2026 Yıllık Şampiyonlar Ligi Finalinde Brewers ve Rays Karşılaşması Son 10 Dünya Serisinin Arasında Nerede Yer Alıyor?

ST. PETERSBURG, Fla. — Başka bir Dünya Serisi daha tamamlandı. Milwaukee’de oynanan iki yakın ve keyifli maç, Brewers’ın işi bitirmeden önce onların yanında sonuçlandıktan sonra, 3. maçta işi tamamen boğazına bastıran ezilen Rays’ı etkisiz hale getirdi. 4. maçı kaybettiler, ancak Rays’ın onları yenmesi 12. inning’i beklemek zorunda kaldı. Sonra Brewers işi 5. maçta bağladı. Senior Circuit, üst üste üçüncü Dünya Serisi şampiyonluğunu kazanırken, ilk kez tarihinde Brewers Dünya Serisi şampiyonu oldu.

Yıllık alışkanlığım gereği, şimdi son 10 Dünya Serisi’ni sıralıyorum.

Gerçekten great bir Fall Classic’ı ayıran ne? Aslında en iyileri yedi maça uzanır ve 7. maçta destansı bir finalle sonuçlanır. Serinin geri kalanındaki yakın maçlar da işe yarar, üstelik inişli-çıkışlı gidişat ve unutulmaz anlar da.

Açıkçası, her Dünya Serisi muhteşemdir; bu yüzden yüksek sıralamaya çıkamayanlar yine de iyiydi, sadece burada göreceli bir ölçek var.

Özellikle, bunu “yarışta tarafım olmayan” bir perspektiften değerlendiriyoruz. Yani uzun yıllardан Brewers taraftarları için 2026 Dünya Serisi tarihinin en iyisiydi ve hiçbir şeyi değiştirmezlerdi. Tıpkı 2023’te Rangers taraftarları gibi. Bunların hepsi öznel ve sadece beyzbolü seven, her Dünya Serisi’nin yedi maça uzanmasını isteyen tek bir kişi tarafından yapıldı.

O zaman başlayalım! Son 10 Dünya Serisi, sıralandı:

10. 2020: COVID-19

Sürekli her Dünya Serisi muhteşemdir derim. Ama belki bu kez aynı şekilde sayılmaz, çünkü o lanetlik yılda hiçbir şey aynı değildi. 2020 Fall Classic’ı bana dair hiçbir hoş anıyı geri getirmiyor.

O yıl en azından bir sezonumuz olduğu için gerçekten mutluydum; üstelik sadece 60 maçtan oluşuyordu ve tribünlerde taraftar yoktu. İzleyecek yeni bir şeylere ihtiyacımız vardı ve iyi bir üründü. Bu seride de iyi maçlar vardı; özellikle Rays’ın 4. maçtaki büyük geri dönüşü ve Blake Snell’in meşhur şekilde oyun dışı bırakılmasının ardından Dodgers’ın 6. maçı kazanmak için geri dönmesi.

Major League Baseball burada elinden geleni yaptı, ama her zaman aynı hissettirmeyecek. Bu özetleri geri geri izleyemiyorum; rahatsız oluyorum. Ev sahiplerinin taraftarlarıyla tam kapasite dolduğu stadyumların eksikliği bunu gerçekten gölgeleyecek, doğru karar olsa bile.

Bunu sıralamada son dışında herhangi bir yere koyarsam şaşırırım ve bu oyun kalitesinden değil. Normal bir serideki bir süpürme bile daha iyi.

9. 2023: Teksas büyüklüğünde bir şampiyonluk

1. maç tarihe geçenlerden biriydi. Rangers ilk sırada 2-0 öne geçti, Diamondbacks üçüncü sırada üçünü ekledi ve Rangers hemen eşitledi. D-backs ise iki tanesini daha ekledi ve 5-3’lük önde dokuzuncu sıraya gitti. Sonra Corey Seager, maçı denkleştiren, iki puana mal olan bir vuruş yaptı ve bağırarak kutladı. 11. sırada Adolis García ise maçı bitiren bir home run attı. Ne oyun.

