Peñarol

Club Atlético Peñarol (İspanyolca telaffuzu: [kluβ aˈtletiko peɲaˈɾol]), daha yaygın olarak Peñarol olarak bilinir, Uruguay'ın Montevideo şehrinde bulunan profesyonel bir futbol kulübüdür. Kulüp şu anda Uruguay futbolunun en üst seviyesi olan Uruguay Primera División'da mücadele etmektedir.

Kulübün adı, Montevideo'nun çevresindeki semtlerden biri olan ve adını İtalya'nın Piedmont bölgesindeki Turin metropol bölgesinde bulunan Pinerolo kasabasından alan bölgeden gelmektedir. Kulübün kökenleri 28 Eylül 1891 tarihine dayanır; bu tarihte kulüp, çoğunlukla İngiliz demiryolu işçileri tarafından kriket sporunu yaymak amacıyla Central Uruguay Railway Cricket Club (kısaca CURCC) olarak kurulmuştur. Kulüp, 13 Aralık 1913'te Peñarol adını almıştır; CURCC'nin futbol bölümü ile Peñarol arasındaki süreklilik, Uruguay futbolunda önemli tartışmalara yol açmıştır. Bazı spor yorumcuları, Peñarol'ün CURCC'den geleneklerini devraldığını ve iki kurum arasında sosyolojik bir bağlantı olduğunu savunurken, yasal olarak iki ayrı kurum olduklarını belirtmişlerdir. Zira CURCC, 22 Ocak 1915'te feshedilene kadar demiryolu şirketinin çalışanları için rekreasyonel bir bölüm olarak faaliyet göstermiştir. Ancak Uruguay Futbol Federasyonu, Peñarol'ü 1914'ten itibaren CURCC'nin devamı olarak tanımaktadır.

1910'larda Peñarol, ulusal ve uluslararası futbolda yükselen bir güç haline gelmiştir. 1930 yılında kurulan FIFA Dünya Kupası, Uruguay futbolunun ve dolayısıyla Peñarol'ün görünürlüğünü artırmıştır; takımın birçok oyuncusu kulübün yetiştirmeleriydi. 1940'ler, Peñarol için altın bir çağ olmuştur ve sonraki dört on yıl boyunca kulüp, Diego Aguirre, Néstor Gonçalves, Fernando Morena, Juan Alberto Schiaffino, Ladislao Mazurkiewicz ve Alberto Spencer gibi yetenekli oyuncularla birçok uluslararası turnuvada şampiyonluk yaşamıştır. 1990'larda Peñarol, önceki onylara kıyasla daha az sayıda yerel ve uluslararası şampiyonluk kazanarak bir düşüş yaşamıştır. Ancak kulüp, 2010'lardan itibaren uluslararası arenada yeniden yükselişe geçmiştir.

Kulübün orijinal renkleri siyah ve turuncu olmasına rağmen, Peñarol tarihler boyunca Stephenson's Rocket adlı buharlı lokomotiften ve demiryolu çalışanları sendikasından ilham alarak sarı ve siyah renklerle özdeşleşmiştir. Kulüp, tarihinde atletizm, basketbol, bisiklet, futsal, ragbi birliği ve kadın futbolu gibi diğer spor dallarında da faaliyet göstermiştir. Ancak kulübün odak noktası her zaman erkek futbolu olmuştur ve bu sporda büyük başarılar elde etmiştir. Peñarol şu anda maçlarını 40.000 kapasiteli Estadio Campeón del Siglo'da oynamaktadır; daha önce ise 1933'ten itibaren Estadio Centenario'da mücadele etmiştir. Peñarol'ün güncel olarak 80.000 üyesi bulunmaktadır.

Peñarol, futbol dünyasının en prestijli kulüplerinden biridir. Eylül 2009'da, IFFHS tarafından 20. yüzyılın en iyi Güney Amerika kulübü olarak kabul edilmiştir. Uluslararası arenada Peñarol, beş kez (1960, 1961, 1966, 1982 ve 1987) Copa Libertadores'u kazanarak bu alanda üçüncü sırada yer alır ve üç kez (1961, 1966 ve 1982) Intercontinental Cup şampiyonluğu elde ederek bu unvanı diğer kulüplerle paylaşmaktadır. Uruguay futbolunda Peñarol, kuruluşundan bu yana 42 farklı turnuvada zafer kazanmış olup, bir önceki kulübün kazandığı şampiyonluklar da dahil edildiğinde toplamda 51 şampiyonluğa ulaşmıştır. Kulüp, tarihinde hiç düşme yaşamamış ve birçok köklü rekabetin tarafı olmuştur; bunlardan en önemlisi, Club Nacional de Football ile oynanan "El Clásico Uruguayo" derbisidir. Bu derbinin uluslararası futbol tarihindeki en eski karşılaşmalardan biri olduğu kabul edilir; ilk maç 15 Temmuz 1900'de Peñarol'un 2-0'lık galibiyetiyle sonuçlanmıştır. O zamandan beri, iki takım 500'den fazla kez karşı karşıya gelmiştir. 2024 itibarıyla, Peñarol bu rekabette üstünlüğe sahiptir.

Kulüp Tarihçesi

Kökenler.

