Triathlete editörleri ile diğer medya kuruluşları ve triatlon ekipman sektörü temsilcileri, onlarca yıldır Kailua-Kona, Hawaii’ye sayaç göndererek İronmen Dünya Şampiyonluğu bisiklet sayımını gerçekleştiriyor. Bu yıl eski profesyonel yarışmacı ve tri bisiklet uzmanı T.J. Tollakson güç ölçerleri (power meter), managing editör Abby Levene ise jant takımlarını saydı.
>
TJ Tollakson, 2026 Ironman Dünya Şampiyonluğu bisiklet kontrolünde güç ölçerlerini sayarken. (Fotoğraf: Brad Kaminski/Triathlete)
İlk vardiyaı 2026 Hawaii Ironman Dünya Şampiyonluğunda geçirdim ve 2006’dan beri dünya şampiyonlukları bisiklet sayımına katılıyorum. Bu sürede birçok trend geldi ve gitti, bazıları ise yerinde kaldı. Kazanan bisiklet markası başlık çeker ama en ilginç şeyler çok daha derinlerde yatıyor.
Bu yıl görevim, yarışmacıların Palani’den Kona iskelesine kadar bisikletlerini sürükledikleri alanda güç ölçerlerini saymaktı; burada geçiş alanı ve bisiklet rafları bulunuyor. Onbeş yıl önce altın standart olan SRM krombaz tabanlı bir güç ölçeri yaklaşık 3.400 dolar değerindeydi ve elit lüks bir üründü. Bugün ise güç ölçerleri yaygın ve ulaşılabilir hale geldi; iskelede saydığımız 2.000’den fazla bisikletin büyük çoğunluğu buna sahipti. Hatta birçok marka, gücü birkaç yıl önce hayal bile edilemeyecek kadar uygun fiyatlı tam bir bisikletin parçası olarak satıyor. Bu da güç ölçerlerinin bisikletin genel tasarımına uyum sağlamasını ve sayımı eskisinden çok daha zor hale getirmesini sağlıyor.
Canyon, Kona tarihindeki ikinci kez İronmen Dünya Şampiyonluğu bisiklet sayımını kazandı (Nice’teki organizasyonlar bir yana). Sayaç yaptığım sürenin çoğunda Cervélo, Ironman Dünya Şampiyonluğu geçiş alanındaki tüm bisikletlerin dörtte biriyle Kona iskelesine hakimdi. Canyon 2010’da dört bisiklete sahipti. Bu yıl ise 509’a ulaştı.
Canyon bu sayımın hikayesi: 509 bisiklet, geçişten geçen her şeyin %22,5’i ve Cervélo’dan 122 fazla. Bu tesadüfi bir yıl değil; 2024 Kona listesinde erkeklerde (483) başı çekiyor, 2025’te ise kadınlarda yanlarındaydı. İlginç bir yan bilgi olarak Canyon’ın Kona’da yıllardır görülmediği kadar büyük bir yüz yüze marka ekibi vardı.
Canyon’ın buraya ulaşması önemli ama “harika bisiklet yapıyorlar”dan ibaret değil. Canyon doğrudan tüketicilere satış (DTC) yaptığı için fiyata dahil edilmiş fiziksel mağaza kâr marjı yok ve bunun üzerine indirimlerle agresif bir politika izliyor.
Ayrıca dünya şampiyonluğu seviyesinde triathletlerin görebileceği yerlere (Ekim ayında bisikletlerini Kona iskelesine sürükleyen triathletler) çok büyük harcama yapıyor: profesyonel sponsorluklar, yaş grubu etkinlikleri ve hafta içi Kona’da fark edilmeyecek kadar güçlü bir varlık. Bu kombinasyon pazar payını yedi. Ayrıca bu pahalı ve muhtemelen kârlı olmadı.
Paranın izini sürün ve yukarıdaki grafikle örtüşüyor: 2015 civarında TSG Consumer Partners Canyon’da azınlık payı aldı; Aralık 2020’de Belçivali yatırım holding şirketi Groupe Bruxelles Lambert (GBL)] yaklaşık €400M (~447 milyon dolar) ile çoğunluk payını satın almak için anlaştı ve TSG çıkış yaptı; Temmuz 2022’de LeBron James ve Maverick Carter’ın LRMR Ventures’i SC Holdings ile birlikte (açıklanmayan tutar) yatırım yaptı. Yani LeBron, bir Canyon ortakları.
