Açış gecesinde konuyu yaklaşmanın sorumlu yolu, bunun 82 maçtan sadece biri olduğunu unutmak: Zayıf Bulls geçen yıl 60 galibiyetli Pistons’u yendi; sonradan o kadar utançlı bir şekilde kaybederek buna ceza yemek zorunda kalan Jazz ise Clippers’ı tamamen altüst etti. Garip şeyler olacak. Kaderler ekimde değil, baharda belirlenir.
Ama insanız ve açış gecesine her zaman yeni bir şey izlediğimizi bilerek geliyoruz. Bu 82 maçtan biri ama aynı zamanda 82’nin ilki ve dolayısıyla muhtemelen diğer 81’in nasıl gideceğine dair en bilgilendirici tek maç. Çarşamba günü oynanan 11’lik programda NBA takımlarının 30’unun 22’si sahne aldı ve kaçınılmaz olarak şimdiye kadar dikkat çeken isimler oldu. İşte NBA açış gecesindeki en büyük kazananlar ve kaybedenler.
Kazananlar: Anthony Edwards ve LaMelo Ball
Minnesota’nın son iki playoff sezonu endişe verici derecede benzer şekilde sonuçlandı: Anthony Edwards, uygun bir yanıyla olmadan, normalde işlevsiz yarı saha hücumunu ikili savunmalara karşı iradesiyle çözmeye çalışıp başaramadı. Tim Connelly, takımın iri formlu kimliğini, daha çok teknik ve zeka gerektiren yeni bir takım teorisyle değiştirdi. Timberwolves artık rakipleri boy ve savunmayla etkilemeyecek. Artık maçın adı hız ve üçlük.
Edwards ve LaMelo Ball, NBA’in en üretken orta alandan üçlük atanları arasında. Minnesota’nın yaptığı her şey, savunmacıların bu ikili arkadan yapması gereken dikkate bağlı. Gerçekten de çarşamba günü oynanan ve olası beş en iyi savunmadan birine sahip Heat’e karşı açış maçında, Edwards hafif kapamalar karşısında serbestçe üçlükleri ardışık atarken 45’lik bir patlama yaşadı. Toprakta Ball olduğunda ikili kapama çok daha zor çünkü 4’e 3 durumlarını yok eder ve Miami’ye karşı gösterdiği gibi attığında savunmalar pratik olarak çaresiz kalır. Bu tek maçta bir kavram kanıtıydı; böyle iki oyun kurucunun birlikte ne kadar patlayıcı olabileceğinin ve Minnesota kadar atletik bir destek kadrosunu ne kadar yükseltebileceğinin bir örneği. Sıkılaştırılacak çok şey var ama açış gecesi Wolves için olabilecek en iyi şekilde geçti.
SHEESH. 😮💨 pic.twitter.com/3eBLMD6O4d
— Minnesota Timberwolves (@Timberwolves) 22 Ekim 2026
Kaybeden: Miami Heat (Giannis hariç)
Giannis Antetokounmpo Timberwolves’a karşı görevini yaptı. 35’lik bir çıkıştan daha fazlasını isteyemezsiniz ama Miami etrafındaki endişe, onun ötesinde makul bir yarışmacı yaratmaya yeterli hücum gücü yoktu. Antetokounmpo, takım arkadaşları kötü bir 25’lik mağlubiyette sahadan 62 denemeden 26’sını isabette tutarken Heat’in puanlarının üçten fazlasını oluşturdu.
Bu, son derece alışılmadık bir hücum kadrosu. NBA şampiyonları geçmişte iri formlu yaratıcılar etrafında kurulmuş olsa da, hiçbir zaman bu kadar kesinlikle en büyük oyuncularına—bu durumda Antetokounmpo ve Bam Adebayo—hücumunu yaratmaya dayalı bir takımı görmedik. Heat, Antetokounmpo takasının ardından takip hamlelerinin çoğunda bireysel yaratıcılıktan vazgeçip üçlük atmaya yöneldi ve bu da rol oyuncularına üçlüklerini gerçekten atma konusunda büyük bir yük bindirdi. Antetokounmpo’nun çekim gücünün yararı, diğer herkesi tamamen boş bırakmasıdır. Heat’in bu versiyonu, üçlüklerinin sadece %24’ünü attıkları gecelerde işe yaramaz; ayrıca sadece 33 üçlük denemesine indirgendiklerinde de işe yaramaz. Antetokounmpo’nun en iyi Bucks takımları ligdeki herkes kadar çok üçlük atardı.
