Club Nacional de Football

Club Nacional de Football (İspanyolca telaffuzu: [ˈkluβ nasjoˈnal de ˈfuðβol], National Football Club; kısaca Nacional), Uruguay'ın başkenti Montevideo'nun La Blanqueada semtinde bulunan, profesyonel spor kulübüdür. Kulüp şu anda, Uruguay futbolundaki en üst düzey lig olan Uruguay Primera División'da mücadele etmektedir.

Nacional, 14 Mayıs 1899 tarihinde, o dönemdeki gençlerin öncülüğünde, Uruguay Athletic Club ve Montevideo Football Club'un birleşmesiyle kurulmuştur. Amaçları, yerli oyuncular için bir futbol kulübü oluşturmak ve bu sayede yabancı kulüplerin ve oyuncuların hakimiyetine karşı koymaktı. Bu özelliğiyle, Amerika kıtasındaki en eski kulüplerden biridir. Kulübün ana odağı futbol olmasına rağmen, basketbol, futsal, tenis, bisiklet, voleybol ve satranç gibi birçok farklı spor dalında da faaliyet göstermektedir. Şubat 2013'te, Nacional'in üye sayısı 60.000'e ulaşmıştır.

Nacional, José Gervasio Artigas bayrağındaki beyaz, mavi ve kırmızı renklerle özdeşleşmiştir. Kulüp zaman zaman Estadio Centenario'da maçlar yapsa da, iç saha maçlarının çoğunu Estadio Gran Parque Central'da oynamaktadır. Bu stadyum, 1930 FIFA Dünya Kupası'nın açılışında kullanılan üç merkezden biridir. 13 Temmuz 1930 tarihinde, Belçika ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki açılış maçına ev sahipliği yapmıştır ve aynı zamanda Arjantin ve Brezilya gibi ülkelerin ilk kez Dünya Kupası'na katıldığı yerdir. Gran Parque Central, aynı zamanda 1923 ve 1924 yıllarındaki Copa América turnuvalarının tek stadyumu olmuştur.

Nacional, futbol dünyasının en prestijli kulüplerinden biridir. Yerel liglerde, Nacional, son olarak 2025 sezonunda olmak üzere, Primera División şampiyonluğunu 50 kez kazanmıştır. Ayrıca, tarihte Copa de Competencia'yı (8 kez) ve Copa de Honor'u (7 kez) da kazanmıştır. Uluslararası alanda ise, FIFA ve CONMEBOL tarafından tanınan 9 kupa bulunmaktadır. Bunlar arasında üç Copa Libertadores (1971, 1980, 1988) bulunmaktadır; Nacional, bu turnuvadaki en başarılı ikinci kulüptür (618 puan). Ayrıca, katıldığı tüm Copa Intercontinental maçlarını kazanmıştır (1971, 1980, 1988). Ek olarak, iki kez Copa Interamericana ve 1989'daki ilk Recopa Sudamericana şampiyonluğunu kazanan tek Uruguaylı takımdır. Nacional ayrıca dört Copa de Honor Cousenier, üç Copa Aldao, iki Tie Cup ve bir Copa Escobar-Gerona şampiyonluğuna sahip olup, bu kupalar Arjantin ve Uruguay federasyonları tarafından ortaklaşa düzenlenmiştir. Kulüp hiçbir zaman düşmemiştir ve birçok önemli rekabeti bulunmaktadır; en önemlisi Peñarol ile olan "El Clásico Uruguayo" derbisidir. CONMEBOL'e göre, Nacional 2007-2012 döneminde Uruguay'ın en iyi performansı gösteren takımıdır. IFFHS tarafından, 2001-2010 döneminin en iyi Uruguaylı takımı ve Güney Amerika'nın yedinci en iyi takımı seçilmiştir.

Kulüp Tarihçesi

Temel ve ilk yıllar.

