Cleveland Browns tarihinin en büyük isimlerinden Pro Football Hall of Fame sol tüneli Joe Thomas, kariyerinin zirvesinde Tom Brady ile oynadığı bir maçın ardından arabada ağlamıştı. 2007 NFL Draftında üçüncü sıradan seçilen Thomas, 10 sezon boyunca takımın başarısızlığına rağmen sadakatini korudu; ancak 2016 sezonunda New England Patriots’a karşı yaşanan ağır yenilgi, yıllardır kendisini inandırdığı yanılsamanın çöküşünü getirdi.
Thomas’ın bu anı, NFL tarihinin en saygın sol tünelinden birinin takımı için neredeyse dayanılmaz bir hayal kırıklığını yaşamasının hikayesini ortaya koyuyor. 2016 sezonunun 5. haftasında evinde Patriots’a 33-13 kaybeden Browns, 0-5’lik seriyle sezonu kapatma noktasına geldi ve Thomas için artık geri dönülemez bir gerçekle yüzleşme zamanı geldi.
Bir efsanenin yükselişi ve bir takımın çöküşü
2007 NFL Draftında üçüncü sıradan seçilen Joe Thomas, Browns’ın kendisine olan güvenini haklı çıkardı. Kariyeri boyunca 10 kez Pro Bowl’a, altı kez ilk ekip All-Pro’ya, iki kez ikinci ekip All-Pro’ya seçildi ve 2010 yılı için On Yılın Takımı (All-Decade) kadrosuna dahil edildi. Ancak Cleveland’ın geri kalan kadrosu onun standartlarına ulaşamadı; ilk 10 sezonunda takım 48-112’lik bir rekor kırdı.
Bu oran, o dönemde ligdeki en kötü ikinci performans olarak kayıta geçti ve yalnızca Rams’in 46-113-1’lik rekorundan iyi sayıldı. Thomas her yıl kendini Browns’ın işi başarabileceğine ikna etmeye çalıştıysa da, gerçekler farklı bir tablo çiziyordu.
“Her sezonu şöyle başlatırdım: ‘Eğer kendimden alabildiğinin fazlasını almak istiyorsam, bunu bir Super Bowl kadrosu olduğunu ikna etmem gerekiyor. Antreman yaparken, pratik yaparken ve film incelemesi yerken sahip olmam gereken zihniyet bu.’ Ve böylece her yıl kendini kandırırsın, ancak bir süre sonra artık o kadar akılsız değilsin.”
Joe Thomas, “Bussin’ With The Boys” podcasti
Thomas’ın sözleri, bir sporcunun başarısızlık içinde bile nasıl bir umut ve özdisiplin taşıyabieceğini gösteriyor. Ancak bu çaba, takımın yapıcı olmayan gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kaldığı anda anlamını yitirebiliyor.
Tom Brady karşısında yaşanan an
Kendisini yeni sezonun farklı geçeceğini düşünmeye çalışırken 10. yılına giren Thomas, oyuncuların draft seçmeleri için takaslanmasıyla duvardaki yazıyı okumaya başladı. Yine 2016’da kendini kandırmaya çalıştı ancak önündeki kanıtlar görmezden gelinemeyecek kadar büyüktü.
Brady’nin Browns savunmasını 406 pas yardıyla yıktığı maçta, Tom Brady 40 pas denemesinin 28’ini isabetleterek 127.7 passer rating elde etti. Bu performans, takımın çöküşünü somut biçimde ortaya koydu.
“Sonra, o 10. sezonun tam ortasında Patriots ile oynuyorduk. Tom Brady şehre geliyor ve ben Tom Brady’yi—ligdeki herkes gibi—iğrenç bir şekilde nefret ediyordum. Patriots’tan nefret ediyordum, onu çok istiyordum ezmek.” Thomas anıyı anlatırken şunları söyledi: “30’a yakın farkla kaybettik. Maçtan sonra arabada oturup ağladığımı hatırlıyorum. Her iki dirseğimde ve dizimde buz vardı. Acı çekiyordum. Eşim sürüyordu ve ben sadece pencereden dışarıyı izliyordum. O an, bir süredir kendimi biraz kandırdığımımızı ve ne yaparsam yapayım kazanamayacağımızı fark ettiğim andı.”
Joe Thomas
Bu anın ardından Thomas’ın durumu daha da ağırlaştı. Kendisini mizahla ikna etme çabaları işe yaramadı ve artık bir uzmana başvurması gerektiğini anladı.
Kendini kandırmanın bedeli
Eşinin “iyi oynamadın mı?” diye sorması, Thomas’ı derinden yaraladı çünkü o dönemde 10. ardışık Pro Bowl sezonu yolundaydı; ancak bu hiç önem taşımıyordu. Bu nedenle bir ruh sağlığı uzmanından yardım istedi ve takım psikoloğu ile görüştü.