Çok az kişi Heat’in sezonu tam bir kadroyla karşıladığını düşündü. Kaçınılmaz olarak Pat Riley, sona erme tarihinde takviye aramak zorunda kalacak. Bunu daha önce de yaptı. Ama Heat’i Minnesota kadar çok hücum yolu olan bir takıma karşı izlemek oldukça şaşırtıcıydı. İki kez MVP olan Antetokounmpo dışında, bu sadece ciddi derecede sınırlı bir hücum oyuncusu grubu.
Kazanan: Walker Kessler
Walker Kessler’in rookie sözleşmesi, muhtemelen Jazz tarihinin en karanlık dört yıllık dönemine denk geldi. Tamamen kaybetmeye adanmış bir dönem. Sona erme tarihlerinde kasıtlı olarak zayıflatılan kadrolar. Kader tanrılarına yakışır şekilde sanki sürelerin azaltıldığı izlenimi. Kessler’in Utah’ı terk etmesi için birçok sebep vardı ve en büyüğü kesinlikle sözleşmesel görünüyordu. Bunların arasında ise muhtemelen Jazz için üst üste birkaç haftadan fazla gerçek basketbol oynayamamış olması gerçeği de vardı.
Şimdi Kessler, Lakers forması giyerken yanındaki, ofansif anlamda merkez oyuncuya bağımlılığın simgesi sayılabilecek Luka Dončić. NBA’de o özel türdeki oyuncular için oyunu kuran kimse ona Kessler’den daha kolay hayat vermez ve gerçekten de Kessler’in Lakers’deki ilk maçı tarihsel oldu. 127-105’lik galibiyette Warriors karşısında attığı 12 şutun tamamını isabetlendirerek, Wilt Chamberlain’den beri bu kadar denemide topu tutturmayan ilk Lakers oyuncusu oldu. Bu arada Shaquille O’Neal’den sonra bir maçta 10 veya daha fazla smaç yapan ilk Lakers oyuncusu oldu. Kessler savunmasıyla tanınıyor. Tam da savunması için edinildi. Ancak Dončić’nin takımına katılmak, ofansif potansiyelini açığa çıkarmaya tam da ihtiyacı olan şey olmuş olabilir.
Kessler için Lakers’in fazla ödediği konusu, sezon boyunca işlenecek adil bir tartışma. Bu noktada neredeyse takas edilebilir bir varlıkları kalmadı, dolayısıyla bu takım baharda yeterli olmazsa, bazı zor görüşmeler yapılacak. Ancak Kessler, Los Angeles’a gitmek için kendini kabul ettirmek sureniyle kesinlikle doğru kararı verdi. Kariyeri için yapabileceği en iyi şey buydu ve artık beşinci sezonunda büyük bir sıçrama yapabileceği konumda.
Kaybeden: Stephen Curry
Bakın, Körfez Bölgesi dışındaki kimse Stephen Curry için gözyaşı dökmiyor. Dört kez şampiyon ve son sözleşme uzatmasıyla, NBA tarihinin en yüksek maaşlı oyuncusu. Birçok iyi şansına sahipti. Ancak açılış gecesi, kendisine doğru gideceği karanlık bitişe dair rahatsız edici bir hatırlatmaydı ve bunun kendi performansıyla hiçbir ilgisi yok.
Tersine. Curry ilk çeyrekte 17 puan yaptı… ve Lakers yine bu çeyreği kazandı. Curry soğuduğu anda Warriors’ın bir şansı kalmadı. Curry, sezon öncesinde Warriors’ın zorlanacağı yönündeki anlatıya karşılık bir hayli hayal kırıklığını dile getirdi, ancak bunu gerçek bir maçta görünce, işler olduğundan daha kötü olmuş olabilir.
Curry tüm ofansın kendisiydi ve Draymond Green ile Dončić’ye laf atma hatası yapan bir rookie olan Yaxel Lendeborg dışında pek savunma yok. Jimmy Butler, Moses Moody ve Kristaps Porziņģis arasında Warriors, sezonu sağlık nedeniyle belirsiz süreyle yaklaşık 90 milyon dolar değerinde oyuncuyu saha dışındayken açtı. Eğer burada bir şey değişmezse, Curry bu destek kadrosuyla uzun bir sezonun bekliyor.
Kazanan: Anthony Davis
Anthony Davis’in sözleşme uzatma kampanyası şimdi başlıyor. Sözleşme görüşmelerini sezonun ortasına kadar ertelemeye karar verdikten sonra, Davis-Washington Wizards ortaklığının geleceği pek iç açıcı görünmüştü. NBA’de en sık tartışılan takas adaylarından biri ve genç bir kadroya katılmaya pek hevesli görünmemiş. Yeni bir sözleşme olmadan, iyi, bunun sadece bir mesele olduğu hissediliyordu.
