Roberto De Zerbi’nin yönettiği Tottenham Hotspur, bu sezon Premier League’de henüz tek bir bile gol bile atmamış durumda. Dördünci maçlarının ardından kulüp, ligde gol atamayan tek takımlardan biri olarak öne çıkarken, sahaya 320 milyon sterlinlik transferle çıkan ve bu tutarın büyük kısmını hücum hamillerine ayıran bir kadroyla karşı karşıya. Kulübün gol sorununun kökenini anlamak ve olası çözümleri değerlendirmek için De Zerbi’nin uygulamaya çalıştığı taktiksel yapıyı inceledik.
Kulüp, bu sezonki tüm gollerini Carabao Cup’ta kaydetti. Ligdeki gol açlığı, kulübün son transfer döneminde hücum hattını güçlendirmek için yaptığı büyük yatırıma rağmen sürmesi, analistlerin dikkatini De Zerbi’nin taktiksel felsefesinin sahada nasıl karşılandığına çekiyor.
De Zerbi Felsefesi Nasıl İşliyor?
Premier League, De Zerbi’nin 2024’te Brighton’ı bıraktığı döneme göre farklı görünse de, İtalyan hoca açıkça uyum sağlarken taktiksel ilkelerini koruyor. De Zerbi’nin takımları rakipleri baskıya çekmeyi hedefliyor; bunun için oyunu yavaşlatıp topu geriye paslamayı tercih ediyor.
Takım, rakibin hareketlerine tepki vererek oyunu hızlandırıyor ve pres yapan oyuncuların arkasındaki boşluklardan direkt paslarla ya da güçlü top taşıyışlarıyla yararlanmaya çalışıyor. 2020 yılında verdiği bir koçluk seminerinde De Zerbi şunları açıklamıştı: “Rakibin baskısı ne kadar güçlüyse, eylemimiz o kadar dikey hale gelir. Arkadaki rakip sayısı azaldıkça gol atmak da o kadar kolaylaşır.”
Rakibin baskısı ne kadar güçlüyse, eylemimiz o kadar dikey hale gelir. Arkadaki rakip sayısı azaldıkça gol atmak da o kadar kolaylaşır.
Roberto De Zerbi
Bu sezon De Zerbi’nin hücumcularının geniş alanlarda, daha az sayıda savunmacıyla karşılaştığı pek çok kez görüldü. Ancak bu üstün pozisyonları gole çevirmek, birbiriyle uyumlu birçok unsurun birlikte hareket etmesini gerektiriyor.
Tottenham Bu Ana Kadar Nasıl Dizildi?
Tottenham’ın top sahibi durumundaki dizilimi okumak zor olabilir ancak genellikle 2-3-2-3 biçiminde görünüyor. Genellikle Rodrigo Bentancur’un üstlendiği savunmacı orta saha, kulübün iki merkezli defansörünün önünde orta sahayı sabitleyip bu üçlü oldukça fixe kalıyor.
Bu 2-3-2-3 dizilimi genellikle aynı kalsa da, kanatlar, tamplar ve merkezli orta sahalar arasında döngü (rotasyon) yaşanıyor. Oyuncular, bölgeleri takım arkadaşlarıyla değiştirerek takımın şeklini korumaya teşvik ediliyor; böylece ortaya çıkan açıklar dolduruluyor.
Bu pozisyonel kuralların ötesinde De Zerbi, takımlarına uygulayacakları ilkeler de veriyor. Yaptıklarının çoğu, 2024’ten 2026’ya kadar Marseille’deki döneminde iyi işledi; burada maç başına ortalama 2,3 gol atıyorlardı.
Bu sezon Tottenham için De Zerbi’nin henüz aynı şeyi başaramamış olması muhtemel. Ancak çok uzakta da olmayabilirler.
Merkezden Oynama: Görünür Belirtiler ve Gereken İş
De Zerbi oyuncularına merkezden oynamayı teşvik ediyor. Bu iki etki yaratıyor. Tottenham’ın merkezli defansörleri topa sahip olduğunda, rakip orta sahaları ve hücumcuları yukarı itmeye başlıyor; bu da kulübün hücum orta sahalarına çizgiler arasında alan açıyor.