“Sonunda ‘İy misin? Kötü bir maç mı oynadın?’ dedi. Sonra gözyaşları gerçekten geldi çünkü ‘Mükemmel bir oyun oynadım ve 30 farkla kaybettik’ dedim.” Thomas şunları ekledi: “O anda gerçekten içime işledi: Artık durumu kontrol etmiyorsun. Bu kontrolden yoksunluk hissi gerçekten zor. Hayattaki hangi durumda olursan ol, içinizden çalıştığınız her şeyin sonucu üzerinde hiçbir kontrolünüz yokmuş gibi geliyor. Bu kötü bir his.” Nihayetinde takım psikoloğu ile görüştüm ve biriyle konuştum çünkü neredeyse 10 yıldır birikmiş bir durumdu; o ana geldiğinde kendimi biraz kandırdığımı fark ettim. ‘O ekip biz değiliz ve gerçekten şansımız yok. Ve maçı umduğum gibi etkileyemiyorum.”
Joe Thomas
Bu itiraf, üstün performans gösteren bir oyuncunun bile takımın yapısal başarısızlığı karşısında ne kadar çaresiz hissedebileceğini gözler önüne seriyor.
Peyton Manning’in teklifi ve reddedilen çıkış yolu
Thomas, 2016’da bu acılı farkındalığı yaşayabilirdi; çünkü bir yıl önce, 2015’te Pro Football Hall of Fame quarterback Peyton Manning’in Denver Broncos’a sol tüneli olarak gelme teklifini kabul etmişti. O yıl, Broncos’un All-Pro sol tünelinden Ryan Clady diz bağlarını (ACL) yırtmıştı. İşte o zaman Thomas, Denver alan kodlu bilinmeyen bir numaraadan telefon aldı.
“Bu Peyton. ‘Selam dostum, bu Pro Bowl’daki içki arkadaşın.’ Sesini hemen tanıyorsun.” Manning, Thomas’a şunları söyledi: ‘Peki dinle. Sol tünelimizi kaybettik. Sence gerçekten bloklamak istiyorum ama Browns senin biraz kendi franchise oyuncusu olduğunu düşünüyorlar. Orada seni seviyorlar. Masaya adil bir teklif koyduk ancak [John] Elway bana bunun, GM’in ofisine çıkıp onlara takas olmak istediğini söyleyene kadar olmayacağını söylüyor.”
Peyton Manning
Thomas’ın bu teklifi reddetmesinin nedeni, yıllar önce kendisini üçüncü sıradan seçilen takıma beslediği bitmek bilmeyen sevgisiydi.
“Bu oldukça zor bir şeyi reddetmek ama ‘Cleveland’da burada mutluyum. Teklif kendi değeriyle olursa harika. Olmazsa, takas etmeye çalışmak istemiyorum’ dedim.” Thomas yanıt verdi.
Joe Thomas
Manning umutsuzlaşınca, Thomas’i mizah kullanarak takas olmaya rahatlamaya çalıştı; ancak bu da işe yaramadı.
“Tamam, şöyle mi? [Genel menajer] Ray Farmer’ın ofisine çık—tabii orada değilken—pantolonunu indir ve masasına idrar et. Böylece bir şey söylemene gerek kalmaz ama o noktada seni takas etmek zorunda kalır.” Manning şunları söyledi: “Bundan iyi bir kahkaha aldım ve ‘Görüşürüz Peyton, bunu takdir ediyorum’ dedim.”
Peyton Manning
Bu sadakat, Thomas ile Browns arasındaki yatırımda tek yönlü bir sokak olarak ortaya çıktı. Thomas bilinçsizce Super Bowl 50 şampiyonluk yüzüğünü reddetmişti.
Mevcut durum ve geriye kalanlar
Manning zirvede emekliye ayrıldı; beş kez NFL MVP ödülü kazandığı dönemin gölgesinde kalsa da, ihtiyaç duyduğu yardımı sağlayan prime Von Miller’dan ve futboldaki en savunmalardan birinden yararlanıyordu. Bunun yerine Thomas bugün yapabileceği şey, Cleveland’daki 11 yıllık “Stockholm sendromu”nun çılgınlığı karşısında başını sallayıp gülmek.
Thomas’ın hikayesi, spor dünyasında sadakat ve kişisel başarı arasındaki gerilimi net biçimde ortaya koyuyor. En yetkin oyuncular bile takımın yapısal sorunları önünde çaresiz kalabiliyor; ancak bu tür anlar, bir sporcunun hem insani hem de profesyonel boyutta nasıl bir içsel mücadele yaşadığını gözler önüne seriyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
