Knicks’te Şampiyonluk Sersemliği Değil: 0-3 Başlangıcın Ardındaki Dört Neden

NBA’nın tam 80 yıllık tarihinde, şampiyonluğunu bir sonraki sezonda 0-3’lük başlangıçla savunmaya başlayan yalnızca üç takım oldu: 1969 Celtics’i, 2011 Mavericks’i ve bu sezon altıncı takıma, Celtics’e ve Pazar akşamı da kazanma kaygısı olmadan, ayrıca Paolo Banchero’suz oynayan bir Magic’e kaybeden Knicks.

Geçen yılın şampiyonluğu, efsanevi bir playoff koşusunun ürünüydü; ancak bu başlangıç, tüm şüphecilerin sürdürülebilirliğini sorgulaması için bir kapı araladı. Geçen yıl Knicks gerçekten o kadar mı iyiydi? Yalnızca 53 normal sezon maçını kazandılar. Finalde, birden fazla basketbol mucizesini gerçekleştirmeden önce, oynatılan toplam sürenin %70’inden fazlasında Spurs önünde gerideydiler.

Tabii ki, final tarihinin en büyük geri dönüşü vardı (4. maçta 29 puan). OG Anunoby’nin ribondan sayısı. 2. maçta takım arkadaşının sırtına dayattığı Victor Wembanyama pası. Kararı veren maçtaki 16 puanlık toparlanma. Knicks her maçta çift haneli bir eksiği aşmak zorundaydı ve Jalen Brunson dördüncü çeyrekte bir efsane kahramana dönüşmek zorundaydı — ki böyle oldu ve tüm övünç kendisine ve onlara ait; ancak yine de, geçen yıl Knicks’in geçtiği çok daha zorlu Doğu Konferansı’na kıyasla bu tekrarlanabilir bir formül mü?

Adil ya da adil olmasın, işte bu 0-3’lük başlangıç hayata veren sorular bunlar. Knicks’in sadık taraftarlarından düşmanlarına, ortadaki birkaç nesnel görüş sahibine kadar herkes ne olduğunu merak ediyor: Knicks’te ne oluyor? Geçen yıl tek yıllık, kaderin lütfu bir takım mıydı, yoksa bu sadece radar üzerindeki erken bir sapma mı? Bu 0-3’lük başlangıcın ardındaki sebeplere bir göz atalım.

Şampiyonluk sarhoşluğu kuramı

Bu popüler bir kuram, ancak istatistiksel olarak pek tutmuyor. Bu yüzyıldaki 26 NBA şampiyonundan yalnızca 2006-07 Miami Heat, şampiyonluklarından sonraki sezonda 51’den az maç kazandı (grev ve COVID nedeniyle kısa süren maçlar hariç) ve yalnızca ikisi — aynı Heat ile 2002-03 Lakers — ilk 20 maçta .500’ün altında bir kayıtlla başladı.

Sayıları çarpın, bu yüzyılda unvanını koruyan şampiyonların sezonun ilk 20 maçında toplamda 366-154’lük bir rekor tutturduğunu görürsünüz. Bir sonraki sezonu yalnızca bir tane 51’in altında galibiyet alan takıma rağmen %70 galibiyet oranıyla başlatmak, sarkışıklık teorisine sıfır güvenilirlik kazandırır.

Tekrar düşünüyorsanız, ki bu zaten olası değildi (2018 Warriors’dan beri yaşanmadı), durum iyi görünmüyor. Tarih boyunca 0-3 ile başlayıp aynı sezon şampiyonluğu kazanan tek takım 1990-91 Chicago Bulls.

Bu, Knicks’in bunu yapamayacağı anlamına gelmiyor. Geçtiğimiz sezon, özellikle Final’lerde, pek çok tarihsel olasılığı zorladı. Ancak, geri kalanında toparlama deliğinden kurtulmak istemiyorlarsa, bunu oldukça hızlı bir şekilde çözmeleri gerekecek. Altıncı sıranın içinde oldukları sürece bu onlar için pek önemli olmayabilir, ama olmalı. Yine kanıt, bir takımın unvanı altıncı sıradan düşük bir seride kazanmasının mümkün olmadığını gösteriyor. Tarih boyunca bu ancak iki kez oldu: 1969 Celtics (No. 6 serisi) ve 1995 Rockets (No. 6 serisi).

İstisna arayan Knicks taraftarları, yavaş başlayan bu serinin ardındaki neden olarak Karl-Anthony Towns sözleşmesinin yarattığı karmaşayı ve Dolan’ın çalışanlarına yönelik o oltalama girişimini bile öne süreceklerdir. İki zorlu takıma, 76’lılara ve Celticlere karşı oynadılar; Magic ise alışıldık olmayan bir doğrulukla üçlük attı. Ancak bu, New York’un kendi eksikliklerini açıklamıyor. O zaman o eksikliklere değinelim.

