Dünyanın En İyi Golcüsünün Takım Rekoru Neden Beklentiyi Geri Bırakıyor?

Dünyanın bir numaralı golcüsü Scottie Scheffler, bireysel oyunundaki baskın performansı ile takım turnuvalarındaki rekorları arasındaki uçurum üzerine konuşuyor. Kariyerinin dört buçuk yıllık sürecinde dördü Major, kariyer Grand Slam’in üç ayağı ve Olimpiyat altın madalyası dahil 25 zafer kazanan Scheffler, Ryder Cup ve Presidents Cup’taki takım maçlarındaki 21 karşılaşmada yalnızca altısını kazanarak 6-11-4’ü genel bir tabloya indirgemiş durumda. Bu rakam kötü değil, ancak bir dünya birincisinin taşıması beklenen seviyenin altında kalıyor.

Scheffler, Presidents Cup’a girmeden önce kendi rekorunun “bence olması gerekenin” gerisinde kaldığını itiraf etmişti ve şimdi bu durumu değiştirmek için büyük bir istekle sahaya çıkıyor. Kendisi, takım rekorunun istediği yerde olmamasının nedenlerinden biri olarak “çok fazla çabalamaya” işaret etti ve “kesinlikle bir faktör, elbette” diyerek bu konuyu açıkça dile getirdi. “Kesinlikle benim için, düşünüyorum ki daha az çabalamak gerçekten önemli olur” ifadelerini kullanan Scheffler, bunun “söylediğinden çok daha kolay olan” şeylerden biri olduğunu da ekledi.

Aşırı Çaba mı, Yeterli Odak mı?

Scheffler’ın asla ilgilenmediğini söylemek imkânsız; Roma’daki bir yenilgiden sonra gözleri dolu hâlinde sahaya döndüğü an bile bunu gösteriyordu. Ancak bazen aşırı çaba, üst düzey oyuncuların kusursuz bir biçimde ayarladığı bir oyunu olmasa da hata yapmaktan münekkis bir oyun ortaya çıkarabilir. Profesyonel golcüler başarıya kilitlenmiş şekilde odaklanırlar, ancak bu genellikle bireysel başarıdır ve Team USA’da oynamış herkes, yıldızları ve çizgileri giymenin ve ülkeniz için oynamanın ne kadar farklı bir deneyim olduğunu anlatacaklardır.

İçindeki o ekstra ateş bazen faydalı olabilir, ancak aynı zamanda karar vermeyi bulandıracak, karar alma süreçlerini etkileyecek ve en iyi oyuncuların kusursuz bir biçimde ayarladığı bir oyunu değiştirebilecek bir unsurdur. Takımdaki baskın oyuncular için, Scheffler ve Woods gibi güçlü karakterler olsa bile, bir milletin umutlarını omuzlarınızda taşımanın, her zaman en iyi oyunlarına yansımayabileceği benzersiz bir sorumluluk hissi yaratması muhtemeldir.

“Kesinlikle benim için, düşünüyorum ki daha az çabalamak gerçekten önemli olur. Bu, söylenmesinden çok daha kolay olan şeylerin arasında.”

Scottie Scheffler

Woods, Scheffler’dan tabii ki farklı bir karakterdi; belgelenmiş sorunları vardı ve PGA Tour rakiplerini uzak tuttuğu için onunla oynamak zor olabileceği söylenirdi. Scheffler ise turdaki en nazik oyuncuların arasında sayılıyor.

Scottie’nin Üzerine Odak mı?

Team Europe veya International Team gibi ABD’yi kendi turnuvalarında yenmeye çalışan her iki takımın da oyuncularının en iyilerini verdiğine dair şüphe yoktur. Ancak dünya birincisine karşı oynandığında çıkacak olan ekstra yüzde birkaç puan kesinlikle var. Bunu tüm sporlarda görürüz; her Super Bowl şampiyonu, bir sonraki sezonla karşılaştıkları her takımdan en iyisini alır, bu insan doğasının bir yansımasıdır.