Nacional, 14 Mayıs 1899 tarihinde Montevideo Football Club ve Uruguay Athletic Club'ın birleşmesiyle kurulmuştur. Kulübün bayrağının, Uruguay'un milli kahramanı José Gervasio Artigas ile tarihsel olarak bağlantılı olan kırmızı, mavi ve beyaz renkleri içermesi kararlaştırılmıştır. Kulüp forması genellikle kırmızı ve maviyen renklerden oluşmaktaydı. 1900 yılında Nacional, Club Defensa'yı bünyesine katarak oyuncularını da dahil etmiş ve maçlarını Estadio Gran Parque Central'da oynamaya başlamıştır. Aynı yıl, Albion F.C., CURCC, Uruguay Athletic Club ve Deutscher F.K. gibi dört yabancıların yönettiği kulüp, "Uruguay Association League" adında bir lig kurmuştur. Nacional'ın lige katılım başvurusu, yerel oyuncuların yeterli olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ancak, kulübün Arjantin Ligi'ne katılma daveti üzerine ve sergilediği etkileyici performanslar sayesinde, 1901 yılında ligin diğer kulüpleri tarafından kabul edilmek zorunda kalmıştır. 1902 yılında Nacional, ilk Uruguay Primera División şampiyonluğunu kazanmıştır. Aynı yıl, kırmızı forma beyaz renkle değiştirilmiştir.

Eylül 1903'te Nacional, Uruguay milli futbol takımını temsil ederek Arjantin'i 3-2 yenmiş ve böylece Uruguay futbol tarihinin ilk uluslararası maçını (milli takımlar arasında) kazanmıştır (ilk uluslararası kulüp maçı ise 1896 yılında Albion'un Buenos Aires'teki Retiro A.C.'yi 3-1 yenmesiyle gerçekleşmiştir). 1905 yılında Nacional, ilk uluslararası kupası olan Copa de Honor Cousenier'i kazanmıştır.

1911 yılında yapılan genel kurulda, kulüp başkanı José María Delgado liderliğindeki popülist çoğunluk, elitist azınlığa karşı bir zafer elde etmiş ve bu durum, kulübün yapısal bir dönüşümüne yol açmıştır: Kulüp, daha düşük sınıflardan gelen oyunculara kapılarını açmış, bunlardan biri de kulübün en büyük sembollerinden biri haline gelecek olan Abdón Porte'dir. Porte, 1918'deki erken ölümüyle birlikte Nacional'daki kariyerini sonlandırmıştır.

Nacional oyuncuları, yaklaşık olarak 1900 yılından itibaren yeni bir oyun tarzı geliştirmişlerdir. Bu stil, daha az fiziksel ve daha yaratıcı bir oyunu, hızlı kombinasyonları ve sık paslaşmaları içermektedir. Magariños'a göre: "Bu takımların [İngiliz-Uruguaylı takım] oyunu, İngiliz sporunun en saf ve standart özelliklerine uygun olarak oynanıyordu: pozisyonel oyun, uzun paslar, sert şutlar ve güçlü fiziksel mücadeleler. Vücut hem hücumda hem de savunmada bir silah olarak kullanılıyordu. (...) Nacional, daha küçük ve hızlı oyuncularla oluşmuştu (...) o dönemde izin verilen fiziksel teması reddetti ve kendi olanaklarına göre oynamayı seçti. Paslaşma, hızlı sprintler ve sahada yoğun aktiviteyi tercih ettiler."

1912 şampiyonluğunu kazandıktan sonra, Nacional, 1915'te "Triple Crown" olarak adlandırılan üç büyük yerel ve uluslararası turnuvayı da kazanarak önemli bir başarı elde etti. Bu turnuvalar arasında Primera División, Tie Cup ve Copa de Honor Cousenier yer alıyordu. Nacional, daha sonra ilk "Copa Uruguaya en propiedad" şampiyonluğunu kazandı (bu, kulübün üç şampiyonluğu art arda kazanması anlamına geliyordu). Kulüp, 1916 ve 1917 lig şampiyonluklarının yanı sıra, 1919, 1920, 1922, 1923 ve 1924 yıllarında da lig şampiyonluklarına ulaştı.

Uluslararası alanda, Nacional üç kez Copa Aldao (1916, 1919, 1920), üç kez art arda Copa de Honor Cousenier (1915, 1916, 1917) ve iki kez Tie Cup (1913, 1915) şampiyonluklarını kazandı.

Uluslararası turlar ve başarı.

