Santos Futebol Clube, Brezilya’nın Santos şehrindeki Vila Belmiro semtinde bulunan bir spor kulübüdür. Kulüp, São Paulo eyaletinin en üst düzey ligi olan Campeonato Paulista’da ve ayrıca 2024 yılında Série B şampiyonluğunu kazanarak yükseldiği, Brezilya futbolunun en üst seviyesi olan Campeonato Brasileiro Série A’da mücadele etmektedir.
Kulüp, 1912 yılında Santos şehrinden üç spor tutkunu tarafından kurulmuştur: Raimundo Marques, Mário Ferraz de Campos ve Argemiro de Souza Júnior. Bu girişim, şehrin futbol dünyasındaki yetersiz temsiline bir yanıt olarak ortaya çıkmıştır. O zamandan beri, Santos Brezilya’nın en başarılı kulüplerinden biri haline gelmiş ve “Joga Bonito” (futbol kültüründe “Güzel Oyun”) sembolü olmuştur. Kulübün mottosu olan “Técnica e Disciplina” (teknik ve disiplin), bu başarıda büyük rol oynamıştır. Bu başarının arkasında, 1960’ların altın nesli yatmaktadır. Gilmar, Mauro Ramos, Mengálvio, Coutinho, Pepe gibi oyuncuların yanı sıra, Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından “Yüzyılın Sporcusu” unvanına layık görülen ve futbol tarihinin en iyi ve en başarılı oyuncusu olarak kabul edilen Pelé de bu dönemin yıldızlarındandı. Bazılarına göre tüm zamanların en iyi kulüp takımı olan “Os Santásticos”, o on yıl içinde toplam 24 şampiyonluk kazanmıştır. Bu şampiyonluklar arasında, beş kez üst üste lig şampiyonluğu elde etmeleri de bulunmaktadır; bu başarı günümüzde hala eşsizdir. Os Santásticos, 1962 yılında dört farklı turnuvada zafer kazanarak bir “dörtlü” oluşturmuştur: Campeonato Paulista, Campeonato Brasileiro Série A, Copa Libertadores ve Avrupa/Güney Amerika Kupası.
Santos Futebol Clube, Brezilya futbolunun en başarılı kulüplerinden biridir. Kulüp, Brezilya şampiyonluğunu sekiz kez kazanmıştır. Ayrıca 22 Paulista şampiyonluğu, üç Copa Libertadores, iki Intercontinental Cup, bir Supercopa de Campeones Intercontinentales, bir Copa CONMEBOL (günümüzdeki Copa Sudamericana’nın öncüsü), bir Copa do Brasil ve bir Recopa Sudamericana zaferleri elde etmiştir. 20 Ocak 1998 tarihinde, Santos, dünya futbol tarihindeki tüm kategorilerde ilk kez 10.000 gole ulaşan takım olmuştur ve FIFA tarafından 20. yüzyılın en başarılı kulüplerinden biri olarak seçilmiştir.
Santos Futbol Kulübü, maçlarını şu anda 20.120 seyirci kapasitesine sahip olan Vila Belmiro stadyumunda oynamaktadır. Santos’un forma renkleri, beyaz üst, beyaz şort ve beyaz çoraplardan oluşmaktadır. Takım, şehrin limanının önemini vurgulayan “Peixe” (balık) lakabıyla bilinir. Kulübün en tanınmış marşı, Mangeri Neto tarafından yazılan “Leão do Mar”dır. Brand Finance’a göre, 2013 yılında Santos, Brezilya ve Güney Amerika’nın ikinci, dünya genelinde ise 38. en değerli futbol kulübüdür ve değeri 65 milyon doların üzerindedir. Gelir açısından, Santos, Brezilya’nın dördüncü en zengin spor kulübü olup, 2012 yılında yıllık 114 milyon dolardan fazla gelir elde etmiştir. Santos’un Corinthians, Palmeiras ve São Paulo ile uzun süredir devam eden önemli rekabetleri bulunmaktadır.
Kulüp Tarihçesi
Santos FC’nin Kuruluşu: 1912
20. yüzyılın başlarında, Santos şehri Brezilya için büyük önem kazandı. Şehrin limanı, o dönemde önemli bir ürün olan kahvenin en çok ihraç edildiği yer olmasıyla dünyanın en büyük limanlarından biri haline geldi. Artan gelirlerle birlikte, şehrin varlıklı kesimleri, Santos’un spor arenasında temsil edilmesine giderek daha fazla ilgi göstermeye başladı. Liman kenti olması nedeniyle, şehir gençleri arasında genellikle kürek gibi su sporları yaygındı; ancak, Clube Atlético Internacional ve Sport Club Americano gibi güçlü takımlar, Campeonato Paulista veya Paulistão turnuvalarında rekabet edebilecek seviyedeydi. Futbol, 1902 yılında Instituto Presbiteriano Mackenzie aracılığıyla Santos’a getirildi ve bu kurumun öğrencileri, yukarıda bahsedilen iki kulübün kuruluşuna öncülük ettiler.
Ancak, Atlético Internacional kulübü 1910 yılında feshedildi ve Americano kulübü 1911’de São Paulo’ya taşındı. Bu durumdan memnun olmayan şehirli öğrenciler, Concordia Kulübü merkezinde (Rosario Caddesi No. 18, eski fırın ve İsviçre pastanesi yerinde, günümüzde Avenida João Pessoa), bir futbol takımı kurmak amacıyla bir toplantı düzenlediler. Raymundo Marques Francisco, Mário Ferraz de Campos ve Argemiro de Souza Junior olmak üzere üç spor adamının öncülüğünde gerçekleşen bu konferans 14 saat sürdü. Toplantı sırasında kulübe verilecek isim konusunda tereddütler yaşandı. África Futebol Clube, Associação Esportiva Brasil, Concórdia Futebol Clube gibi çeşitli öneriler ortaya atıldı. Ancak katılımcılar, Edmundo Jorge de Araujo’nun teklifini oybirliğiyle kabul ederek kulübün adını Santos Foot-Ball Club olarak belirlediler. Böylece kulüp resmen 14 Nisan 1912 tarihinde kuruldu; bu tarih, RMS Titanic gemisinin Atlantik Okyanusu’na batmasından sadece birkaç saat önceydi. Söyleneceği gibi: “Bir dev okyanusun dibine çökerken, aynı gün başka bir dev doğuyordu.” Kulübün ilk başkanı Sizino Patuska oldu (Patuska, Atlético Internacional’in kuruluşunda yer almış ve Americano’nun kurucusuydu).
İlk Yıllar ve Kuruluş
Kulübün ilk hazırlık maçı, 23 Haziran 1912 tarihinde Villa Macuco sahasında, yerel bir takım olan Thereza ile oynandı ve Santos, 2-1’lik skorla galip geldi. Santista ekibinin ilk golünü Anacleto Ferramenta da Silva kaydetti, Geraule Moreira Ribeiro ise daha sonra başka bir golle skoru belirledi. İlk resmi maç, aynı yılın 15 Eylül tarihinde oynandı ve Santos Athletic Club, 3-2’lik skorla mağlup edildi. Santos’un kurucu üyelerinden olan Arnaldo Silveira, kulübün ilk resmi golünü atan oyuncu oldu. “Alvinegro Praiano” (sahil kenarındaki siyah beyaz takım) lakaplı Santos, 1913 yılında ilk Campeonato Paulista turnuvasına katıldı ve 1 Haziran’da Germânia karşısında 8-2 gibi ağır bir yenilgi aldı. Santos, Corinthians ile oynadığı maçı kazanarak tarihinde ilk galibiyetini elde etti; bu maçta skor 3-6 oldu ve karşılaşma Parque Antárctica (günümüzde Estádio Palestra Itália olarak bilinmektedir) sahasında gerçekleşti. Ancak SC Internacional ve Americano karşısında alınan 5-1’lik ve 6-1’lik mağlubiyetler, beraberinde yüksek ulaşım maliyetlerini getirdiğinden, takımın turnuvadan çekilmesine ve gerekli iyileştirmelerin yapılmasına karar verildi.
