Bu, tarihte görülmemiş derecede vahşi ve öngörülemez bir kolej futbolu sezonu izliyoruz.
Buna alışın. Yeni normal bu.
Sadece son üç haftada, AP 25’lik sıralamasında ilk iki sırayı paylaşan dört takım 19 yıldaki ilk kez kaybederek yalnızca üç yenilgisiz FBS takımı bıraktı: Miami, UCLA ve Utah. Bu, bir sezonda bu noktadaki en az yenilgisiz takımı sayısı 1977’den beri.
Buna denge deyin, hayal kırıklığı da deyin. Ne yaparsanız yapın, en azından futbol kolejinin birkaç yıl öncesindeki gibi olmadığını fark edin. Sessiz ve sıradan olması beklenen bir hafta sonu yine dağıldı. Cumartesi oynayan ilk 12 takımdan dördü kaybedti. Bir önceki hafta, ilk kez üst üste ilk yedi takımdan beşi kaybetti. Takımlar seyrek ve yorgun.
Bu yaygın tutarsızlığı, geleneksel güç merkezlerini zayıflatan ve üst düzey yeteneği kolej futboluna dağıtan NIL ve transfer portalına atfetmek kolay. Bu doğru, ancak etkisini oyun oyun bir tabloda ölçmek zor, bir Pazar sabahı sütununda tamamen açıklamak ise zor. Ancak bu sürprizler ve hayal kırıklıkları birikmeye devam ederken, trend artık sezinin sekinci haftasında ve gelir paylaşım döneminin ikinci yılında inkar edilemez hale geldi.
Yedi takım, ilk 10 rakibini elemekten bir hafta sonra kaybedti. Üçü bu listeye cumartesi katıldı: Auburn, BYU ve Tennessee. Dikkat çeken, bu yedi takımdan altısı SEC’e ait (daha sonra buna değineceğiz).
BYU, UCF karşısında 39-31 biten, uzatmalı sürükleyici maçta haftanın en şok edici kaybını yaşadı. “Bu, hayatımda gördüğüm en tuhaf maç sonuydu,” dedi UCF koçu Scott Frost maç sonrası.
Eğer bu öngörülemez kaos döneminin bir figürünü özetleyen biri varsa, o da Frost. Nebraska’daki felaket döneminin başlangıcından beri sıralanmış rakiplere karşı 17 üst üste kaybetti. Son sıralanmış galibiyeti, 2018 Peach Bowl’daki ilk UCF döneminin sonunda geldi ve bu da okul yöneticilerini ulusal şampiyonluk ilan etmeye sevk etti.
Ve işte bugünkü Frost, kaos içinde gülümserken, UCF’nin tarihteki ilk ilk 5 takıma galibiyetiyle.
Hiçbir konferans dengeye bağışık değil, özellikle bir zamanlar her şeye kadir görülen SEC. Son iki haftada ilk 12’de yer alan beş SEC takımı kaybetti. SEC o kadar mı zorlu? Hem evet hem hayır. Bu yaygın değişim görmezden gelinemez ve yıllar süren finansal üstünlükten sonra SEC de, gelir paylaşımı, NIL anlaşmaları ve transfer portalı kolej atletizmini dengelerken etkisini hissediyor.
Değerli dostlar, futbol kolejinin bundan önce hiç bu kadar vahşi olmadığı gibi, SEC’in de bundan önce hiç bu kadar zorlu olmadığı. Aynı durum Big Ten, Big 12 ve ACC için de geçerli. Dün elit olan takımlar keskin biçimde geriledi ve bizi bu beklenmedik yola, yakında da 24 takımlı playoff’a götürüyor. İki ve üç derin, 30’dan fazla gelecekteki NFL oyuncusundan oluşan kadrolar kurabilecek sekiz takımın günleri geçti.
Zorlu programlar bedelini öderken, azalan kadro derinliği kaçınılmaz olarak daha fazla hata ve hafta hafta toparlanma için daha az fırsat anlamına geliyor. Sonuç, fiziksel yorgunluk, pahalı zihni hatalar ve uzayan sakatlık listesiyle beslenen bu son sürpriz sonuçlar dalgası.
Bu yıl neredeyse hiçbir takım yenilime bağışık değil. Zorlu serüvende yalnızca üç program yenilgisiz kaldığına göre, onların da düşmesi zaman meselesi gibi görünüyor.
Tak, Longhorns, topu koş
Halen Halloween değil, ancak Arch Manning’nin Yanki ve Hyde performansları cumartesi akşamı devam etti.
Texas quarterback’i, 7. sıradaki Ole Miss’e 34-27 galibiyetinde güçlü bir ilk yarı oynadı, ancak üçüncü çeyrekte zorlandı ve strip-sack dahil olmak üzere üç top kaybıyla ayrıldı, Ole Miss bu kaybı bir dokunuşla değerlendirdi.