Knicks’in sezon başı düşüşünün dört nedeni

1. New York’un buz gibi şutları

Antrenörlerden analistlere kadar herkesin sığınmak için sevdiği “at ya da kaçır” ligi dayanağından hoşlanmam. Defalarca, şutları kaçırdığınızda bunun sebebi kötü şutlardır (ya yanlış kişilerden, yanlış konumlardan ya da son derece savunma baskısı altındakilerdir ve dolayısıyla savunmanın yarattığı bir durumdur); şutları isabet ettirdiğinizdeyse bunun sebebi iyi şutlardır. Konu tamamen işleyişe dayanır: top hareketi, bireysel yaratım, doğru açıklanma ve sağlam NBA hücumunun içinde yer alan diğer her şey.

Yine de, iyi şutların bazen basitçe içine girmemesinde bir doğruluk vardır ve asıl mesele şu ki Knicks bu sezon buz gibi soğuk başladı. Ligdeki en düşük gerçek isabet yüzdüsüne sahip ve New York’un 40,8%’lik geleneksel şut doğruluğundan yalnızca Charlotte daha kötü. Yanına 32,8’lik üçlük yüzdesini de eklediğinizde, Knicks’in sezonu bu kadar kötü hücum puanıyla açmasının nedenini görebilirsiniz.

Bu, geçen sezon final şampiyonluğuna giden yolda testere sesiyle ilerlediğimiz Knicks takımıyla keskin bir zıtlık oluşturuyor; o sezon onlar hem saha içi şut hem de üçlük yüzdesinde playoff lideriydi. O playoff yolculuğunda Jalen Brunson’un attığı o zorlu şutları, özellikle maçların sonlarında attıkları şutları hatırlayın. Şu ana kadar, büyük çoğunluğu oldukça benzer sayımlardan oluşan o şutlar, neredeyse aynı hızda içine girmiyor.

Towns dışında, topa kapak atarak başlayan tek isim olan New York’un ilk beşinde oynayan oyuncuların hepsi erken tempoyu bulmakta zorlanıyor. Magic’e karşı 28 denemeden 12’sini isabetleterek oynayan ve son saniyelerde, maçın uzun zamandır bitmesinin ardından altı 3’lük denemesinin tamamını kaçırdıktan sonra nihayet birini yerken, genel isabet oranı %39, 3’lüklerde ise %26 seviyesinde. Anunoby zeminde %41, 3’lüklerde %28 oranında. Josh Hart, savunmaların temelde 3’lük çizgisinde ona çıkmazlık yaparak boyada dolaşan bir savunmacıya alan açması nedeniyle sessiz muameleye geri döndüğü oyuncu, sırasıyla %41 ve %33 oranında.

Hart’ın attığı her 3’lük savunma için bir galibiyet anlamına geliyor ve şu anda kariyerinde hiç olmadığı kadar, yani maçbaşı 7.0 (geçen yılın 3.7’sinden yüksek) 3’lük denemesi yapıyor. Yukarıda belirtildiği gibi, bunlar yanlış şatlar. Savunmalar Hart’ı maçbaşı yedi 3’lük denemesine zorlayacaksa, Knicks bunu hücumda hissedecek.

Ve en kötü atıcıdan bahsetmeye bile ulaşmadık…

2. Mikal Bridges kahramandan sıfıra düştü

Bridges tartışmasız playoff kahramanlarından biriydi. Atlanta’ya karşı ilk turda yavaş bir başlangıç yaptıktan sonra, New York’un serüveninin tamamında her iki alanda da inanılmazdı. Bu sezona kötü bir başlangıç yaptığından bahsetmek kibarca ifade etmek olurdu.

Bridges, sezonu açarken 23 denemeden 5’ini isabetleterek maçbaşı üç sayı – tam olarak 3.3 – ortalamaya sahip. Tüm 10 3’lük denemesini kaçırdı ve aslında boyanın dışında tek bir atışta bile isabet kaydedemedi. İki kez hava topu yaptı ve playoff savunmacısı olmanın gölgesine dönüştü; sayılar bunun tümünü yansıtıyor.

Şu ana kadar, Knicks Bridges sahadayken 183 hücumda -26.1 net rating kaydediyor. Onun bench’ta olduğu 109 hücumda ise bu sayı, ligde en iyi hücum olarak yer alabilecek şekilde tamamen +26.6’ya dönüyor.