Canyon’un büyük para gelmeden önce de iyi bir ivmesi vardı — muhtemelen bu onu cazip bir yatırım haline getirdi. TSG azınlık yatırımcı olarak 2013’te 18 bisikletten 2019’da 179’a (iskelede %8,1) çıktı ama ilk büyük sıçrama 2017’de oldu (39’dan 102’ye).
Sonra GBL ve LeBron 2020’de geldi ve COVID pandemisinin ardından 2022’de %15,5’e, 2024’te ise %21’e ulaştı. Bu grafiğin en dik kısmı ve kontrollerin geçmesiyle aynı tarihte başlıyor.
Gelir, net sonuç ve GBL’nin Canyon payının değerinde yıl sonu verileri şöyle: €791M ($885M USD) gelir, -€14M ($15,6M USD) net sonuç; €792M ($886M USD) gelir, -€38M ($42,5M USD) net sonuç ve GBL’nin Canyon payının değeri €460M ($515M USD); €738M ($826M USD) gelir, üçüncü yıl üst üste zarar (tutar açıklanmadı) ve GBL’nin 52,35%’lik payına yükselttikten sonra Canyon payının değeri €267M ($298,8M USD).
GBL, Canyon payını tek yılda %43 düşürdü, €460M’dan €261M’a ($514,9M’dan $292M USD’ye). GBL’nin kendi rakamlarına göre bu, şirketi yaklaşık €925M’dan €525M’a (~$1B’den $587,6M USD’ye) indiriyor ve 2025’te GBL daha fazlasını als bile tekrar düştü.
Gelir 2025’te %6-7 düştü, EBITDA %34 indi ve Ocak 2026’da Canyon en fazla 320 iş kaybı açıkladı. Açıklama hedefi, 2028’e kadar €1B (~$1,1B USD) gelir.
Pazar payı iskelede saydığım için gerçek ama özel sermaye parasıyla (ve biraz da LeBron’ununkile) zarararak satın alındı. Bu, sahipler inandığı sürece işe yarar. Sonraki birkaç sayım için soru, Canyon indirimin durması ve defterlerin kapanması gerektiğinde Kona’da %20+ payı koruyabilecek mi?
Ayrıca Canyon’ın sadece triatlon bisikletlerinden ibaret olmadığı çok önemli: popüler bir yol hattı, bir gravel hattı ve dağ bisikleti hattı var; triatlon satışlarının toplam satışlarının ne kadarını oluşturduğu belirsiz. Hatta e-bisiklet ve şehir bisikletleri de satıyor. Cervélo ise çoğunlukla tri, yol ve biraz gravel satar (bir e-bisiklet modeli hariç). Benzer şekilde Canyon, her yarış kategorinden atletleri sponsor eder ve özellikle CANYON//SRAM, Alpecin-Premier Tech ve Movistar gibi yol bisikleti takımlarında pay alır.
OEM satışları önemli ve gerçek kazanan DT Swiss.
DT Swiss iskelede birinci jant markasıydı: 421 DT jant takımı (%23,2) saydık, Zipp ikinci 327 ile, HED ise üçüncü 149 ile geldi.
DT bunu büyük ölçüde Canyon sayesinde başardı. Canyon tri bisikletlerinin çoğuna yarış günü DT jantları monte ettiği için iskele sürülen her Canyon muhtemelen bir DT jant takımı da getiriyor. Bu, OEM’in gücü. Zipp, Zipp’i seçen atlete satar (ister yan ürün ister birkaç stok benzeri tam bisiklet). DT ise Canyon’a satar ve Canyon 509 bisiklet satar.
Ve işin püf noktası: Canyon 2024’te €38M ($42,5M USD) kaybetti. DT Swiss özel mülkiyetinde olduğu için defterlerini göremiyoruz ama bu jantların her birinden para kazandıklarını tahmin ederim. Canyon pazar payını büyütmek için riski ve zararı üstlendi; DT Swiss ödendi.
