Sanal Yarışma “Gerçek” Yarışma mı? – Ekibimiz Espor’un “Meşru” mu Yoksa Sadece “Bir Fitness Yarışması” mı Olduğu Konusunda Ne Diyor?

Eski zamanlarda, kapalı mekân turbo antrenmanı (akıllılaşmadan önce onlara böyle diyorduk, çocuklar) genellikle bisikletçileri bir araya getirir, neredeyse tümüyle hemfikir olarak kaliteli bir antrenmanın en iyi yolu olduklarını söylerlerdi; ancak zorlular ve genellikle bir amaca hizmet eder, bu da daha iyi kondisyon ve form durumuydu.

Akıllı antrenman aletlerinin ve bunlara eşlik eden her şeyin—sanal dağ tırmanışından yoğun sanal yarışlara kadar—yaygınlaşmasıyla, sonunculara dair görüşler biraz daha kutuplaşmış görünüyor.

Bazı bisikletçiler, özellikle kış aylarında, kondisyonlarını korumak için sanal yarışa dalarken, diğerleri her türlü sanal dünyadan uzak durup yalnızca ıslak ve soğuk içinde antrenmana çıkar.

Son Videolar

Cyclingnews

Sanal yarış son yıllarda büyümeye devam etti; artık bunun için bir gökkuşağı forması var ve ilk UCI Esports Dünya Şampiyonluğu 2020’nin Aralık ayında düzenlendi. Ayrıca son derece kârlı olabiliyor; düzenli olarak büyük ödül havuzları sahibini bekliyor.

Ama sanal yarış gerçekten sayılır mı? Cyclingnews‘de İç Mekân Bisiklet Haftası’ndayız ve ekip, kapalı mekânda yarışmanın meşruiyeti üzerine sağlıklı bir görüş alışverişi yapmak için bir editör masası etrafında bir araya geldi.

İşte düşüncelerimiz, ama sizinkini de bize iletin. Sanal yarış gerçek yarış mı?

Matilda Price (Yardımcı Özellik Editörü)

Kapalı mekân koşu bandı dünya şampiyonluğu var mı? Hayır, tam olarak yok.

Bu noktada durabilirim, çünkü bence bu noktayı oldukça iyi özetliyor. Bana göre kapalı mekânda yarış, bisikletin gerçekten rekabetçi olmasını sağlayan tüm unsurlardan yoksun. Kondisyon testi elbette (ve zorlu bir tanci; kapalı mekân sporcularının inanılmaz güçlü olduklarında şüphem yok), ancak taktik, oyun zekâsı, konumlanma ve dürüst olmak gerekirse yarış becerisi gibi unsurlar o kadar minimal ki, gerçek yarıştan oldukça uzak görünüyor.

Aynı zamanda seyirci için neredeyse tamamen işe yaramaz bir etkinlik; ki bu da bir spor olmanın temel unsurlarından biri diye düşünüyorum—bir derece eğlence olmak zorunda.

Bana göre iç mekân yarışması, gerçek bisiklet yarışından çok Hyrox dünya şampiyonluğuna ya da bir fitness yarışına benziyor. Yarışmacılar için zorlu ve büyük bir başarı evet, ama halkın özellikle dikkat etmesi gereken gerçek bir spor? Hayır, pek öyle değil.

Laura Weislo (Yönetim Editörü)

Matilda’nın da belirttiği gibi sanal yarış, bir yüzme yarışının nasıl bir yarışsa, o şekilde bir yarış. Ama sürtüşme yarışsa, o kesinlikle değil.

Dirsekle vuremez, virajın içine dalamazsın, başka bir takımın sürat trenine yapışamazsın veya iniş becerilerini kullanarak rakiplerinden sıyrılamazsın (Chris Froome/Col de Peyresourde, Matej Mohorič/Sanremo, Marianne Vos/Giro’ya bakın).

Gerçek yarış beceri, taktik zeka, ekip çalışması ve şans ister – sanal yarışta bunların hiçbiri yok. Ama siz VO2 maks testi’ni ‘gerçek yarış’ sayıyorsanız, o zaman tabii ki.

(Görsel kredisi: SWPix.com)

Owen Rogers (Editör)

Tabii ki, sanal yarış gerçek yarış.

Çok uzun zamandır gerçek anlamda bisiklet sürmedim ve artık asla geri dönmeyeceğim. Pek iyi değildim – üstelik bir kez yarış kazandım – artık pek fit değilim ve yaşlılar yarışında bile gerçek spordaki yetenek farkı çok büyük.

Online yarışta aslında fiziksel açıdan birbirine yakın kişilerle yarışıyorsunuz, bu da bana uyuyor. Yine de bunu yalnızca bir kez yaptım, üstelik yalnızca bir güç ölçerini test etmek için; ama kısa, keyifli, inanılmaz derecede zorlu, çok eğlenceliydi ve ikinci olduğumda Zwift bana yeni bir FTP verdi.

Yoldaki ya da herhangi bir iç mekân antrenmanındaki tüm bu çabalara rağmen, rekabetin heyecanı olmadığında kendimi asla bu kadar zorlayamam.

Kesinlikle tekrar deneyeceğim, belki bir ay içinde.

