Los Angeles Dodgers hanedanlığı bitti ya da en azından yolda büyük bir çukura düştü. Perşembe günü Milwaukee Brewers‘ye yapılan 4 maçlık seri yenilgisiyle tamamlanan Game 4, iki kez üst üste World Series şampiyonu takımı kışın evine gönderdi. Los Angeles’ın sezonu bitti; tıpkı 2024’e kadar uzanan sekiz ardışık postseason serisi galibiyetinin.
Bunu atlayamayız: Dodgers, NLCS’de Eski görünüyordu. Onlar da yaşlılar. Oynama süreleriyle tartıldığında, bu sezon beisbolun en yaşlı pozisyon oyuncusu koleksiyonuna sahiptiler. Will Smith 31’inde. Shohei Ohtani 32’de. Mookie Betts ve Teoscar Hernández 34’te. Freddie Freeman 37’de. Takımın temel vuruşçuları artık yaşlanmaya başladı. NLCS’de ortadaydı.
Bunu da ekleyelim, Dodgers hâlâ son derece yetenekli ve kadrolarını offseason döneminde geliştirmek için (para ve takas edilebilir genç yetenekler) kaynaklara sahip; 2027’de de tekrar yarışabilecek durumda. NLCS’de ne kadar kötü görünseler de, bir sonraki yıl Dodgers’ın beisbolun en iyi takımlarından biri olacağına dair hiçbir neden yok — ve meşru World Series adayları arasında yer alacağına dair.
Işte şimdi, Dodgers’ı bekleyen üç soru, çaresizce NLCS serisiyle yenilginin ardından geliyor.
1. Shohei Ohtani’nin geleceği ne?
İki yönlü yıldız, 2026’nın büyük bir bölümünde sağlığı nedeniyle engellendi
Aslında, onun geleceğini hem kısa hem de uzun vadeli konuşalım. Ohtani düzenli sezonun sonunda ve postseason’da açıkça eskiydi. Diz ve ikiz bacak yaralanmalarıyla oynadı ve platta kendi gibi görünmedi. Vuruşu tamamen koldandı ve sert temas çok azdı. Perşembe Game 4’teki ikinci inning’deki home run’ından önce, Ohtani 18 Ağustos’tan beri derine inmemişti. Gücü kayboldu.
Işte Ohtani’nin beklenen slugging yüzdesi, bu sezon boyunca temas kalitesine (exit velocity, launch angle vb.) dayanıyor. Yılın sonunda belirgin şekilde düştü:
Ohtani 3 Temmuz’dan sonra top atmadı ve Ağustos’un sonunda bir dur-bir devam pattern’i yaşadı. Yaralanmalarını rehabilite etti, bullpen seansları canlı batting practice attı, ardından maçta tekrar bir münzezin üzerinde atmadan önce onu kapatmak zorunda kaldı. Ohtani, yarlanmaları ikinci yarıda belirmeye kadar usual MVP kendisi gibi oynuyordu. Böyle olunca sezonu tahmine dönmeye başladı.
Dodgers şimdi Ohtani ile iki soruyla karşı karşıya. Birincisi, diz ve/veya ikiz baccında offseason ameliyatına mı ihtiyacı var? Ve eğer ameliyata ihtiyacı varsa, iyileşme süreci 2027’ye zarar verir mi? Şunu unutmayın ki, CBA’nın 1 Aralık’ta sona ermesinin ardından bu offseason’da bir lockout olacağı neredeyse kesin ve takımlar oyuncularıyla iletişim kurmaktan men edilecek. Ohtani kendi başına, takımın katkısı olmadan rehabilite etmek zorunda kalacak.
“Ameliyata ihtiyacı olup olmayacağını söylemek zor,” Ohtani, perşembe günü yapılan yenilginin ardından bir tercüman aracılığıyla söyledi. Yine de, dediği gibi, bir sonraki sezonda top atmayı planlıyor.