Kona bisiklet sayımında gerçekten kimin kazandığını soruyorsanız, bence o DT Swiss.
Yalancı böbrekçme (praying mantis) kokpit kazandı. Onsekiz yıl önce elleri yükseğe ve gökyüzüne doğru kaldırmak radikal bir pozisyondu. İnsanlar güldü. Şimdi hem pro’lar hem de yaş grubu yarışmacıları için varsayılan bu. Raftan geçersen uzantıların yukarı eğildiği, pedallerin üst üste yığıldığı, dirseklerin dar olduğu bisiklet ardına bisiklet görürsün.
Son zamanlarda değişen şey insanların buna nasıl ulaştığı: Profile Design hala iskelede birinci aerobar (497, %23,3). Canyon’ın entegre kokpiti ikinci (284, %13,3), sonra Bontrager (169) — ikisi de iskeledeki en popüler ilk ve üçüncü markada OEM olarak geldiği için doğrudan buna bağlı. FastTT (125) dördüncü, kollarınıza göre özel 3D yazıcıdan basılmış uzantılarıyla ve her şeyin gittiği yön bu. Özel 3D yazıcıdan basılmış, karbon entegre kokpitler ön uçta hidrasyonu yerinde taşıyor. Pozisyon yerinde kaldı ama aynı zamanda donanım da çok daha kişiselleşti.
Hidrasyon aero. Şişeler her yerde, depolama her yerde: sele arkasında, kolların arasında, çerçevenin içinde. Sadece alt çubukta iki kafesi olan bisiklet neredeyse ortadan kalktı.
Bu yılki en büyük sıçrama entegre arka hidrasyondu; bisiklet şirketinin kendisi tarafından çerçeveye veya sele kovanına inşa edilen depolama. 2025’te arka kurulumların %5,9’uysa bu yıl %19,7’ye (307) ulaştı. EZ Gains ikinci en arka kurulumla 353 (%22,7), sonra Profile Design (280) ve X-Lab (266).
Önde ise “Diğer” 558 ile en büyük kategori; bu çoğunlukla tek bir markaya uymayan özel, 3D yazıcıdan basılmış ve entegre sistemleri işaret ediyor. (2025 sadece kadınlara açık bir yarıştı, bu yüzden mükemmel bir karşılaştırma değil ama trend iskelede açıkça görülüyor.)
Markalar şişenin aero paketin parçası olabileceğini, bunun üstüne bir ceza değil olduğunu fark etti. Yakayı kesen yerde yakıtı asın ve kollarınız arasındaki boşluğu doldurun; gerçekten daha hızlı olursunuz. Ortalama bisiklet bölümleri sürekli hızlanıyor ve bunun büyük nedeni bu.
Kona’da disk jantları kabul edilme zamanı geldi.
Disk jant örtüsüyle bisikleti kontrol ettirmeye çalışan bir yaş grubu yarışmacısı gördük ama bisikletini rafına koymadan önce örtüyü çıkarmaya zorlandı. Kona, rüzgar nedeniyle hala disk jantları yasaklıyor. Tamam.
Ama en hızlı insanların ne sürdüğüne bakın: Marten Van Riel (BEL), Frederic Funk (DEU) ve Lisa Perterer (AUT)’nun hepsi arka planda HED Jet 180 vardı; erkekler şampiyonu Vincent Luis (FRA) bir Evolve Charger Trispoke sürdü ve Norveçliler Gustav Iden ile Kristian Blummenfelt bir Cadex prototipi kullandı. Jet 180, üzerinde birkaç delik olan bir disk. Evolve ve Cadex arka jantları aynı derin karbon fikri ama kalın karbon tri-spoke ile.
Bu jantlar Kona kuralı sayesinde var ve temelde Kona için yapılmış diskler. Bu derin kapaklı konfigürasyonların — ya da Nick Thompson (AUS), Cam Wurf (AUS), Solveig Løvseth (NOR) ve Regan Hollioake (AUS) gibi atletlerin sürdüğü muhtemelen daha agresif çift tri-spoke kurulumunun — pro bisiklet raflarında tamamen yaygın olmaması aslında bir mucize ama tabii ki herkesin esnek Big Island çapraz rüzgarlarında farklı derecede manevra becerisi var.
