Amerikan Major League Baseball’ında sezonun en umut kırıcı takımı olarak öne çıkan Seattle Mariners, play-off elemelerinden Perşembe günü elendi. Bir önceki sezon Toronto Blue Jays’ı Amerikan Ligi Şampiyonaları’na (ALCS) yedinci maça kadar sürükleyen ve bu sayede ligdeki en güçlü ekiplerden biri olarak görünen takım, Rangers’ın New York Mets’e galibiyetiyle elemelerden koparken .500’ün altında bir rekorla sezonun sonlarına yaklaşmıştı. Takımın yönetiminin ve oyuncularının bu kışla yüzleşmesi gereken soruları, kadronun temelinin hazır olduğu bir dönemde ortaya çıkıyor.
Mariners’ın bu sezonun neden bu kadar zayıf geçtiğine dair açıklamalar, tek bir nedene indirgenemiyor. Oyuncuların büyük çoğunluğu, Randy Arozarena ve Dominic Canzone hariç, ofansif beklentilerin altında kaldı. Kağıt üzerinde ligdeki en güçlü rotasyonlardan biri olarak görünen başlatıcılar sırası, aslında orta sıralara düştü. Kurtarma ekibi sık sık sarsıcı performans gösterdi ve savunma, Statcast’in Outs Above Average metriğine göre ligdeki en zayıf olan oldu. Takımın omurgası yerindeyken, bu omurgayı etrafında geliştirmekte zorlanan yönetim, kışın üç kritik soruyla karşı karşıya.
Dipoto ve Wilson Geri Dönecek mi?
Böylesine umut kırıcı bir sezonun ardından mevcut durumun sürdürülmesi nadiren mümkün oluyor. Baseball operasyonları başkan Jerry Dipoto ve Dan Wilson yönetiminde (ve antrenman kadrosunun geri kalanı) güvende sayılmamalı. Bu, Dipoto’nun Seattle’ın en üst düzey baseball operasyonları yöneticisi olarak geçirdiği 11. sezonu ve bu 11 yıl içinde takımın play-offa yalnızca iki kez çıkması demek.

Yöneticinin büyük kısmı sahne arkasında işleniyor, ancak görülebilen saha içi performans açısından Wilson, iki buçuk sezonluk süresinde hiç öne çıkmadı. Bir yönetici hakkında çoğu şey kötü dönemlerde öğrenilir ve Wilson, son birkaç haftada saha içi stratejisiyle kendini ayırt etmedi. O, çözümün parçası değil, sorunun parçasıydı. Yönetici her zaman kolay suçlu olur, ancak takım bir önceki sezon başarı gösterse bile, bu sezonun ardından Wilson’dan vazgeçmek haksızlık sayılmaz. Seattle Times’a göre geri dönmesi “olası değil”, ancak henüz resmi bir hamle yapılmadı.
Bir işin güvencesi sonuçlara dayanır ve 11 yılın sonunda, operasyonların başında geçen bir yöneticinin beklediği sonuçlar bunlar değildir.
Haber muhabiri değerlendirmesi
Dipoto’nun durumu daha çetrefilli. Güçlü bir temel kurmuş olsa da, bu sonuç odaklı bir iş dünyası ve herkesin 11. sezonun başında umduğu sonuçlar bu değil. Dipoto ve Wilson meselesi yakında çözülmeli. Değişiklik yapılacaksa, sezonun bitiminden kısa süre sonra, en geç sezonun son günlerinde duyurulmalı ve yerini arayışlar derhal başlatılmalı. Bu sezonun ardından Dipoto’nun ve Wilson’un görev güvencelerini sorgulamak haksızlık değil. Bu işin normal akışı.
Rotasyon Eski Seviyesine Dönebilir mi?
Bu sezonun dikkat çeken yanı, Mariners’ın rotasyon sağlığında muazzam bir dönem geçirmesi. Bryce Miller, oblik kas zorlanmasından dolayı sezonun ilk yedi haftasını kaçırdı ve Emerson Hancock, 29 Ağustos’tan beri kas zorlanmasıyla sakat ve bu hafta geri dönmesi muhtemelen olmayacak şekilde. Bunun dışında başka bir rotasyon sakatlığı yok. Tek bir oblik sakatlığı, tek bir kas sakatlığı ve bir de daha fazlası yok.
Bu noktayı pekiştirmek için, Seattle 2026’da ligde en düşük seviyede olan yedi başlatıcıyı kullandı: Anderson, Gilbert, Hancock, Kirby, Miller, Woo ve trade sonu Chicago White Sox’a devredilen Luis Castillo. Sezon öncesi Mariners’ın bu düzeyde rotasyon sağlığından bahsedileceğini söyleseydiniz, 100 maç kazanacaklarını varsayardınız.