28 Eylül 1891 tarihinde, Central Uruguay Railway Şirketi'nin çalışanları, Montevideo şehrinde Central Uruguay Railway Cricket Club (CURCC) adını taşıyan bir spor kulübü kurdular. Bu kulübün amacı, kriket, ragbi futbolu ve "diğer erkek sporları" gibi çeşitli spor dallarının yaygınlaşmasını sağlamaktı.

Central Uruguay Railway Şirketi, 1878'den beri Uruguay'da faaliyet gösteriyordu ve 118 çalışanı vardı; bunlardan 72'si İngiliz, 45'i Uruguaylı ve 1'i Alman'dı. Kulüp, Montevideo'nun yaklaşık 10 kilometre (6,2 mil) uzaklığındaki Peñarol semtinde bulunuyordu ve adını bu semtten alıyordu. Peñarol'un adı ise İtalya'daki bir şehirden geliyordu. Kulübün ilk başkanı Frank Henderson'dı ve bu görevde 1899 yılına kadar kaldı.

1892 yılında, CURCC kriket ve ragbi odaklı faaliyetlerinden uzaklaşıp futbol branşını ön plana çıkardı. Futbol kulübünün ilk maçı, İngiliz lisesindeki öğrencilerden oluşan bir takıma karşı oynandı ve 2-0'lık bir galibiyetle sonuçlandı. 1895 yılında, Uruguaylı futbolcu Julio Negrón, takımın ilk İngiliz olmayan kaptanı olarak seçildi.

İlk Şampiyonluklar

1900 yılında CURCC, Uruguay Futbol Ligi'nin dört kurucu üyesi arasındaydı ve resmi müsabakalara 10 Haziran'da Albion karşısında oynadığı maçla başladı; bu maçı 2-1 kazanarak lige giriş yaptı. Kulüp aynı yıl ilk Uruguay şampiyonluğunu elde etti ve bunu 1901, 1905 ve 1907 yıllarında tekrarladı. 1906 yılında Charles W. Bayne demiryolu şirketinin yönetimini devraldı ve finansal sorunlar ile iş yükü gerekçeleriyle futbol takımına sponsorluğu kesmeyi reddetti. Şirket ile futbol kulübü arasındaki anlaşmazlık, 1913'te tarafların ayrılmasına yol açtı.

1908 yılında, kulüp F.C. Dublín ile oynanan bir maçın yeniden oynanması talebi Uruguay Ligi tarafından reddedildikten sonra ligden çekildi. CURCC, deplasmanda 2-3 mağlup olmuş ve bu kötü performansı, aşırı taraftar baskısı nedeniyle oluşan hakem hatalarına bağlamıştı. İki takım da "Maçlar sahada kazanılır" ilkesini benimsediği için Nacional de lige veda etti. Kulüp, ertesi yıl yeniden lige katıldı; ancak taraftarların rakip takımların kullandığı bir tren vagonunu yakmasıyla CUR ile kulüp arasındaki ilişkiler daha da gerildi.

Kulübün 1911'deki Uruguay şampiyonluğunun ardından, kulüp politikalarında reformlar yapmaya çalıştı. Öneriler arasında, CUR dışındaki oyuncuların katılımının artırılması ve kulübün adının "CURCC Peñarol" olarak değiştirilmesi yer alıyordu. Ancak Haziran 1913'te bu öneriler reddedildi; şirket, kulübün yerel imajından uzaklaşmak istiyordu. Demiryolu şirketi, 13 Aralık 1913 tarihinde futbol takımını şirketten ayırma kararı aldı. İşte o gün Peñarol kuruldu. Ertesi gün ise Nacional ile Peñarol arasında ilk resmi "Clasico" maçı oynandı.

CURCC, amatör liglerde futbol oynamaya devam etti; ancak 22 Ocak 1915'te kulüp feshedildi ve tüm kupaları Peñarol yerine Montevideo'daki İngiliz Hastanesi'ne bağışlandı.

C.A. Peñarol Kulübü

Peñarol, 1913 yılında kurulduktan sonra, 12 Mart 1914 tarihinde, Uruguay Futbol Ligi'nde CURCC'nin yerini aldı. İki gün sonra, Uruguay Futbol Ligi'ne sunulan ve ertesi gün onaylanan bir başvuru ile bu gerçekleşti. Peñarol'ün ilk yıllarında büyük başarılar elde edilemedi; ancak 19 Mayıs 1916 tarihinde yeni bir stadyum olan "Las Acacias" açıldı. Kulüp, ilk iki lig şampiyonluğunu 1918 ve 1920 yıllarında kazandı.

Kasım 1922'de, Asociación Uruguaya de Fútbol (AUF), Peñarol'ü, kulübün, Arjantinli bir ekip olan Racing ile yaptığı gösteri maçı nedeniyle men etti. Bu maç, resmi kuruluş olan AFA ile rekabet eden ve 1919 yılında kurulan "Asociación Amateurs de Football" adlı muhalif bir kuruluşa bağlıydı. Daha sonra Peñarol ve diğer kulüpler, yeni bir lig olan Uruguay Futbol Federasyonu (FUF) kurdu ve kulüp, 1924 şampiyonluğunu kazandı. Bu lig kısa ömürlü oldu; Peñarol, 1926'da "Copa del Consejo Provisorio"yı kazanarak AUF ile FUF arasında birleşmeye yol açtı.

İlk Avrupa turu.