Ancak, 1913 yılında ilk “Campeonato Santista” düzenlendi ve Alvinegro, tüm altı maçını kazanarak kulüp tarihindeki ilk şampiyonluğunu elde etti; bu süreçte 35 gol attılar ve sadece yedi gol yediler. 1914’te, iç finansal sorunlar nedeniyle Santos, yalnızca hazırlık maçları oynadı ve bu maçların tamamını kazandı. 1915 yılında, bütçe kısıtlamaları nedeniyle başka bir şehir turnuvasına katılmak için Santos, geçici olarak adını “União Futebol Clube” olarak değiştirdi. Buna rağmen, Santos, üç yıl içinde ikinci şampiyonluğunu elde etmeyi başardı. Ekonomik istikrarın sağlanmasıyla birlikte, 12 Ekim 1916’da Vila Belmiro spor kompleksinin açılışı yapıldı. Aynı yıl, Santos, başka bir “Campeonato Paulista” turnuvasına katılarak önemli ölçüde gelişmiş bir 5. sırada yer aldı.
1917 ve 1926 sezonları arasında, Santos takımı yetenekli bir ekip olarak tanınıyordu, ancak devlet şampiyonluğu için gerçek bir tehdit oluşturamıyor, en iyi dördüncü sırada yer alıyordu. Bu durum, 1927’de değişti; bu yıl, 1920’ler boyunca kulübün kimliğini belirleyen gelenek başladı: genç yeteneklerin keşfi ve yetiştirilmesi. “100 Gol Atan Hücum” olarak bilinen takım, kulübün ilk büyük sembolü olan Araken Patusca liderliğinde sahaya çıkıyordu; Patusca aynı zamanda Santos’un ilk başkanının oğluydu. Araken Patusca, 1930 FIFA Dünya Kupası’nda Brezilya milli takımının bir üyesi olarak yer alan ilk Santista oyuncu oldu. Bu maçta Yugoslavya ile karşılaştı. Santos, 1927, 1928 ve 1929 yıllarında şampiyonluk yarışında ikinci sırada yer aldı. 1927 sezonunda, takım 16 maçta 100 gol atarak inanılmaz bir 6.25 gol/maç ortalaması yakaladı. Bu 100 gol milleti, kulübün resmi marşında da yer alan “Teknik ve Disiplin” felsefesinin bir ürünüydü. Santos, kulübün profesyonelleşme sürecine denk gelen düzensiz sezonlar yaşadı; 1933’te Santos’un başkanı, kulübün ilk kez resmi olarak profesyonel bir takım olduğunu ilan etti.
Bu durum, kulübün en büyük başarısının önünü açtı ve bu başarı 1935 yılında geldi. O sezonda, takım Paulistão şampiyonluğu için yoğun bir hazırlık dönemine girdi; bu süreçte 14 hazırlık maçı yapıldı: yedi galibiyet, dört mağlubiyet ve üç beraberlik. Santos’un, İspanya takımını 10-1 gibi ezici bir skorla yenmesi, hazırlık sürecinin en dikkat çekici anlarından biriydi. Devlet şampiyonasının son maçında, Santos, Corinthians ile Estádio Parque São Jorge’da oynanan karşılaşmada 2-0 galip gelerek, kulüp tarihinin ilk devlet şampiyonluğunu Raul ve deneyimli Araken Patusca’nın golleriyle elde etti. Bu tarihi zafer, Santos’un ilk büyük başarısını temsil ediyor ve gelecek nesiller için bir ilham kaynağı oldu.
Santos Kulübü, bir sonraki sezonda eyalet şampiyonluğunu koruyamasa da, 1930’lar boyunca uluslararası maçlarda yenilgisiz bir performans sergilemiştir; bu dönemde yedi galibiyet ve bir beraberlik elde edilmiştir. En dikkat çekici galibiyetlerden biri, Uruguay’daki FIFA Dünya Kupası’nın ardından 30 Temmuz’da Santos’a gelen Fransa milli futbol takımına karşıydı. Fransızlar, bu ziyareti yerel bir takımla karşılaşmak için bir fırsat olarak değerlendirmişler ve maçı 6-1 gibi ezici bir skorla kaybetmişlerdir; Feitiço bu maçta dört gol atmıştır. Şüphelere yol açan bu durum üzerine, Fransız heyeti, kendilerinin aslında Brezilya milli takımını değil, kulüp takımıyla oynadıklarını kanıtlamak amacıyla kulübün merkezine davet edilmiştir.
İkinci Paulistão yolunda: 1936-1955
1935 yılında elde ettikleri Paulistão şampiyonluğunun ardından, galibiyetin mimarı olan birçok önemli oyuncu ya kulüpten ayrıldı ya da futbol kariyerine son verdi; bu durum, kulübün tecrübeli kadrosunu zayıflattı. Santos, 1936 yılında, elde ettikleri şampiyonluğu koruma konusundaki başarısız girişimlerinde 4. sırada yer aldı. 1937’de gerçekleşen Patusca’nın ayrılığı, onun neslinin sonu ve sonraki 10 yıl boyunca Paulista turnuvasında alınan hayal kırıklığı yaratan sonuçların başlangıcı oldu; takım bu süreçte en iyi durumda 5. sırada yer alabildi.
Santos Kulübü’nün kaderi, eski kaleci Athié Jorge Cury’nin 1946 yılında kulüp başkanlığına getirilmesiyle değişti. Cury, derhal kulübün maddi durumunu düzeltmeye odaklandı ve ardından, kulübün genç oyuncularına deneyim kazandırmak amacıyla, Belém, Fortaleza, Natal ve Recife gibi şehirlerdeki önde gelen takımlarla karşılaşmak üzere bir turne düzenledi. Santos, bu turnede Paysandu, Fortaleza EC, ABC ve Santa Cruz gibi rakiplerini mağlup etti. Kulübün ikinci önemli figürü olan Antoninho’nun liderliğinde, Santos, o zamana kadar Brezilya’nın herhangi bir kulübünün gerçekleştirdiği en uzun futbol yolculuğunu tamamladı. Bu turne, 29 Kasım 1946’dan 2 Şubat 1947’ye kadar sürdü ve Santos, bu süre zarfında 12 galibiyet ve 3 beraberlik elde etti. Turnenin en golcü oyuncuları ise sırasıyla Caxambu (19 gol) ve Adolfrise (18 gol) oldu.
Kulüp, Antoninho, Pinho ve Odair dos Santos’un katkılarıyla 1948 yılındaki Paulistão turnuvasında ikinci sırada yer aldı. Odair, o sezon kulübün en golcü oyuncusu oldu ve 20 gol kaydetti; bu başarıyı takip eden üç sezonda da tekrarladı. Odair ve Antoninho aynı zamanda kulübün, 1950 yılındaki Paulistão turnuvasında üçüncü sırada yer almasına yardımcı oldular. Bu, Santos’un “O ataque dos 100 gols” kuşağı döneminden sonra, Paulistão’da üç sezon içinde iki kez ilk üçe girmeyi başardığı ilk zamandı. Santos, 1952 yılında Torneio Rio – São Paulo turnuvasına katılarak genel sıralamada üçüncü oldu. Formiga, Manga, Tite, Zito ve Vasconcelos gibi genç yeteneklerin takıma katılmasının yanı sıra, Odair’in 1952 ve Antoninho’nun 1953 yılında emekli olması, kulübün devlet şampiyonasındaki rekabet gücünü korumasını sağladı. Antoninho, 1954 yılında kulüp yardımcı antrenörü pozisyonuna getirildi; aynı yıl Lula da kulübün teknik direktörlüğüne getirildi.