Serinin geri kalanında bir sürü keyifli an vardı, ancak 5. maçı bitiren dokuzuncu sıradaki bir Rangers toparlanması, bu seride başka çekişmeli maçların olmaması anlamına geldi. 3. maçta D-backs, maçı denkleştiren koşuyu tabağa getirdiğinde skor sadece 3-1’di, ancak bir çift çiftlik bu tehlikeyi sonlandırdı.

Yine de Rangers’ın ilk kez bir World Series şampiyonluğu kazanması dikkate değer ve bazı bonus puanlar kazandırıyor. O ve 1. maç arasında, bu seri tamamen bir batırmaydı.

8. 2026: Brew Crew için bir ilk

Bunu 2023’ün üstüne koymak sonradan gelme önyargısı olabilir, ancak 1, 2 ve 4. maçlar büyük ölçüde karşılık verdi. 4. maç, tarihin en heyecanlı extra-inning maçlarından biri olarak sonuçlandı. Ayrıca, bu çok daha bir ağırlık sınıfı mücadelesiydi, çünkü iki No. 1 seed’i sırasıyla 103 ve 98 galibiyetle karşı karşıya getirdi. O 2023 serisi 90 galibiyet vs. 84’tü.

Brewers, 1. maçı gerçekten zorlanarak kazandı; özellikle maçın sonunu getirecek gibi görünen çift faulün inceleme sonrası geçersiz sayılmasının ardından. Peki ya 2. maç? Rays, ilk yarıda 4-0 öne geçti, ancak bu Brewers takımını sezon boyu tanımlayan şey geri toparlayabilmekti. Altıncı yarıda iki run bulup geriden geriden indiler ve 5-4 kazandılar, Rays eşitleme run’unu üçüncüde bırakarak. Milwaukee’daki maçlar çekişmeli ve her türlü eğlenceli geçti.

3. maç, St. Pete’te yalnızca Brewers taraftarları dışında herkes için eğlenceli olmaktan çıktı beşinci yarıda, ancak sekiz run bulup iki out ile izlemek tarihseldi. Bunu yazmak bile absürt geliyor. Yarıda iki out vardı ve hiç run atılmamıştı. Sonra sekiz runlık bir fark açtılar. İnanılmaz.

4. maçta Rays iki kez öne geçti ama Brewers her seferinde eşitledi. İşte ’26 Brewers’ın yaptığı bu. 2-2’lik skor 12. yarıya kadar sürdü; Cooper Pratt solo bir vuruşla Crew’a öne geçişi getirdi. 12. yarıda başlayan bir hata Rays’a kapıyı açtı ve Liam Hicks, Jonny DeLuca, Chandler Simpson ve pinch-hitter Ben Williamson’dan gelen tekli vuruşlarla maçı kazandılar.

5. maç, Jacob Misiorowski’ye bireysel ve Brewers olarak takımın tamamı için bir hayal gibi geçen sezonu noktalamayı sundu. Pratt, iki hit ve iki RBI’lik bir geceye devam ederken, Contreras işi bitiren yarıda RBI’li bir vuruş yaptı.

Bu, muhtemelen beş maçlık bir serinin olabileceği en iyi serilerden biriydi, ancak Brewers’ın bu maçı kaybedeceği hissedilmedi; her şeyin kaçınılmaz gibi gelmesini sağladı.

Brewers 2026 World Series’i kazandı: Brew Crew son yılların en iyi MLB şampiyonları arasında nerede yer alıyor

7. 2018: Red Sox çoğunlukla baskın

Red Sox, regular sezonda 108 galibiyet alırken play-off’larda hiç elenmedi. 1. maç, Boston’ın hücum üstünlüğünün güzel bir örneğiydi; ilk sırada öne geçtiler ve Dodgers her attığı anda geri döndü, bunlar arasında Clayton Kershaw’a karşı dört inningle yedi vuruşta beş koşu da vardı. 2. maç, orta inningleerde iki kez önderlik değişimiyle oldukça güzeldi. 3. maç, Max Muncy’nin Dodgers adına walk-off home run’ıyla biten maraton 18 inninglelik mücadeledi. 4. maç, 5 ½ inningle 0-0 sürdü. Dodgers dört koşu aldı, ancak Red Sox son üç inningle dokuz koşu attı, bunlar arasında Kenley Jansen’den gelen ve maçı denkleştiren Steve Pearce home run’ı ve daha sonra Pearce’den üç RBI’lik vuruş vardı. Red Sox, 5. maçta 5-1’lik galibiyetle seriyi bitiren dört home run attı.

