Her oyuncunun vücudunun bir köşesinde, doğuştan gelen programın ötesine geçen bir vuruş stili vardır. Yıllarca süren antrenmanlarla inşa edilir; kaslara yerleşmiş hareketleri birbirine dolayarak iş birliği ve çatışma düğümleri oluşturur. Her antrenör herkese aynı şeyi yapmalarını önermez ve ortalama bir kişiye işe yarayan şey, beyzbolun zirvesine ulaşanlar için nadiren işe yarar. Bu yüzden birçok oyuncu zamanla öğrendiklerinin bir kısmının üzerine yazmak zorunda kalır.
Brice Turang‘ın kişisel imzası olan kendine özgü bir vuruş stili var. Brian Turang‘ın oğlu; Brian’ın Major League kariyeri kısa sürdü ama gerçekleşti — bu, genç solak vurucu için bir başlangıç avantajıydı (babası sağlak olup slider’lara karşı yorulmuştu). Tam zamanlı bir profesyonelin rehberliğine sahip olduğu için her zaman güzel bir vuruşu oldu.
Ancak bu yıl Turang o eski imzanın üzerine yeni mürekkep sürdü. Vuruşunu değiştirebilen bir oyuncu haline geldi: biraz daha eğim, gücünün zirvesine hiç olmadığı kadar tutarlı bir şekilde ulaşmasını sağladı. Hiçbir zaman topu karşı sahaya çekmeyen bir vurucu değildi, ama bunu yapacak yeterli atış buldu ve daha büyük bir tehdit haline geldi. Vuruş açısı 2025’te 31°’den 2026’da 36°’ye çıktı; hiçbir oyuncu onun kadar önemli bir eğim eklemedi, bu değişimin net bir göstergesi.
Yüzeysel sayılar dönüşümü yansıtıyor: Turang 2023’te çaylak olarak 79 DRC+ yaptı, 2024’te 91’e, 2025’te 109’a yükseldi ve bu sezonda 115’e ulaştı. Ayarlama onu alçak ve orta bölge atışlarına karşı daha tehlikeli hale getirdi; tam da vurmak için dikey yüzeyin en geniş olduğu yer.
Ama hiçbir değişim bedelsiz değildir. Daha belirgin bir vuruş yaparak Turang yüksek atışlara karşı hız kaybetti: bu durumlarda ortalaması 65.6 mph’ye düştü; alçakta 72.3 mph, orta bölgede 70.4 mph. Her vurucunun orta bölgede daha hızlı olmasını beklerdim, ama orta atışları ile yüksek atışları arasındaki fark diğer tüm oyunculardan daha büyük — dikey konuma göre eğimi en çok manipüle edenlerden biri.
Bu işin en iyileri topu erken görür, el hareketini geciktirir ve yukarıda temas kurmak için yavaş bir vuruş yapar; kaybedecek az hızları olduğu için çok az kaybederler. Turang bunu tam olarak yapamıyor: vuruşunu değiştirmesi onu biraz yapay hale getirdi, yüksek bir atışla karşılaşması gerektiğinde daha az uyumlu. Onu düzleştirme çabaları, hareketinin bağlı olduğu akıcılığı etkiliyor.
Bunu düzeltmek için çalışıyor. Sezonun çok erken dönemlerinde takımlar değişimi fark etti ve onu yüksek atışlarla hedef almaya başladı. Sorunlar yaşadı: daha sabırlı oldu — sonuç almadan — ve topa dokundu, ama o hızlı fastball’lara güvenilir bir şekilde ulaşmanın bir yolunu bulamadı. Bir takımın ona üst üste üç yüksek fastball attığı ve her denemede başarısız olduğu dönemler geçirdi.
Sonunda eylülde bir şey bulabildi. Çok yüksek atışlara hâlâ sallanıyordu — vuruşlarının %38.6’sında başarısız oldu — ama top ve strike kararlarını iyi verdi, daha önce onu ezecek atışlardan kurtuldu ve biraz daha ileri temas etmek için hızı geri kazandı. Hatta normal sezonun son haftasında Phillies’e karşı bir home run vurdu.
O küçük hamle ne de eylül ayındaki ayarlamalar, şimdiye kadar ekimde parlamasını sağlamadı. Padres ona karşı çok agresif biçimde yukarı bölgeye yükseldi, özellikle yukarı ve dışarıya — orada onu canlı canlı yiyorlar. Onun içinde bir yerlerde o atışı vurabilecek bir vuruş var; eskiden ona karşı iyiydi ama diğer her şeye karşı kötüydü. Bir atışa oturup tahmin yürütemeyeceği için, bu küçük ve rahatsız edici düşüşten ya aşağıdaki bir atıştan beslenerek ya da eğer becerebilirse bir anlığına eski vuruşuna dönerek çıkması gerekecek: kanındaki daha derin bir beyzbol mirasına yeniden bağlanarak ama 2026’nın büyük bölümünde kendisinin en iyi versiyonu olmasına yardımcı olan şeyi bir kenara bırakarak.
Beyzbol her zaman kusurlu seçenekler arasında seçim yapmayı gerektirir. İşte bu hafta Turang’a koymaya karar verdiği ikilem bu.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