Logan Gilbert, George Kirby, Bryce Miller ve Bryan Woo dörtlüsü 2023’ten beri yerinde ve tesadüfen de olsa, Mariners 2023 ve 2024’te ligdeki en güçlü rotasyonlardan birine sahipti. Son iki sezonda ise orta sıralara düştü. Kirby ve Woo bu sezon geri adım attı, Miller ise başta çok iyiyken son haftalarda çok kötüydü. Gilbert, Seattle’ın kayası. Bir maçtan bir maça, bir sezondan bir sezona en iyi ve en tutarlı başlatıcısı. Bir sezondan sonra serbest agentaya girecek durumda. Geçen kış yapılan uzlaşma görüşmeleri bir yere ulaşmadı, ancak bu kış tekrar deneneceği bekleniyor.
Philadelphia Phillies ile beş yıllık, 135 milyon dolarlık sözleşmesi olan Jesús Luzardo, bir Gilbert uzlaşması için güzel bir yol göstergesi. Luzardo serbest agentaya girecek bir yıl kala imzaladı, Gilbert de öyle. Yılların ve dolarların neye benzediği şu an için önemsiz. Daha büyük soru, Mariners’ın bir uzlaşma yapması olup olmayacağı. Yapamazsa ne olur?
2027’de Gilbert’i korumak, onunla yarışmak ve onu doğrudan serbest agentaya bırakmak, kötü olmayan bir seçenek. Takım bir trade de değerlendirmesi gerekecek. Operasyon ofisi, ya Dipoto ya da onun yerine geçecek kişi, Gilbert için trade pazarını en azından araştırmazsa görevini yapmış olmaz. Gilbert’in geleceği kışın bir konuşma konusu. Şu an Mariners’ın, bu istenilen yerli rotasyonun neden elit seviyeden orta sıralara gerilediğini bulması ve bu eğilimi nasıl tersine çevirebileceğini anlaması gerekiyor. Dipoto bu takımı bu rotasyonun etrafında kurdu. Elit değilse de yarışabilirler, ancak zorluk seviyesini önemli ölçüde artırır.
Temel Vuruşçılar Potansiyellerini Yerine Getirecek mi?
Başka bir deyişle, Rodríguez bir zayıf sezondan toparlayıp ortalamanın üstünden MVP seviyesine geçebilecek mi? Savunması bu sezon oldukça büyük bir geri adım attı ve bu da sopasını daha çok zorladı. Julio tek başına Mariners’ın umut kırıcı sezonunun sorumlusu değil, ancak lig ortalaması düzeyinde ofans ve ortalamadan düşük savunma, franchise oyuncusu için yeterli değil.
Cal Raleigh’in son haftalarda yaptığı vuruş değişikliği, onu son zamanlarda yükselmeye yardımcı oldu ve kışa cevap aramak yerine iyi hissedecek şekilde girdi. Josh Naylor, beş yıllık, 92.5 milyon dolarlık sözleşmeyle geri döndü ve slugging yüzdesinde 100 puan kaybetti. Aniden bir baskı adamı olmaktan çıkıp bir devreye geçme adamına dönüştü ve takım Naylor’dan baskı bekliyor.
Bu, aslında Mariners’ın bir önceki sezon 90 galibiyet ve ALCS yolculuğu yaparken bu sezon play-offtan elenmesinin (bu, Naylor’ın yalnızca 2025’teki Seattle dönemi dahil) en büyük tek nedeni:
2025’te Naylor, Raleigh ve Rodríguez .263/.341/.524 ortalaması, 16.6 sayı ve 16.6 WAR ile oynarken, 2026’da bu üçlü .236/.308/.377 ortalaması, 5.4 sayı ve 5.4 WAR ile geriledi. Raleigh’in 2022-2024 arasında 117 OPS+ seviyesinde, yakalacılar için mükemmel bir performans gösterdiğine kimse şaşırmaz, ancak bu sezon 93 OPS+ düzeyine düştü. Raleigh bu haliyle değil, 2022-2024 versiyonuyla oynasaydı Mariners play-offta mı olurdu? Belki. Naylor ve Rodríguez de kesinlikle paylarına düşeni ödedi. İkisi de umut kırıcıydı.
Arozarena sezon sonunda serbest agenta olacak. Bu sezon ne kadar iyi oynasa da, 32 yaşında olması ve zayıf savunması, ona teşekkür edip arkasından patlatmak için yeterli. Arozarena’nın gitmesine izin vermek mantıklı bir baseball kararı olsa da, kapıdan çıkacak çok ofans görülecek. Mariners bu kış ofansını geliştirmeli ve bunu açıkça köşe dışı oyuncularla yapmalı. Ancak en önemlisi, zaten taahhüt ettikleri oyuncuların — Naylor, Raleigh ve Rodríguez hepsi en az 2029’a kadar sözleşmeleriyle bağlanmış — ağırlıklarını kaldırmaları gerekiyor. 2026 onları yeni norm olarak belirlerse yarışmak çok zor olacak.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