Santos kulübü, gelecekteki başarıları için temel altyapıyı ve tesisleri 1955 yılında tamamladı. O yılın Paulistão sezonuna Noroeste karşısında alınan golsüz beraberlikle başlamasına rağmen, takım ligdeki ilk 11 maçta yenilgisiz kaldı. Bu dönemde Jabaquara’yı 7-1 gibi farklı bir skorla mağlup ettiler; bu, o sezonki en ağır mağlubiyetleri oldu. Guarani karşısında 4-2’lik bir mağlubiyet ve Portuguesa tarafından alınan 8-0’lık bir yenilgi, takımda iniş çıkışlara neden oldu. São Paulo’ya karşı 3-1’lik bir mağlubiyetin ardından, São Bento ve Corinthians’e karşı üst üste gelen yenilgiler, kulübün eyalet şampiyonluğu hedeflerini tehlikeye soktu. Ancak, takımın güçlü ruhu, Emanuele Del Vecchio’nun attığı goller, göreceli olarak istikrarlı bir kampanya ve Taubaté karşısında alınan 2-1’lik galibiyet (Santos’un ligdeki son maçı), kulübün tarihindeki ikinci eyalet şampiyonluğunu kazanmasını sağladı; bu, 20 yıl sonraki ilk şampiyontu. Del Vecchio, 38 golle kulüp tarihinin en yüksek sezonluk gol rekorunu kırdı; bu, 1927’de Patusca’nın kaydettiği 53 gole yakın bir sayıydı. Aynı zamanda Paulistãos’un da en iyi golcüsü oldu ve 23 gol attı. Bu zaferin anısına “Leão do Mar” adlı ünlü bir kulüp marşı yazıldı.
Cury, kulübün 1935’teki benzer bir durumun tekrar yaşanmaması için önlemler alarak, tecrübeli oyuncuların takımdan ayrılma ihtimalini göz önünde bulundurarak çeşitli planlar ve sözleşmeler hazırladı. Bu kapsamda, Zito gibi köklü oyuncularla anlaşmalar sağlandı. Ayrıca, Pepe ve yükselen yıldız Pagão gibi genç yeteneklerin de kulüpte tutulması için yatırım yapıldı. Kulüp başkanı Lula’ya da, kulübe katılmak isteyen yetenekli bireyleri değerlendirme konusunda serbestlik tanıdı. Cury’nin onayladığı en önemli transferlerden biri ise, Waldemar de Brito tarafından Vila Belmiro’ya getirilen 15 yaşındaki bir gençti. Bauru Atlético Clube’nin genç takımının menajeri olan De Brito, bu çocukla birlikte 1954 ile 1956 yılları arasında üç kez üst üste São Paulo eyalet gençlik şampiyonluğunu kazandı. Edson Arantes do Nascimento adıyla bilinen ve kısa süre sonra Pelé olarak tanınacak olan bu genç oyuncu, o zaferlerin ana itici gücüydü. Santos ile Pelé arasındaki sözleşme, Haziran 1956’da resmi olarak imzalandı.
Altın Çağ
Dünya İlkleri ve Beş Şampiyonluk.
Santos, 50 yıl sonra dünyanın en iyi takımı olarak kabul edilmeye başlandı. Pelé’nin 1957 yılında Campeonato Paulista’daki ilk maçına çıktığında, takım zaten iki kez şampiyonluk yaşamıştı (1955/56). Pelé’nin takım arkadaşları arasında Zito, Pagão, Formiga, Hélvio, Jair da Rosa Pinto, Urubatão, Tite ve Pepe yer alıyordu. Santos, 50 yılın en önemli yılında olan 1958’de üçüncü şampiyonluğunu kazandı – aynı yıl Brezilya İsveç’te Dünya Kupası’nı kazanırken, Zito, Santos, Pelé ve Pepe de bu başarıya katkıda bulundular. Santos, 38 maçta 143 gol atarak (maça ortalama 3.76 gol) ve sadece 40 gol yiyerek büyük bir performans sergiledi. Pelé, ülkenin hiçbir eyalet yarışmasında eşitsiz bir rekora imza attı: 58 gole ulaştı. Santos’un geleneksel rakipleri 1958 yılında ağır yenilgiler yaşadı; özellikle Nacional’a karşı alınan 10-0’lık galibiyet dikkat çekiciydi. Eyalet şampiyonluklarının yanı sıra, Santos 1959’da Rio-São Paulo turnuvasında Vasco’yu finalde 3-0 ile mağlup ederek şampiyonluğa ulaştı. Coutinho, bu maçta iki gol atarken, sadece 16 yaşındaydı. Coutinho ayrıca Ponte Preta karşısında beş gol birden attı ve Santos, Pelé’nin oynamadığı bu maçı bile 12-1 gibi ezici bir skorla kazandı.
Santos, 1960’lar boyunca Brezilya futbolunda eşsiz bir hakimiyet kurmuştur. Kulüp, sekiz kupa kazanmıştır: altı Brezilya Şampiyonluğu (beş Taça Brasil ve bir Torneio Roberto Gomes Pedrosa), iki Copa Libertadores, iki Intercontinental Cup, üç Rio-São Paulo turnuvası, bir Güney Amerika Recopa kupası, bir Dünya Kupası ve sayısız uluslararası turnuva.
“El Gráfico” dergisinde yapılan bir ankette, Güney Amerika ve Avrupa’dan onlarca uzman, 1962/63 sezonundaki Santos takımını tarihin en iyi takımı olarak seçmiştir.
Globetrotters’ın yeniden canlanışı.
Dünya çapında büyük bir ilgi gören Santos, futbol tarihinde ilk küresel takımlar arasında yer aldı ve onlarca ülkede gösteri maçları oynadı. Biafra Savaşı’nın tarafları arasındaki çatışmalar, Pelé’nin takımının mücadelesini izleyebilmek için geçici olarak durduruldu. Brezilya Spor Konfederasyonu (CBD)’nin baskısı altında kalan Santos, yıldız oyuncularını güvensiz Güney Amerika stadyumlarında risk altına sokmamak amacıyla Libertadores Kupası’nın 1966, 1967 ve 1969 yıllarındaki edisyonlarına katılmadı.
Santos ve Botafogo’nun oyuncuları, Şili’deki (1962) ve Meksika’daki (1970) Dünya Kupası kadrolarının temelini oluşturdu. Milli takımda iki farklı maçta – Almanya ve İngiltere ile oynanan karşılaşmalarda – sekiz Santos oyuncusu forma giydi. 1970 Dünya Kupası eleme maçlarının altı oyununda, “Saldanha’nın Canavarları” lakaplı milli takım, Carlos Alberto, Djalma Dias, Joel Camargo, Rildo, Pelé ve Edu gibi altı Santos oyuncusunu kadrosunda bulundurdu. Santos’un etkisi o kadar büyüktü ki, milli takımın savunma hattında kullanılan numaralar bile Santos’taki numaralara paraleldi: sağ bek 4 numaralı formayı giyerken, sağ stoper 2, sol stoper 6 ve sol bek ise 3 numaralı formayla mücadele ediyordu.
Son olarak, Benfica ve Portekiz’in efsanevi oyuncusu Antônio Simões, “Santos 62 takımını, 1970’deki Brezilya milli takımıyla karşılaştırıyorum. Bu iki takım da şimdiye kadar gördüğüm en iyi futbol takımlarıdır. 1970’teki milli takım, Santos’un uzun zaman önce sergilediği oyun modelinin bir teyididir.” şeklinde yorum yapmıştır.
Os Santásticos mirası.
Santos, 1973 yılında Pelé’nin takımda olduğu dönemde ve tekrar 1978’de şampiyonluğa ulaşmıştır. “Meninos da Vila” olarak anılan genç yetenekler, Pita, Juary, João Paulo ve Nilton Batata gibi oyuncularla birlikte Santos, 1970’ler boyunca tutku ve coşkunun sembolü haline gelmiştir. Uzun bir süre başkent takımlarıyla rekabet edemeyen taraftarları, istikrarlı bir şekilde sayılarını artırmış ve Morumbi tribünlerinin yoğunluğunu aşarak São Paulo ve Palmeiras gibi büyük kulüplerin taraftar sayılarını geride bırakmıştır.
