Nashville Predators’ın genel menajeri Chris MacFarland göreve geldiğinde, yıllardır yerinde sayan bir kadroda büyük değişiklikler yapılması bekleniyordu. MacFarland hızlı hareket etti ve takımın tam bir yeniden inşa sürecine gitmeden daha gençleşmesi yönünde işaret eden önemli hamleler yaptı. Bu yaklaşım sıradışıydı ve bazılarına bir destenin kartlarını yeniden dizmekten farksız görünebilirdi; ancak MacFarland, NHL’de saygınlığı yüksek bir yöneticidir ve bu hamleleri yapıyorsa, gözükmedikleri kadar belli olmasalar bile mantıklıdırlar.
MacFarland, Predators’ın efsanesi Barry Trotz’tan devraldı; Trotz, güzel bir tabirle, genel menajör olarak oldukça düzensiz bir dönem geçirdi. Predators, kadrosunda beklenen performansı gösteremeyen birçok yetenek barındırıyordu ve MacFarland, takımı istediği forma sokmak için istikrarlı bir yaklaşıma başladı. Colorado’dan Ross Colton ve Jack Drury‘u, Dallas’tan Mavrik Bourque‘yu ve Vancouver’dan Nils Höglander‘ı kadroya kattı. Bu hamleler Predators’ı gençleştirdi, forvet grubuna çok yözlük ekledi ve takıma biraz daha fazla hız kattı. O dönemde MacFarland’in yalnızca mevcut kadrosunu genişletmeye çalışmadığını, aynı zamanda gelecek kadrosu için bir temel attığını gösterdi. İşler, Luke Evangelista‘yı New Jersey’e gönderene kadar böyle gitti. 24 yaşında kariyerinin en iyi sezonunu tamamlayan Evangelista, koşullu 2028 ilk tur seçim hakkı ve bir ikinci tur seçim hakkı karşılığında yollandı. Evangelista, gelecek kadrosuna hâlâ sığabilecek kadar genç olmasına rağmen bu, ilginç bir hamleydi; ancak MacFarland bunu, kadroda yer açarken draft seçimleri gibi değerler de kazanmak amacıyla yaptığını açıkladı. Hamle, MacFarland’in diğer hamlelerinin mantığıyla çeliştiği ve işleri bulandırdığı için biraz akıl karıştırıcıydı.
Ve kesinlikle bir yanılgıya düşmeyin, Nashville’de Trotz döneminin ardından sular zaten bulamış durumdaydı; Predators, pahalı sözleşmelerdeki bir dizi deneyimli sporcu taşıyor ve bunların çoğu hâlâ verimli. Ryan O’Reilly buna güzel bir örnek: Dört yıllık sözleşmesinin son yılında sadece 4,5 milyon dolar kazanıyor. Yaşı ve sözleşme durumu, Nashville’de uzun vadeli bir isim olacağını kesinlikle hissettirmiyor; çünkü kariyer takvimi ile takımın takvimi örtüşmüyor. O’Reilly, Predators için hâlâ oldukça etkili bir forvet ve Nashville’de kalmaya ilgi duyduğunu belirtti, ancak takım NHL takas deadline’ından (takas bitiş tarihi) önce playoff yarışından out’a düşerse, MacFarland muhtemelen onu transfer etmek isteyecektir; özellikle de takas korumasının olmaması nedeniyle. Sonuç olarak, O’Reilly’ye dair karar, Nashville’in bir playoff puanı için yarışıp yarışmadığına ya da satışı meşrulaştıracak kadar uzak olup olmadığına bağlı olacak.
MacFarland, diğer deneyimli oyuncularıyla da benzer durumlarla karşılaşacak, ancak onların takas korumaları bu anlaşmaları çok daha zorlaştıracak. Steven Stamkos ve Jonathan Marchessault , birkaç yıl önce Predators’ı tekrar yarışa geri götürmek için serbest oyuncu olarak imzalandı; ancak bu gerçekleşmedi. Stamkos geçen sezon 42 gol attı ve hâlâ güçlü bir hücum üreticisi; eğer kabul ederse onu aktarmak kolay olur. Ancak Marchessault son bir yıldan fazla bir süredir belirgin şekilde düşüşe geçti ve özellikle hareket kısıtlaması (no-movement clause) nedeniyle onu aktarmak zor olacak.
MacFarland rostri üzerinde biçimlendirmeye başladıysa da, Predators için kısa ve uzun vadeli tabloyu nasıl hayal ettiği net değil. Şu anda Nashville, sezonun başında zorlu bir giriş yaptı ve ilk on maçın sadece üçünü kazandı; eğer bu sürerse, MacFarland’ın rostriyi istediği şekilde biçimlendirmek için çok vakit kaybetmeyeceği düşünülebilir. İşte MacFarland’ın, taraftarlar ve Predators oyuncuları arasında popüler olmayabilecek kararlar alma süreci burası olabilir.
Kağıt üzerinde Predators, son yıllarda olduğundan daha iyi olmalı; çünkü bu kadar yetenekli bir takım bu kadar tutarsız olamaz. Yine de takım, Batı Konferansı’nın üst sıralarına çıkacak kadar iyi değil, bu da onların bu yıl muhtemelen tekrar ortada sıkışıp kalacağı anlamına geliyor. Bu orta seviye, Predators’ın günümüzdeki haline uyuyor ve MacFarland’ın hamleleri de bu zihniyeti yansıtıyor. Bir yandan MacFarland, Evangelista gibi yerleşik NHL yeteneğini derecelik seçme hakkı için değiştirme isteğine sahip; diğer yandan ise derecelik seçme haklarını NHL’e hazır yetenek için takas ediyor. Yaklaşımıyla ilgili olarak gerekli yanlışlık yok gibi görünse de, bu durum takıma, oyunculara ve taraftarlara karışık sinyaller gönderiyor.
Nashville’deki plan şu an sisli görünebilir, ancak Predators’ın NHL Takas Deadline’ına kadar neredeyse altı ayı var ve gelecek planlarını daha iyi tanımlamak için zamanları olacak. MacFarland, Bourque ve ekibiyle gelecek odaklı hamleler yaptı ve bu hamleler aynı zamanda takıma bu sezona özel bir de ek güç kattı. Uzun vadede plan net değil, ancak sezon ilerledikçe Predators ya takas edebilecekleri deneyimli yeteneklere ya da genç NHL kadro oyuncularını edinmek için gelecek varlıklarına ve derecelik seçme haklarına sahip olacaklar.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
