyel olarak Temmuz ayında eklenecek bir etkinlik eklemekten heyecan duyuyor. Konum, zamanlama ve rota hâlâ otururken detaylar planlar netleştikçe açıklanacak.
Sezon ardından 17-18 Eylül’de Montana’daki Bozeman, üçüncü Hell of the Bozone için buluşuyor. Geniş vadiler, dalgalı çiftlik arazileri, gravel tırmanışları ve kırsal bölge sürüşüne geniş bir ölçek duygusu katıyor. Hızlı bölümler çaba isterken; daha engebeli zemin sürücülerden biraz enerji saklamalarını talep ediyor. Mevsimin sonuna denk gelen bu hafta sonu, bisikleti sağlam bir şeye yasladıktan sonra Bozeman’ın keyfini çıkarmak için yeni bir neden sunuyor.
Açıklanan takvim 20-21 Kasım’da Meksika’daki Querétaro ile tamamlanıyor; BWR Mexico’nun beşinci sürümü, Tequisquiapan çevresindeki üzüm bağları, çiftlik yolları, tarihi kasabalar ve Peña de Bernal manzaralarıyla sürüşü bölgeye bir giriş niteliği taşıyor. Gravel ve zorlayıcı zemin bacaklar için yeterince iş sunarken; destinasyon yarış hafta sonunun ötesinde kalmaya ikna edici bir neden sunuyor. Bisikletin varmanın en iyi yolu gibi hissettirdiği yerler var; bu da onlardan biri.
Bu destinasyonların tamamında bitiş herkesi yeniden bir araya getiriyor. Son tırmanışta teşvik gerektiren sürücüyle sonuç için yarışan sürücü, aynı manzaranın farklı hesaplarıyla geliyor. Arkadaşlar birbirini buluyor, toz içindeki yüzleri karşılaştırıp günü tekrar kurmaya başlıyor. Yemekle birlikte zorlu bir sektör daha komikleşiyor; besleme alanında yardım eden kişi teşekkür ediliyor. Bir sonraki sürüş için planlar, bu seferkinden tam olarak recovered olunmadan önce bile oluşmaya başlıyor.
Unroad Expo, wafe, destekli sürüş ve sürüş sonrası kutlama her hafta sonuna yarışın etrafında nefes alacak alan veriyor; aileler ve arkadaşlar da burada yer alıyor. Macerayı yol sağlarken, bir destinasyonun insanların geri dönmek isteyeceği bir yere dönüşmesi aslında bundan sonra başlıyor.
BWR’nin başlangıcına dair düşünürken Marckx, “Yarışları ciddiye alabilir ama kendimizi pek de ciddiye alamazdık” diyor. On altı yıl sonra da bu ruh; sert rekabeti, kişisel kilometre taşlarını ve iyi insanlarla bir günü dışarıda geçirmenin basit keyfini için hala alan açıyor.
2027’nin kesin rotaları ve hafta sonu programları; Utah’daki haberler, olası Temmuz eklemesinin detayları ile Crown serisinin takvimi ve yarış formatıyla birlikte takip edilecek. Bir destinasyon seçin, mesafenizi bulun ve sonrasında hikayeyi takdir edecek biriyle birlikteyin; hâlâ binilmek için yeterince toz var.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