MIKAL BRIDGES BU AKŞAM:0 SAYI0/8 FGM0/5 3PM
SADECE 22 DAKİKA KARDİYOM 😭 pic.twitter.com/qcZkAHrTLU

— NBA Tour Dates (@NBATourDates) 24 Ekim 2026

Bridges, ikinci yılında bu yana üç maçlık bir aralıkta attığı en az 10 puana sahip olsa da, mevcut sözleşmesinde dört yıl ve 109 milyon dolar kaldı; 2028-29 sezonunda ayrıca 41.5 milyon dolar değerinde bir dördüncü yıl oyuncu seçeneği bulunuyor.

Towns, Hart ve ileride Brunson’ın yeni sözleşmelere ihtiyaç duyduğu bir maaş sıkışıklığına giren Knicks için, Bridges’in oyunu ciddi biçimde iyileşmezse ticaret listesine düşebileceğini sorabilirsiniz. Towns büyük bir indirim yapmazsa ve/veya James Dolan ikinci apron tutumundan vazgeçmezse, Knicks herkesi koruyamayabilir.

3. Çok fazla top kaybı

Knicks, şu ana kadar hücumlarının neredeyse %17’sinde top kaybediyor; bu geçen sezonun %13,9’undan yüksek. Bu çok fazla gibi durmayabilir (maç başına yaklaşık üç fazla top kaybı) ve New York’un playoff’ta da hücumlarının %16,6’sında top kaybedip açıkça oldukça iyi bir performans sergilediği doğru. Ancak onları öldüren, bu top kayıplarının rakiplere doğrudan götürdüğü puanlar.

Üç maç sonunda Knicks, kendi top kayıplarından maç başına neredeyse 21 puan veriyor. Bu, geçen sezonun rekorundan beş puana yakın, gerçekten iyi giden playoff rekorundan ise altı puana yakın fazla.

Orlando’ya karşı altıncı çeyrekde altı top kaybı işleyen Knicks, top kaybından puan mücadelesini 23-12 kaybedti. Toplamda, bu kategoride sezon boyunca -20 durumda. Mike Brown, Pazar günü yapılan kaybın ardından, “Bu açığı kapatmak zor, özellikle iyi atamıyorsanız” demişti.

4. Zayıf geçiş savunması

New York’un gerileyen geçiş savunması kısmen canlı top kayıplarından kaynaklansa da, aynı zamanda yeterince aceleyle geri dönüp geri dönmüyor ve topçu oyuncular açıkta bırakılıyor.

İkinci çeyreğin sonunda Orlando’ya karşı oynadıkları maçta Brunson bir uçta 3’lük atışını isabetsiz kullanıp geri koşarken arkasını maça dönmişti ve Desmond Bane’ın ısınma turundan attığı 3’lüğü takip eden oyuncuyu kimse takip etmedi. Bir sonraki hücumda Hart topu orta sahada kaybetti ve bu Bane’ın geçişte attığı başka bir 3’lükle sonuçlandı. İki hata, birkaç saniye içinde 7’lik öndeliği 1’lik öndeliğe çevirdi.

Açılış gecesindeki mağlubiyette Knicks, 76ers’a 24 hızlı hücum puanı verdi. Tom Haberstroh’a göre bu, Knicks’in son 58 maçında (playoff’lar dahil) üst üste verdiği en fazla hücum içi hızlı hücum puanı.

Sixers geçişte çok hızlı hareket ediyor ve Knicks savunmasını uykuda yakalıyor. Jaylen Brown 11 puola çıktı ve Philadelphia 2 puana indi. pic.twitter.com/7RxpvChWC5

— Liberty Ballers (@Liberty_Ballers) 21 Ekim 2026

Knicks aslında geçiş hücumlarını sınırlamada iyi bir iş çıkarıyor (toplam savunulan hücumların yüzdesi geçişteki oranı yalnızca Celtics daha düşük), ancak takımlar onlara karşı koşabildiğinde geçiş hücumu başına 145.5 puana kadar düşürüldüler — bu, Cleaning the Glass’a göre ligdeki dördüncü kötü skor.

Brown, Orlando mağlubiyetinin ardından yaptığı gibi, bu 0-3 açılışın suçlanabileceği tek bir faktör yok. Knicks periyotlarda iyi oynuyor, sonra diğer periyotlarda geriliyor. Magic’e ilk yarıda 13 hızlı hücum puanı verdiler, ikinci yarıda bunu 6’ya indirdiler, ancak ardından 11 top kaybı işlediler.

İyi bir atış basketbolda birçok hatayı örtebilir, ancak şu an Knicks iyi atış yapmıyor ve bu da oynadıkları ama yeterince tutarlı bir düzeyde gerçekleştiremedikleri oyunun diğer tüm yönlerini daha da kötüleştiriyor. Panik yapma zamanı değil, ancak New York’un daha çabuk toparlanması kesinlikle gerekiyor. Bu Doğu Konferansı’nda hata için yer yok.