1927 yılında, Peñarol kulübü Avrupa'ya yaptığı ilk turne kapsamında Almanya, İsviçre, Avusturya, İspanya, Çekoslovakya ve Fransa'daki takımlarla toplam 19 maç oynadı. Bu turne Nisan ayından Haziran ayına kadar sürdü. Turnenin ilk maçı, Peñarol'un 3-1 mağlup olduğu Viyana karmasına karşıydı. Uruguay ekibi daha sonra Bayern Münih ile (1-2), SpVgg ile (1-2) ve Hertha BSC Berlin ile (0-1) mücadele etti. İlk galibiyet, Eintracht Frankfurt karşısında 3-1'lik skorla geldi. Bu maçın kadrosunda Luis Biscardi, Demis D’Agosto, José Benincasa, Pascual Ruotta, Gildeón Silva, Antonio Aguerre, Ladislao Pérez, Antonio Sacco, Pablo Terevinto, Peregrín Anselmo ve Antonio Campolo yer aldı. Maçta goller Suffiotti (2) ve Ruotta tarafından atıldı. Turne İsviçre'de devam etti; Young Fellows ile 1-0 galibiyet elde edildi, ardından Rapid Vienna karşısında 0-5 mağlubiyeti yaşandı ve Sparta Prag ile oynanan maç da 1-0'lık bir yenilgiyle sonuçlandı.

5 Haziran'da Peñarol, İspanya'daki ilk maçını FC Barcelona karşısında oynadı ve 1-5 mağlup oldu. İkinci karşılaşma ertesi gün yapıldı ve beraberlikle (1-1) sonuçlandı. Turnenin diğer önemli maçları arasında Atlético Madrid ile oynanan iki karşılaşma da yer aldı: İlk maç 5-2, ikinci maç ise 4-3'lük skorlarla tamamlandı.

Peñarol, toplamda 80 gün içinde (6 maç İspanya'da, 5 maç Almanya'da, 4 maç İsviçre'de ve 1 maç Çekoslovakya ile Fransa'da) 19 maça çıktı. Bu maçlarda 7 galibiyet, 4 beraberlik ve 8 mağlubiyet elde edildi. Takımın toplam gol sayısı 32, kalesinde gördüğü gol sayısı ise 33'tü. Antonio Sacco, 9 golle takımın en skorer oyuncusu oldu.

1927 yılındaki ilk Avrupa turnesinden sonra Peñarol, 1928 ve 1929 yıllarında Uruguay şampiyonluğunu kazandı. Bir sonraki yıl, kulüp Montevideo'daki Centenario Stadı'ndaki ilk maçında Olimpia'yı 1-0 mağlup etti.

Birleştirme.

1932 yılında Peñarol ve River Plate, profesyonel futbolun ilk maçını oynadılar. Peñarol, 40 puanla Uruguay Profesyonel Şampiyonası'nın ilk şampiyonu oldu; bu, ikinci olan Rampla Juniors'tan beş puan daha fazla anlamına geliyordu. Kulüp, 1933 ve 1934 yıllarında ikinci olduktan sonra, 1935 ile 1938 yılları arasında dört lig şampiyonasını üst üste kazandı; aynı zamanda 1936 Torneo Competencia'sını da müzesine koydu.

Kulüp, 1944 yılına kadar ikinci sırada yer aldı. Ancak 1944'te Peñarol, Nacional'i iki maçlık finalde (0-0 ve 3-2 sonuçlarla) yenerek Uruguay Şampiyonası'nı tekrar kazandı. 1945 yılında kulüp, bu unvanı korudu; Nicolás Falero ve Raúl Schiaffino, playoff aşamasında 21 golle en çok gol atan oyuncular oldular. Peñarol, 1949'da da zafer elde etti; bu sefer de Óscar Míguez, 21 golle en çok gol atan oyuncu oldu ve takımın şampiyonluğuna katkıda bulundu.

1950 yılında ikinci olduktan sonra, Peñarol bir yıl sonra Uruguay Şampiyonası'nı kazandı; bu aynı zamanda Palacio Peñarol'un dört yıllık inşa sürecinin başlangıcıydı. 1950'ler boyunca kulüp, ayrıca 1953, 1954, 1958 ve 1959 yıllarında da ulusal şampiyonluklar elde etti.

Uluslararası başarı.

Peñarol, 1959'daki şampiyonluğuyla, o dönemde henüz yeni oluşturulmuş olan Copa Libertadores'e katılma hakkı kazandı. Bu turnuva, başlangıçta "Copa de Campeones de América" olarak biliniyordu. Peñarol, ilk iki turnuvayı kazanarak Paraguay temsilcisi Olimpia'yı 1960'ta ve Brezilya ekibi Palmeiras'ı 1961'de mağlup etti. Aynı yıl, kulüp ilk Intercontinental Cup şampiyonluğunu elde ederek Portekiz'in Benfica takımını üçüncü maçta 2-1 gibi bir skorla yendi. Peñarol, beş kez üst üste lig şampiyonluğu yaşadı (1960, 1961 ve 1962). Béla Guttmann, 1962 yılında takımı yönetti.