Kesintiler: 1974-1994
Santos Kulübü, lüks Spa Park tesisinin satın alınmasıyla ilgili oluşan borç yükünün kulübün geleceğini tehlikeye atabileceği bir dönemden geçti. Ancak, bu zorlu süreçte bile, sahada mücadele eden ve taraftarın sevgisini kazanan 11 oyuncu, kulübün kimliğini korudu. Borçlar nedeniyle Spa Park tesisi kaybedilmesine rağmen ve yapılan tüm yatırımlar boşa çıktı, Santos Kulübü popüler bir taraftar kitlesini muhafaza etmeyi başardı.
Bu dönem, Santos takımının 1980 yılında São Paulo eyalet şampiyonasında ikinci olmasıyla başladı. Bu maçta Santos, daha sonra 1983’te Santos’a katılarak takımın en golcü oyuncusu olacak olan São Paulo’nun forveti Serginho’ya mağlup oldu. Çocukluğundan beri takıma gönülden bağlı olan Sérgio Bernardino, sadece Başkan Milton Teixeira tarafından 1993 Brezilya Şampiyonası’nda mücadele edecek takıma getirildiğinde kendini ait hissetti. Fırsatları iyi değerlendiren ve dayanıklı olan Serginho, Brezilya Şampiyonası’nda rakip savunmaların korkulu rüyasıydı ve 22 golle şampiyonanın en golcü oyuncusu oldu. Takım, São Paulo’da şampiyonluğu kıl payı kaçırdı, Rio’da mağlup oldular ve Flamengo’nun gol ortalamasına geçemediler. Bir sonraki yıl, takım, Corinthians’in üçüncü kez üst üste şampiyonluğa ulaşma hayalini yıkarak, “rally-point” mücadelesinde São Paulo eyalet şampiyonu oldu. Santos ile oynanan maçta, takım, Serginho’nun ikinci yarıda attığı golle Corinthians’i 1-0 mağlup etti. Santos’un forvet oyuncusu, bu kez Botafogo’dan Chiquinho ile birlikte 16 golle en çok gol atan oyuncu oldu.
90’lar ve az başarı.
1990’lı yıllarda Santos, sadece iki önemli kupa kaldırdı: 1997 yılında düzenlenen Rio-São Paulo Turnuvası ve 1998 yılında gerçekleştirilen Copa CONMEBOL. 1995 yılındaki milli şampiyonluk finalinde Santos, Botafogo ile karşılaştı; ancak Rio de Janeiro’dan gelen bu takımı mağlup edemedi.
Yeni başkan Marcelo Teixeira, eski başkan Milton Teixeira’nın oğlu olarak, Santos takımını 21. yüzyılda üstünlük sağlamak için hazırlamaya çalıştı. Takıma, Freddy Rincón, Marcelinho Carioca, Edmundo, Márcio Santos, Carlos Germano, Valdo ve Carlos Galván gibi önemli isimlerin transfer edilmesi için hiçbir masraftan kaçınılmadı. Ancak bu yıldız oyuncular, sahadaki performanslarıyla beklentileri karşılayamadı. 2000 ve 2001 yıllarında düzenlenen eyalet şampiyonalarında sırasıyla ikinci olarak tamamladılar ve yarı finalde elendiler. Ulusal ligdeki performansı da tatmin edici olmadı; Santos, 2000 yılında 18., 2001’de ise 15. sırada yer aldı.
Peixe’nin Yenilenmesi: 2002-2008
2002 yılında, ciddi bir mali kriz yaşayan Santos kulübü, yüksek maaşlı oyuncularla yollarını ayırarak genç takımlardan yetişen oyunculara yöneldi ve ligden düşmeyi engelleme hedefiyle hareket etti. Fluminense’den geri dönen André Luís, Etti-Jundiaí’den Maurinho, Comercial-SP’den Júlio Sérgio, Rio Branco’dan Alberto gibi düşük maliyetli oyuncuların yanı sıra Alex, Robinho ve Diego genç takım seviyesinden A takıma yükseltildi. Bu yedi oyuncu, yeni teknik direktör Emerson Leão yönetiminde Elano, Paulo Almeida, Léo ve Renato ile birlikte kadronun önemli birer parçası oldular.
Santos, ligin normal sezonunda gösterdiği başarılı performansla sekizinci sırada yer alarak play-off’lara katılma hakkı elde etti. Çeyrek finalde genç yıldızlar Kaká ve Luís Fabiano’nun forma giydiği São Paulo takımını eleyen Santos, yarı finale Grêmio ile eşleşti. Vila Belmiro’daki 3-0’lık galibiyetle tur garantileyen ekip, deplasmandaki 0-1 mağlubiyetine rağmen final vizesini aldı.
Meninos da Vila’nın en önemli oyuncuları olan Robinho ve Diego ile Corinthians, finalin her iki maçında da mağlup oldu ve böylece Santos, yedinci milli şampiyonluğunu elde etti. Günümüzde en yaygın kullanılan numaralardan biri olan “pedalada” (pedallama), Robinho tarafından bu final maçında popüler hale getirilmiştir.
2003 yılında, Santos, şampiyonu belirlemek için playoff sistemi kullanılmayan Brezilya’nın ilk ulusal şampiyonasında ikinci sırada yer aldı. Ancak bir sonraki yıl, Santos yeniden zirveye yükseldi. Taraftarların takımlarının hakemler tarafından kasıtlı olarak engellendiğini hissettiği, takımın çeşitli maçlarda kendi stadyumunda oynamasına izin verilmediği ve Robinho’nun annesinin kaçırıldığı bu yılda, Santos etkileyici bir performans sergiledi. Ligin sonuna sadece iki maç kala, Santos, sezonun büyük bölümünde lider konumda bulunan Atlético Paranaense’ı geride bırakmayı başardı. Son maçta da pes etmeyen Santos, Vasco da Gama’yı 2-1 mağlup ederek sekizinci şampiyonluğunu elde etti.
2005 yılında Robinho, Léo, Deivid gibi önemli oyuncuların ve teknik direktör Vanderlei Luxemburgo’nun Santos’tan ayrılmasıyla, takım o yıl daha fazla şampiyonluk elde edemedi. Bu önemli isimlerin takımdan ayrılmasına rağmen, Santos sezonu 6. sırada tamamlamaya doğru ilerliyordu. Ancak, maç sonuçlarının manipüle edildiği iddiaları ortaya atıldı. Hakem Edilson Pereira de Carvalho’nun bu usulsüzlüğe karıştığı belirlenince, yönettiği tüm maçlar yeniden oynanmaya karar verildi. Bu durum, Santos’un Corinthians karşısındaki 4-2’lik galibiyetini 2-3’lük bir mağlubiyete dönüştürdü. Sonuç olarak, Santos ligdeki sıralamasını 11. sıraya düşürdü ve şampiyonluğu rakibi Corinthians’e kaptırdı; bu durum aynı zamanda Internacional’in de şampiyonluk umutlarını sona erdirdi.
2006 yılında Santos, Brezilya liginde dördüncü sırada yer alarak Copa Libertadores’e katılma hakkı elde etti ve 1984’ten bu yana ilk kez Paulista Şampiyonası’nı kazandı. 2007’de Santos, finalin ilk maçında mağlup olmasına rağmen, rövanşta galip gelerek şampiyonluğa ulaştı. Aynı yıl, milli şampiyonada Santos, 15 puan geride kalarak ikinci sırada yer aldı ve şampiyon São Paulo’nun ardından en yakın takipçisi oldu.
