Colts’ten Shane Steichen: Daniel Jones’ın zorluklarına rağmen QB değişikliğini ‘düşünmedim

Kuarterback Daniel Jones, Indianapolis Colts’un 2025 sezonuna güçlü bir başlangıç yapmasındaki temel sebeplerden biriydi; ancak şimdi takımın 2026’ya dair berbat başlangıcının kilit faktörlerinden biri haline geldi. Jones, 7. haftaya kadar NFL’in en verimsiz pas atıcıları arasında yer alıyor ve Colts’un en son kaybında ciddi biçimde zorlandı: Minnesota Vikings’e karşı 16-10’luk sert geçen bir mücadele. Takımın bu sezonun ilk iki ayında yaşadığı zorluklara rağmen koç Shane Steichen, kuarterback değişikliği yapmayı düşünmediğini söyledi.

Bu da Jones’u, oyun başına toplam hücumda 25. sırayı alan 2-5’lik bir takımın kadrosunda sağlam bir şekilde konumlandırıyor.

“Bir kuarterback değişikliği hakkında hiç düşünmedim,” Steichen, Minnesota mağlubiyeti sonrasında söyledi. “Daniel konusunda çok büyük bir güvenim var. Bugünkü oyun planı sahayı kullanıp futbolla ilerlemekti. Açıkçası, sonunda bir pası kaybetti. Futbolda böyle şeyler olur.”

Söz konusu pas, maçı bitiren pasaydı. Colts, Pazar günü 1:39 kalırken topa sahipti ve son anda ve muhtemelen belirleyici bir öne geçmek için bir dokuzluk (touchdown) gerekiyordu. Takımın maçtaki son hücumunun ilk iki oynatmasında Jones, Vikings’in güvenlik oyuncusu Harrison Smith’e yıkıcı bir pas kaybı verdi. Maçı 22 denemeden 13 isabet, 108 metre ve dört kez havaya kaldırılarak (sack) tamamladı.

Adil olmak gerekirse, az sayıda kuarterback Vikinglerin vahşi savunması karşısında herhangi bir tutarlılıkla topu ilerletebildi. Ancak Jones, Minnesota için benzersiz biçimde avantajlı bir eşleşme sunuyordu; zira bu sezon NFL’in baskı altında en kötü performans gösteren kuarterback’lerinden biriydi. Vikings, sinyal-vericiye (pas atıcıya) baskı uygulamada ligin en başarılı takımı ve koç Brian Flores, 7. haftada Jones’a geri dönüşlerinin %85,2’sinde blitz uygulayarak pas baskısını tarihi bir düzeye taşıdı. Bu, Next Gen Stats döneminde (2016’dan beri) bir maçta herhangi bir savunmanın uyguladığı en yüksek blitz oranıydı.

Jones, bu kadar kötü bir performansın ardından koçunun güveninin “çok şey ifade ettiğini” söyledi.

“İyi oynamak, takımı maçları kazanma pozisyonuna getirmek benim işim,” Jones söyledi. “Bunu daha iyi yapmam lazım. Bunu açıkça anlıyorum. Hepimiz geri dönüp çalışmamız gerekiyor. Ben de geri dönüp nerede daha iyi olabileceğimi görmem lazım.”

Daniel Jones istatistikleri, sıralamaları

33 geçerli pasör arasında

Colts hangi seçeneğe dönebilirdi?

Colts için talihsiz gerçek şu ki, bu versiyonlarıyla Jones, Anthony Richardson ya da Riley Leonard’ı açılış oyuncusu olarak kullanmaktan daha iyi durumda olabilirler. Richardson, dördüncü NFL sezonunda hala yedek konumunda; Colts ise Leonard’ı devre dışı olarak kaydediyor ancak acil durum üçüncü pasörü olarak kullanılabilir tutuyor. Her iki yedek de üretkenliğine dair bir geçmiş göstermiyor; ikisinin de tavanı, Jones’un geçen sezonki çıkış yaptığı ilk maçta sergilediğinden daha düşük.

Indianapolis, Richardson’ın beşinci yıl seçeneğini kullanmadı ancak rookie sözleşmesinin son yılında ona bir şans daha verebilir. Eski 4. genel seçimden artık elde edilecek her şey bu noktada bir artı sayılır, çünkü kariyerine büyük hayal kırıklığıyla başlayan, üç yılda yalnızca 15 maçta açılış yapan, 11 touchdown’a karşılık 13 seçkin atış yapan ve atışlarının yalnızca %50,6’sını isabetleten oyuncudan sonra artık takımın uzun vadeli planlarının bir parçası değil. Richardson bir pasör olarak gelişemedi ve yalnızca son derece atletik bir koşu silahı olarak kaldı.

Leonard, altıncı tur seçiminden bu yana ikinci yılında, pas yeteneği açısından pek fazla bir şey sunmayabilir. Yedekte rookie yılında beş maçta yer aldı ve birinde açılış yaptı; 67 atıştan 39’unu isabetlettirerek 415 metre ve iki touchdown, üç seçkin atış elde etti. O da bir koşu tehdidi olsa da, No. 2 pozisyonunu Richardson’a kaybetmesi, Notre Dame’dan çıkan oyuncunun daha da az bir seçenek olduğunu gösteriyor.

Colts, 2027 ve sonrasında zor kararlarla karşı karşıya

Chris Ballard’ın genel menajeri olarak görevinden ayrılmadan önce bu ay attığı son önemli hamlelerden biri de Jones ile iki yıllık bir sözleşme uzatmak olmuştu. Jones, yırtık bir Achilles tendonundan yeni çıkan bir isimken imzalanan bu anlaşma Mart ayında kuşkuluydu ve şimdiye kadar karşılığını vermedi. Daha da kötüsü, Indianapolis’i 2027’ye kadar yüksek bir fiyatla Jones’a bağlıyor.

Jones, yıllık ortalama 44 milyon dolar maaş alıyor ve iki yıllık sözleşmenin tamamı boyunca 60 milyon dolar garantili alıyor. Önümüzdeki sezon 46,8 milyon dolarlık salary cap darbesi taşıyacak, bu da Colts’un bir yıl daha onu ilk quarterback olarak görmeye mecbur olabileceğini gösteriyor. Tabii ki umulan, Achilles yırtığından ne kadar uzaklaştıkça 2025’in başlarında gösterdiği forma geri dönmesi. Ancak böyle yapmazsa, sahip olduğu şey için son derece pahalı olacak: Ligin en az verimli ilk quarterback’lerinden biri.

Richardson’un önümüzdeki yıl muhtemelen kadroda yer almayacağı tahmin ediliyor ve Leonard, yıllık 1,1 milyon dolarlık maaşıyla ve Colts’un onu serbest bırakması durumunda neredeyse sıfır dead cap etkisiyle ortadan kaldırılabilir. Indianapolis, Jones’un arkasındaki quarterback odasını tamamen yeniden kurabilir.

Indianapolis, Jones’un önümüzdeki yıl toparlanabilme yeteneğine güvenmiyorsa, draftta bir quarterback hedefleyebilir. İşte Colts, kötü sonuçlanan Sauce Gardner takasının sonuçlarını burada hissediyor, çünkü bu anlaşma onları 2027 ilk tur draft seçiminden mahrum bırakıyor.