Cycling Weekly sitesinde Hutch sütunları her sayıda yer alan yazar Michael Hutchinson, dünyaca bilinen teknoloji muhabirlerinin bir araya geldiği Tour of Auvergne-Rhône Alps yarışının, yeni bisikletlerin lansmandan önce sınıntıyla ortaya çıktığı “yeni bisiklet yarışı” olmaya devam ettiğini yazıyor.
Hutchinson’a göre yarış, eskiden hatırlaması daha kolay olan Critérium du Dauphiné adını almış olsa da, bir açıdan hiç değişmemiş: Tüm yeniliklerin ortaya çıktığı “New Bike Race” özelliğini koruyor. Ancak burada resmi bir lansman ya da duyuru yok; her şey sızıntıyla ön plana çıkıyor ve tıpkı herhangi bir sızıntı gibi bu, önce sızdıranın çıkarlarına hizmet ediyor.
Yeni S-Works SL9 örneğinde olduğu gibi bisikletler basın için sergilenmiyor; Cyclingnews muhabiri Will Jones telefoto lensiyle çalılıkta saklanarak fotoğraf çekiyor. Hutchinson, bunun oldukça girişimci bir davranış olduğunu belirtiyor.
Ön tarafta ise durum biraz farklı. Ekip gerçekten bu bisikleti gizlemek isteseydi, dünyanın en yoğun teknoloji muhabirlerinin toplandığı merkeze getirip tam da mekanikerlerin kamyonunun yanına dayamazdı. “Halka açık olmayan” tarafı olsa da, MI6’nın burada eleştirecek çok şeyi olurdu.
Cube’a ait bir bisiklet fotoğraf çekimiyle sunulmuş ancak hakkında hiçbir bilgi verilmemiş. Orbea’dan biri ise biraz daha detaylı tanıtılmış ama şeklini gizlemek için garip el boyaması kamuflaj desenleriyle kaplanmış. Bir diğer bisiklet ise ekip arabasının çatı rafında “tespit edilmiş” ama üzerini örtecek bir kağıt poşet bile yokmuş.
Hutchinson, yeni bisikletleri meraklandırmak için kullanılan popüler yöntemlerden birinin de klasik “Sporcu, dikkatsiz sosyal medya paylaşımıyla yeni ekip bisikletini ifşa etti!” senaryısı olduğunu anlatıyor. Yarıdan fazla bisikletin görünür olduğu, arka planda sporcunun köpeğinin bulunduğu bir paylaşımda gizli bir ürün accidentally ortaya çıkıyor ama bu paylaşım asla silinmiyor. YouTube videoları için de durum aynı.
Yazarın kendi deneyimine gelince: Pazarlama departmanları onu ne kadar iyi biliyor. Bir bisikleti basın bülteni, güzel fotoğraflar ve teknolojiye dair muhtemelen aero-test numaraları ile tam donanımlı bir teknik dosyayla tanıtsanız, büyük ihtimalle çok heyecanlanmazsınız. Ne olduğunu ve ne işe yaradığını net şekilde görürsünüz; sonuçta bu sıradan bir bisiklet.
Ancak size iPhone’yla yakalandığı iddia edilen bulanık bir bisiklet fotoğrafı gösterin, birkaç saniye içinde o alleged farkları bulmaya çalışarak tamamen yakınlaştırırsınız. “Eğimli bir sele borusu mu söylüyorsunuz? Yeniden profillendirilmiş ön gövde mi? Bakayım… oooh! Ne kadar güzel!” diyor Hutchinson.
Sonra size sadece bisikletin yarıısını, önünde de bir köpek gösterin; ardından bunun henüz ticari olarak mevcut olmadığını ve fiyatının söylenmediğini ekleyin.
Birkaç dakika sonra sizi kendi sahip olduğu ve sevdiği bu güzel bisikletlere bakarken bulursunuz; “Çıkkın dü sele borusu. Eğimli olsaydı, sanırım arka tekerleğe düşen türbülansı azaltırdı” ya da “Bu eski ön gövde en az beş watt maliyetinde olmalı” mırıldanırken.
Hutchinson, bu aynı zamanda “bilmezlik sisi” içindeki yükseltme dürtüsünün, kurnaz bisiklet mağazası sahiplerinin de faydalandığı bir zihin hali olduğunu savunuyor. Müşterinin doğru bisikleti doğru fiyata bulmasına yardım etmek yerine, kendi düşünceleriyle, kredi kartıyla ve minimal bilgilerle baş başa bırakarak müşteri, sorumluluk gereği satılmayacak özelliklere sahip olması gerektiğine ikna oluyor.
Bunu engelleyen tek şey, yeni ürünlerin miktarı. Bir anda o kadar çok bisiklet, o kadar çok jant seti, lastik ve kask geliyor ki, bu durum bir kararsızlık felci yaratıyor. Hepsi o kadar isteniyor ki, önceliklendirme imkanı kalmıyor.
Bir gün bisiklet sektörü bunu çözecek ve tek bir, güzel ürünü sızdırarak ortaya çıkaracak. O zaman Hutchinson’a göre kendisi “kancalarında çırpınan bir somon” gibi olacaktır.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
