Manchester United’ın Como ve Bournemouth karşısında teslim olur gibi yenilmesini izlemek, geçmiş yıllara dair sorular ve benzetmeler akıllara getirdi. United’ın en ünlü iki dönemi, Busby Babes ve ’92 Kuşağı, genç oyuncularının etrafında şekillenmişti. Bu, Michael Carrick’in en yetenekli akademi ürünlerine anlamlı bir şans verme anı olabilir mi?
Şubat 2025’te United’ın Emirates Stadium’da FA Gençlik Kupası’nda Arsenal’i 3-2 yendiğini gördüm. Jack ve Tyler Fletcher United için iyi oynadı, Watford’dan alınan Harry Amass da öyleydi. Neslin en yeteneklilerinden Max Dowman ise Arsenal için parladı.
Bu United takımından hiçbiri ilk takımda yer edinmedi. Sol bek Amass bu sezon iki yedek maç oynadı. Aynı U-18 kadrosundan kanat Shea Lacey ise dört kez sahaya girip bir de Carabao Kupası maçında başladı.
Seyirciler, özellikle Old Trafford’dakiler, akademi oyuncularını sever. Düzenli forma giyen iki United genç yetenek, Kobbie Mainoo ve Marcus Rashford, sağlam bir şekilde yerleşti. Kulübün büyük transferlerinden bazısına bakıp soruyorum: Kendilerini gerçek Manchester United oyuncuları olarak görüyorlar mı? Genç takım ürünlerinden ruh ve kimlik alırsınız – forma için derin bir gurur. Bu tek başına yeterli değil, ama gerçekten değerlendirilmeleri için düzgün bir şans almaları gerekiyor.
Bir oyuncuya düzenli forma giyebilecek potansiyeli olup olmadığını görmek için üst üste en az üç başlangıç vermeniz gerekir. United’daki ve başka yerdeki bazı oyuncular ara sıra bir Carabao Kupası maçında başlıyor ve bu kadar.
İlginç bir şekilde, United’da büyük beğeniyle takip edilen 16 yaşındaki JJ Gabriel ve danışmanları, onun başka bir yerde daha iyi olabileceğini düşünüyor gibi görünüyor. Genç İngiliz oyuncular benzer hamleler yaptı. Örneğin Noni Madueke, 16 yaşında Tottenham’dan PSV’e gitti, forma buldu ve Chelsea’ye, ardından Arsenal’e döndü.
Bu, United’da yaşananlardan daha geniş bir konu. Genç sistemlerin amacı, yaşlı takıma oyuncu üretmek olmalı – ticaret merkezi ya da çoğu zaman ortalama yabancı oyuncular almak için fon toplamak amacıyla kullanılmamalıdır.
Tottenham, son 30 yıl içinde Sol Campbell, Ledley King, Harry Kane ve Andros Townsend gibi uluslararası oyuncular yetiştirdi. Bu sezon Premier League’de forma giyen tek yerli yetiştirme oyuncusu Mikey Moore oldu ve o da bu kez Köln’e kiralık gönderildi.
Kiralama sistemi faydalı olabilir – Kane’e bakın. Onu Spurs’den ilk kiralaması sırasında Leyton Orient’te gördüm ve en üst düzey için gerekli hızı taşıyıp taşımadığından emin değildim. Norwich’ten sakatlanarak döndüğünde, egzersiz salonunda ağırlık çalışmaları da dahil rehabilitasyon çalışmaları kendisini daha formda ve daha hızlı hissettirdi.
Durum o noktaya geldi ki, Tottenham’ın teknik koordinatörü Tim Sherwood, Kane’e ilk takım şansı verilmesi için kapıyı çalıyordu. Şansı geldi, değerlendirdi ve bu hafta Ballon d’Or’ı kazandı.
Sık sık akademi oyuncusu olarak bir anlayışlı hoca ve güçlü bir savunucuya ihtiyacın olur. Spurs’in akademisinden kattığı üç oyuncu bu yaz satıldı: Alfie Devine Preston’e, Will Lankshear ve Ashley Phillips ise Middlesbrough’a. Bu oyuncular bir şans kazanmaya layık değillerdi mi?
Will Lankshear bu sezon Tottenham’dan Middlesbrough’a transfer oldu ve şu anda Championship’in en golcü oyuncusu. Photograph: Aidan Hunter/Action Plus/Shutterstock
Liverpool, 1892’den beri her sezon bir yerel oyuncu sahaya sürdü ancak bu ağustos ayında şehirde doğan bir oyuncu içermeyen 25 kişilik bir Premier League kadrosu açıkladı. Genç İngiliz oyunculara sahipler ve ikisi – Rio Ngumoha ve Trey Nyoni – bu sezon Carabao Kupa maçlarında forma giydi, ancak Premier League’e baktığımda milli takım yetenek havuzumuzun aşındırıldığından endişe ediyorum.
Akademi sistemi tazelemeye muhtaç. Başlıca olarak, 21 yaş altı futbolu kaldırılmalı. Sadece, bir oyuncunun elmas olma potansiyeline sahip olması için kulüplerin yeterli büyüklükte bir kadroya sahip olması amacıyla yalnızca 18 yaşında saklanan oyuncular var. Bir genç en geç 18 yaşında serbest bırakılmalı. Kalanlar ise ilk takımda ya da kiralık olmalı.
Genç oyuncular, üst düzey futbolun rekabetçiliğine mümkün olduğunca erken alışmalı. Akademi futbolu düzenli ve oldukça teknik olsa da, koşturmacalı ve fiziksel üst düzey oyunla pek benzerlik göstermiyor. Ayrıca bir gencin, kendisinden yer almak isteyen daha yaşlı oyuncuların bulunduğu zor bir soyunma odasında dayanabilecek mentaliteye sahip olup olmadığını da sınamıyor. Nottingham Forest’ta genç bir oyuncuyken antrenmanda yaşlı bir takımdaşımın önünden driblajla geçtim ve o da “Bunu tekrar yaparsan oğlum, bacağını kırarım” dedi. Artık böyle değil ama belli bir karakter gerekiyor.
Premier League akademi takımlarından çok fazla 18 yaş üstü oyuncu ayrılıyor ve EFL takımlarına gitmek istiyor ama böyle bir geçmişi yok. Fiziksel olarak dayanabilirler mi? Kısa sürede iyi sonuç almak ya da kovulma tehlikesiyle karşı karşıya kalan bir teknik direktörün onlara güvenmesi mümkün mü?
Üst düzey teknik direktörler de kazanma baskısı altında bu yüzden gençlere şans vermeye isteksiz olabiliyor. En azından mümkün olduğunca akademi maçlarını izlemeli ve “Sizce ilk takımda düzenli forma giyebilecek kimler var?” diye sormalı. Bazı direktörler kendilerini akadimden, sanki başka bir kulümmüş gibi ayırıyor.
Carrick’in bu hafta United’ın 21 yaş altı takımını izlemesi, ilgi gösterdiğini gösterdi. Şimdi cesur olma zamanı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