Bu karışık tablonun içindeyse Longhorns için yeni ve parlak bir oyuncak ortaya çıktı: güçlü bir koşu oyunu. Beni çılgın sayın, ancak Steve Sarkisian, Longhorns CFP’ye girmeye çalışırken üzerine inşa edebileceği bir şeylere sahip olabilir.
Longhorns, belirleyici dördüncü çeyrekte 121 yard koştu, öndeliği geri aldı ve Raleek Brown’ın baskın performansıyla (23 koşuda 157 yard) bu öndeliği iki basamaklı sayıya çıkardı. Son dokunuş sürüşündeki 47 yardlık patlaması, Longhorns’a gereken ivmeyi verdi.
Texas bu sezon koşu gerilere fazla yer vermeden sık sık Manning’in kollarına güveniyor. Tutarsız olsa da hücum hattı patlamalarla üstünlük kurabiliyor; bu yüzden o hattın arkasında öngörülemez bir quarterback ile pas oyununu koşu oyunundan çok daha etkili kılmak zor.
Belki de Sark bunu hafta sonu fark etti. Texas topu 42 kez koştu ve 30 kez pas verdi. Texas, haftaya ülkede 100. sırada ve maç başına yalnızca 136 koşu yard’ı ortalamış şekilde giriş yaptı; Brown bu rakamı Rebels önünde tek başına geride bıraktı.
Sark için bir şeyler ilerliyor ve bunu değerlendirmesi gerekiyor. Güçlü bir koşu oyunu ile Will Muschamp’ın üst düzey savunmasını birleştirmek, gelecek turda ilk seçim olası Colin Simmons, Trevor Goosby ve Cam Coleman gibi isimlerin yaralanmaları üst üste yığılsa bile bir playoff yolculuğunu mümkün kılabilir.
Shane Beamer’ı kovmayın, South Carolina
Cocktober’a hoş geldiniz. Tanımsanız, bu Ekim ayı South Carolina Gamecocks’ın Cadılar Bayramı takvime düşmeden önce üst sıradaki takımların sezonunu bozduğu dönemdir.
Shane Beamer’ın ekibi yine eski numaralarını yapıyor. Cumartesi günü No. 11 Tennessee’i walk-off, 48 yard’lık kale atışıyla 27-24 ile şaşırttı. Beamer yalnızca üç hafta önce kovulma riski taşıyordu, ancak South Carolina (4-3, 2-3 SEC) tarihte yalnızca beşinci kez üst sıradaki iki takımı ardışık olarak yendi. Ortak nokta Beamer. Bu beş olayın üçünde (2022, 2024 ve 2026) baş koç o oldu.
Bir koça dair fan desteği her sezon azalır. Altıncı yılında Beamer’a dair destek zayıfladı, ancak Gamecocks’ı kendi kilit sınıflarının üzerinde performans göstermeye sevk eden sürekli rehber gücü olmaya devam ediyor.
Beamer’ı kovmak Gamecocks’ı anında yarışmacıya dönüştürmesi beklenmiyor. Üniversite yönetim kurullarının, atletik direktörlerinin ve destekçilerinin çoğu, bir futbol programını zaferlere yönlendirebileceklerini düşünmek üzere oldukları tuzaka düşüyor; ancak stratejileri genellikle herkesin kabul ettiği trend adayına devasa sözleşmeler atmakla sınırlı kalıyor.
South Carolina, Curt Cignetti’nin Indiana modelini kopyalamanın garantili bir çözüm olduğu yanılgısına düşmemeli. SEC dahil birkaç takım bu hızlı toparlanma stratejisini denedi ve yalnızca ilk yılda çöküşü izledi.
Texas Tech’in intikami CFP yolunda daralırken geri dönüyor
Geçen bahar Texas Tech, Big 12 kardeşleriyle aynı görüşe sahip değildi.
Kırmızılar, quarterback Brendan Sorsby çevresindeki kumar skandalı nedeniyle NCAA’nın hedefindeydi, ancak Tech geri atmaya kararlıydı. Sorsby NCAA’ya dava açtı ve Big 12 de okula Sorsby’yi sonbaharda oynatmaya karar verince Tech’i karşılıklı olarak tehdit etti. Bu arada Tech destekçileri öfkelerini Lubbock’e kumar iddialarının kendisini takip etmesine dair en küçük bir ipucu bile kalmadan birkaç önce ayrıldığı program Cincinnati’ye yönlendirdi.