1963'te sakin bir yıl geçirdikten sonra, Peñarol 1964 ve 1965 yıllarında Uruguay Şampiyonası'nı ve 1966'da Copa Libertadores'i kazandı. Bu turnuvada, River Plate'i 4-2 skorla mağlup ettiler. Aynı yıl, kulüp ikinci Intercontinental Cup şampiyonluğunu elde ederek İspanya'nın Real Madrid takımını Centenario Stadyumu ve Santiago Bernabéu'da oynanan maçlarda 2-0 gibi bir skorla yendi. Sonraki yıllarda, kulüp 1967 ve 1968'de ulusal şampiyonluklar yaşadı ve 1969'da Intercontinental Champions' Supercup'ı kazandı (bu turnuva, Güney Amerika Intercontinental Cup galibi takımların katıldığı bir organizasyondu). Peñarol, Uruguay lig tarihinde en uzun süre yenilgisiz kalan takım unvanını elinde bulunduruyor: 56 maçlık bir seri, 3 Eylül 1966'dan 14 Eylül 1968'e kadar. Copa Libertadores tarihinin en golcü oyuncusu Alberto Spencer, bu dönemde Peñarol forması giyiyordu.

1970 yılında kulüp, tekrar Libertadores finaline yükseldi ancak Estudiantes de La Plata'ya mağlup oldu. Kulüp, turnuvada Venezuela temsilcisi Valencia'yı 11-2 gibi bir skorla yenerek en yüksek gol farkı rekorunu kırdı. Fernando Morena'nın liderliğindeki takım, üç yıl üst üste Uruguay şampiyonluğunu yaşadı (1973-1975). 1976 ve 1977 yıllarında ikinci olduktan sonra, Peñarol 1978'de tekrar şampiyon oldu. Aynı yıl, Morena iki rekor kırdı: bir Uruguay sezonunda en çok gol atma (36) ve tek bir maçta en çok gol atma (Huracán Buceo karşısında 16 Temmuz'da 7 gol). 1970'ler, 1979'daki bir başka şampiyonlukla sona erdi. Morena, altı yıl üst üste Uruguay turnuvasının en golcü oyuncusu oldu ve 1974 ve 1975 yıllarında Copa Libertadores'in en golcü oyuncusu unvanını kazandı.

1980'lere, 1981 yılında elde edilen üçüncü bir dereceyle başladılar. Daha sonra Fernando Morena ve Rubén Paz (turnuvanın en golcü oyuncusu) ile birlikte Uruguay Şampiyonası'nı kazandılar. Bir sonraki sezon, kulüp tekrar Copa Libertadores'i kazanarak Şili temsilcisi Cobreloa'yı Fernando Morena'nın attığı bir golle 1-0 gibi bir skorla yendi (Morena aynı zamanda turnuvanın en golcü oyuncusu olarak yedi gol kaydetti). Aynı yıl, kulüp Uruguay şampiyonluğunu ve üçüncü Intercontinental Cup şampiyonluğunu elde ederek İngiltere'nin Aston Villa takımını 2-0 gibi bir skorla mağlup etti.

1980'lerde yaşanan finansal sorunlara rağmen, Peñarol 1985 ve 1986 yıllarında ulusal şampiyonluklar yaşadı ve 1987'de beşinci Copa Libertadores şampiyonluğunu kazandı. Kulüp, finalin son saniyelerinde Diego Aguirre'nin attığı golle Kolombiya temsilcisi América de Cali'yi 1-0 gibi bir skorla yendi (eğer berabere kalınırdı, gol farkıyla Kolombiyalı takım şampiyon olurdu). Bu, Peñarol'un Nacional de Chile'de kazandığı üçüncü Copa Libertadores şampiyonluğu oldu (önceki zaferler 1966 ve 1982 yıllarındaydı).

Peñarol, kuruluşunun yüzüncü yıl dönümünü 1991 yılında kutladı. Ancak bu dönemde, ezeli rakipleri Nacional tarafından Peñarol'un 1913 yılındaki isim değişikliğiyle ilgili bir tartışma alevlendi. Pablo Bengoechea ve genç oyuncu Antonio Pacheco'nun yanı sıra teknik direktör Gregorio Pérez yönetiminde, Peñarol beş kez üst üste Uruguay şampiyonluğunu kazandı (1993-1997). Kulüp ayrıca 1994 ve 1995 yıllarında Copa Conmebol finalini oynadı. Yüzyılın sonuna doğru, 1999 yılında Nacional'i finale 2-1 yenerek bir kez daha şampiyonluğa ulaştı (bu maçta teknik direktör Julio Ribas görev yapıyordu).

Ertesi yıl, Peñarol Uruguay şampiyonasının finalinde Nacional'e mağlup oldu. Bu dönemde takımın bazı oyuncuları bir turnuva sırasında yaşanan olaylar nedeniyle tutuklandı. Diego Aguirre yönetiminde, Peñarol 2003 yılında tekrar şampiyonluğa ulaştı ve finale Nacional'i yendi. Kulüp, 2009-10 sezonuna kadar başka bir ulusal şampiyonluk yaşamadı. Bu sezonda, 15 maçta 14 galibiyetle Clausura turnuvasını kazandı (bunların 12'si üst üste). Clausura finalinde Peñarol, Nacional'i 2-1 mağlup etti. Bu şampiyonluk, takımı Libertadores 2011'e katılmaya hak kazandırdı ve Peñarol, Santos ile finale yükseldi.

Kulüp, Eylül 2011'de düzenlenen 120. yıl dönümü kutlamalarında, başkanlar Joseph Blatter, Michel Platini ve Nicolás Leoz tarafından tebrik edildi.

