Hakemlerin sayma hareketleri: Onursuz ve tutarsız bir yaklaşım

Premier League’de (İngiltere Süper Ligi) görev yapan hakemler, hafta sonu oynanan kritik maçlarda yaşanan yüksek profilli birkaç olayın ardından yeniden tartışmanın merkezine yer aldı. Futbol dünyasında hakemlerin görüşleri her zaman gündemde kalmaya devam ederken, bu kez özellikle topu serbest bırakma sürelerine parmakla sayı eklemeleri büyük tepki çekiyor.

Hakemlik kararlarının doğru ya da yanlış olabileceği, insan doğasının bir sonucu olarak hataların yapılabileceği gerçeği tartışmasız. Ancak bu durumlarda yeterli ve uygun muhasebeleşmenin olup olmadığı kişiden kişiye değişirken, ortada çoğu zaman düşünülenden daha fazla denetim mekanizması bulunduğu iddia ediliyor.

Sayma hareketinin kökeni ve sınırları

Yüksek ölçüde profesyonelleşmiş bir sektör olan futbol, sorunları yeni sorunlarla çözme alışkanlığı geliştirmiş durumda. Kuralların uygulanmasında yorum hakemi sorumluluklarının bir parçası olurken, teknik dil savunmanın başlıca aracı haline geliyor.

Sporun gri ama siyah-beyaz olma arzusu içinde sürekli büyüyen kurallar kitabı, kendiliğinden düğümlenmeye yüz tutuyor. İşte futbol şu anda tam da böyle bir noktada. Yorumlanabilir ve açık kurallar varken, spor büyük küresel bir oyun içinde bürokratlaşmaya sürükleniyor.

Parmakla sayma uygulamasının pratikteki yansımaları

Zaman kaybetme taktikleri sinir bozucudur. Futbolun sahip olabileceği en yakın ortak görüş bu olup, yine de kendi takımımız bunu yaptığında durum farklı değerlendiriliyor. Gecikmelerin bir kısmının VAR nedeniyle yerleşmiş olması da göz ardı edilemez, ancak oyunun hızını kesen taktikler izlemeyi zorlaştırıyor ve maça zarar veriyor.

Mevcut çözüm bu kadar onursuz olmakla kalmıyor; aynı zamanda zaman kaybetme araçları kadar tutarsız ve benzer kusurlara açık. Hakemlerin parmaklarıyla beş, sekiz ve on saniye gibi varyasyonları sayması, zaman kaybetmeye karşı alınan overreaksiyon (aşırı tepki) olarak futbola aceleyle sokulmuş olabilir.

Aşağı seviyelerdeki yansımaları

Tartışmanın gürültüsü içinde kaybolan bir gerçek, futbolun devasa, derin ve küresel bir oyun olması. Bu yeni jestler en üst düzeyde biraz saçma görünse de, amatör liglerde utanç verici hale geliyor.

Piramidin alt kısımlarında cumartesi öğleden sonraları aynı süreç defalarca yaşıyor. Taraftarlar ve teknik adamlar kollarını savuruyor, bileklerine bakıyor; ancak sayıların hakemin gerekli görüp görmemesine bağlı olduğu farkına varmıyor.

Oyuncular topu almayı reddediyor, ardından sayı başlamaya başladığında sinirleniyor. Uzun topla oyunlar belirli ölçüde muaf tutuluyor ve diğer korner pozisyonları gibi değerlendiriliyor.

Bu önlemler zaman kaybetme sorununu çözmede pek işe yaramıyor; bunun yerine hiçbir şeyi çözmeyen, sadece mevcut kurallarla da halledilebilecek bir karmaşa yaratıyor.

FourFourTwo

Hakemler, sayının ne zaman başlaması gerektiğini yine bu temele dayanarak değerlendirmeye davet ediliyor. Ciddi bir spor dalının mevcut kurallarını kullanarak zaten bir yaptırım uygulaması gerekirdi.