Uruguay'ın ulusal liginde ve bölgesel düzeyde elde ettiği büyük başarıların ardından, Nacional, Uruguay futbolunun ilk uluslararası başarısının temelini oluşturmuştur. 1924 yılında, Nacional oyuncuları (Mazzali, Urdinarán, Scarone, Romano, Zibechi ve Pascual Somma), Paris'teki Yaz Olimpiyatları'nda şampiyon olan Uruguay milli takımına katkıda bulunmuştur. Ayrıca, sırasıyla Olimpiyat ve Dünya Şampiyonu olan 1928 ve 1930 yıllarındaki Uruguay takımlarına da önemli oyuncular sağlamıştır. Nacional, uluslararası turnuvalarda şampiyonluk yaşayan tüm Uruguay milli takımlarında oyuncu bulunduran tek Uruguay kulübüdür.

1925 yılında, Uruguay'ın ve Nacional'dan oyuncuların 1924 Yaz Olimpiyatları'ndaki başarısının ardından, Nacional, altı ay boyunca süren kapsamlı bir Avrupa turuna davet edilmiştir ve bu turda 38 maç yapmıştır. Bu tur sırasında, Nacional, 9 farklı Avrupa ülkesinden hem milli takımlarla hem de profesyonel kulüp takımlarıyla karşılaşmıştır. Nacional, bu turlarda 26 maçı kazanmış, 7 maç berabere kalmış ve 5 maçta mağlup olmuştur. Ayrıca, 130 gol atmış ve 30 gol yemiştir. Bu tur boyunca yaklaşık 800.000 bilet satılmış olup, Nacional, Fransa, İtalya, İspanya, Hollanda, İsviçre, Avusturya ve Portekiz'de hazırlık maçları yapmıştır. Bu durum, dünya futbol tarihinin en büyük turlarından biri olarak kabul edilmektedir.

1927 yılında, Nacional, iki yıl önce yapılan Avrupa turunda elde edilen sonuçlara benzer bir performansla Kuzey Amerika turuna çıkmış ve bu turda 16 galibiyet, 2 beraberlik ve 1 mağlubiyet elde etmiştir.

Takım: 1932-43

1932 yılında, Uruguay'da futbol profesyonelleşmiş ve Nacional kulübü, "Beyaz Makine" olarak anılan bir takım kurmuştur. Bu takım, 1932 sezonunun ilk dört maçında 28 gol atarak dikkat çekmiştir. 1933'te Nacional, 12. birinci lig şampiyonluğunu kazanmış ve ertesi yıl bu başarıyı tekrarlamıştır. 1933 şampiyonluğu, Peñarol ile oynanan final maçları serisinin Kasım 1934'e kadar sürmesi nedeniyle tarihin en uzun şampiyonluk mücadelelerinden biri olarak hatırlanmaktadır. Bu son maçı Nacional, Héctor Castro'nun attığı 3 golle 3-2 kazanmıştır.

1938 yılında, Arjantinli futbolcu Atilio García kulübe transfer olmuştur. Aynı yıl, Nacional Torneo Internacional Nocturno Rioplatense adlı uluslararası dostluk şampiyonasını kazanmıştır. 1939 ile 1943 yılları arasında, eski oyuncu Héctor Castro'nun teknik direktörlüğünde, Nacional "Altın Dönem" olarak adlandırılan beş yıllık sürede (1939-1943) beş kez üst üste şampiyonluk yaşamıştır. Bu dönemin önemli anlarından biri, Atilio García'nın 4 gol attığı Peñarol karşısında 5-1'lik galibiyettir. Nacional ayrıca 1941 sezonunda da etkileyici bir performans sergilemiş ve oynadığı tüm maçları kazanmıştır (20/20). Bu beş yıl içinde takım, Copa Uruguaya'da 96 maça çıkmış, 77 galibiyet, 9 beraberlik ve sadece 10 mağlubiyet alarak 318 gol atmış ve 108 gol yemiştir.

Nacional'ın bu dönemdeki Peñarol üzerindeki üstünlüğü, bazı özel başarılarla örneklendirilmiştir:

Bu dönemin öne çıkan oyuncuları arasında Atilio García (kulübün tüm zamanlardaki en golcü oyuncusu ve aynı zamanda Uruguay derbisinin tüm zamanlardaki en çok gol atan oyuncusu, 8 kez Uruguay şampiyonu ve 8 kez ligin en iyi golcüsü), Aníbal Paz (9 kez Uruguay şampiyonu ve 1950'de Uruguay'i temsil eden Dünya Şampiyonu), Schubert Gambetta (9 kez Uruguay şampiyonu ve 1950 Dünya Şampiyonu), Luis Ernesto Castro (7 kez Uruguay şampiyonu), Aníbal Ciocca (8 kez Uruguay şampiyonu), Eugenio Pato Galvalisi (7 kez Uruguay şampiyonu), Roberto Porta (6 kez Uruguay şampiyonu) ve Bibiano Zapirain (6 kez Uruguay şampiyonu) bulunmaktadır.