Santos Kulübü, 2008 yılında birçok önemli oyuncunun takımdan ayrılmasıyla zorlu bir sezon geçirdi. Takım, son maçlardaki toparlanma sayesinde küme düşmekten kurtuldu. Aynı yıl Santos, Copa Libertadores’e katılımını sürdürdü ve çeyrek finale kadar yükseldi. Ancak bu aşamada, Meksika temsilcisi America karşısında mağlup olarak turnuvadan elendi.
Santástico Dönemi: 2009-2013
Santos Kulübü, finansal sorunların yeniden ortaya çıkmasıyla birlikte genç oyunculara yöneldi. 2009 yılında Neymar ve Paulo Henrique Ganso profesyonel takıma katıldı; Neymar, 13 yaşında kulüple sözleşme imzalarken, Ganso, kuzeydeki Paysandu takımından 15 yaşında geldi. İkili, birlikte oynamaya başladı ve güçlü bir bağ geliştirdi. 2010 yılında, günümüz kadrosunun temelini oluşturan harika bir takımı yönetti. Bu yıl Campeonato Paulista’yı kazanan takım şu isimlerden oluşuyordu: Felipe; Pará, Edu Dracena, Durval ve Léo; Wesley, Arouca ve Ganso; Neymar, André ve yeniden transfer edilen Robinho. Ayrıca, Copa do Brasil 2010’u da kazanarak finalde Vitória’yı mağlup ettiler ve baskın bir performans sergilediler. Örneğin, Naviraiense’i 10-0 gibi ezici bir skorla yenerek “Santástico” (Santos + Fantastic) unvanını yeniden kazandılar. Bu takım, aynı zamanda kendine özgü oyun tarzı ve danslı kutlamalarıyla da tanınmaktadır.
2011 yılı kulüp için de başarılı bir yıl oldu. Özellikle Neymar’ın başarısı sayesinde pazarlama ve hak gelirlerinde önemli artışlar yaşandı. Santos, önceki sezondaki kadrodan bazı oyuncularla yollarını ayırırken, kilit isimleri takımda tuttu. Ayrıca, Elano, Alan Kardec ve Ibson gibi Avrupa’dan önemli oyuncular Peixe’nin (Santos’un takma adı) kadrosuna dahil oldu. Bu yıl Santos, ezeli rakipleri São Paulo ve Corinthians’i mağlup ederek Campeonato Paulista şampiyonluğunu elde etti. Takımın ana kadrosu şu şekildeydi: Rafael Cabral; Danilo, Edu Dracena, Durval, Léo; Arouca, Adriano, Elano, Ganso; Neymar ve Borges. Bu takım aynı zamanda Copa Libertadores’u da kazanarak, finalde Peñarol (Uruguay) ile oynanan maçta rakiplerini mağlup etti. Aralık ayında Santos, Japonya’ya gitti ve FIFA Kulüpler Dünya Kupası’nda ikinci oldu, finalde Barcelona’ya yenildi.
2012 yılında Santos, yıllık iki şampiyonluk geleneğini sürdürdü ve Guarani’yi yenerek Paulista Şampiyonası’nı, ayrıca Universidad de Chile karşısında Recopa’yı kazandı. Ancak takım içinde parçalanma başladı ve Ganso (São Paulo’ya), Borges (Cruzeiro’ya), Elano (Grêmio’ya) gibi önemli oyuncular takımdan ayrıldı.
2013 yılı, Santástico döneminin sonunu işaret etti. Takım, üst üste dördüncü Paulistão şampiyonluğunu elde edemedi (ikinci oldu). Daha sonra Neymar’ın Barcelona ile yapılan anlaşması sonucu takımdan ayrılması, teknik direktör Muricy Ramalho ve kaleci Rafael Cabral’ın (Napoli’ye transfer) da kulüpten ayrılmasıyla Santos, önceki başarılı döneminin gölgesi kaldı. Santos, 2013 sezonunu yedinci sırada tamamladı ve São Paulo eyaletinden diğer takımlar arasında en iyi sıralamayı elde etti. Sezon sonunda, geçici teknik direktör Claudinei Oliveira, karşılıklı anlaşmayla görevden ayrıldı ve Santos, 2014 yılında göreve başlayacak olan Oswaldo de Oliveira’yı kadrosuna dahil etti.
Finansal sorunlar ve orta sıralar.
2014 yılında, Santos kulübü Paulistão sezonuna başladı ve çeşitli transferler gerçekleştirdi. Bu transferlerden en dikkat çekeni, kulüp tarihinin en yüksek bonservis bedeliyle alınan oyuncu Leandro Damião oldu. 1 Şubat’ta, altyapıdan yetişen bir diğer oyuncu Gabriel, Botafogo-SP karşısında Santos’un 5-1’lik galibiyetinde takımının 12.000. golünü kaydetti. Turnuva boyunca etkili bir oyun sergileyen ve en verimli hücum performansına sahip olan Santos, finalde dördüncü ligdeki Ituano takımıyla karşılaştı ve penaltı atışlarında mağlup olarak ikinci oldu. 2 Eylül 2014 tarihinde, Oswaldo de Oliveira kulüp yönetiminden gönderildi ve yerine ertesi gün Enderson Moreira getirildi.
Santos Kulübü, 2014 yılında Brezilya Ligi’nde (Brasileirão) 9. sırada yer aldı. 13 Aralık 2014 tarihinde yapılan seçimlerde, Modesto Roma Júnior, 1.329 oy farkla kulübün yeni başkanı olarak seçildi. Kulüp, önceki yönetim kurulu başkanlarından Odílio Rodrigues’in liderliğindeki dönemde yaşanan çeşitli mali sorunlarla boğuştu. Ayrıca, Damião, Arouca, Aranha ve Eugenio Mena gibi oyuncular, ödenmeyen maaşlar nedeniyle kulübe karşı yasal işlemlere başvurmuştur.
2015 yılında, kulübün yaşadığı mali sorunlar nedeniyle, bonservis oyuncuları Elano ve Ricardo Oliveira, düşük bir maaşla Santos’a geri döndüler. Aynı zamanda, kulüp, önceki sezonun en pahalı oyuncusu olan Damião’yu da kiralık olarak gönderdi. 5 Mart tarihinde, takımın henüz yenilgisiz olmasına rağmen, teknik direktör Enderson Moreira görevden alındı.
Marcelo Fernandes, kısa bir süre sonra teknik direktörlüğe getirildi ve aynı yılın Paulista şampiyonluğunu kazandı. Brezilya Ligi’ndeki (Brasileirão) başarısız başlangıcın ardından, Dorival Júnior beş yıllık aradan sonra kulübe geri döndü. Onun yönetiminde takım, 2015 Copa do Brasil finaline yükseldi ve 130 maçın üzerinde bir süreçte yeniden ilk dört sıraya girdi.
Dorival, kulüpte 2016 sezonunda da görevine devam etti ve o yıl Paulistão şampiyonluğunu (22. kez) kazandı. Ayrıca, sekiz yıl sonra Brasileirão’da bir hafta boyunca liderliği ele geçirdi. 2017 sezonu boyunca, kulüp Dorival ile yollarını ayırdı ve yerine Levir Culpi getirildi; ancak, kulübün Copa Libertadores’ten elenmesi ve alınan kötü sonuçlar nedeniyle Levir de görevinden alındı.
9 Aralık 2017 tarihinde, José Carlos Peres kulübün yeni başkanı olarak seçildi. Onun başkanlık döneminin ilk teknik direktörü Jair Ventura oldu; Ventura, takımı düşme tehlikesiyle karşı karşıya kalması üzerine Temmuz 2018’de görevden alındı. Daha sonra Cuca (önce de 2008 yılında kulüpte görev yapmıştı) göreve getirildi ve takımı 10. sıraya taşıdı.
