Demir İnsan Stratejisi: Triatlonunuzu Mükemmelliğe Taşuyan Hız Planlaması

Kaynak: Supertri

Kat Matthews, ikonik Pho3nix Sub8 Projesi’nde tuftan yükselmiş gibi görünen çarpıcı bir geri dönüş zaferi yaşadı. Ancak gerçeklik, hepimizin öğrenebileceği daha içe dönük bir tempolu koşu yaklaşımını ortaya koyuyor.

Iron-distance maratonunda geç bir atak genellikle geri dönülemez olunca, bu sporun hayranları için Pho3nix Foundation’ın Sub8 Projesi’nin sonundaki drama gerçekten kıymetliydi. Doğu Almanya’daki Dekra Lausitzring’deki son kilometrelerde, hem Nicola Spirig hem de Kat Matthews zaten Sub8 sınırını kırma yolundaydı; geride kalan mücadele zafer içindi.

London 2012 şampiyonu Brit’ı geride bırakınca, azimli Ironman Dünya Şampiyonası ikincisi zafer için toparlandı. Bu etkileyici bir manzaraydı. Ancak solan Matthews’ın son gücünden beslenmesi, Rocky müziğine eşlik edecek güzel bir hikaye olsa da, tamamen doğru değil.

• Galeri: Sub7 ve Sub8’den tüm olaylar
• Kat Matthews ve Nicola Spirig’in Sub8 ekipmanı ve stratejileri

Ironman maratonunun sırrı

Aynı zamanda, kendi yarışlarımızda uyamamız gereken bir ders de sunuyor. Matthews o gün olağanüstüydü: sudan önde çıkıyor, eşlik eden ekip arkadaşları bisiklette bu avantajı artırıyor, ardından saati akıl almaz 7:31:54’de durduruyordu. Ancak maratona gelince, o 42,2 km’nin sanatı geri dönüşte değil, tamamen mükemmel bir tempolu koşudaydı. Takip edilse, geçilse ya da öne geçilse, Matthews’ın hızı neredeyse 4 dk/km’nin biraz altından ayrılmadı.

Evet, atletlerin eşlik eden arkadaşları vardı, ancak hislerini yalnızca onlar biliyordu. Asıl soru, algılanan çabayı anlayarak rakibe fazla takılmadan A’dan B’ye en kısa sürede ulaşmaktı. Sayılara biraz daha derinlemesine bakarsanız, Spirig Matthews’ı ilk geçtiğinde zaten yavaşlıyordu. İsviçeli’nin bu atakla Brit’ın ruhunu kıracağını umması, Matthews’ın daha iyi bilmesiyle çelişti.

Ancak bu aynı zamanda şaşırtıcı da gelmemeli. Askeri fizyoterapistin spordaki kısa tarihindeki tüm Ironman maratonlarına bakın, aynı desenin ortaya çıktığını göreceksiniz. Tempolu koşu bir sanat formudur. İskoçya’dan David McNamee‘ye bakın, Kona’da iki kez kürsüye çıkan, sabırlı olma isteğinin son kilometrelerde rakiplerini geride bırakırken nasıl meyve verdiğini görün.

Tüm hızlar görecelidir; Matthews ve McNamee çoğumuzdan daha hızlı bir süreye sahip olabilir, ancak egolarını baskılı tutarlar, hem bisiklette hem de koşunun ilk kilometrelerinde. Son dönemde Ironman antrenmanları üzerine yapılan bir tartışmada, belirli bir koşu süresine odaklanmanın çoğu amatör için her zaman çok hızlı olduğu savunuldu.

Büyük günde, profesyonel olmayan atletlerin büyük bir kısmı maratonun uzun dönemlerinde uzun süre yürüdü. Asıl mesele, aslında 42,2 km’yi koşarak daha hızlı bitecek olmalarıydı. Provokatif bir teori olabilir, ancak egomuzu bir kenara bırakıp fiziksel durumumuzu anlarsek, arzuladığımız mükemmel dengeli süre bölümlerini elde edebiliriz.

• Biatlon geçişleri: daha hızlı ve verimli geçiş yapmanın adım adım rehberi
• Ironman yarış günü: 10 yaygın hata

Tim Heming

Serbest triatlon muhabiri

Hakkında

Deneyimli bir spor yazarı ve muhabiri olan Tim, dayanıklılık sporlarında uzmanlaşmış ve bir yıldır 220 için röportaj yazıları hazırlıyor. 2014’ten beri dopingden yönetişime, Olympic kadro seçiminden profesyonel ödül paralarına kadar yüzme, bisiklet ve koşudaki bölücü konuları ele alan aylık bir köşe yazıyor. Bu süre içinde spora yeni başlayanlardan ilham verici hikayeler paylaşanlardan, başarılarını nasıl başardıklarını açıklayan çoklu Olympic altın madalya sahiplerine kadar yüzlerce paratriatlet ve triatlet ile röportaj yaptı. 220’ye katkıda bulunmanın yanı sıra, dünyanın dört bir yanındaki yayınlar için, bunlar arasında The Times, The Telegraph ve İngiltere’deki tabloid basında triatlon hakkında yazılar yazdı.