Uluslararası başarılar.

Nacional'ın uluslararası ünü, 20. yüzyılın ilk yarısında Río de la Plata bölgesinde düzenlenen ve Amerika kıtasının en önemli uluslararası turnuvalarına ev sahipliği yapan maçlara dayanıyordu; bu turnuvalar, Copa Libertadores'in kurulmasından önce düzenleniyordu. Bu şampiyonluklarda, uzun süredir devam eden ezeli rakipleri Peñarol ile, Boca Juniors, River Plate, Racing Club, Independiente, San Lorenzo, Rosario Central ve Newell's Old Boys gibi ünlü Arjantinli takımlarla önemli rekabetler yaşandı.

Nacional, ilk kez 1962 yılında Libertadores Kupası'na katıldı; ancak yarı finalde Peñarol tarafından mağlup edildi. 1964'te finale yükseldi, ancak Independiente'ye yenildi; 1967'de ise Racing Club'a kaybetti.

Kulüp başkanı Miguel Restuccia döneminde, Nacional, gelecekteki başarılarına zemin hazırlayan bir takımın temelini attı. Bu takımda Ubiña, Mujica, Montero Castillo, Espárrago, Cascarilla Morales, Brezilyalı kaleci Manga, Cubilla ve efsanevi Arjantinli forvet Artime gibi oyuncular yer aldı. 1969 Libertadores Kupası'nda yarı finalde Peñarol'u ele geçirdikten sonra, Nacional üçüncü kez finale yükseldi; ancak bu sefer Estudiantes de La Plata'ya yenildi.

Washington Etchamendi yönetiminde, Nacional 1971 yılında ilk Libertadores Kupası zaferini elde etti ve finalde Estudiantes de La Plata'yı Lima, Peru'da mağlup etti. Aynı yıl, Nacional, Yunanistan temsilcisi Panathinaikos ile oynanan ve Luis Artime'nin attığı gollerle kazanılan unutulmaz maçlar sonucunda ilk Dünya Kulüpler Şampiyonluğu olan 1971 Intercontinental Cup'ı kazandı. Panathinaikos'un bu maça katılması, o dönemde Güney Amerika takımları arasındaki yaygın şiddet nedeniyle, Avrupa şampiyonu AFC Ajax'ın turnuvaya katılmayı reddetmesiyle mümkün oldu. Bir sonraki yıl, Nacional ilk Copa Interamericana zaferini, Meksika temsilcisi Cruz Azul'ü mağlup ederek elde etti.

Bu dönemde, Nacional aynı zamanda ülke içindeki üstünlüğünü de yeniden kazandı ve dört kez art arda Uruguay Şampiyonluğu (1969, 1970, 1971 ve 1972) yaşadı. Bu süreçte ezeli rakipleri Peñarol'a karşı etkileyici bir seri yakaladılar: 2 Mart 1971 ile 31 Ocak 1974 arasında Nacional, Peñarol ile oynadığı 16 maçta yenilgisiz kaldı.

Nacional, 1980 yılında ikinci Libertadores Kupası zaferini yaşadı ve finalde Brezilya temsilcisi Internacional'ı mağlup etti. Güney Amerika şampiyonluğunun ardından, Nacional ikinci kez Intercontinental Cup'ı kazandı ve İngiltere temsilcisi Nottingham Forest'i 1-0 yenerek Avrupa şampiyonu unvanını aldı; bu gol Waldemar Victorino tarafından atıldı. Aynı yıl, Nacional aynı zamanda Uruguay şampiyonluğunu da elde etti.

Nacional, 1988 yılında üçüncü Libertadores Kupası zaferini yaşadı ve finalde Arjantin temsilcisi Newell's Old Boys'u Estadio Centenario'da 3-0 yenerek kupayı kaldırdı; golleri Ernesto Vargas, Santiago Ostolaza ve Hugo De León kaydetti. Aynı yıl, Nacional üçüncü kez Intercontinental Cup için mücadele etti. Hollanda ekibi PSV Eindhoven ile oynanan nefes kesen finalde, Guus Hiddink yönetimindeki PSV ile 2-2 berabere kalınca, penaltı atışlarına geçildi ve Nacional bu atışlarda üstünlük sağlayarak kupayı kaldırdı. Bir sonraki yıl, Nacional ikinci Copa Interamericana zaferini, Honduras temsilcisi C.D. Olimpia'yı mağlup ederek elde etti; aynı zamanda Racing Club'i yenerek Recopa Sudamericana şampiyonluğuna ulaştı.

