Phinney’in başına gelen garip telefon görüşmesi, geçen yıl kışın erken saatlerinde gerçekleşti. 2028 LA Olimpiyatlarının yaklaştığını ve USA Cycling’in erkekler takımlı takip (team pursuit) kadrosuna katılacak bazı “güç atları” aradığını söyleyen arkadaşının ardından Phinney şok oldu.
36 yaşındaki bisikletçi, şimdi bu anı gülerek hatırlıyor: “Biri benim bunun için hâlâ uygun olduğumu düşündüğünü sanmanın bir şaka olduğunu düşündüm.” 2012’de altın madalya kazanan Phinney, aynı yıl farklı bir branşta dereceye girmiş ve daha sonra dünya şampiyonluğunu kazanmıştı. Ancak ikinci bireysel takip dünya kupasını kazandığında zaten yol bisikletinden altı yıl emekli olmuş, pistte yarışmamıştı.
Phinney için bisiklet kariyeri bitmişti. Pist günleri uzun zaman önce sona ermişti. Ama arkadaşına telefonu kapattıktan sonra aklına bu fikir yerleşti.
Phinney, Çin’in Şanghay şehrine bağlı Chongming Adındaki bir otelden Cycling Weekly ile görüşüyor. Çarşamba günü, 16 yıl sonraki ilk büyük yarışında ABD’nin takımlı takip dörtlüsünü başlangıç çizgisinde yönlendirecek.
Bu yolculuk hızlı ve beklenmedik şekilde ilerledi. Tüm süreci yöneten amaç: İki yıl sonra LA Olimpiyatlarında yarışmak. 1984 LA Olympics’nde kadınlar yol yarışında tarihin ilk altın madalyasını kazanan Taylor Phinney’in annesi Connie Carpenter-Phinney, aynı oyunlarda takım zaman yarışında bronz madalya alan Davis Phinney’in eşi ise babasıydı. Bu mirasa katkıda bulunma fırsatı çok değerliydi.
Garip telefon görüşmesinden kısa bir süre sonra Phinney, eski şampiyon olan karısıyla birlikte Gran Canaria’daki bir antrenman kampına gitti. Bacakları iyi hissediyordu – spor salonunda çok zaman geçirmişti. “Arnold Schwarzenegger gibi bir vücut edinmeye çalışıyordum, belirli ki bisikletçi vücudu değil ve sürekli bu fikir hakkında düşünüyorum,” diyor.
“Çok sinematik hissettirdi ve kariyerimin pistte asıl kapatamadığım bir döngüyü kapatacağına benzedi. Bu yüzden denemeye karar verdim.”
Phinney’in arkadaşının kurduğu video görüşmesinde ABD’nin dayanıklılık koçu Jono Hailstone ile görüştü. Koç, Nisan ayında bir takım kampı olduğunu açıkladı ve Phinney’i davet etti. “Eğer bunu yapacaksam, doğru yapacaktım,” diyor Phinney.
1 Şubat’ta USA Cycling’e ve anti-doping kurumu USADA’ya test havuzuna tekrar eklenmesi için e-posta gönderdi. Bu anın emekliliğinden çıkışını işaret ettiğini şimdi fark ediyor. Ardından başarılı Avustralyalı pist koçu Tim Decker ile yakın çalıştı ve bahar sınavına hazırlandı.
Uygun şekilde kamp, iki yıl sonra Olimpiyatların düzenleneceği Team USA’nın ev velodromu olan Carson’da gerçekleşti. Phinney, İspanya’daki Girona’daki evinden oraya ulaşma maliyetini kendi karşıladı. “Bir bisiklet pozisim yoktu, rüzgar tüneli verisi bile yoktu,” diyor.
“Kampa sadece geldim ve temelde her çabay arasında pozisimi değiştirerek hızlı bir şey bulmaya çalıştım.” İşe yaradı mı? Sadece diyor ki: “Sınav iyi gitti – o zamandan beri rüzgar tüneline gittik ve artık programın bir parçasıyım.”
Phinney, dönüşünü Nisan ayındaki kampın ardından Instagram üzerinden resmen duyurdu. “Bunu milyonlarca yılda tahmin edemezdim,” yazmıştı. Paylaşım şimdi neredeyse 400 yorum alıyor – arkadaşlarından, diğer bisikletçilerden ve hayranlardan gelen bir teşvik albümü.
“Tepkiler aşırı derecede olumlu oldu,” diyor Phinney. “Çünkü profesyonel yol bisikleti sahnesinden tamamen kaybolmuştum [emekli olduğunda]. O zamanlar yapmam gereken buydu, göründüğü gibi.”
Phinney’in son yol sonucu, Ekim 2019’da Japan Cup’taki bir diskalifikasyon (DNF) oldu. O zamana kadar 29 yaşında sanki ani bir emekliliği duyurmuştu. Buna rağmen sakatlıklar onu profesyonel bisikletten sevmemeye itmişti. Bunun yerine ressam olarak yeni bir hayata yöneldi, antrenman kayıtlarını yağlı boya ve DJ ekipmanlarıyla değiştirdi ve elini canlı tutmak için ara sıra gravel yarışlarına katıldı.
