Komiser Soruyor: Biracılar Neden Bu Kadar Uzun Sürdü?

Los Angeles Dodgers’un Dünya Serisine çıkamamasının, Major League Baseball’ın maaş tavanı konusundaki savunmasını durduracağı fikri her zaman bir hayal ürünüydü. Bu alanda daha önce de belirtildiği gibi, işte Tanner Scott’u dayanılmaz kılanın kararını veren zengin adamlar grubu; ortada gerçekten ne olursa olsun, bir maaş tavanı için bir gerekçe bulacaklar, çünkü en azından bir tavanın varlığı için argüman üretmek zorunda olduklarına karar verdiler ve bir süre sonra kullanımdan kaldırılana kadar bu argümanı üretmeye devam etmek için gerektiğinde yön değiştirirler.

Ve komisyoncu Rob Manfred, 2026 Dünya Serisi öncesinde, maaş bordrosunda 20., rekabet dengesi vergi ölçümlerinde 19. olan Brewers ile 28. ve 27. olan Rays arasında bir yön değişikliği yaptı. “Bence, düzenli olarak rekabet etme fırsatlarına sahip olmadıkları için bazı küçük pazarlarımızda çok şeyi masaya yatırmıyoruz. Brewers her zamanki gibi iyi yönetilen bir fransheydi. Buraya gelmemize 40 yıl oldu. Her 40 yılda bir yeterli değil.” Elbette, bu kez ağır silahlara harcamayan, son derece iyi yönetilen iki takım bu sıraya ulaştı, ancak iyi yönetilmeyen ön ofislerin yönettiği ve fazla harcamayan takımların neredeyse hiç bu sıraya ulaşamadığı konusunda düşündünüz mü?

Burada yapmak istediğim iki nokta var ve bunlar birbirleriyle ilgili. İlki, bunun sık sık unutuluyor gibi görünen bir rekabet olduğu. Herkesin bir şansı var, eğer herkes kendine bu şansı tanırsa. Brewers ve Rays Dünya Serisinde, ancak Tampa Bay yerine burada Guardians olabilirdi ve Cleveland maaş bordrosunda son sırada. Evet, Pirates, en zengin kulüplerle karşılaştırıldığında nispeten az kaynağa sahip olmalarını telafi etmek için istatistiksel analizlere harcadıkları miktarı abartmış olabilirler, ancak eldeki her doları harcasalar bile Dodgers’ın harcadığına eşit olmayacak olsa, yine de analitik ve keşif çalışmalarına yoğun yatırım yaparak bunu telafi etmek isteyen takımlar var. Brewers ve Rays gibi takımlar. Hey, kavram kanıtı.

Ve tabii ki Los Angeles, üst üste iki kez ve son altı sezonun üçünde World Series şampiyonluğunu kazandı; ancak bunlar, Yankees’in 2000’de sona eren bir seride üst üste üç kez şampiyon olduktan sonra ligdeki son üst üste unvanlarıydı. Para yardımcı oluyor, ancak tek yol bu değil. Bu dinastiler arasında çok sayıda yıl vardı ve her birinde en fazla harcayan takım kupayı kaldırmıyordu. Sorun şu ki, uzun süre takımlar daha sonra kazanma umuduyla kasıtlı olarak kaybediyordu; oysa istatistiksel olarak hepsinin sonunda kazanan çıkması mümkün değildi ve ardından bazı takımlar, neden daha sonra kazanmaya çalışalım, tam mücadele vermediğimizde ne kadar para tasarrufu ediyoruz diye düşünmeye başladı. Neden bundan daha fazla olmasın?

Lig, mevcut toplu pazarlık anlaşması kapsamında bu durumdan bir derece uzaklaştı. Örneğin Brewers, kadro maliyetinde 20. sırada olabilir, ancak açılış günü kadrosu için 125 milyon dolar harcadı ve aynı zamanda 144 milyon dolarlık tüm zamanların en yüksek yıl sonu 40 kişilik kadro maliyetine de sahip. Bir zamanlar kadro maliyetinde en alt sıralara yakın ya da en altta olan bu takım, daha tutarlı şekilde iyi futbol oynayınca biraz daha fazla harcamaya çalıştı; elbette Mark Attanasio’nun itiraf edeceğinden daha fazla harcama yapabilecek para olduğu iddia edilebilir, ancak Brewers bu noktada asıl sorunlardan çok uzakta. Bu bir iyileşme; buna benzer oldukça fazla örnek var ve ligin yarısı 2026’da 182 milyon ile 347 milyon dolar arasında harcama yapıyor. Para her şey değildir hatırlatması için: Mets, 347 milyon dolarlık kısım.

Bu arada güncel bir gelişme, özellikle de Milwaukee Brewers açısından. Manfred, Milwaukee’nin son kez 1981’de World Series’e katıldığını, yani bu sürenin 44 yıla ulaştığını vurguladı; ancak konuya biraz bağlam katmak gerekiyor. O 44 yılın tamamı diğer takımların para harcamasına bağlanamaz: Kayıpların önemli bir bölümü doğrudan Brewers’a, bir bölümü de lig yapısına dayanıyor. Şöyle düşünün: Milwaukee 1978’de 93, 1979’da 95 maç kazandı, ancak iki sezonda da playoff’a kalamadı; o dönemlerde ikinci ve üçüncülük, son derece iyi bir derecelenme sayılıyordu. Brewers, grev nedeniyle formatı değiştirilen o tuhaf tek seferlik 1981 playoff’una katıldı; ardından 1982’de 95 maç kazanıp AL Doğu Şampiyonu olarak World Series’e ulaştı ve tüm playoff yolculuğunda yalnızca bir rakibi, yalnızca bir seride yenerek finale çıktı.

Bu makaleye tam erişim, Premium Baseball Prospectus aboneleri içindir.

Super-Premium – $99.95 / yıl | Premium – $74.95 / yıl | Premium Aylık – $19.95 / ay | Temel – Ücretsiz

Zaten abone misiniz? Giriş yapın