Sezona sadece bir maçla giriş yaptık ve bu, Davis’in kariyerini yok etmeye adadığı o berbat Bucks savunmasına karşıydı, ancak hey, Anthony Davis’in tekrar Anthony Davis gibi görünmesini görmek güzeldi: 128-116’lık galibiyette 34 puan ve 12 ribaund. Dallas’taki kısa yolculuğu birkaç açıdan bir felaketti. Luka Dončić felaketinin yanı sıra, geçen sezon Mavericks’teki birkaç maçında basitçe gerilediği görülüyordu. Muhafızlardan ve şut atanlardan yoksun bir kadroda oynaması buna yardım etmedi, ancak daha yaşlı ve sakatlığa meyilli. Belki de asıl dönemi gerçekten bitmişti.
NBA’nin en kötü takımlarından birine karşı güçlü bir açılış gecesi, o iddiaları tamamen ortadan kaldırmaz, ancak yardımcı olur. Wizards, son birkaç sezonda NBA’deki herkes kadar açgözlülükle yenilgiye uğradı. Bir gece için, en azından, deneyimli bir yıldızın önderliğinde rekabetçi bir takımdı. Eğer Davis önümüzdeki aylarda böyle bir düzineden fazla gece toplarsa, belki de o yeni sözleşmeyi alabilir.
Kazanan: Tyrese Haliburton
Sağlıklı bir Tyrese Haliburton’u son gördüğümüzde, belki de NBA tarihinin en büyük clutch performans sergisini kullanarak neredeyse bir şampiyonluğu çalmıştı. Pacers’in Çarşamba günü Pelicans’a karşı yaptığı dördüncü çeyrek geri dönüşü tam da o kadar dramatik değildi, ancak Haliburton, 123-120’lik galibiyetin son dakikalarında farktı. Son birkaç dakik birkaç Haliburton imzasını gördük: tam sahadan bir Pascal Siakam smaçına pas, bir floater ve bir and-one smaç.
Açılış gecesinde, en azından, iki kez All-Star seçilen oyuncu büyük ölçüde eski kendini gösteriyordu. 23 puanlık bir performans, 4’e 1 asist-kayırma oranı ve hızlı hücumda 17 puanlık avantaj Haliburton’a has bir görüntüydü; belki de en önemlisi, Ivica Zubac ile kurduğu yeni top-tutma-pas ortaklığı umut vericiydi. Pacers’ın ortak sürelerinde altı puan önde kaldığı maçta, Zubac’ın ribauntları özellikle Indiana ekibine, yıllardır Myles Turner’dan alamadığı bir katkı sundu. Haliburton’ın toparlanmasında pürüzler olacak. Teminat amaçlı bazı maçlardan uzak kalacak. Pacers’ın farklı bir kadro türüne uyum sağlaması gerekecek.
Şimdilik, en azından, Achilles’inde yırtık yaşadıktan sonra ilk kez oynadığı maç olduğunu söylemek neredeyse imkânsızdı. Haliburton, her zamanki gibi sahadaki en iyi oyuncuydu ve korta dönmenin ona çok şey ifade ettiği açıkça görülüyordu.
Tyrese Haliburton, Jeremiah Johnson ile maç sonu röportajında duygu krizi geçirdi 🥹
Sende olduğun için çok iyi, 0 💙 pic.twitter.com/w0py2seq2C— Indiana Pacers (@Pacers) 22 Ekim 2026
Kazanan: Damian Lillard
Çeşitli nedenlerle, Haliburton’ın yırtık Achilles sakatlığından iyi toparlanmasının nispeten güvenli bir bahis gibi görünüyordu. Lillard’dan daha genç, aynı zamanda daha bodur. Oyunu, yaşın ve sakatlıkların oyunculara, özellikle küçük oyun kuruculara alabileceği patlama gücüne daha az dayanıyor. Lillard 36 yaşında. Beklentiler makul düzeyde dengelenmişti.
Üstelik Lillard sahaya çıktı ve tekrar kendini gösterdi. İlk çeyrekte Suns kadar puan attı ve geceyi 12 denemeden 7’si isabetli ile 25 puanla kapattı. Zaten logodan şutları geliyor ve Trail Blazers sezonu baskılı bir 124-83 galibiyetiyle açtı. Portland’da huzursuz bir yaz dönemi geçti. Ja Morant takası karışık tepkiler aldı. Micah Nori temelde bir yıllık sözleşmeyle koçluk yapıyor ve olası yer değiştirme söylentileri geçmiyordu. Blazers taraftarları buna ihtiyaç vardı: karmaşık olmayan bir farkla biten maç ve muhtemelen franchise tarihinin en iyi oyuncusunu kutlama fırsatı.