Bu yüzden bu yıl Ağustos geldiğinde tekrar elit bisiklet balonunun içinde olması onu şaşırttı. Phinney, Belçika’daki Zolder’deki ikinci kampa ABD takımına katıldı ve birkaç ay geri döndükten sonra pist antrenmanlarının “oldukça tanıdık” gelmeye başladığını buldu.
“Tıpkı uzun zaman önce kapattığım bir şeyin güzel bir devamı gibi hissettiriyo,” diyor. “Zaman tuhaf, biliyorsun. Bir süre oldu ama o kadar da eski değilmiş gibi geliyor.”
Tabii ki dönüş fedakarlıklar içermiyordu. Ağustos kampının tarihleri nedeniyle Phinney, bu yazın Tour de France Femmes’ine katılamadı; önceki yıllarda karısını desteklemek için her gittiği bir yarıştı.
Ayrıca yaratıcı olabilecek kadar enerjisi kalmadığını söylüyor ama “çok üzgün değilim. Yaratıcılığa tüm hayatım olacak ve bunun her zaman dahil olmak istediğim bir takip olduğunu fark ettim. Ama fiziksel vücudum bu hızda sınırlı bir süre için gidebiliyor.”
Bu hız, Ağustos’un sonunda ABD Ulusal Pist Şampiyonluğunda test edildi; Phinney gençliğinden beri katılmadığı bir etkinlikti. Yine de başarıyı küçümsüyor: “Ulusal Şampiyonluk en rekabetçi etkinlik değil,” diyor. “Yaklaşık 4:03 yaptık, bu çok yavaş. Ama diğer gün antrenmanda simülasyon yarışında bundan 11 saniye daha hızlı gittik.”
Şimdiki hedef Şanghay’da daha da hızlı olmak. Bu haftanın Dünya Şampiyonluğu, LA Olimpiyatları için önemli bir ilk adım. Erkekler takımlı takip alanında 19 ülke yarışacak. Sadece sekizi LA’da başlayacak.
“Biz ne bekleyeceğimizi ya da kendimizi rakiplerimiz arasında nasıl sıralayacağımızı gerçekten bilmiyoruz,” diyor Phinney. Ama takım arkadaşlarına güveniyor. “Özellikle [isimsiz] eklenmesiyle,” diyor ve 19 yaşındaki, yeni yeni [başarıyı gerçekleştiren] genç sporcuyu isimlendirerek: “Hepimiz Smashlin Express’e binmeye başladığımızı söylüyoruz çünkü şu anda takımı gerçekten taşıyor.”
Barry o kadar güçlü ki Phinney, Çarşamba günü yapılacak bireysel takip yarışındaki kendi girişini bu gence bırakmayı planlıyor. “Bunu kazanabileceğini veya madalya alabileceğini düşünüyorum,” diyor ve eğlenceli ama düşündürücü bir gerçekten bahsediyor: “Kazandığım ilk Dünya Şampiyonluğunda o iki yaşındaydı.”
Phinney’in aksine, Barry geçen Ekim’de ABD takımının Dünya Şampiyonluğunda dördüncü olmasının parçasıydı – 1995’te bronz madalya kazandıklarından beri en iyi sonuçları. Ülke, 2000 yılından beri Olimpiyatlarda erkekler takımlı takip kadrosu göndermedi ama geçen yılki gibi sonuçlar gelirse LA için rahatça kvalifiye olacaklar.
Phinney oraya ulaşmaya kararlı. Bu mu onu döngüyü kapatmak? “Kesinlikle bazı idealler var. Hedefler koyarsın ve hedef net: Olimpiyatlarında yarışmak,” diyor. “Ama bence bir şekilde, sadece sürecin parçası olmak döngüyü kapatmanın yeterince iyi olduğunu hissettiriyor. Kasım veya Aralık 2024’e kadar tüm döngüler kapanmıştı. Tamamen emekliydim ve yarışmayı düşünmüyordum bile.”
“Burada olmak ve takımın bir parçası olmak ve ülkenin en iyi üç-dört takımlı takip sporcusuyla birlikte en yüksek seviyede elit bir sporcu olduğumu hissetmek, bu geçen yıl Ekim’de kendim için tahmin edemezdim.”
Birkaç dakika sonra, görüşme sona ererken Phinney, muhtemelen söyleyeceğini asla tahmin etmediği bir cümle kuruyor: “Şimdi gençler gibi biraz ısı antrenmanı yapacağım.” Bu basit bir satır ama geçen kışki garip telefon görüşmesinden beri elit bisiklete olan tutumunun ne kadar değiştiğini özetliyor.
Isı antrenmanı ne içeriyor? Hazmat kıyafetinde bir turbo seansı mı? “Hayır, ben o kadar çılgın değilim. Bir gün oraya ulaşacağım. Sadece rahatsız edici derecede sıcak bir banyo yapacağım,” diyor. Bu onu LA’ya biraz olsun yaklaşırsa, değer olacaktır.
Erkekler takımlı takip kvalifikasyonu Çarşamba günü yerel saat 12:29’da başlıyor (Salı PST 9:29pm, BST 5:29am). Eğer ABD ilk sekize girerse, ayrıca akşam 7:17’de (PST 4:17am, BST 12:17pm) ilk turda yarışacak.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