6. 2024: Dodgers Yankees’i devirdi

Bu seriyi son on yılın en iyi beş maçlık serisi olarak 2018’in yerine seçmek zor bir karardı. Ben 2024’ü tercih edeceğim çünkü ilk kez bir walk-off grand slam gördük; bu, Yankees Dodgers’a öne geçtikten sonra ek inningle geldi. Freddie Freeman o slam’i attı ve 2. maçta tekrar home run yaptı … ve 3. maçın ilk inningsinde. Ah, ve 4. maçın ilk inningsinde de. Yankees yine de bu maçta karşılık verdi ve süpürmeyi önledi. 5. maçta başlarda Aaron Judge, Jazz Chisholm Jr. ve Giancarlo Stanton’dan home run’lar görüldükten sonra, Yankees’in seriyi L.A.’ye götürmesi gibi görünüyordu, ancak sonra beşinci inningle tamamen çöktüler. Yankees altıncı inningle önderliği geri aldı, ancak Dodgers reddedilemedi ve işi bitirmek için sekizinci inningle iki koşu attı.

5. 2021: Braves 25 yılda ilk şampiyonluğunu kazandı

Jorge Soler serinin ilk vuruşunda bir home run vurdu ve Braves üç inning sonunda 5-0’lık bir avantajı ele geçirdi. Astros Game 2’de kendi rahat galibiyetini aldı. Game 3 oldukça düşük skorlu geçti ve 2-0 sonuçlandı, ancak bu yaşının en iyi iki kalecisi mücadelesi değildi. Game 4 muhteşemdi. Astros altıncı inning’e 2-0 önde girdi ve Braves bir run buldu. Yedinci inningde Dansby Swanson dengeleyen bir home run vurdu, ardından Soler da öne geçiren vuruşu yaptı. 3-1’lik seri avantajıyla Braves, Game 5’in ilk inninginde Adam Duvall’dan bir grand slam aldı ve maçın bir taç törenine dönüşeceği düşünüldü, ancak Astros mücadele ederek mücadele etti ve sıfır home run’a rağmen 12 vuruşla dokuz run kaydetti. Bu Game 6’da yaşanmadı. Maç bembeyazdı. Soler’in üçüncü inningdeki üçlük home run’ı maçı temelden bitirdi ve Braves 7-0 kazandı.

Bazı iyi maçlar ve güzel anlar vardı, ancak klasik sayılacak kadar uzağında kaldı.

4. 2022: Astros tekrar kazandı

Oldukça iyi bir başlangıçtı. Erken ateşlemeler yaşandı, Astros iki Kyle Tucker home run’ıyla üç inning sonunda 5-0’lı avantajı aldı. Phillies dördüncü ve beşinci inning arasında beş run bulup maçı dengeledi, ardından J.T. Realmuto’nun home run’ıyla 10 inningda kazandı. Game 2 pek eğlenceli değildi, ancak Astros seriyi dengeledi. Game 3 kapışma değildi, ancak Citizens Bank Park parti merkezine döndü, Phillies Bryce Harper ve Kyle Schwarber’dan birkaç görkemli home run dahil olmak üzere beş home run vurdu. Ertesi gece Astros, World Series tarihinde ikinci no-hitter’ı attı. Evet, bu birleşik bir çabaydı, ancak yine de bu tarihtir. Game 5 muhteşem bir tiyatroydu. Astros ilk inningde sayı aldı, ancak Schwarber dengeleyen bir leadoff bombası vurdu. Jeremy Peña Astros için home run vurdu ve sekizinci inningde 3-1 iken Phillies farkı bire indirdi ve Schwarber için iki koşucuyu ikinci base’e yerleştirdi. İnnig, nadiren kullanan Trey Mancini’nin birinci base’deki güzel oyunuyla sonlandı. Ardından dokuzuncu inningde Chas McCormick’in merkezde dengeleyici run’ın skor pozisyonuna ulaşmasını engelleyen muhteşem bir oyunu vardı.