Cody Campbell, Tech’in Üniversite Yönetim Kurulu başkanlığını yapan milyarlarca dolarlı destekçi, bu yanıtı önderlik etti. Yazın her şey sakinleşmiş gibi görünürken, sezon öncesinde Tech hakkında bir belgeselin yayımlanmasıyla yeniden ortaya çıktı.
“
İntikamı yerine getirmek yerine Texas Tech darbe yedi; Cincinnati ona maçın skor tablosunun gösterdiğinden çok daha kesin olduğu bir karşılaşmada 37-24’lük mağlubiyeti getirdi.
Bearcats, öğleden büyük bir bölümünde Cole Tabb’ın 173 yard’lık koşu performansının da etkisiyle iki haneli farkı korudu. quarterback Will Hammond’dan gelen iki top kaybı — bu sezon Tech’te Brendan Sorsby’nin yedek oyuncusu olarak planlanan — Cincinnati’ye doğrudan 10 puan armağan etti.
“Böyle bir maçı kaybetmek için hiçbir bahane veya sebep yok,” dedi Campbell kaybın ardından X’te. “Daha iyi olmalıyız.”
Georgia’dan Kirby Smart’ın dediği gibi, alçakgönüllülük bir hafta uzakta. Tech’in hala CFP yolunda bir yolu var, ancak artık bunun Aralık ayında Big 12 Şampiyonluğu’nda bir kazanmaya dayanması gerekebilir.
Michigan’da bir koç problemi var
Birçok program, son şampiyonları uzatmaya zorlamaktan mutlu olurdu. Ancak bugün Michigan’da durum böyle olmamalı; Wolverines düzen içinde Indiana’yı şaşırtmak için bir fırsatı birinin ardına birini yakaladı ve ardından uzatmada tekrar ayağına takılarak 13-6 kaybetti.
Michigan’ın hücumunun geçen sezonun gerisinde olduğu gerçekten inanılması zor. Geçen haftalarda suçu quarterback Bryce Underwood’a yüklediler ve Saturday Tommy Carr’ın kontrolü altında işler daha iyi görünüyordu, ancak Bryant Haines’in Indiana biriminin büyük savunması karşısında Wolverines tekrar geri adım attı.
Michigan ortalama sadece 1,4 metre koşu yaptı ve attığı altı puan, 2007’den beri bir iç saha maçındaki en az puanı; Indiana’nın Michigan’daki deplasman galibiyeti, programın Ann Arbor’daki ilk galibiyeti oldu ve 2000’den beri en az puanlı galibiyetlerinden biriyle paylaştı.
Wolverines, Saturday toplam hücumda 125., skor ortalamasında ise 106. sırada giriş yaptı. Bugün düşecekler. Sadece 224 metre ürettiler ve üçüncü seride 20 denemeden 6’sında başarılı oldular.
Hücum koordinatörü Jason Beck’in daha önce Utah’ın hücumunu beşinci sıradan, koşu öncelikli bir güce dönüştürdüğünü göz önüne aldığında, Michigan’ın hücum çöküşü neredeyse anlaşılmaz görünüyor. Kyle Whittingham her zaman geçici bir atamaydı, ancak bu artık giderek sürdürülemez hale geliyor. Ann Arbor’da büyük ya da küçük personel değişikliklerinin olması neredeyse kaçınılmaz görünüyor.
Malachi Toney’i Heisman yarışında küçük görme
Spor, Jeremiah Smith’in Heisman Kupa’sını kazanması fikrine aşık oldu. Ancak quarterback Julian Sayin geri dönmezse ve Ohio State topu Smith’e ulaştırmakta zorlanırsa ne olacak?
Miami’nin ikinci sınıf wide receiver’i Malachi Toney, oyuncuların Smith’e atadığı kalıplaşmış rolü devralabilir. Oyuncular açıkça bir quarterback dışında birini Heisman kazananı ilan etmek istiyor.
Toney bu sezon hayal kırıklığı yaratmadı ve 52-23’lük Pitt yıkımında daha fazla rekor kırdı. Tek maçta Miami’nin top toplama (16) ve dokunuş topu (üç) rekorlarını kırdı veya eşitledi. 194 toplayan metre ve üç dokunuş topuyla maçı tamamladı.
“Ülkede Malachi Toney’den daha güvenilir bir adam yok,” Miami koçu Mario Cristobal, Saturday’da söyledi.
Smith’in yavaşlamaması dileğiyle, ancak Toney’in kupayı kaldıracağı teorisine ısınmaya başladım. Saturday’da, Alabama’dan DeVonta Smith’ten bu yana 7-0’lık bir takımdaki ilk 900 artı toplayan metre ve 10 artı dokunuş topuna ulaşan oyuncu oldu.
DeVonta Smith, 2020’de Heisman Kupa’sını ve milli şampiyonluğu kazandı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
