Yankees İçin Ağıt: Bir Takımın Veda Ninnisi

Pepe Latorre tarafından çevrildi

Yılbaşı günlerinde Yankee Stadium’ın yeni tesisine gidip Bombarderos’un Kansas City Royals’a karşı nasıl bir skor farkıyla kazandığını izlemiştim. Skor tablosu uçurum derecesinde bir üstünlüğü yansıtıyordu, tribünler doldu taşıyordu ve atmosfer, kuşkusuz, eski günlerin Yankees’ini hatırlatıyordu. Kazanış, beklenen, hak edilen ve hatta apaçık bir zaferdi. Tek yıldızı olan Royals’ın aksine Yankees, sanki yarım düzine yıldızmış gibi görünüyordu. Kışın takımın en büyük ofansif takviyesi olan Cody Bellinger parladı ve iki topu tribünlere yolladı. Ben Rice, ancak iki ya da üç haftada yedinci home run’ını vurdu. Pitchingleme performansı neredeyse mükemmeldi. Tam anlamıyla eski usul Yankees beisbolu.

Yankees’in artık gerçekten “YANKEES” olmaktan çıktığı tartışmasını tekrar açmak artık sıkıcı (sürdürülebilir bir başarıyı, dominasyon ya da mükemmelliğe tercih ediyorlar). O zaman bu takımı 2026 versiyonuyla, tam tersi bir perspektiften ele alayım. Bu kadronun kusurları ve eksiklikleri olduğunu düşünüyorum; ancak aynı zamanda, büyük ölçüde, dinastiye yaklaşan geçmiş o takımları çağrıştırıyordu. Yılın büyük bir bölümünde, elbet, diğer sezonlara göre daha düşük bir barinak, ligdeki en iyi iki ya da üç takımdan biri olarak yerini koruyan bu kadro, eski Yankees’lerin en büyüklerinden bazılarını hatırlattı. Kendi altyapısından yetişen yetenekler, örneğin Ben Rice ve Cam Schlittler, kuşkusuz, beisbolun en iyi iki oyuncusundan biri olarak yerleşti. Red Sox’u üst üste oynadıkları maçlarda ezip, eski rakiplerini postseason’un dışına ittiler. Kazandılar ve de oldukça.

2026 Yankees’i, belki de, bir süreklilik içindeki dominasyon aşamasında bir takım (Yankees’lerin karakteristik tarzında), ancak bu franchising’in tüm büyük takımlarının sahip olduğu tek bir unsura sahip değil: Dünya Serisi zaferi. Ve, zaten biliyoruz, suç, onların en güncel ve gerçek rakiplerinde: Tampa Bay Rays’da.

Bu sıralar Rays’ın, Yankees’in gerçek rakibi olduğu iddiasında bulunuyorum; çünkü bu yalnızca takımı 90’lı yıllarda sahne alalı beri Florida’daki ikinci evi sayılan yerde işgal ettikleri için değil, aynı zamanda Yankees’in bu kadar uzun süredir Amerikan Ligisi’nin Doğu Bölümü’nde sürdüğü dominasyona yönelik en ciddi tehdidi temsil ettikleri için. Rays, başarılarını yönetimdeki mummelliklerine dayandırıyorlar. Onlar, 2026 Yankees’ini çökertenlerdi: önce bölümü kazanıp onları wildcard turuna iterek ve ardından doğrudan Amerikan Ligisi Divisional Serisi’nde elemelerle. Ancak Rays, 2026 Yankees’in aşamayacağı bir yenilmez dev değil ve 2027 Yankees’i için varoluşsal bir tehdit de oluşturmuyor. Çünkü bu takım hâlâ… gerçekten muhteşem.

O yüzden, 2027 Yankees’i için bir requiem üzüntülü olmak zorunda değil; aksine, özlem ve aciliyet duygusuyla dolu olmalı. Rays’ı, Dodgers’ı ya da yolunu kesen diğer her şeyi aşmak için bu takım, kolunu kavuşturup 2026 kadrosunu tekrarlamaya çalışamaz. O Yankees artık yok, kadronun birkaç üyesi gelecek yıllarda takımda kalsa bile. Bu, (şimdilik) büyük nitelikli ve derinliğe sahip bir açıcı pitcher rotasyonuna, etkili reliefler geliştirme konusunda şaşırtıcı bir yeteneğe, kendi altyapısından yetişen birkaç sağlam oyuncuya ve “büyük” yetenek katma imkanı sunan yeterli kaynağa sahip bir kadro; ister serbest ajan, ister traspas yoluyla. Tek yapmaları gereken, ileriye gitmek; bu da o kaynaklardan yararlanmak, o belirleyici yeteneği edinmek ve ağır hamleler yapmak anlamına geliyor. Bu, Hal Steinbrenner’in her zaman yaptığı bir şey değil, ancak 2027 için bir zorunluluk olacak.

Y la razón de ello constituye el verdadero réquiem para los Yankees de 2026: un réquiem por Aaron Judge, el jugador capaz de aportar 10 victorias por temporada. No me malinterpreten, creo que Judge seguirá siendo una fuerza ofensiva, adaptando su swing (que ha perdido velocidad), ajustándose a los lanzadores rivales a medida que envejece y continuando su camino hacia el Salón de la Fama, una trayectoria que jamás imaginé que alcanzaría. Pero, sinceramente, las lesiones y el paso de los años se han acumulado hasta el punto de que ya no puedo confiar en que él sea capaz de cargar con el equipo como lo hacía antaño. Se perdió la postemporada de 2026 (más allá de lo que se pueda opinar sobre su rendimiento histórico en estas instancias), sumó menos de 300 apariciones al plato y, en términos de eficiencia, ni siquiera fue el bateador más productivo de su propio equipo.

Tener tanto talento como Judge hace que se espere mucho de él incluso en su declive, pero para que los Yankees de 2026 no sean recordados como el principio del fin, tendrán que volver a ser LOS YANKEES. Tendrán que adquirir un tercera base o un jardinero izquierdo de mucho talento porque Anthony Volpe y Jasson Domínguez no han resultado ser quienes los fanáticos esperaban. ¡El equipo de este año podría verse como una decepción sólo por esa razón! George Lombard no está probado y es posible que Austin Wells ya esté muy trillado. No se puede superar consistentemente a la otra máquina de ganar de la División Este de la Liga Americana (y mucho menos los grandes años que pueden venir de Toronto, Boston y tal vez incluso Baltimore) sin echar mano de esas arcas que alguna vez fueron ilimitadas.

Es posible que recordemos a este equipo de 2026 como una decepción, tal vez porque los propios Yankees probablemente lo vean de esa manera. A pesar de tanto hablar de un éxito sostenido ha quedado claro que esta reciente sequía de títulos empieza a doler de verdad. Sin embargo, creo que el destino de los Yankees de 2027 influirá más en nuestra percepción de este equipo que el registro de 93 victorias, o incluso que la llegada de Schlittler y Rice. Al fin y al cabo, los Yankees son la franquicia más consciente de su propia historia en todas las Grandes Ligas, y la capacidad de la gerencia para aprovechar esto de cara al futuro terminará definiendo, de forma inevitable, el significado de su pasado más reciente.

Thank you for reading

This is a free article. If you enjoyed it, consider subscribing to Baseball Prospectus. Subscriptions support ongoing public baseball research and analysis in an increasingly proprietary environment.