2019 sezonunda Santos kulübü, tanınmış teknik direktör Jorge Sampaoli’yi takımın başına getirdi. Sampaoli yönetiminde kulüp, ligde ikinci sırada yer aldı; ancak kupalarda ve eyalet liginde aynı başarıyı tekrarlayamadı. Takım, Copa Sudamericana’da ilk turda elendi, Copa do Brasil’de 16.turda, Paulistão’da ise yarı finalde mücadeleyi bırakmak zorunda kaldı.
Sampaoli’nin istifasının ardından, 2020 sezonu için Jesualdo Ferreira takımın başına getirildi. Ancak, takımın Paulistão’daki performansı, Série A takımları arasında en kötü performansa sahip olması nedeniyle Ağustos ayında Jesualdo görevden alındı. Onun yerine Cuca, tekrar göreve getirilerek teknik direktörlük koltuğuna oturdu. Kısa bir süre sonra, kulüp başkanı José Carlos Peres görevinden uzaklaştırıldı ve başkan yardımcısı Orlando Rollo (önceki dönemde Peres ile yaşanan kamuoyu tartışmaları nedeniyle kulüpten ayrılmıştı), geçici olarak görevi devraldı.
Santos Kulübü, 2020 sezonunda, Cléber Reis, Yeferson Soteldo ve Felipe Aguilar’ın olan borçlarını ödememesi nedeniyle FIFA tarafından çeşitli yaptırımlarla karşılaştı. Bu yaptırımlar, kulübün genç yeteneklerinin A takımda forma giyme fırsatı bulmasına yol açtı; bunlardan en dikkat çekeni, sadece 15 yaşında olmasına rağmen Ângelo oldu. 12 Aralık 2020’de Andrés Rueda, kulüp tarihinde ilk kez düzenlenen online oylama ile 2021-2023 dönemini kapsayan üç yıllık bir görev süresi için başkan olarak seçildi.
Düşüş ve Süper Lig’den düşme.
Ocak 2021’de Santos, 2020 Copa Libertadores’in finaline yükseldi; ancak, maçın uzatma dakikalarında attığı golle yerel rakipleri Palmeiras’a mağlup oldu. Aynı ay içerisinde teknik direktör Cuca, kulüpten ayrıldığını duyurdu ve onun yerine, 2021 sezonu için Arjantinli Ariel Holan göreve getirildi.
Holan, Campeonato Paulista’daki başarısız bir performansın ardından Nisan 2021’de görevinden ayrıldı ve Mayıs ayında Fernando Diniz teknik direktör olarak göreve getirildi; ancak Diniz, takımın Série A’da düşme tehlikesiyle karşı karşıya kalması üzerine Eylül ayında görevden alındı. Fábio Carille sezonu tamamladı ve takımı 10. sırada bitirmesini sağladı. Carille, Şubat 2022’de görevine son verildi ve yerine Arjantinli teknik direktör Fabián Bustos getirildi.
Santos Kulübü, 2023 sezonunun son maçında kendi sahasında Fortaleza’ya karşı 2-1’lik mağlubiyetle, kulüp tarihindeki 111. yılda ilk kez Campeonato Brasileiro Série B’ye düşerek ligin 17. sırasını elde etti. 9 Aralık 2023 tarihinde, Marcelo Teixeira kulübün yeni başkanı olarak seçildi ve bu göreve 14 yıl aradan sonra geri döndü.
Kulübün tarihinde ilk kez ikinci ligde mücadele ettiği 2024 sezonunda, teknik direktör olarak görevine geri dönen Carille, takımı 2024 Campeonato Paulista finallerine taşıdı. Kulüp ayrıca, son iki maç öncesinde Série B şampiyonluğunu garantilemiş olsa da, Carille 18 Kasım’da, sezonun son karşılaşması öncesinde görevden alındı.
Série A’ya dönüş ve Neymar.
2025 sezonu öncesinde, Pedro Caixinha kulübün yeni teknik direktörü olarak göreve getirildi. Aynı yılın 31 Ocak tarihinde, kulüp Neymar’ın beş aylık bir sözleşmeyle takıma geri döndüğünü duyurdu. Ancak, bu sezon ligde beklentilerin altında, 12. sırada tamamlandı. Neymar, çeşitli küçük sakatlıklar nedeniyle düzenli olarak forma giyemedi ve Caixinha daha sonra Cleber Xavier tarafından, ardından da Juan Pablo Vojvoda tarafından görevden alındı. Bu değişiklikler, takımın düşme tehlikesinden kurtulmasına yardımcı oldu.
Neymar, 2026 sezonu için geçerli olmak üzere sözleşmesini bir yıl uzattı. Vojvoda, mart ayına kadar teknik direktörlük görevini sürdürdü; bu tarihte yerine Cuca getirildi.
Kulüp Arması
Kulübün kuruluş aşamasında seçilen ilk renkler, Concórdia Kulübü’ne bir saygı ifadesi olarak beyaz, mavi ve altın sarısıydı. Ancak o dönemlerde bu renklerin forma üzerine uygulanmasının zorluğu, kulübün kuruluşundan bir yıl sonra yönetim kurulu toplantısına yol açtı. Pelúcio Paul, resmi renklerin beyaz ve siyah olarak değiştirilmesini önerdi. Paul’a göre beyaz renk barışı, siyah ise asalet temsil etmektedir. Bu öneri, kulüp üyeleri tarafından geniş destek gördü ve Santos Kulübü başkanı Raymundo Marques, kulübün temellerini bu yeni renklere dayanarak atmıştır.
Kulübün kuruluşundan bu yana, Santos sekiz farklı ana kulüp amblemi kullanmıştır; ancak bunların hepsi küçük değişikliklere uğramıştır. 1912 yılında, Santos siyah ve beyaz şeritli bir kalkan benimsedi; ortasında erken dönemdeki deri futbollardan biri yer alıyordu ve üzerinde “SFBC” harflerini içeren çapraz bir bant bulunuyordu. Santos’un, kuruluş planlarını yapmak için kulübün merkezlerini kullanmasına izin veren Concórdia Kulübü’ne saygı göstermek amacıyla, kulüp amblemi mavi bir dairenin ortasına yerleştirilmiş üç altın renkli limon harfi (S, F ve C) içeren bir tasarım kullandı. 1912 yılının sonunda, amblem yeniden tasarlanarak dairenin etrafına beyaz bir şerit eklendi. Bu beyaz şerit, altın rengi bir limonla çevriliydi. Harfler beyaz renkteydi ve dış hatları altın renkli limondan oluşuyordu. Bu renklerin tutarlı bir şekilde elde edilmesindeki zorluklar nedeniyle, amblem beyaz bir rozete dönüştürüldü; bu rozetin kenarları siyah renkteydi ve “SFC” harfleri de siyah renkle belirtildi.
1913 yılında kulübün arması yeniden tasarlandı ve bir küre üzerine yerleştirildi. Bu küre üzerinde enlem ve boylam çizgileri ile ekvator gösteriliyordu. Armanın siyah, çapraz bir bandı bulunuyordu ve bu banda beyaz renkte “S.F.C.” yazısı yer alıyordu. Bandın üst kısmında beyaz bir zemin bulunurken, sol üst köşede bir futbol topu figürü vardı. Alt kısım ise siyah ve beyaz çizgili bir arka plana sahipti. Armanın en üstünde bir taç yer almaktaydı. 1915 yılında kulüp geçici olarak “União Futebol Clube” adını aldı ve bu dönem için geçici bir arma tasarlandı. Bu geçici armada, beyaz bir şerit üzerinde “União F.C.” yazısı bulunuyordu ve arka plan siyah renkteydi. 1925 yılında küre ve taç figürleri armadan kaldırıldı ve arma, gelecekteki tasarımına kavuştu; bu tasarım daha sonra 2005 yılında küçük bir revizyon geçirmiştir.
