Golf, adını koyduğumuz kadarıyla sabırsızlık gerektiren bir spor; üst seviye (high-handicap) oyuncular ise bu oyunun sağladığı dalgalanmalardan ve hayal kırıklıklarından en çok etkilenenler arasında geliyor. Yine de bu konumda olmak, beklenmedik bazı avantajlar da getiriyor — ki yazar, “Bunu istemiyorum ama ben yine de birkaç şeyden keyif alacağım” diyor.
Golf Monthly ekibiyle yaptıkları bir toplantıda, yazarın belki de handikap ve son dönemde sıklıkla tartışılan konulara dair güçlü (ve çoğu zaman olumsuz) görüşleri nedeniyle “bir imaj sorunu” yaşadığı ima edildi. Bu algıyı kırmak isteyen yazar, “chopper” olarak bilinen, kısa ve dik bir vuruş stili kullanan oyuncular hakkındaki deneyimini öven pozitif bir yazı kaleme alarak hem düşük hem de orta handikaplı oyuncuların ilgisini çekmeyi umuyor.
Puanların Getirdiği Özgürlük
Oyunun en bariz avantajı, elbette puanlar. Turnuva öncesi handikap tablosunu kontrol etmek, üst seviye bir oyuncu için neredeyse büyüleyici bir deneyim; çünkü o yüksek sayılar, “vaadilen toprağa” giden sarı tuğla yolunda ona sağladığı vuruş avansını simgeliyor. Bazı oyuncular 25 vuruşluk bu avansı arkadaşlarına açıklamaktan utanabilir ama yazar, böyle bir suçluluk hissetmeye gerek olmadığını savunuyor.
Kendisi, England Golf profilinde handikapının yavaş da olsa düştüğünü ve düzenli olarak üç haneli skorlar kırabildiğini, arada sırada “snowman” (yani 8’lik bir delik) yapmaktan kaçınmadığını söylüyor. Ancak gerçek şu ki, bu vuruşlara gerçekten ihtiyaç duyuyor; çünkü avans olmadan ancak yarı yarışabilir durumda olabiliyor.
Buna rağmen, her amatör golferin ilk vuruştan önce yaşadığı o körüncül umutla skor kartını doldurup “bugün işte bitti, büyük puan havuzunu kapacağım” diye umuyor. Kendisi için bu oran 25 vuruş; sizinkiyse iki — iyi oynayın.
Zafere Açık Kapı
Puanlar neyi getirir? Ödüller. Bankoda duran vuruş avanslarıyla, üst seviye bir oyuncu teorik olarak neredeyse her hafta sonu düzenlenen yarışmaları kazanma şansına sahip oluyor.
Salı gününün medalinde (puan müsabakasında) ciddiye dönmeden önce 25 tane şank, duff, slice ve çekilmiş vuruşu pahasız harayabilir. Ve evet, avans sayesinde yedi en zor deliğe iki vuruşluk bir avantajla girebiliyor — ki bu tabii ki hile değil.
Bazen o önemli yedili deliklerde par kırarak lezzetli dört puan elde ediyor ve hemen önceki delikte attığı kötü vuruşun hesabını sıfırlıyor. Ön çeyrekteki bu güvenlik ağı harika hissettiriyor; ancak 52 ile döndüğünde, kupa kaldırmak için başlangıçta aldığı avansın en az iki katına ihtiyaç duyduğunu fark edince masal bitiyor ve oyunun gerçeği onu sertçe yere indiriyor.
Bu bölüm özellikle canını sıkıyor: Ne kadar çok vuruş aldığı için “şanslı” olmakla ve daha iyi golf oynayanların aleyhine yarışmayı kazanma şansının o kadar yüksek olmasıyla “adaletsiz” olmakla sürekli suçlanmaktan bıkmış durumda. Açıkçası, golf oyununu ister istemez herhangi bir üst seviye (low-handicap) oyuncuyla takas ederdi. Ama sizden golf oynadığınız için üzülmenizi beklemeyin; lütfen bunu bırakın.
Sürdürülebilir İlerleme
Bu da bizi son noktaya getiriyor: ilerleme. Üst seviye bir oyuncu olarak, oyunundaki gelişmeleri görmek büyük bir heyecan veriyor ve biraz emekle salıncak (swing), kısa oyun veya top koşturma performansının doğru yöne kaydını fark etmek o kadar da zor değil.
Nihayetinde, topu yerden ayıramama, bunkerlerden iki vuruştan azında çıkamama ve her ikinci yeşilde üçlü vuruş gibi bir başlangıç noktasından yola çıkan biri için ilerleme nispeten ulaşılabilir bir şey. Scratch (handikapsız) oyuncular ve üst seviye golfçiler, zaten mükemmel olan salıncaklarını ideal hareketlerine bir adım daha yaklaştırmak için haftalarca inleyerek çalışırken, yazar böyle bir derdleşme yaşamıyor.
Bir eğitmenle bir ay boyunca haftada bir kez pratiğe gidip topu istediği doğrultuda 160 yarda ve üzerinde uçurmanın keyfini çıkarmaya başlayabiliyor. Yine de, üst seviye bir oyuncunun golf topunu nişanladığı çizgide 160 yarda+ uçurmasını izlerken yaşadığı o coşkuyu, haftalık yüksek 70’lerin ya da düşük 80’lerin içine girmek (ve “beraat” oynamak) karşılığında seve seve bırakardı.
Golfteki her şey göreceli. Yazar, üst seviye oyuncuların yaşadığı o üzüntü hariç, üzerinde olduğu yolculuğun keyfini çıkarıyor ve bir gün iki vuruşluk avantajla oynayabildiği 155 yardalık par 3 deliklerine dair günlere özlemle döneceğini biliyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