Kulüp Tarihçesi

1990'ların büyük bir bölümünde kulüp, ciddi mali sıkıntılar yaşadı ve spor mücadelesinde beklenen başarıları elde edemedi. Ancak 1992 yılında Julio César Dely Valdés ve Antonio Vidal González'in gösterdiği üstün performanslarla şampiyonluğa ulaştı. Peñarol'un ikinci beş yıllık döneminin (1993-1997) ardından Nacional yönetim kurulu değişti. Başkan Dante Iocco, kulübün sembol oyuncusu Hugo de León'u teknik direktör olarak getirerek, Peñarol'ün potansiyel bir altı yıllık şampiyonluk serisini engellemeye çalıştı. Aynı yıl Nacional, 1998 Campeonato Uruguayo şampiyonluğunu kazandı. Bu, 1994 yılında uygulanan çift turlu sistemde herhangi bir kulübün elde ettiği ilk başarıydı ve daha sonra sadece Danubio'nun 2006-07 sezonunda tekrarlanabildi.

Kadroda önemli değişiklikler yapmadan, Nacional üç yıl üst üste (2000, 2001 ve 2002) ulusal alanda baskınlığını sürdürdü.

2005 yılında Nacional, takımının maçlarını ağırladığı tarihi Estadio Gran Parque Central'ı restore etme kararı aldı. Takım, çoğu maçını bu stadyumda oynamaya başladı ve daha önce sıkça kullanıldığı devlet maliki Estadio Centenario'dan uzaklaştı.

Nacional, yüzyılın başından itibaren en başarılı takımlardan biridir. Ayrıca 2005, 2005-06, 2008-09, 2010-11, 2011-12, 2014-15 ve 2016 şampiyonluklarını da kazandı.

2016'da Nacional, 46. Uruguayan Şampiyonluğu'nu kazanarak tarihe geçti. Bu, tek devreli bir turnuva olup, yerel takvimlerin Avrupa takvimi yerine takvim yılına uygun hale getirilmesiyle birlikte geleneksel yapının yeniden benimsenmesini simgeliyordu.

Nacional, 2018 Copa Libertadores'e katılmaya hak kazandı. Bu, kulübün bu turnuvadaki 45. katılımıydı ve aynı zamanda kupanın tarihinde birinciliği elde ettiği yirmi ikinci üst üste katılım anlamına geliyordu (bu, kupanın tarihindeki yeni bir rekor).

Martín Lasarte'nin istifasının ardından, kulüp yönetimi eski yıldız oyuncu ve yedek takım antrenörü Alexander Medina'yı ana takımın yeni teknik direktörü olarak atadı.

Takım görseli

Kulüp Arması

Nacional kulübünün arması, üzerinde "C.N de F." yazılı beyaz bir şerit bulunan bir kalkanı temsil etmektedir. Bu arma, Artigas bayrağından ilham alınarak tasarlanmıştır.

Kulüp 1899'da kurulduğundan 1902 yılına kadar kullanılan ilk forma, kırmızı bir üst, mavi kolları ve mavi yakasıyla karakterizeydi. Mart 1902'de takım, AUF'nin isteği üzerine formasını değiştirdi; bu değişiklik, Albion kulübüyle renk benzerliğinden kaçınmakla birlikte, kırmızı formanın solması ve daha kaliteli bir formanın elde edilememesi gibi nedenlerle yapıldı. Yeni forma, ön cebe sahip beyaz bir üst, mavi pantolon ve kırmızı bir kuşaktan oluşuyordu. Ayrıca, formanın ön cebinin üzerinde "C. N de F." harflerini içeren kulüp arması yer alıyordu.