6. maç beş inning boyunca golsüz geçti ve buda bir düello muydu; önde gelen isimler Zack Wheeler ile Framber Valdez sıfırlar çıkardı. Schwarber altıncı inningde bir home run ile dengi bozdu ve bu serinin yedi maça uzanabileceği göründü. Ancak yedinci inningde Astros iki koşuyu bir out ile base’lere götürdü ve sonra solak José Alvarado solak Yordan Alvarez ile karşı karşıya geldi. Alvarez merkez çöp noktaya patlayan bir home run vurdu ve Astros’ın ikinci World Series şampiyonluğuna yol açtı.

Yedi maça uzanmamasına rağmen bu, lanet iyi bir seriydi. Son 10 yıldaki yedi maça uzanmayan en iyi seri buydu. Ancak efsanevi bir World Series için o 7. maça ihtiyacımız var. Ve son on yılda üç tanesini gördük.

3. 2017: Astros ilk şampiyonluğunu klasik bir seride kazandı

Bu takımları şu ana kadar bir sürü gördük, ama o zamanlar taze bir eşleşmeydi. Astros daha önce hiçbir World Series kazanmamıştı ve Dodgers 1988’den beri Fall Classic’a çıkmamıştı.

1. maç, efsanevi bir isimden gelen bir klassikti. Clayton Kershaw, 103 derece sıcaklıkta, yedi inningde sadece bir koşuya üç vuruşla izin verdi ve 11 strikeout aldı. Dodgers bu maçta 3-1 kazandı ve 2. maçın sekizinci inningine 3-1 önde gitti. Jansen’den bir koşu aldılar, ancak Marwin Gonzalez maçın dengini sağlayan bir home run vurdu. Astros 10. inninge iki ardışık home run ile başladı, ancak Dodgers yanıt verdi ve 10. inningin sonlarında maçı denkleştirdi. George Springer 11. inningde iki koşuluk bir home run vurdu ve Dodgers bir tanesini geri aldı, ancak bu yeterli değildi. Astros, 3. maç kazancı için büyük bir erken inning’e dayantı, ancak yakın bir maçtı. 4. maç dokuzunci inninge 1-1 eşit gitti ve sonra Dodgers dokuzunci inningde beş koşu atarak maçı kazandı ve seriyi denkleştirdi. 5. maç, kişisel olarak gördüğüm en saçma (iyi anlamda) maç olmaya devam ediyor. 10 inningde, iki takım 28 vuruşta 25 koşu birleştirdi, yedi home run dahil. Bu home runlardan dördü maçı denkleştirdi veya öne geçti. Dodgers 6. maçta elenme tehlikesinde, 6. inninge 1-0 geride gitti, ancak bu inningde iki koşu ve yedinci inningde bir koşu alarak 7. maça gittiler. Final maalesef çok iyi değildi.

Bu serinin listedeki ikinci tercihimizin üzerinde yer alması için bir savunma var, ancak iki nedenle aşağıya indirildi. İlki, evet, üst sıraları bir seride önemli olmak için 7. maça ulaşmak, ancak burada gerçekten harika bir 7. maç gerekliydi ve ulaşamadık, oysa sıralamadaki ilk ikisi ulaştı. Daha fazlası, kart okuma skandalı geriye dönük bakıldığında bu olayın üzerine bir gölge düşürdü. Yine de o sırada her dakikasını sevdim.

2. 2019: Nationals’ın beklenmedik yolculuğu

Washington Nationals daha önce hiçbir zaman World Series’i kazanmamıştı ve sezonu 19-31 açmıştı. Wild Card maçında zor durumdaydılar, ancak asla pes etmediler.

Juan Soto, Nationals’ın 5-4 kazandığı 1. maçta parladı. 2. maç bir anda patlayan bir Nats galibiyeti olarak sonuçlandı, ancak yedinci perdeye girerken berabereydiler, ardından son üç perdede 10 puan kaydettiler. Astros, D.C.’de 3-5. maçları kazanarak karşılık verdi ve bunların hiçbiri özellikle unutulmaz olmasa da, serideki her deplasman takımının kazanması gibi bir tuhaflık ortaya çıktı.