Kulüp Arması

Rozet

Kulüp tarih boyunca sembollerinde bazı küçük değişiklikler yapılmış olsa da, orijinal renklerini korumuştur. Kalkan ve bayrak tasarımı, mimar Constante Facello tarafından gerçekleştirilmiştir ve siyah bir arka plan üzerinde beş adet siyah şerit, dört adet sarı şerit ve on bir adet sarı yıldızdan oluşmaktadır (bu yıldızlar, futbol takımındaki on bir oyuncuyu temsil etmektedir).

Formalar

Peñarol Kulübü'nün kuruluşundan bu yana renkleri sarı ve siyahtır. Bu renkler, George Stephenson tarafından tasarlanan ve 1829 yılında bir ödül kazanan "Rocket" lokomotifinden ilham alınarak seçilmiştir.

Kulübün ilk forması, dört eşit kareye bölünmüş, siyah ve sarı renklerin sıralı olarak kullanıldığı sade bir gömlekti. Bu formanın bir varyantında ise, sağ taraf tamamen siyahtı ve sol tarafta siyah-sarı şeritler bulunuyordu. Ayrıca, siyah şortlar ve çoraplarla tamamlanıyordu. Peñarol'un resmi formasındaki (siyah ve sarı şeritli) tasarım 1911 yılına kadar uzanmaktadır ve bu formanın farklı versiyonları günümüze kadar büyük ölçüde korunmuştur.

FC Brașov'dan İlham

Peñarol'dan ilham alan Romanya kulübü FC Brașov, Aralık 1966'da resmi renklerini beyaz ve maviden sarı ve siyaha değiştirdi. Bu değişiklik, Romanya Olimpiyat futbol takımının Uruguay'daki bir turnuvaya katılımıyla gerçekleşti. Peñarol ile oynanan bir maçın ardından, FC Brașov oyuncusu Csaba Györffy, Peñarol'un kaptanı Alberto Spencer'dan forma aldı. Györffy, sarı ve siyah şeritlerin oluşturduğu bu kombinasyona hayran kaldı ve ülkeye döndüğünde, takım antrenmanlarında bu formayı giymeye karar verdi. Kulübün renklerini değiştiren karar ise teknik direktör Silviu Ploeşteanu tarafından alındı. Ploeşteanu, takımın yeni renklerle sahada daha iyi görüneceğine inanıyordu. Ocak 1967'den itibaren, Brașov'dan gelen bu takım, Peñarol'u hatırlatacak şekilde resmi olarak sarı-siyah renkleri benimsemiştir.

Kit evrimi

Kit üreticileri.

Tesisler

Stadyum

Peñarol'un ilk stadyumu, José Pedro Damiani olarak da bilinen Las Acacias'tı. Bu saha 1913 yılında satın alındı ve 19 Nisan 1916 tarihinde, Nacional karşısında 3-1'lik bir galibiyetle hizmete açıldı. Bu sahanın kapısı, Peñarol'un ilk stadyumu olan Estadio Pocitos'un kapısıydı; burada 1930 yılında FIFA Dünya Kupası tarihinin ilk golü atılmıştır.

Stadyum, Montevideo'nun Marconi semtinde bulunmaktadır. Sahasının alanı 37.949 metrekare olup, kapasitesi 12.000 kişidir. Peñarol'ün güvenlik endişeleri nedeniyle bu sahada maç yapmasına izin verilmediği için, kulübün iç saha maçı yaptığı yer, şehir mülkiyetindeki Estadio Centenario'dur. 18 Temmuz 1930 tarihinde açılan Centenario stadyumu, Parque Batlle'de bulunmaktadır ve 65.235 kişiyi ağırlama kapasitesine sahiptir.

Las Acacias, Peñarol'ün tüm genç takımlarının iç saha maçlarını yaptığı yerdir.

28 Eylül 2012 tarihinde, kulüp Montevideo'nun çevresindeki bölgelerde, Aeropuerto Internacional de Carrasco'dan yaklaşık 7 kilometre uzaklıkta, 40.000 kapasiteli bir stadyum inşa etmeyi önerdi. Kulübün en yeni stadyumu "Campeón del Siglo (CDS)" adını taşımakta ve Mart 2016'da hizmete açılmıştır; o zamandan beri kulübün iç saha maçlarını yapmaktadır.

Palacio Peñarol

Palacio Peñarol, Montevideo'nun merkezinde yer alan ve kulübün genel merkezi ile basketbol sahası olarak hizmet veren bir yapıdır. 21 Haziran 1955 tarihinde açılan bu yapı, 3.896 metrekarelik bir alana sahiptir. Basketbol maçlarına ev sahipliği yapmanın yanı sıra, Palacio Peñarol aynı zamanda kulübün müzesini ve ofislerini de barındırmaktadır. Ekim 2010'da Cilindro Municipal'in yıkılmasının ardından, Palacio Peñarol Uruguay basketbolu için önemli bir mekan haline gelmiştir.

Washington Cataldi Spor Kompleksi

Complejo Deportivo Washington Cataldi, yaygın olarak "Los Aromos" olarak bilinir ve kulübün ana takımı için bir antrenman tesisidir. Canelones bölgesindeki Barros Blancos'un Villa Los Aromos semtinde bulunan bu tesis, 1945 yılında satın alınmıştır. Mimar José Donato'nun yönetiminde iki yıl içinde inşa edilen Los Aromos, kulüp için önemli bir antrenman merkezidir.