Offseason ameliyatı kısa vadeli soru. Uzun vadeli olarak ise, NLCS serisi yenilgisinin gölgesinde ne derse desin, Ohtani’n pitcher olma günleri sayıldı mı? Bu, Ohtani’nin MLB kariyerinin 1. günden beri bir soru. İki yönlü oyuncu olma ve buna devam etme yeteneği uzun süredir şüpheli görülüyor, ama o bunu yapmaya devam etti; üstelik yol boyunca bazı hız çukurları olsa bile. Ohtani, insanların kendisinden yapamayacağını söylediğini bir kariyer haline getirdi.
Kişinin yaşı 32 şimdi. Önümüzdeki yaz 33’ine girecek ve fiziksel rahatsızlıklar (diz, ikiz bacak, iki UCL ameliyatı vb.) birikmeye başladı. Bir noktada Ohtani iki yönlü oyuncu olarak devam edemeyecek; her geçen yıl o nokta daha da yaklaşıyor. Oraya ulaştık mı? Bu mu? Bu Ohtani’nin pitcher olma süresinin sonu mu? Olabilir, tabii.
Tahminim şu ki, Ohtani bir sonraki sezonda top atmaya devam edecek ve Dodgers bunu seve seve izin verecek çünkü sadece yılda 75 atış yapsa bile kazanılacak çok değer var. Ohtani kadar iyi olamazsınız; inatçı olmak zorundasınız. İki yönlü oynamaya ısrar ettiği için inatçı oldu ve bunu yapmaya devam etti, iyi de yaptı. Kışı bu koddan düşürceğini görmüyorum.
Ohtani bir sonraki yılda ortaya çıkıp 40 home run vurursa, 15 ace kalitesinde start alırsa ve beşinci MVP ödülünü oybirliğiyle kazanırsa kimseyi şaşırtmaz. Unutmayın ki, bu kadar yakın zamanda — Temmuz ayında bile — o seviyede oynuyordu. Diz ve ikiz bacc yarlanmalarının iyileşme süreleri kesinlikle offseason sorusu; alt satır ise “top atmaya devam edecek mi?” sorularının her zaman var olacağı.
2. Bazı uzun süredir görev yapan isimlerden ayrılacaklar mı?
Dodgers, Teoscar Hernández’e ya da başka tanıdık bir isme veda edebilir mi?
Dodgers, çekirdeklerinin çok büyük bir kısmına kilitli: Betts, Freeman, Ohtani, Smith, Kyle Tucker, vb. Hiçbir yere gitmeyecekler. Bunu da ekleyelim, son üç World Series galibiyetinin hepsinde bulunmuş destek kadrosunun birkaç üyesi var; bunlar bu offseason’da dizgiyi çeşitlendirmek ve daha genç, daha atletik olmak için kapıdan çıkarılmak zorunda olabilir.
Teoscar Hernández’in sözleşmesinin son yılında bir alıcı bulmak ve ardından precocious Josue De Paula‘yı bir sonraki sezonda sol sahaya yerleştirmek değerli bir hamle. Zor çünkü Hernández clubhouse’da popüler; ama sahadaki gibi, De Paula Dodgers’a top oyunlarını kazanma konusunda daha iyi şans verecek görünüyor. (De Paula zayıf bir defans oyuncusu, ama Hernández de öyle.)
Enrique Hernández dönemi kendi yolunu tamamladı. 2022’den beri ortalamadan bile bir düzenli sezon oyuncusu değil ve tüm postseason kahramanlıklarına rağmen son iki Ekim’de ancak .600 OPS’nin üzerinde zorlanıyor. Tommy Edman aynı oyuncunun daha iyi bir versiyonu. Kadroda her ikisini de taşıma gerek yok; üstelik Edman’ın yarlanmaları daha küçük bir rol gerektiğini gösteriyor. Az, fazlası olabilir.
Max Muncy bu sezon sağlıklı kaldı, 29 home run vurdu ve 4.1 WAR kaydetti; ayrıca 2027’de ulaşılabilir bir $10 milyon borcu var. Üstelik, bir infielder gereken kötü bir offseason. Serbest pazar çok ince ve takas pazarında Muncy’den iyisini bulmanız zor. Yine de, 36’da. Muncy’yi korumak gerekçelendirilebilir; ama alternatifleri araştırmak da mantıklı. Bakmanın zarar yok.
