Nolan Nola’nın kısa dinlenme ile açması: Bir yönetici kararının mantığı mı, çılgınlığı mi?

Philadelphia Phillies’in baş antrenörü Brian Mattingly, ek serbest bırakma (wild card) mücadelesi verdiği kritik bir dönemde, yalnızca iki gün dinlenmiş olan Nolan Nola’yı tekrar açıcı olarak maça çıkardı. 24 Eylül Cumartesi günü Filadelfiye’de düzenlenen karşılaşmada, playoff yolunu büyük ölçüde garantilemiş görünmelerine rağmen takımı, modern beisbol yönetiminin kabul etmeyeceği bir riskle karşı karşıya bıraktı. Nola’nın bu kararı, yalnızca o akşamki sonucu değil, aynı zamanda bullpen yönetimine dair süregelen tartışmaları da yeniden alevlendirdi.

Phillies, 22 Eylül’de Milwaukee Cerveceros’u yenerek playoff kapısını neredeyse kapatmıştı. Ancak ardından gelen süreç, bu güvenin ne kadar sarsılabilir olduğunu gösterdi. Arizona Diamondbacks üç maç üst üste kazanarak umutlarını canlı tutarken, Filadelfiye kendi maçlarının üçünü kaybetti ve bu süreçte yalnızca dört koşu attı. Cumartesi başında hâlâ “sihirli numaraları” iki olan takım, artık seçeneklerini daraltıyordu.

Bir rotasyon açığı ve aceleci çözüm

Takımın açıcılarından Jesús Luzardo’nun sakat olması, Philadelphia’ı rotasyonda bir boşlukla karşı karşıya bıraktı. Mattingly bu boşluğu doldurmak için, ancak üç gün önce 88 topluk atmış olan Nolan Nola’yı tercih etti. Alternatif, birkaç releman kullanmaktı ve bu yaklaşımın mantıklı olması bekleniyordu.

Phillies bullpen’inin Eylül ayında kaybettiği birleşik temiz koşu ortalaması 5.23’tü; bu, ligde yirminci en iyi dereceydi. İki son hafta dikkate alındığında bu oran 5.54’e çıkıyordu. Tüm relemanlar, yalnızca iki gün önce çalışmayanlar hariç, zaten bir önceki iki günde görev almıştı. Bu listede, iki takım tarafından ayrılmış olan José Urquidy de vardı. Sağ elini kullanan Urquidy, takımla ilk çıkışında oldukça iyi görünmüştü—ama “José Urquidy” denildiğinde akla gelenler ortadaydı.

“Eğer biri bunun için uygunsa, muhtemelen o Nola’dır. Kimseyle karşılaştırulamayan eski usul bir tiptir.”

Brian Mattingly, maç öncesi

Eski usul bir açıcı olarak Nola

Açıcıların yorulmadan yarıştığı bu hafta sonunda, Nola onların en yakınındaki isim gibi öne çıkıyordu. Son on yılda hiçbir açıcı Nola kadar çok maç başlamadı, fazla inning atmadı, fazla vuruşcuyu out’a çevirmed ve dört köşe (home run) verilmedi. Bu yükün ve yıllarca biriktirdiği yorgunluğun bedelini uzun süredir ödediği kesindi; ancak Nola, yalnızca bir istisna dışında, rotasyon içinde bulabileceğiniz en stabil isimdi.

Bu nedenle Mattingly’nin ne düşündüğü anlaşılırdı. Ama yine de anlaşılmıyordu, çünkü bu bir çılgınlıktı. Son 35 yılda, en az 80 topluk atmış ve ardından iki gün dinlenerek tekrar açmış olan açıcıların listesini görmek yeterli.

Bu listedeki isimleri bir kez okuyun. Beş’in altında “nudillero” denilen oyuncudan ve o isimden aşağıda durduğunuzda, listenin ne kadar özel olduğunu anlarsınız. Ve şimdi bu makaleyi bölecek olursak, 9 Temmuz 2017’de bir Pittsburgh Pirates maçından bahsedeceğiz.