Yüksek Performans Merkezi

Kulübün 118. kuruluş yıl dönümü kapsamında, "Centro de Alto Rendimiento" adlı yüksek performans merkezi açıldı. 28 Eylül 2009'da hizmete giren bu yeni tesis, beş futbol sahası, bir ağırlık antrenman alanı ve sentetik çim zeminli bir spor salonu içermektedir.

Frank Henderson Okulu

Frank Henderson Okulu, kulübün ilk başkanının adını taşıyan ve yüksek performans merkezine birkaç kilometre uzaklıkta bulunan bir eğitim kurumudur. Kulübün genç oyuncularının gelişimini desteklemek amacıyla inşa edilmiş olup, farklı bölgelerden gelen oyunculara barınma imkanı sunmaktadır.

Taraftar Grupları

Uruguay futbolunda, Peñarol veya Nacional'e olan bağlılık ülkeyi bölen bir ayrım noktasıdır. Bu iki kulüp birbirlerine denk güçte olup, geniş bir taraftar kitlesine sahiptirler. Kamuoyu araştırmaları sıklıkla yapılsa da, kesin sonuçlar elde edilememiştir. 1993 yılında Factum danışmanlık firmasının yaptığı bir araştırma, Peñarol'ün futbolseverlerin %41'inin favorisi olduğunu, Nacional'in ise %38'lik bir desteğe sahip olduğunu ortaya koymuştur. Factum, 2006 yılında benzer bir anket yaparak önceki sonuçları teyit etmiştir: Peñarol %45 ve Nacional %35 oranında destek almıştır.

MPC Consultants tarafından yapılan bir ankette, 9.000 Uruguay vatandaşı ile görüşülmüş; bu görüşmeler sonucunda Peñarol'ün taraftar kitlesinin %45'ini oluşturduğu ve Nacional'in ise %38'lik bir desteğe sahip olduğu tespit edilmiştir. Sportsvs.com adlı web sitesinde yapılan çevrimiçi bir ankette ise Nacional %50.35, Peñarol ise %49.45 oranında destek almıştır.

Peñarol'ün kuruluşundan bu yana, taraftar grupları (barra brava) diğer kulüpler ve Uruguay polisi ile yaşanan olaylarda şiddet eylemlerine karışmıştır. Bu taraftarların neden olduğu olaylar nedeniyle Peñarol, 1994 yılından itibaren toplamda 31 puan kaybetti; bu cezalar takımın Apertura 1994, Clausura 1997 ve Clausura 2002 olmak üzere üç şampiyonluk kazanmasını engellemiştir.

Taraftar kulübü

Kulüp, 2010 yılında taraftar kitlesini artırarak finansal sürdürülebilirliğini sağlamaya yönelik çalışmalar yürütmüştür. Clausura 2010 sezonunda çeşitli tanıtım faaliyetleri düzenlenmiş, pazarlama yöneticileri işe alınmış ve yerel taraftar kulüpleri (peñas) desteklenmiştir. Bu kampanyalar başarılı olmuş; Şubat 2013'te kulüp, Uruguay'daki en büyük taraftar kitlesine sahip olup 62.000'in üzerinde üye sayısına ulaşmıştır.

Ezeli Rekabetler

Uruguaylı spor ansiklopedisi yazarı olarak, aşağıdaki İngilizce metni eksiksiz, akıcı, zengin ve kusursuz bir Türkçe ile ansiklopedik dilde çeviriyorum. Tüm tarihleri, oyuncu ve teknik direktör isimlerini, skorları ve istatistikleri ASLA değiştirmem. Sadece yi döndürüyorum, ek açıklama yapmıyorum. Peñarol ve Nacional arasındaki Uruguay Derbisi, İngiliz Adaları dışındaki en eski futbol rekabetine dayanır ve kökeni 1900 yılına kadar uzanmaktadır. Nacional ile CURCC arasındaki ilk maç, 15 Temmuz 1900'de oynandı ve CURCC, 2-0 galibiyetiyle sahadan ayrıldı. Başlangıçta CURCC öndeydi, ancak Nacional, 1910'ların sonlarında toparlanmayı başardı. Nacional, 1948 yılında on dört maçlık bir üstünlük yakaladı ve bu üstünlüğü 1970'lerin sonuna kadar korudu (ancak 1968'de kısa bir süre için). O zamandan beri Peñarol lider konumunda; en uzun süren liderlikleri ise Ocak 2004'te yaşanan 26 maçlık seriydi. Amatör ve profesyonel dönemleri, lig ve hazırlık maçlarını kapsayan tüm karşılaşmalarda, iki takımın 511 kez karşılaştığı görülmektedir. Bu maçlarda Peñarol 182 galibiyet alırken, Nacional 166 galibiyet elde etti ve 163 maç berabere sonuçlandı.

Peñarol taraftarları için unutulmaz bir maç, 9 Ekim 1949'da Uruguay Kupası ilk turunda oynandı ve "Kaçış Derbisi" olarak bilinir. Maçın ilk yarısında Peñarol 2-0 öndeydi, ancak devre arasında Nacional takımı sahaya dönmeyi reddetti. Peñarol taraftarları, Nacional'in "Máquina del 49" ("49 Makinesi") olarak bilinen bir Peñarol takımına yenilmek istemediğini düşünürken, Nacional destekçileri ise bunun kötü hakemlik nedeniyle yapılan bir protesto olduğunu iddia etmektedir.