Nats, 6 ve 7. maçları kazanarak seriyi kapattı. 6. maç sonlara kadar açıktı ve 7. maç muhteşemdi. İlki, bir omuz/arka sorunuyla uğraşan Max Scherzer’a karşı Zack Greinke’nin oyuncu seçimi, muhtemelen Onur Listesi’ne girecek iki oyuncu arasındaki bir mücadeleydi. Astros, yedinci perdeye 2-0 önde giriyordu. Anthony Rendon bir vuruş yaptı ve Soto bir yürüyüş kazandı. Astros bullpen’e gitti ve ardından Will Harris, sağ sahadaki faul direğine doğru bir Howie Kendrick’in iki puanlık vuruşunu verdi. Bu, World Series tarihinin en dramatik oyunlarından biriydi. Nats, aslında oyunu dokuzuncu perdede özellikle açık olmasa da, yeterince puan ekledi, ancak yine de saf olarak Kendrick’in vuruşuna dayanarak bir klasikti.

1. 2025: Dodgers, 2000’den beri ilk üst üste şampiyon

Belli olduğu gibi, bence tüm zamanların en iyi World Series tartışması, bunun öncesinde iyi bir seriye ek olarak tüm zamanların en iyi 7. maçını gerektirir. Biz de bunu ve daha fazlasını elde ettik. Bu kadar absürddü ki, yedi en çılgın/harika anı sıraladık ve birkaç tanesini daha artırdık.

1993’te Joe Carter’ın Game 6’daki tarihi game-over fairstrike’undan bu yana Blue Jays’ın bir World Series’e ulaşamadığını ve Dodgers’ın 2000’den beri ilk kez üst üste şampiyon olan takım olduğunu da göz önünde bulundurmalıyız. Bu karşılaşmanın arkasında güzel bir tarih vardı.

Bu oyunlarda, o çılgın Game 7’den önce bile onu ayıran neydi? Birçok şey.

• Game 1’de Blue Jays, onlarca yıldır görülen en büyük, tüm zamanların en büyüklerinden biri sayılacak bir inning’ini yaşadı ve altıncı inning’de dokuz run attı.
• Game 2’de Yoshinobu Yamamoto tam bir oyun oynadı. World Series’te 2015’te Johnny Cueto’dan beri görülen ilk tam oyundu. Playoffs’ta üst üste tam oyun oynatan 20 yılı aşkın süredir ilk kez pitcher oldu ve 2025 postseason’ındaki tek iki tam oyunu da o oynadı.
• Game 3, en azından ilk 10 inning boyunca, son zamanların World Series’teki en heyecanlı oyunlarından biriydi. Sonra 18 inning sürdü ve tüm zamanların en uzunlarıyla berabere kaldı. Oyun, Freddie Freeman’dan (bir tanesi daha) game-over fairstrike’ıyla sonuçlandı. Shohei Ohtani, bu oyunda dokuz kez üste çıkarak bir rekor kırdı. Oyuna 4’te 4 başladı, iki çiftlik fairstrike ve iki fairstrike ile, ancak sonrasında tekrar sopa çevirmedi; dört niyetli top atışı ve ardından da bir top atışıyla stadyuma çıktı.
• Trey Yesavage, Game 5’te 12 strikeout ile bir rookie rekoru kırdı. Aynı oyunda Blue Jays, bir World Series oyununa üst üste fairstrike ile başlayan ilk takım oldu.
• Game 6, gördüğümüz en çılgın dokuzuncu inning’lerinden birine sahne verdi. Blue Jays’ın ikinci base’de eşitleme run’u vardı ve hiç out yoktu. Üç top atışından sonra, o runner ikinci base’de çiftlik yaparak out oldu ve oyun bitti.

Bu liste tabii ki her şeyi içermiyor. Çok sayıda önemli an barındıran harika bir serdi. Bunu son 10 yılın en iyi World Series’i olarak sıralamak zor bir seçim değildi. Tüm zamanların en iyilerinden biri. Tahminim, bu listenin en üst sırasını zamanın akışına göre listeden düşene kadar işgal edeceği.