Yani Scheffler’ın karşı karşıya geldiği her oyuncunun kilitlenip dünyadaki en iyi golcüyü yenmeye tüm gücüyle çalışmak için hazır olacağına dair şüphe yoktur. Ayrıca Ryder Cup veya Presidents Cup’ta oynayan herkes en iyilerin en iyisidir; hepsi olağanüstü golcülerdir ve Scheffler bir turnuva haftası ya da bir sezon boyunca çoğundan çok daha iyi olsa da, 18 delik üzerinde herkes herkesi yenebilir.

Takım Maçlarının Volatilitesi

Golf terimleriyle konuşacak olursak, 18 delikli format bir sprinttir, dolayısıyla bu formatta her şey olabilir ve bu da harika bir dengeleyicidir. Ayrıca değişkenlik getiren bir unsur olarak, sıradan 72 delikli strokeplay turnuvalarında hiç görülmeyeceği anlar için oyuncuyu değil, rakibi oynamak da söz konusudur; bu anlar turnuva boyunca sık sık ortaya çıkar.

Örneğin, PGA ve DP World Tour’da 13 zaferi olan ancak takım maçlarında tamamen farklı bir varlık olan bir oyuncuya bakın. En büyük iki düzenli zaferi takım maçları turnuvalarıydı ve Ryder Cup’ta neredeyse durdurulamazdı. Bu form bireysel turnuvalara yansısaydı birden fazla Major kazanmış olurdu, ancak takım maçları, özellikle de takım maçları bazen neredeyse farklı bir spor gibidir.

Foursomes’ta bir ortağa güçlü şekilde güvenmeniz, four balls’ta ortağınızın oyunuyla uyum sağlamaya çalışmanız ve ardından tek tek bir rakibe bakarak 18 delik üzerinden onu yenmeniz gerekir. Woods takım golfinde en çok Singles’da terfi etti; Pazar günlerinde 11-4-2 kaydettiği bu aşamada belki de aura’sı daha fazla rol oynarken kendi kaderini kontrol ediyordu. Scheffler burada bile gelişmesi gereken bir alan var; üç Ryder Cup’ta yenilmez kaldığı 2-2-1 Singles kaydına sahip olsa da, Presidents Cup’taki iki Singles maçını da kaybettiği için bu da şaşırtıcı bir durum.

Doğru Ortağı Bulmak

Scheffler’ın benzersiz bir oyunu var ve belki de bu oyun bir ortağla kolayca uyum sağlamayabilir; bu da foursomes’ta yalnızca bir kez kazandığını ve alternate shot’taki sekiz maçının yedisini kaybettiğini açıklayabilir. Four balls’taki sekiz maçında üç zaferi var ve aslında yalnızca iki kez kaybetti, yani kendi topunu oynayabildiğinde çok daha başarılı oluyor.

Bu açıkça bir kişilik sorunu değil; Scheffler turda sevilen bir figürdür ve hatta turdaki en yakın arkadaşıyla eşleştiğinde bile henüz bir zafer kazanamadılar; iki kişilik kombinasyonlarında 0-3-1 kaydılar. Scheffler Presidents Cup’taki takım maçlarında 3-5-1 kaydına sahip ancak Ryder Cup’taki iki format üzerinden dokuz maçta yalnızca bir tanesini kazanabildi; bu beş ortağından yalnızca biriyle kazandığı tek zaferdi.

Bryson ile bile ikilinin 1-1-1 dengeye sahip olması ve dünyadaki en iyi golcüsünün tek bir zaferi oldukça keskin bir istatistiktir. Ancak tüm sorumluluğu Scheffler’a yüklemek mümkün değil; özellikle foursomes ama four balls da dahil olmak üzere bu çok bir takım oyunu olduğu için, bu hafta Brandt Snedeker’in ve gelecekteki takım kaptanlarının Scheffler’ın en iyi hâlini ortaya çıkarmak için ona mükemmel bir ortağı bulması gerekiyor.