27 Aralık 2022 tarihinde, kulüp amblemine bir taç ekledi. Bu, daha sonra iki gün sonra vefat edecek olan Pelé’nin anısına yapıldı. Taç, amblem üzerinde, iki yıldızın arasına yerleştirildi; bu yıldızlar, 1962 ve 1963 yıllarındaki Intercontinental Cup şampiyonluklarını temsil etmektedir. Bu değişiklik, Kasım ayında onaylanan yeni tüzüğe dahil edilmiştir. Tüzüğün 103. maddesi şu şekilde belirtmektedir: “Santos, profesyonel, amatör ve futsal futbol maçlarında, erkekler ve kadınlar kategorilerinde, tüm formalarında, mevcut dünya şampiyonluk yıldızlarının üzerinde bir taç kullanacak; bu, Edson Arantes do Nascimento, O Rei Pelé’ye verilen kalıcı bir saygı ifadesidir.”
Sponsorluk
Santos Kulübü, 1979 yılından bu yana 38 farklı sponsorla anlaşma yapmıştır. Rainha, kulübün ilk forma üreticisi olarak tarihe geçmiştir. Brezilyalı mobilya ve ev aletleri perakende zinciri Casas Bahia, “Peixe” lakaplı Santos’un ilk sponsoru olmuştur. Şu anda kulüp, öncelikle forma üreticisi Umbro tarafından desteklenmektedir.
Kulüp, aynı zamanda birçok sponsora da ev sahipliği yapmaktadır ve bu sponsorlar kulübe önemli yatırımlar sağlamaktadır. Mevcut sponsorlar arasında Brezilya’nın önde gelen bankalarından Caixa, ülkenin en çok satan ikinci bira markası Brahma, Semp ve Brezilya’nın telekomünikasyon şirketi Algar Telecom bulunmaktadır.
Stadyum
Santos kulübü kurulduktan kısa bir süre sonra, antrenmanlarını Macuco semtindeki bir alanda gerçekleştirdi. Ancak bu saha, resmi maçlara ev sahipliği yapabilecek minimum boyut standartlarını karşılamıyordu. Bu nedenle Santos, Ana Costa Bulvarı’ndaki “Igreja Coração de Maria” sahasını kullanıyordu. Ancak bu saha da diğer kulüpler tarafından da kullanılıyordu. 1915 yılında durum dayanılmaz hale geldi; Santos, sahanın ne zaman kullanılabileceği konusunda diğer şehir takımlarıyla sürekli anlaşmazlıklara girdi ve bu durum, kulübün uluslararası hazırlık maçları için gelen birçok talebi reddetmesine neden oldu. Bu sorunu çözmek için kulüp yönetimi, şehirdeki uygun arazileri aramaya başladı. 31 Mayıs 1916’da yapılan genel kurulda, Vila Belmiro semtindeki 16.500 metrekarelik bir alanın satın alınması oylanarak kabul edildi. Aynı yılın 12 Ekim tarihinde, Vila Belmiro spor kompleksinin açılışı yapıldı. İlk maç, 10 gün sonra, 1916 Campeonato Paulista kapsamında Ypiranga ile oynandı ve Santos, bu maçı 2-1 kazanarak galip geldi. Adolpho Millon Jr., bu stadyumdaki ilk golü atan oyuncu oldu.
Vila Belmiro Stadyumu’nun kapasitesi zaman içinde çeşitli değişikliklere uğramıştır. En yüksek kapasite, 1964 Campeonato Paulista maçında Santos ile Corinthians arasındaki 0-0 beraberliğinde 32.989 izleyiciyle gerçekleşmiştir. O tarihten itibaren, modernizasyon çalışmaları nedeniyle kapasitede bir dizi azaltma yapılmıştır. Son değişiklik ise, 27 Ocak 1998’de yapılan ve FIFA’nın minimum önerdiğinden daha yüksek olan 1200 lux aydınlatma sisteminin kurulumudur. Vila Belmiro, 1949 Copa América’ya ev sahipliği yapmış, 1962 Copa Libertadores finalini ve 1998 Copa CONMEBOL finalini burada oynamıştır. Ayrıca 2010 yılında bir Copa do Brasil finaline de ev sahipliği yapmıştır. Kapasitesinin nispeten düşük olması nedeniyle, Santos kulübü, özellikle önemli maçlarda Estádio Palestra Itália, Pacaembu ve Morumbi (hepsi São Paulo’da) gibi stadyumları kullanmaktadır. Ayrıca Rio de Janeiro’daki Maracanã da zaman zaman tercih edilmektedir. Mevcut Santos Kulüp Başkanı Luis Alvaro Ribeiro ve diğer yöneticiler, Santos yakınlarındaki Cubatao şehrinde 40.000 kişilik bir stadyum inşa etme konusunda anlaşmaya varmışlardır. Bu stadyum, kulübün gelirini artıracak şekilde, sezon boyunca maçların yaklaşık %70’inin oynandığı bir “ev sahibi” statüsü kazanacaktır.
2005 yılının Ekim ayında, “Rei Pelé” Eğitim Merkezi açılışı gerçekleştirildi. Jabaquara semtinde bulunan bu eğitim tesisi, Brezilya’nın en modern tesislerinden biri olup, birinci takım için tıbbi ve antrenman imkanlarının yanı sıra, “Recanto dos Alvinegros” adlı bir otele de sahiptir.
Centro de Treinamento Meninos da Vila, Saboó semtinde bulunan ve Vila Belmiro stadyumuyla aynı büyüklükte iki futbol sahasına sahip bir antrenman merkezidir. Bu tesis, oyuncuların eğitimi ve gelişimine hizmet etmektedir. İki saha, genç yetenekler Diego ve Robinho’nun anısına adlandırılmıştır. Merkez, Ağustos 2006 tarihinde açılmıştır.
Marka
Santos kulübünün küresel başarısının temelinde, “Os Santasticos” takımının lideri olarak gösterdiği başarı yatmaktadır. Bu ikonik takımda Gilmar, Mauro, Mengálvio, Coutinho, Pepe ve Pelé gibi isimler yer almıştır. Bu durum, kulüp ve markanın dünya çapında popülaritesini artırmış ve beş kıtada büyük ilgi görmesine neden olmuştur. Birçok yerel ve uluslararası kulüp, Santos’a olan hayranlıklarını göstermek amacıyla kurulmuştur. Örneğin, Macapá şehrinde 1973 yılında Santos Futebol Clube do Macapá, João Pessoa şehrinde ise 1949 yılında Santos Futebol Clube do João Pessoa kurulmuştur. Angola’nın Viana kentinde 2002 yılında Santos Futebol Clube de Angola faaliyetlerine başlamıştır. Porto Alegre şehrindeki Santos Futebol Clube de Alegrete de, kulübün Paulista modelinden ilham almıştır. Guyana’daki Providence şehrinde bulunan Santos F.C., kulübün küresel başarısının bir başka örneğidir. Jamaika’nın Kingston şehri takımı Santos Football Club, dört kez ulusal şampiyonluk kazanmış olup, sadece kulübün adını ve logosunu kullanmakla kalmayıp, aynı zamanda Brezilya milli takımına olan saygısını göstermek amacıyla, kulüp armundaki beyaz rengi sarıyla değiştirmektedir. Amerika Birleşik Devletleri’nin Oak Park şehrinde bulunan “Santos FC Academy”, kulübün adını kullanarak gençlere futbol eğitimi veren bir akademi olup, bu da kulübün mirasının ne kadar geniş bir coğrafyaya yayıldığını göstermektedir. Japonya’nın Iwata kentinde 1993 yılında kurulan “Santos FC Soccer Academy Japan” popülerliğini artırarak, altı ila on dokuz yaş arasındaki gençlere futbol eğitimi vermektedir. Kulüp, markasını 2008 yılında Mısır’ın Kahire şehrine de taşımıştır. Amerika Birleşik Devletleri’nin Florida eyaletindeki Orlando şehrinde bulunan “Santos FC’s Soccer Academy” da kulübün uluslararası faaliyetlerinden biridir. Hong Kong’da Nene Leung tarafından kurulan “Nene & The Santos Boys” adlı grup, Çinli ve Hong Kong’lu futbolseverlerden oluşmakta ve Santos’un maçlarını takip etmeye adanmıştır.