Merkezden oynamanın diğer etkisi ise savunma takımını içe çekmesi; bu da kulübün direkt kanatlarının saldırısı için geniş alanları açıyo.
Bu kısa dizilim, yukarıdakileri iyi biçimde gösteriyor. Dar bir Tottenham, topu merkezli sahadan ilerletmeye çalışırken Everton’ın orta sahaları öne çıkıyor ancak savunma hattı takip etmiyor; çizgiler arasında açık oluşuyor.
Mateus Fernandes’in merkezdeki pozisyonu oyuncuları kendine çekiyor ve Savio kanatta serbest kalıyor. Fernandes bunu fark edip topu ona bırakıyor. Bu tip pasları ortaya atmaya çalışırken birkaç unsurun birleşmesi gerekiyor; topu alan oyuncuların baskı altında rahat oynaması gerekirken, bazıları doğal olarak bu sınırlamalara daha uygun geliyor.
Sandro Tonali’nin geniş alanda ileriye dönük oynayınca daha iyi olduğunu fark ettik ve onu sağ tandan başlayan Archie Gray ile pozisyon değiştiriyor; bu mantıklı bir dokunuş. Doğal pozisyonu olmasına rağmen 20 yaşındaki oyuncu bu dar alanlarda idare ediyor ve menajerinin taktiksel taleplerini anladığı görülüyor.
Omuz sakatlığından dönen James Maddison, geçen Salı günü Liverpool’a karşı oynanan Carabao Cup maçında sahaya çıktı; De Zerbi’ye bu alanlara daha uygun bir oyuncu sağlayarak kulübün hücum bölgelerine sıkça girmesine yardımcı olacak.
Liverpool’a karşı kısa sürede sahaya çıkan Maddison, topu kendi kalemine dönük şekilde baskı altında aldı. Keskin bir dönüş yaptıktan sonra arkaya koşan Marmoush için zekice bir pas verdi.
Bireyin kalitesi bir yana, bu yaklaşımın başarısının büyük ölçüde oyuncuların menajerin talimatlarını içselleştirmesine bağlı olacak. Ve kadronun bazı üyelerinin önceki hocalar altında geliştirdiği alışkanlıkları yeniden öğrenmesi zaman alacak.
D geçen sezon Thomas Frank yönetiminde Tottenham, çoğunlukla kanatlardan kurulum yapıyor, neredeyse sahanın merkezini tamamen atlayarak ilerliyordu. O dönemki mantık, sahanın ortasında yaşanan top kayıplarına bağlı riski önlemekti.
De Zerbi ise bu talimatlara aykırı, alışılmışın dışında bir üslubu aktif biçimde öğretiyor; ancak oyuncuları kalabalıklarda oynamaya yeterli cesaretle yönlendirmek zaman alabilir.
Riskli Paslara İstekmezlik
Tottenham’ın kurulumu, pres altına girdikten sonra hızlı saldırıyla rakip orta sahanın arkasında pozisyonlar alma konusunda onları düzenli olarak avantajlı durumlara getiriyor. Bu üstün hücum durumlarını gole çevirmek, kulübün en büyük sorunlarından biri oldu.
Bunun üç parçası var. İlki, mevcut en iyi pası tanıma yeteneği; bu ikinci unsur olan oyuncuların kendilerinin önündeki hareketine bağlı. Üçüncüsü ise oyuncuların pası uygulama yeteneğine sahip olması gerekiyor.
Kulübün şu ana kadar en büyük darboğazı, oyuncuların ya en gol pasını tanımama ya da arkaya geçen bir pas oynamaktan kaçınma seçimi yapmasında yatıyor.
Liverpool’a karşı kulüp, iki Liverpool savunmacısına üç koşucuya uzun pas verebilecek fırsatı yakaladı. Bunun yerine topu elinde tutan oyuncu geriye gidiyor; bu da vurgulayan oyuncuda büyük hayal kırıklığı yaratıyor.
Hücum koşuları, özellikle Omar Marmoush’unkiler genellikle iyi olsa da paslar her zaman takip etmedi. Gray, çizgi boyunca besleme pasları denedi ancak kulüp bunu merkezden düzenli biçimde yapamadı.
Fırsat yaratma yeteneğiyle bilinen Pedro Porro, bu yaz İspanya için daha merkezli bir rol üstlendi ve Dünya Kupası’nı kazandılar. Geri dönerken, bu taktiklere uygun doğal eğilimleri kulübün daha gol fırsatı yaratmasına yardımcı olabilir.