Jant şirketleri zaten yasağı aşmayı başardına göre, bu yasak ne yapıyor? Atletler sahip oldukları jantı kullanamayacakları takvimdeki tek yarış için Kona’ya özel bir jant mı alıyor? Diskleri kabul etme zamanı geldi — en azından pro’lar için.
Kemik frenler resmen öldü.
İskelede hala pek çok kemik frenli bisiklet vardı ama sayı hızlı şekilde azalıyor. Zipp, ENVE ve DT Swiss artık kemik fren aero jantları bile yapmıyor. Eğer şimdi Kona’da bir kemik frenli bisiklet görürsen ya en az beş yaşındadır ya da yarışmacı retro bir hava peşinde. Birkaç yıl sonra pek çoğunu saymayacağımı düşünüyorum.
SRAM, doğru güç ölçeri şirketini satın aldı. Bu benim istasyonumdu 2026 sayımında, bu yüzden burada birkaç dakika geçireceğim.
Tüm bisikletler için 1.486 güç ölçeri gördük; bu alanın yaklaşık %66’sı. Geçen yıl 1.529 bisiklette 900 güç ölçer vardı, yani yaklaşık %59. Unutmayın: onbeş yıl önce bir SRM güç ölçeri 3.400 dolarlık lüks bir üründü.
Quarq 532 ile (%66’nın %35,8’i) açık ara birinciydi. Sonra Assioma (353), Garmin (201), Shimano (111) ve 4iiii (102). 2010’da 51 Quarqs saydık. 2011’de 119, 2012’de ise 191 idi. Şimdi 532.
Bana çarpan rakam bu: Iskelede 776 SRAM krombazı ve 532 Quarq vardı. Her Quar’ın SRAM krombazı üzerinde olmadığı ama modern olanların neredeyse hepsinin öyle olduğu gerçeği var. Bu da SRAM’ın krombazlarının yaklaşık %68,6’sını güç ölçeri dahil satıyor anlamına geliyor. SRAM 2011’de Quarq’u satın aldığında tam olarak bunu alıyordu.
Shimano tersi bir hikaye: 1.004 Shimano krombazı ve sadece 111 Shimano güç ölçeri. Bu da %11,1. Shimano, uygun fiyatlı ve insanların güvendiği bir güç ölçeri üretmede zorlandı, bu yüzden Shimano binicileri Assioma ve Garmin pedallarına ya da sol krombaz koluna yöneliyor. (Bu aynı zamanda sayımı daha da zorlaştırıyor! Örneğin 489 Assioma pedalımız ama 353 Assioma güç ölçerimiz vardı, yani veri uyumsuzluğumuz var.) Sol taraf metreleri ve güç pedalları, büyük bir Quarq çemberinden çok daha kolay kaçırılır.
SRAM, Shimano üzerinde arazi kazanıyor. 2009’da SRAM iskelede %16,4’e sahipti, Campagnolo hala %6,1’e sahipti ve Shimano geride kalan her şeye sahipti. SRAM 2013’e kadar yaklaşık çeyreğe çıktı, sonra Shimano’s Di2 tri dünyasını ele geçirdğinde geri çekildi (Shimano 2016’da %83,8’ye ulaştı) ama SRAM o zamandan beri yükseliyor.
Bu yıl 913 SRAM grupseti Shimano’nun 1.511’ine karşıydı. Campagnolo’nun ikisi vardı. İki!
Sebep basit. SRAM, tri bisikletleri için inşa edilmiş yeni kablosuz 12 ve 13 vites seçenekleri sunuyor. Shimano’da hala bir 12 vital tri grupseti yok. Bir tri bisiklette 12 vital Dura-Ace istiyorsanız, çalışması için kablolar, adaptörler ve yazılım güncellemeleriyle 11 vital bitiş uçlu vite değiştiricileri kullanıyorsunuz. Çalışıyor ama bu bir “çözüm” (workaround). SRAM şu anda bunu kolaylaştıran; Shimano yakında cevap vermezse, bence SRAM yıl sonuna kadar %40’ı geçecek.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
