Chelsea’nin Bitiricilik Yeteneği Onları Zirvede Tutuyor – Peki Bu Ne Sürer?

Morgan Rogers, bu sezon Chelsea için dört Premier League golü attı. Fotoğraf: Dennis Goodwin/ProSports/Shutterstock

Morgan Rogers, bu sezon Chelsea için dört Premier League golü attı. Fotoğraf: Dennis Goodwin/ProSports/Shutterstock

Masa başının zıt uçlarında olmalarına rağmen, Opta’nın beklenen puan modeliyle Chelsea, Cumartesi günkü rakibi Manchester United’dan daha kötü performans gösterdi

Michael Carrick, Stamford Bridge’e ölü birinin yürüdüğü havayla gelecek. Yine de Manchester United Premier League’in dörden sonundayken, Chelsea beşinci sırada olmasına rağmen, Blues bu sezon Opta’nın beklenen puan modeliyle daha kötü performans gösterdi.

Matrix’te bir hata mı var? Efsanevi süperbilgisayar mı şüpheli bir bağlantıya tıkladı? Verileri arasındaki fark küçük olsa da, Chelsea’nin United’ın seviyesinin altında olabileceğini düşünmek imkânsız geliyor.

Yalnızca birkaç istatistiğe bakana kadar. Xabi Alonso’nun takımı Fulham, Brighton ve Everton karşısındaki galibiyetlerde sağlıklı beklenen gol marjlarına sahipti ancak Arsenal ve Brentford karşısında ağır biçimde üstünlük kaybedti. Beklenen gol sayısı Hull, Bournemouth ve Tottenham karşısında biraz aleyhlerindeydi; bu da üçünün de normalde kazanmasını bekleyeceği maçlarda deplasmanda olması açısından endişe verici.

Opta’nın verileri, Chelsea’nin Premier League’in 12. en iyi takımı olduğunu gösteriyor. Takım, sürpriz bir bitirme serisi sayesinde beşinciliğe yükseldi. Chelsea, fırsatlarının kalitesinin hak ettiği kadar altı gol daha attı; bu konuda yalnızca Brighton (6,8) önde ya da penaltılar hariç tutulursa onlardan üstün. Chelsea, Bournemouth’a 10 faulden beş gol attı; bu geçmişte benzeri görülmüş olsa da, bu kadar az girişimden bu kadar çok gol atmak Premier League’de sezonda bir kezden daha az gerçekleşiyor.

Jordan Henderson, kutu dışından attığı beş golden ikisini gole çevirdi; 2014’ten geçen sezon sonuna kadar attığı 20 uzun menzilli denemeden yalnızca birini isabetlendirdi. Pedro Neto’nun ligdeki üç golü, bir Premier League sezonundaki en iyi performansının iki gol gerisinde. Morgan Rogers’ın beklenen gol (xG) değerinin üzerinde skor üretmesi alışıldık bir durum değil ancak geçen sezon tamamında 3.15 olan bu değerde şimdi 1.87 önde. Bu üçlünün, önlerinde duran 30 lig maçının tamamında bu kadar formda kalmaları beklenmiyor.

João Pedro’yu da sisteme eklediğinizde, Chelsea’nin bu sezon Premier League’de beklenen penaltısız gol (non-penalty xG) değerinin en az 1.5 üzerinde olduğu 12 oyuncudan dördünü kadroda bulunduruyor. Brezilyalı’nın kaçırdığı iki lig maçı, takımın gol atamadığı; bu karşılaşmalarda birleşik 1.3 beklenen gol üretmesi gereken maçlar (Brentford ve Tottenham karşısında). João Pedro’nun sakatlıktan dönüşü çoktan gelmeliydi.