Böylece De Zerbi’nin Marseille’deki hücumcularının yaşadığı o zevkin bir kısmını da yaşayabilirler.
Toptan Topa Gelme Hareketini Mükemmelleştirmek
Bu örnekte Tottenham, Marseille’de bu kadar iyi işleyen bir geçiş pasını tekrarlayabilecek fırsatı yakaladı — çapraz koşuda bir hücumcu için — ancak Mathys Tel daha genişten koşuya başlıyor; bu da onu oldukça hızlı savunmacısının arkasına girmekten alıkoyuyor.
Marmoush merkezden sürat yapmaya karar verdi ve pası yine verebilir miydi sorusu akla geliyor; ancak üst düzey fikirler neredeyse bir araya geliyor. Igor Paixao’nun geçen sezon Toulouse’yla 2-2 berabere kaldıkları maçtaki golü, bu fikirlerin iyi işlediğine dair güçlü bir örnek; De Zerbi’nin eski kulübü direkt paslaşma ve topa dokunmadan mükemmel zamanlanmış hareketlerde iyi bir anlayış sergiledi.
Benzer şekilde, geçen Salı Liverpool’a karşı Destiny Udogie’nin sol flakta iyi pozisyonlar aldığını gördük. Andy Robertson bu sezon Tottenham için iyi oynamasına rağmen, Udogie’nin fiziksel yapısı ve zamanlaması, oyun gerildiğinde alanları değerlendirmesine yardımcı oldu. Bu da kulübü, düzensiz bir Liverpool dizilimine karşı pas ortaları alma pozisyonlarına getirdi.
Destiny Udogie, sarıyla vurgulanan bu kulüp kontratağının başlatıcısı. Saldırı hızla ilerliyor; İtalyan tamplar ceza sahasına ulaşıp tehlikeli bir pas ortası yapıyor ancak kulüp altı metreden dönüştürme fırsatını değerlendiremedi.
Tottenham Neden Hücumları Sonlandıramıyor?
Hücu tarafta oyunu hızlandırdığında, savunma takımının amacına yönelik olarak geri çekilmesi yaygındır; golü korumaya çalışırken aceleyle geriler. Bu olduğunda, savunanın önünde alan açılır; bu da geç gelen orta sahalar ya da geri çeken zeki forvetler için fırsat yaratıyor.
Aynı şekilde Marmoush bunu bir sürü durumda denedi ancak her zaman bulunamadı. Bu, oyuncuların uyum sağlaması için zamana ihtiyaç duymalarıyla ilgili olabilir. Savio için de geniş oyuncu olarak topu zayıf ayağına geri çekmede zorlanıyor olması söz konusu.
Sol ayaklı sağ kanat oyuncusu Savio, byeline ulaşmada daha iyi olsa da sol ayaklı Udogie ve Robertson pas ortalarıyla daha net fırsatlar yarattı. Marseille’de hem sağ kanat hem de sağ tamplar topu sağ ayağına geri çekmede rahattı.
Bu pas topları, 37 yaşında Pierre-Emerick Aubameyang’ın mükemmel ceza sahası hareketleriyle en üst düzeye çıkarıldı.
Bu karede, Savio’nun hızlı sürat yeteneği onu byeline ulaştırıyor. Dominic Solanke gol yönünde koşarken Everton’ın savunma hattı derine geriliyor; sarıyla vurgulanan Marmoush bunu fark edip geri çekilme için harika bir pozisyon alıyor ancak topa ulaşamıyor.
De Zerbi’nin nasıl çalışmaya çalıştığına bakıldığında, kulübün hücu hamillerinin çoğunun daha net fırsatlar yaratma açısından neredeyse orada olduğu görmek kolaylaşıyor. Bu durumların hemen mükemmel olacağı anlamına gelmiyor; başarılı taktikler bir takımın kalitesine bağlıdır ve Marseille’nin hücumcuları, açıkta parlayan mükemuel sonlandıranlardı.
Ancak saha genelindeki küçük detaylar iyileştirilirse, kulüp birkaçını kaçır olsa bile gol atmak için yeterli fırsat yaratmalı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