23 Nisan 1987'de oynanan hazırlık maçında, Peñarol ve Nacional takımları, kalan 22 dakikada üç Peñarol oyuncusunun (José Perdomo, José Herrera ve Ricardo Viera) bir faulden sonra yaşanan protestolar sonucu kırmızı kart görmesiyle birlikte, Peñarol'un sadece sekiz oyuncusuyla tam bir Nacional takımına karşı mücadele etmek zorunda kaldı. Kalan 8 dakikada Diego Aguirre'nin pasıyla Jorge Cabrera golü atarak maçın galibiyetini getirdi. Bu zafer, "8 Karşı 11 Derbisi" olarak anılmaktadır.

Peñarol ve Nacional, Uruguay Şampiyonası finalinde toplam on üç kez karşılaştı ve bu karşılaşmalarda Peñarol sekiz kez galip geldi. En son karşılaşma ise 2018 yılında gerçekleşti ve Peñarol, şampiyonluğu 2-1'lik skorla elde etti.

Manyas: Film

Peñarol taraftarlarına adanmış bir belgesel olan "Manyas: The Movie", Ekim ayının başlarında 2011'de Uruguay'da gösterime girdi. Kafka Films ve Sacromonte tarafından üretilen, Andrés Benvenuto'nun yönettiği film, taraftarların, futbol gazetecilerinin, psikologların ve politikacıların röportajlarını içeriyor. "Manyas: The Movie", Uruguay Kültür ve Eğitim Bakanlığı tarafından kültürel açıdan önemli bulunmuş ve aynı zamanda Uruguay Turizm ve Spor Bakanlığı'nın ilgi alanına giren bir yapım olarak değerlendirilmiştir. Film, Uruguay sinemasının en başarılı açılışlarından birini gerçekleştirerek, ilk hafta sonunda 13.000 bilet satmış ve ilk on beş gün içinde toplamda 30.000 bilet satışına ulaşmıştır.

Dünyanın En Büyük Bayrağı

Peñarol taraftarları, çeşitli etkinlikler ve bağışlar yoluyla toplamda 35.000 dolar toplayarak, 12 Nisan 2011 tarihinde, o zamana kadar bir stadyumda açılan en büyük bayrağı ortaya çıkardılar. Daha sonra Nacional kulübü, yıllar içinde daha da büyük bir bayrakla üç tribünü kapsayan bir rekor kırdı. Peñarol'un bayrağı 309 metre uzunluğunda ve 46 metre genişliğindeydi; toplam yüzeyi 14.124 metrekareydi ve Centenario Stadyumu'nun yarım buçuk tribününü kaplıyordu. 2013 yılında, Club Nacional de Football, 600 metre uzunluğunda ve 50 metre genişliğinde bir bayrak sergileyerek şu anki dünya rekorunu elinde bulundurmaktadır.

Teknik Direktörler

Uruguay futbolunun amatör dönemine dair yöneticilerle ilgili kesin bilgilere ulaşmak zor olsa da, Peñarol kulübü profesyonel döneminde toplamda 62 teknik direktörle çalışmıştır. İlk teknik direktör Leonardo de Luca olmuş ve iki sezon boyunca takımı yöneterek 1932 yılında Uruguay Şampiyonası'nı (Uruguay'daki ilk profesyonel turnuva) kazanmıştır.

Bu 62 teknik direktörden 53'ü Uruguaylı, 2'si Macar (Emérico Hirschl ve Béla Guttmann), 2'si İngiliz (John Harley ve Randolph Galloway), 1'i Sırp (Ljupko Petrović), 2'si Brezilyalı (Osvaldo Brandão ve Dino Sani), 1'i Şili'li (Mario Tuane) ve 2'si Arjantinli (Jorge Kistenmacher ve César Luis Menotti) kökenlidir.

Hugo Bagnulo ve Gregorio Pérez, Peñarol'u en uzun süre yöneten teknik direktörlerdir; Bagnulo dört farklı dönemde, Pérez ise beş sezon boyunca takımın başına geçmiştir. Athuel Velásquez, Peñarol'da en uzun süreli kesintisiz görev yapan teknik direktördür (1935 ile 1940 yılları arasında beş yıl). Hugo Bagnulo, beş Uruguay Şampiyonası zaferiyle bu alanda zirvede yer alırken, Gregorio Pérez ve Athuel Velásquez dört şampiyonlukla takip etmektedirler. Uluslararası arenada ise Roberto Scarone, Peñarol ile iki Copa Libertadores ve bir Intercontinental Cup kazanarak en başarılı teknik direktör unvanını taşımaktadır.

Profesyonel dönem yöneticileri.

Geçici antrenörler (*italik yazılmıştır*)

Mevcut personel.

Yönetim.

28 Eylül 1891 tarihinde Roland Moor'un başkanlığında yapılan bir toplantıda, Central Uruguay Railway Cricket Club'ın sorumluluğunun, Montevideo merkezli Central Uruguay Railway Şirketi'nin baş yöneticisine ait olduğu belirtilmiştir. Kulübün ilk başkanı Frank Henderson olmuş ve bu görevde 1899 yılına kadar kalmıştır.

Henderson'dan sonra, CUR yöneticileri 1906 yılına kadar kulübün başkanlık görevini üstlenmişlerdir. Bu tarihte Charles W. Bayne, CUR'un başına geçmiştir. Bayne, taraftarların gâyabildiği vandalizm ve çalışanların işten devamsızlığı nedeniyle CURCC'ye sponsor olmaktan kaçınmıştır. Onun yerine, CUR çalışanı Roland Moor göreve getirilmiştir.