2017’nin o akşamı

Bir öğleden sonrası maçıydı. Pirates’ın açıcı olarak atı Brian Taillon’du. Sabah 9 sıralarında, Taillon’un “grip’e benzer aşırı belirtiler” gösterdiği ve çıkışının şüpheli olduğu açıklandı. Bir umut vardı; çünkü kimse daha fazla kiralamak için zaman yoktu. Triple-A çok uzaktaydı, altıncı açıcı sakattı ve takımın başka uzun bir erki yoktu.

Kendi bullpen maçlarını alabilirler miydi? Muhtemelen evet—Iván Nova bir önceki akşam 20 out vermişti—but o dönemde bullpen maçları diye bir şey yoktu. Ayrıca Taillon muhtemelen iyi olacaktı. Ancak ısınmaya başladığında, böyle olmadığı belli oldu. O zaman Pirates kadroya baktı ve “Kuhl bugün top atıyor gününde” dedi.

Bugün ise bir açıcının kendi top atacağı günde dokuzuncu inningi attığı büyük bir kafa karışıklığı içindeyiz. Hurdle bir kez daha geri kalmıştı, ama yine de ilerdeydi. Kuhl’u ısındırdılar ve sahaya çıkardılar.

Bir 24 yaşında yepyeni oyuncu. .500’ün altında bir takım için. Erulının başlarında. Ve Pirates’ın Kuhl maça çıkmadan önce 10 koşu attığı bir maçta.

Pittsburgh Pirates’ların 2017 sezonu inanılmaz bir organizasyondu. Kuhl üç inning atıp yalnızca bir koşu verdi ve dört vuruşcuyu out’a çevirdi. Sonrasında gazetecilere şunu söyledi: “Dün ağırlık kaldırdım, bu yüzden biraz ağrıyordu. Normalin dışında hiçbir şey yok. Onun dışında iyi hissediyordum.” Ertesi sezon Tommy John ameliyatını yaşadı ve işin içinde kendisi, körüüne sevdiğimiz Chad Kuhl oldu.

Nola’nın akşamı

Nola, Chad Kuhl tarzında bir akşam yaşamadı. Hızı pek düşmedi, ama topları alışıldık keskinliğini kaybediyordu ve 10 swing içinde yalnızca bir vuruşcuu out’a çeviremedi. Hasar, bir değişken hızlı top atışıyla geldi; bu da bu yıl attığı hatalardan biri. Önceki topu tam olarak aynı yere yerleştirmeseydi, kötü bir top olmazdı.

Urquidy yine de maça dahil oldu ve maç zaten kaybedilmiş olsa bile, işi daha da zorlaştırdı. Ardından takım eve döndü ve günün en iyi kısmını living: Diamondbacks’ın Padres’e 10-7 yenilerek takip ettiği maç izlediler. Bu, takımı sezonun son günü kendi kaderini elinde tutmaya devam ettirdi.

Phillies, genişletilmiş playoff’a güçsüzce doğru kayarken, Cumartesi akşamı yaşananlar, yüzyılın üçte birinde iki kez yaşanması gereken bir şey için fazla gerçekçi, fazla tutarlı geldi. Regresyonun diğer tarafını yaşayan takımın geçici antrenörünün bullpen yönetimi, yetenekli ama sorunlu bir oyuncunun şaşırtıcı kullanımıyla son zamanlarda yeniden eleştiriliyordu.

“Eğer biri bunun için uygunsa, muhtemelen o Nola’dır” sözü Mattingly’nin tek doğru söylediği nokta değildi—en azından Nola 24 yaşında bir yepyeni oyuncu değil. Bu, ilerleme kaydediyordur. Ama ayrıca bu sözün mantığı da kusursuzdu; hayali bir varsayıma dayanan bir koşul çünkü kimse bunun için uygun değildir. Eğer işe yarasa—Kuhl seviyesinde bir performans gösterseye—bu gerçek bir masal anı olurdu, gerçekten büyülü bir şey. Böyle bitirdik bu filmi, beisbol bir filmse ve beisbol değilse.