Blake Treinen iki yıldır aynı anda sağlıklı ve etkili olmadı. Alex Vesia’s fastball son birkaç haftada 91-92 mph aralığında oturdu. İkisi de serbest ajan; ve Dodgers’ın Triple-A’da çok sayıda genç sert atıcı var, bu yüzden sayfayı çevirip bullpen’e biraz daha genç kol enjekte etmenin değerli olduğunu düşünüyorum. Evan Phillips da bu kamp içinde olabilir.
Ama yine de, ben kimim ki Dodgers’a ve onların sürecine şüpheyle bakayım? Hayal kırıklığına uğratıcı NLCS dışında, 2020’lerin en başarılı takımı oldular; ve eğer Hernández’in, Muncy’nin ve Treinen’in işinde kalmak isterlerse, yanlış demem. Yine de şeylerin biraz eskiye döndüğü görülüyor. Gençleri dahil etmek mantıklı olurdu ve bunu yapmanın yollarını bulmak zor değil.
3. Tarik Skubal’ı koruyacaklar mı?
Takas deadline’dan eklenen rotasyonun tepesinde tutmak çok pahalıya mal olacak
Dodgers’ın Tarik Skubal‘yı koruyup koruyamayacağını sormak anlamsız. Tabii ki koruyabilirler. Beisbolun en büyük harcamacıları ve o da Scott Boras’ın bir müşterisi. Tipik olarak, bir Boras müvekkilini almak için yapmanız gereken tek şey en büyük teklifi vermek; Dodgers bunu yapabilme kapasitesine sahip. Belki denklemi değiştiren bir salary cap vardır. Şu an bildiğimize göre, evet, Dodgers tabii ki Skubal’ı yeniden imzalayabilir.
Koruyup koruyacakları farklı bir konu. Tyler Glasnow, Blake Snell ve Yoshinobu Yamamoto bir sonraki sezonda dönecek. Ohtani de planın bu olduğunu belirttiği gibi münzezin üzerinde geri dönebilir. Emmet Sheehan ve Justin Wrobleski bu yıl uzun süreler boyunca iyi attı ve oyundaki en iyi No. 5 start seçenekleri arasında.
Münzezin üzerinde geri dönebilir. Gavin Stone, takımın 2024’teki innings lideri, omuk ameliyatından sonra dönecek görünüyor.
Skubal gibi bir pitcher’ı imzalamanın kötü bir zamanı yoktur; ve Dodgers, World Series penceresi hâlâ açık olduğu için onu geri getirmek için iyi konumda. Paraları var, rotasyon alanını kolayca temizleyebilirler ve tüm göstergeler Skubal’ın takımla vakit geçirmekten hoşlandığını söylüyor — takas deadline’dan sonra gelmişti. Bu, serbest ajan cennetinde yapılmış bir eşleşme gibi hissettiriyor.
Şimdi mesele sadece Dodgers’ın bunu başarabilip başaramayacağı. Belki bir salary cap veya artmış competitive balance tax cezeleri harcamalarını sınırlar; belki paralarını birden fazla oyuncuya yaymayı tercih ederler; belki başka bir takım reddedilemez. Dodgers’a Skubal mutlaka gerekmiyor. Onu yeniden imzalamak, World Series’e dönme şanslarını artırır; ama aynı zamanda hanedanlığının perşembe akşamı bitmemesini de güvence altına almaya yardımcı olur.
Kendi adına Skubal, Game 4’ün ardından yaklaşan kararına dair yorum yapmayı reddetti.
“Geleceğim hakkında gerçekten hiçbir şeyi yorumlamayacağım,” Skubal dedi, MLB.com aracılığıyla. “Bugün berbat, biliyorsun; ve işte kafamın bulunduğu yer de bu.”
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