Santos, Brezilya’nın en ekonomik olarak güçlü ve zengin futbol kulüplerinden biridir; 2011 yılında yıllık cirosu 45,1 milyon ABD doları (31,5 milyon Euro) olup, değer olarak 86,7 milyon ABD dolarının (60,6 milyon Euro) üzerinde bir değere ulaşarak en değerli kulüplerden biri haline gelmiştir. Aynı yıl, Santos’un kadrosunun değeri Güney Amerika’daki diğer tüm kulüpleri geride bırakarak 82 milyon Euro’nun üzerine çıkmış ve Hollanda Eredivisie, İngiltere Football League Championship, Portekiz Primeira Liga, Ukrayna Premyer-Liha, Türkiye Süper Lig, Rusya Premier Ligi, Fransa Ligue 1’deki çoğu kulüp ile Almanya Bundesliga, İtalya Serie A, İspanya La Liga ve İngiltere Premier Lig’deki kulüplerin yarısından fazlasını geçmiştir. Konami’nin resmi Copa Libertadores video oyununun birincil sponsoru olan Pro Evolution Soccer serisi, Santos’u Pro Evolution Soccer 2012 adlı video oyunuyla temsil etmiştir. Bu, kulübün bir video oyunuyla ilk kez yer almasıdır. Takımın, o dönemin Avrupa, Uruguay ve Arjantin takımlarının tercih ettiği fiziksel oyun anlayışının aksine, flamboyant ve hücum odaklı oyun tarzı, Santos’un tüm kıtalardaki (Antarktika hariç) 50’den fazla ülkeyi ziyaret etmesine olanak tanıyan sürekli bir gösteri haline gelmiştir. Kulübün ticari ve sportif başarıya odaklanması, genellikle kronik kayıplarla karakterize edilen bir sektörde önemli karlar sağlamıştır. Santos markasının gücü, özellikle FIFA Dünya Kupası şampiyonlukları ile pekiştirilmiştir ve bu konuda en büyük sembolü Pelé’dir. Pelé, ulusal bir kahraman olarak kabul edilir ve futbol dünyasına yaptığı katkılarla tanınır. Ayrıca, Brezilya’daki yoksul çocukların yaşam koşullarını iyileştirmeye yönelik politikalara verdiği destekle de bilinir (Santos ile 1000. golünü attığında, bu golü Brezilya’daki yoksul çocuklara adadı). Kariyeri boyunca “Futbolun Kralı” (O Rei do Futebol), “Kral Pelé” (O Rei Pelé) veya sadece “Kral” (O Rei) olarak anılmıştır. 2013 yılında Santos, Pelé ile küresel elçi sözleşmesi imzaladı ve bu sözleşme 2014 yılında ömür boyu bir sözleşmeye dönüştürüldü; kulüp, pazarlama kampanyalarında hala onun imgesini kullanmaya devam etmektedir.
Taraftar Grupları
Santos, Brezilya’nın en popüler kulüplerinden biridir. Kulübün taraftarları yalnızca Brezilya’nın tüm bölgelerinde değil, aynı zamanda dünyanın çeşitli ülkelerinde de bulunmaktadır. Erken 2006 yılında araştırma şirketi Institute DataFolha tarafından yapılan bir anketin sonuçlarına göre, Santos, Brezilya’daki en popüler dördüncü futbol kulübüdür. Anket sonuçlarına göre, Santos, Brezilya nüfusunun %4’ü tarafından tercih edilmektedir ve bu da yaklaşık 10 milyon taraftara denk gelmektedir. Santos FC’nin dünya genelinde yaklaşık 20 milyon taraftarı olduğu ve Afrika, Avrupa, Kuzey Amerika ve Latin Amerika ülkelerindeki hayranları arasında geniş bir dağılım gösterdiği tahmin edilmektedir.
Santos, Torcida Jovem do Santos, Sangue Jovem ve Força Jovem Santos gibi çeşitli organize taraftar gruplarına ev sahipliği yapmaktadır. Kulüp, Brezilya’daki en çok üyeye sahip kulüplerden biri olup, şu anda 70.000’in üzerinde üyesi bulunmaktadır.
Ezeli Rekabetler
Santos kulübü, kendi şehri içinde doğrudan bir rakibi olmamasına rağmen, tarihsel rekabetlerini genellikle yakındaki São Paulo şehrinden gelen Corinthians, São Paulo ve Palmeiras takımlarıyla yürütmüştür. Santos ile São Paulo arasındaki derbi maçı “San–São” olarak bilinir ve Brezilya’nın en büyük derbilerindendir; çünkü her iki takım da dünya şampiyonlukları yaşamış ve üç kez Copa Libertadores kupasını kazanmıştır. Palmeiras ile olan rekabet ise “Clássico da Saudade” (Nostalji Derbisi) olarak adlandırılır; çünkü 1960’larda bu iki takım, Brezilya futbolunda önemli oyunculara sahip olmuş ve şampiyonluk yarışlarında sürekli olarak yer almışlardır. Corinthians ile olan rekabet ise “Clássico Alvinegro” (Siyah-Beyaz Derbisi) olarak bilinir; bu isim, her iki takımın da renklerinden ilham alınarak verilmiştir.
Kulüp İstatistikleri ve Rekorlar
Pelé, 1956’dan 1974’e kadar Santos formasıyla sahaya çıktığı 1106 maçla kulüp tarihinin en çok forma giyen oyuncusudur. İkinci sırada ise 750 maçla Pepe bulunmaktadır. Kaleciler arasında ise Agenor “Manga” Gomes, 404 maçla en fazla forma giyen kalecidir. Zito (727), Lima (696), Dorval (612), Edú (584) ve Clodoaldo (510) da Santos için 500’den fazla maça çıkan diğer oyuncular arasındadır. Pelé aynı zamanda kulübün tüm zamanların en çok gol atan oyuncusudur ve kariyeri boyunca 1091 gol atmıştır. Pepe (405), Coutinho (370), Toninho Guerreiro (283) ve Feitiço (216) de Santos formasıyla 200’den fazla gol atan diğer oyunculardır.
Borges, kulüp tarihinde bir sezonda Brezilya Ligi’nde (Brasileirão) en çok gol atan oyuncu rekorunu elinde bulundurmaktadır (2011 yılında 23 gol). Feitiço, 1931 Campeonato Paulista sezonunda attığı 31 gol ile o dönemdeki Campeonato Paulista rekorunu kırmıştı. Ancak bu rekor, Pelé’nin 1958 yılında kaydettiği 58 golle geçildi ve hala geçerliliğini koruyor. Santos kulübünün resmi olarak bir maçta en yüksek seyirci sayısı ise 1963 yılında Intercontinental Cup maçında kaydedilen 132.728’dir. Santos, Brezilya futbolunda da birçok rekora sahiptir; bunlardan en önemlisi, 2011 yılı itibarıyla sahip olduğu en fazla lig şampiyonluğu (8) ve arka arkaya kazanılan sezon sayısıdır (1961’den 1965’e kadar 5 sezon).
Santos, Copa Libertadores’taki başarılarıyla öne çıkan Brezilya’nın en başarılı takımlarından biridir. Kulüp, 1962, 1963 ve 1011 yıllarındaki turnuvalarda şampiyonluk sevinci yaşamıştır. Santos, aynı zamanda Copa Libertadores yarı finalinde toplam yedi kez yer alarak, bu alanda Brezilya’nın en başarılı takımlarından biridir. Ayrıca, kulüp, 1963 sezonunda tek yenilgiyle Copa Libertadores şampiyonluğuna ulaşan ilk Brezilyalı takım olmuştur. 1962 yılında Santos, Paulista, Taça Brasil ve Copa Libertadores turnuvalarında üstünlük sağlamıştır.