1995 yılında Umbro, kulübün forma tedarikçisi olduğunda, üç farklı forma kullanıldı; kırmızı forma üçüncü forma olarak belirlenirken, resmi deplasman forması, neredeyse dikey bir kırmızı şeride sahip yeni mavi bir forma olarak tanıtıldı. Mavi tonlar birkaç yıl daha kullanıldı ve 2000 yılında, kulübün o dönemki ana sponsoru olan Pepsi markasının formatını taklit eden açık mavi ve koyu mavi tonlarını içeren yeni bir forma sunuldu. 2002'de kırmızı forma resmi deplasman forması olarak belirlendi ve o zamandan beri Nacional, kırmızı formayı deplasman, maviyi ise üçüncü forma olarak kullanmaktadır.

Stadyum

Nacional takımının çoğu iç saha maçını, Montevideo'da bulunan ve 38.000 (ve artan) kapasiteye sahip olan Gran Parque Central stadyumunda oynamaktadır. Stadyumun kapasitesi yakın zamanda 40.089'a yükseltilecektir. Bu stadyum, 1900 yılında inşa edilmiştir ve "Quinta de la Paraguaya" olarak bilinen tarihi bir alanda yer almaktadır. Bu alan, 1811 yılında Doğu kesimindeki devrimci lider José Gervasio Artigas'ın "Doğuluların Başkanı" ilan edildiği yerdir. Son yıllarda Nacional, çoğu maçını ulusal stadyum olan Estadio Centenario'da oynamıştır ve bu stadyumu Peñarol ile paylaşmaktaydı. Ancak 2005 yılında Nacional, Gran Parque Central'a geri dönme kararı almıştır. O zamandan beri devam eden tadilat çalışmaları sayesinde, Nacional çoğu iç saha maçını ve birçok uluslararası maçı burada oynamaktadır. Yüksek riskli maçlar ve derbiler hala Centenario'da oynanmaktadır.

Stadyumun dört tribünü de önemli figürlerin anısına adlandırılmıştır:

Atilio García, Abdón Porte ve Héctor Scarone tribünlerindeki ikinci katın tamamlanmasının ardından, mevcut çalışmalar Atilio García ve Porte tribünlerini birleştiren bir köşe yapısının inşasını içermektedir. Gelecekteki eklemeler arasında, söz konusu üç tribünde de üçüncü bir kat inşa edilmesi planlanmaktadır.

Taraftar Grupları

İlk "Hincha"

İspanyolca'da futbol taraftarlarını tanımlamak için kullanılan "hincha" kelimesi, Nacional kulübünün taraftarları tarafından ortaya atılmıştır. 20. yüzyılın başlarında Nacional kulübünde çalışan ve takıma olan koşulsuz desteğiyle tanınan Prudencio Miguel Reyes, diğer taraftarlar tarafından oyunlarda görev yaptığı bir işlevden dolayı "hincha" olarak anılmaya başlanmıştır. Bu işlev, topa hava vermektir (İspanyolca'da "inflar", Uruguay'da "hinchar"). Kısa süre içinde Reyes, Nacional'ın sembolik figürü haline gelmiş ve bu isim, İspanyolca konuşulan tüm dünyada yaygın olarak kullanılan bir terim olmuştur.

Dünyanın en büyük bayrağı.

Haziran 2013'te, Nacional taraftarları, kulübün sembolünü taşıyan dünyanın en büyük bayrağını ilk kez bir maçta göndermişlerdir. Bu maç, Nacional ile Deportivo Toluca takımları arasında oynanan 2013 Copa Libertadores karşılaşmasıydı. 50.000 ABD Doları maliyetli olan bu bayrak, taraftar grubunun "La Banda Del Parque" tarafından finanse edilmiştir. 600 metre uzunluğunda ve 50 metre yüksekliğindeki bu devasa bayrak, Guinness Dünya Rekorları'na "futbol maçlarında şimdiye kadar görülen en büyük bayrak" olarak kaydedilmiştir.

Bu bayrağın ağırlığı 5.000 kg olup, taşınması için 400 kişinin çalışması gerekmektedir.

Takma Adlar

Nacional, taraftarlarınca çeşitli takma adlarla anılır: "tricolores" ("üç renkli"), "albos" ("beyazlar") ve "bolsilludos". Daha sonra bu sonuncusu kısaltılarak "bolsos" olarak kullanılmaya başlandı. Bu takma adın kökeni, Nacional'ın geçmişte göğsünde bir cep bulunan formalarla oynamasından gelir. "La blanca", beyaz forma göndermesiyle kullanılan ancak daha az yaygın bir takma addır.

Önemli antrenörler.