Şirket ile spor kulübü arasındaki anlaşmazlıklar devam etmiş ve bu durum, CURCC'nin futbol bölümünün şirketten ayrılmasına ve adının Club Atlético Peñarol olarak değiştirilmesine yol açmıştır. İngiliz asıllı, Uruguay vatandaşı Jorge Clulow, kulübün başkanı seçilmiş; o dönemde 1914'ten 1915'e kadar bu görevi yürütmüştür.

Başkanlar

Yönetim Kurulu 2020-2023

Kulüp İstatistikleri ve Rekorlar

Peñarol, Uruguay Futbol Ligi'nde kuruluşundan itibaren 1931 yılına kadar olan amatör döneminin sonuna kadar geçen 26 sezon boyunca mücadele etmiştir (kulüp, 1923-1926 yılları arasında AUF'den uzaklaştırıldığı için bu yıllarda lige katılmamıştır). Bu süre zarfında Peñarol, Uruguay Şampiyonluğu'nu dokuz kez kazanmıştır; en başarılı dönemleri ise 1900 ve 1905 yıllarındaydı (bu yıllarda kulüp, şampiyonluğu hiç puan kaybetmeden kazanmıştır). Peñarol, 1901, 1903 ve 1907 yıllarında yenilgisiz bir performans sergilemiştir. Kulübün en kötü performansı ise 1908 yılındadır; takım, ligdeki ilk on maçın ardından çekilmiş ve kalan sekiz maçı da oynamamıştır. Peñarol'un amatör dönemindeki en yüksek skor farkıyla elde ettiği galibiyet, 1903 yılında Triunfo'yu 12-0 mağlup etmesiyle gerçekleşmiştir.

Kulüp, 1923 yılında ligde ikinci sırada yer almıştır (bu yıl, rekor sayıda olan 100 gol atmıştır) ve 1924 yılında şampiyonluğu kazanmıştır; en etkileyici galibiyetleri ise iptal edilen 1925 sezonunda Roberto Cherry'yi 10-0 mağlup etmesidir. Her iki turnuva da, Uruguay Futbol Federasyonu (FUF) tarafından düzenlenen bir muhalif organizasyonun ürünüydü.

Profesyonel dönemin başlangıcından itibaren 1932'den bu yana, Peñarol ve Nacional, Uruguay şampiyonluğu için her sezon mücadele eden tek takımlardır. Peñarol, en çok Uruguay Ligi şampiyonluğuna sahip takım (1932 ile 2013 yılları arasında 38 kez şampiyon olmuştur) ve en çok sayıda yenilgisiz şampiyonluk kazanmıştır (1949, 1954, 1964, 1967, 1968, 1975 ve 1978). Takımın en iyi performansı ise 1949 ve 1964 yıllarında sergilenmiştir; bu sezonlarda takım, mümkün olan toplam puanın %94.44'ünü elde etmiştir. En kötü performans ise 2005-06 sezonunda yaşanmıştır; bu sezonda takım, sadece %32.32 oranında puan toplayarak ligin 16. sırasına yerleşmiştir. AUF tarafından Cerro ile oynanan bir maç sonrasında yaşanan olaylar nedeniyle takıma verilen 12 puan silinmesi, bu sıralamayı beraberinde getirmiştir.

Peñarol'un en büyük galibiyeti, 1962 yılında Rampla Juniors'ı 9-0 mağlup etmesidir; en büyük mağlubiyet ise Nacional'a karşı alınan 0-6'lık yenilgi olarak kayıtlara geçmiştir. Uluslararası arenada, kulübün en iyi performansı, 15 Mart 1970 tarihinde Venezuela'nın Valencia takımını 11-2 mağlup etmesidir; en kötü performansı ise 10 Aralık 1990 tarihinde Supercopa Sudamericana'da Paraguay'ın Olimpia takımıyla oynanan ve 0-6 kaybedilen maçtır.

Peñarol, birçok ulusal ve uluslararası rekora sahiptir. Kulüp, Uruguay liginde en uzun süre yenilgisiz kalan takım unvanına sahiptir: 56 maçlık bir seri, bu da 3 Eylül 1966 ile 14 Eylül 1968 tarihleri arasındadır. Bu aynı zamanda Güney Amerika profesyonel futbolunda en uzun süreli yenilgisizlik serisidir (amatör ligler dahil edildiğinde ikinci sıradadır).

Kulüp, Copa Libertadores de América'yı ilk kez ve hiç yenilgiye uğramadan kazanan takımdır; bu olay 1960 yılında gerçekleşmiştir. Peñarol, Copa Libertadores'e en çok katılan takım unvanına sahiptir (40 katılım) ve Boca Juniors'un ardından finale kalan ikinci sıradaki takımdır (10 kez). Kulüp, en yüksek skorlu galibiyet rekorunu (Valencia'yı 11-2 mağlup etmesi) ve iki maçlık eleme turunda en büyük gol farkını (Ekvador'un Everest takımını 5-0 ve 9-1 ile yenmesi) elinde bulundurmaktadır. Peñarol, beş Intercontinental Cup'a katılan takımlar arasında yer almaktadır ve bu sayıya ulaşan ilk kulüptir.