Kaybeden: Orlando Magic
Magic, Sean Sweeney’yi neredeyse Truman yönetimi döneminden beri ortalamaların üzerinde sıralanamayan bir hücumu canlandırmak için işe aldı ve açılış gecesi bir göstergeyse, bunu yapacak. Orlando’nun güçlü bir Hawks savunmasına karşı attığı 125 puan, geçen sezon Magic’in attığı en fazla dördüncü puandı. Yargılanan ikili Paolo Banchero ve Franz Wagner 57 birleşik puan attı ve belki de daha önemlisi, süreleri birlikte kaybetmedi. Bu muhtemelen Sweeney’nin ilk maçındaki bir galibiyetin tarifiydi; ancak tartışmalı bir itiraz Atlanta’nın 132-125’lik galibiyetle ayrılmasını sağladı.
#Hawks Jalen Johnson, açılış gecesinde faul sınırına ulaşıyor. Bu hakemlerin tartışmalı bir kararıydı.
Koşu yaparken topa girip Desmond Bane’ın içine çarpıyor. pic.twitter.com/UVyMzKBytU— FirstDownMedia (@FirstDownMediaa) 22 Ekim 2026
Hawks tek puan öndeyken, Jalen Johnson’ın Desmond Bane’ın yüzüne dirsekle faul yaparak faul sınıına ulaştiği görüldü. Ancak inceleme sonucunda bu Bane’dan bloklama faulu olarak kararlaştırıldı. Hawks, bu noktadan sonra altı puan öne geçti; bunun büyük kısmı Johnson’dan gelen dört puana, dört ribaunt ve iki asiste dayanıyordu. Kayıp Orlando için acı verecek, ancak böyle bir hücum patlaması önümüzdeki sezon için umut verici.
Kazanan: Ty Jerome
Çarşamba gününün dolu programındaki en iyi performanslardan biri, Jerome’un Jazz’a karşı 123-103’lük galibiyette kariyerinin en yüksek 45 puanını atmasıydı. Jerome, Utah’ın savunmasına karşı sahadaki pozisyonlarına istediği gibi ulaşabiliyordu. İster boyanın içinde koşularla ister sekiz denemeden beşi isabetli üçlük atarak, her şey kolay geliyordu. Jerome, NBA’de izlenmesi en eğlenceli ve en az takdir edilen oyun kurucularından biri. Jerome formundayken elektrik yüklü. Ve Memphis’in açılışında kesinlikle işler yolundaydı.
TY JEROME KARIYERİNİN EN YÜKSEK 41 PUANINA ULAŞTI 🔥LOGODAN ÜÇLÜ ONU BU GECE 5 ÜÇLÜYE ULAŞTIRIYOR.
GRIZZLIES’IN SEZON AÇILIŞINDA OYNUYOR! pic.twitter.com/MLKHSMJGfe— NBA (@NBA) 22 Ekim 2026
Kaybeden: Caleb Wilson
Caleb Wilson’ın bu özel Raptors takımıyla ilk kez sahneye çıkması NBA açısından biraz acımasız oldu. Bu kadar genç ve şut açısından bu kadar sınırlı bir Bulls kadrosunda ilk maçına çıkan No. 4 genel seçim, Toronto’nun savunması için tam bir av malzemesi. Bu takımın tüm felsefesi, milyonlarca top kaybı üretmek ve rakibini geçiş oyununda yok etmek etrafında dönüyor. Beklenen oldu; Raptors top kaybı mücadelesinde 27-10 öndeydi ve sonuç olarak 135-92’lik farklı galibiyette Bulls’u hızlı hücumda 21 sayı öne geçirdi.
Wilson bu kayıpların dokuzunu üstlendi ve 16 sayı için 21 atış yaptı. Maçı -45 art/eksi istatistiğiyle tamamladı; bu, NBA tarihinde bir debut için tarihin en kötü istatistiği. Bir yıl önce Cooper Flagg’ın Victor Wembanyama önünde sayısız kaldığını hatırlıyor musunuz? Program yapanlar her zaman yeni yıldızlarla iyi geçinmez. Bu, muhtemelen birçoğunun yaşanacağı bir sezonda Chicago için büyüme sancılarıyla dolu bir mağlubiyetti. Kolları daha kısa ve aktivite açlığı daha az olan takımlara karşı daha iyi görünecekler. Chicago, bu sezon bu Toronto savunmasıyla başa çıkamayan tek takım olmayacak. Wilson’a dair yargıyı daha normal savunmalar karşısındaki performansına bırakın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