Bunun en büyük nedeni, gol atmasa bile önde iyi bir merkez noktası sunması. Gradient Sports’un verilerine göre João Pedro, bu sezon 90 dakikada rakip ceza sahasında 5.7 kez topa sahip oldu; bu, Premier League’de en az 400 dakika sahada ortada forvo oynayan oyuncular arasında en yüksek rakam. Geniş alanlarda oynayan Estêvão Willian ise Chelsea’ye katıldıktan sonra bu metrikte 5.8 ortalamasına sahip. Tek bir istatistik bir oyuncunun kadroya alınmasını gerekçelendiremez ancak genç oyuncu, João Pedro’nun yokluğunda takımın eksik olduğu bir şeyi sunduğu halde kadrodan çıkarılıyor.

Ceza sahasında topu korumak, olumlu bir başlangıçdan sonra gerileyen Chelsea için giderek zorlaşıyor. Dört maçtan sonra ligde rakip ceza sahasına dokunuş sayısında üçüncüydüler, şimdi sekizinci sıradalar. Premier League’de ev sahibi takımlar maç başına ceza sahasında 27 dokunuş ortalamasına ulaşırken, Chelsea Stamford Bridge’deki son iki maçında 17 dokunuş yaptı. Topla oynama ortalamalarının son sezonlara kıyasla belirgin şekilde altında olması, ceza sahası aktivitesini artırmanın zor olabileceğini gösteriyor.

Alonso, Chelsea’nin maksimum %38 topla oynadığı üç lig maçı gördü; Leverkusen’deki neredeyse üç yıllık dönemde böyle dört maç yaşadı. Bu, varsayacağınızdan daha çok maç durumuna bağlı değil. Fulham karşısında 3-1 öne geçtikleri anda %40,8 topa sahipken, sonrasında bu oran %34,6’ya düştü. Brighton’a karşı 3-0 öne geçtikleri anda toplam pasların ancak %28,4’ünü denemişlerdi.

Bu, Alonso’nun Bundesliga şampiyonluğu kazanan Leverkusen ekibinin Alman topa sahip olma sıralamasında %61,8 ile başı çekmesi nedeniyle tasarım sonucu olamaz. Carabao Kupa mağlubiyeti öncesinde Anfield’de bu konuyu soruşturanlara şunları söyledi: “Topa sahip olmak istersiniz. Bağlamı biliyor, ne kurduğumuzu biliyorum ve bu konuda iyileşme için yerimiz olduğunu düşünüyorum. Topla daha özgüvenli oynamamız gerekiyor.”

Tarih, Chelsea’nin %46,5 topa sahip olmasıyla Şampiyonlar Ligi’ne kalmasının olası olmadığını gösteriyor. Leicester’in şampiyonluğunun mucizesi, son 12 sezonda topa sahip olma ortalaması daha düşük bir ekibin ilk dörtte bitirdiği tek örnek. Onun dışında, West Ham’ın 2020-21 sezonunda altıncı bitirmesi en iyi sonuçtu.

Taktik plan yerleşip kadro oturmaya başlayınca durum iyileşebilir. Alonso, üç lig maçından fazlası sürdürülmeden 3-4-3 ve 4-2-3-1 denedi. Premier League’de maçtan maça ilk 11’inde Alonso’dan daha fazla değişim yaşayan ekip yalnızca Tottenham. (Her iki ekibin de Avrupa sorumlulukları nedeniyle rotasyon yapmak zorunda olması söz konusu değil.) Chelsea, kalede Craig Forrest, Kevin Hitchcock, Nick Colgan, Frode Grodås ve Dmitri Kharine’in maç başlattığı 1996-97 sezonunu çağrıştıran şekilde üç kaleci denedi. Mavi ekip, beklenen gol düzeyinin üzerinde gol yemede ligdeki en kötü ikinci orana sahip. Bu şaşırtıcı değil.

Stamford Bridge’de her şey havada olsa da, Manchester United konusunda tuhaf bir kesinlik hissi var. Zayıf bir ekip ve Carrick’in yakında ayrılması kesin görünüyor. Alonso ise çıkış kapısından çok uzakta, ancak tarafı hakkında cevaplanması gereken birçok soru var.

Bu konularda daha fazlasını keşfedin

• Chelsea
• Manchester United
• Premier League
• Futbol taktikleri
• özellikler