Will Jones (Kıdemli Teknoloji Editörü)

Hayır. Tıpkı spor salonundaki kürek makinesinde kürek çekmenin size neşeli nehir suyunun püskürtüsünü (veya hangi su şirketinin bölgesinde çalışıyorsanız ona göre atık suyu) vermemesi gibi, iç mekânda sürmek sürme ve dışarıda yarışma deneyiminin çok yakınında bir şey sunmayı tamamen başaramaz.

Şu virajı daha hızlı alabilir miyim, yoksa lastikler kayar mı? Rüzgâr yön değiştirdi. Hiçbir şey göremiyorum; gözlerime çok fazla kum kaçmış. Kapalı alan yarışları steril bir saçmalık ve bisiklet sürmeden yapılan bisiklet yarışının da tıpkı bir kondisyon testi olması gibi, FTP’si en yüksek olandan başka bir şey kalmadan memnun olurdum.

Josh Croxton (Yardımcı Editör – Teknoloji)

Elbette bu gerçek bir yarış. Bitiş çizgisi piksellerden yapılmış olabilir, ancak Zwift’te yarışmanın gerçek yarış olmadığı doğruysa, Mario Kart’ın da gerçek yarış olmadığı söylenebilir ve hepimiz bunun böyle olduğunu biliyoruz.

Gerçekten de açık hava yarışlarıyla aynı değil ve seyirci sporu da değil. Ancak bir tırmanışta lider gruptan koptuğumda, bu oldukça gerçekçi bir his veriyor.

(Görsel kredisi: SWPix.com)

Jackie Tyson (Üretim Editörü – Kuzey Amerika)

Kapalı alan bisiklet yarışları gerçek yarış sayılabilir mi? ‘Kapalı alan egzersiz cihazı’ hâlâ sadece odur: bir kondisyon aracı, yarış makinesi değil. Nadiren kullanılmayı hâlâ sürdüren sevimli NordicTrack’ime benziyor; burada sanal bir klasik kar bisikleti şampiyonası, skimo ya da biatlon (hayal edin mi?) yok.

Eğitim uygulamalarının insanlara birbirleriyle becerilerini sınama imkanı tanıdığını, böylece bir peloton hissini getirdiğini düşünüyorum; ancak bu gerçek bir yarış değil. Üstelik ‘peloton’ tanımı – ileriye doğru hareket eden bir grup – durağan bisikletler için gerçekten uymuyor.

Tom Wieckowski (Teknoloji Yazarı)

Kapalı alan yarışları gerçek yarıştır.

Kapalı alan yarışları şaşırtıcı derecede zor olabilir; kapalı alanda durağan bir bisiklette otururken olabildiğince zorlanıp çabalamak gerçekten zor. Kapalı alan yarışları ve çabaları özel bir tür eziyet gerektirir ve bu kesinlikle sayılır.

Kapalı alan yarışlarını bir kenarda görüyorum; asla onu sevmeyecek ya da yol ya da gerçek dünyadaki başka hiçbir yarış türünü gördüğüm gibi görmeyeceğim, ancak dünyanın en iyi kapalı alan yarışmacılarına saygı duyuyorum; kapalı alanda inanılmaz sayılar ve performanslar sergiliyorlar ve bu belirli bir sürücü tipini ve beceri setini gerektiriyor. Gösterilen çaba gerçekten gerçek.

İç mekân yarışmaları da göz ardı edilemeyecek incelikler ve taktikler içeriyor; zamanla çevrimiçi platformlar ve teknolojinin gelişmesiyle iyileşti.

İç mekân yarışması meşru, ancak iç mekândaki kilometrelerinizi gerçekmiş gibi saymayın – sayılmazlar!

Simone Giuliani (Avustralya Editörü)

Benim için bisikletin cazibesi içgüzlü olarak dışarıyla bağlantılı; etraflamdaki dünyanın öngörülemezliği ve keşif duygusu, hem bir sürücü hem de izleyici olarak spordan aldığım keyfin ayrılmaz parçaları.

Bu nedenle pist bisikleti bile aynı şekilde bağlanamıyor, çevrimiçi yarışma ise bunu tamamen başka bir seviyeye taşıyor. Yine de çevrimiçi yarışmaya ilgi duymuyorum ve onunla bağ kurmakta zorlanıyorum, ancak onu reddedemiyorum. Gösterilen çaba ve rekabet duyguları tamamen gerçek ve ayrıca antrenmanın ve yarışmanın, fırsat alanındaki geniş uçurumların birçoğunu kapatmak için ne kadar değerli bir araç olabileceğini de görebiliyorum.

Benim için konuyu bağlayan şey, Avustralyalı Jay Vine, Neve Bradbury ve Emily Dixon’un tartışmasız gerçek yarışmacılar olması; coğrafi zorluklarla karşılaşmalarına rağmen profesyonel sıralamaya girme fırsatını bir çevrimiçi antrenman ve yarışma platformu aracılığıyla kazandılar.

Bu kadar yetenekli yarışmacıların zirveye çıktığı bir yarış aracının geçerliliğine şüpheyle yaklaşmak zor. Yani evet, çevrimiçi yarışma gerçek yarışma, ama lütfen bana izlemesini istemeyin.

Kirsten Frattini (Editör)

Amaç A noktasından B noktasına ilk ulaşmaksa, onu her seferinde bir yarış olarak adlandırırım.

Evet, çevrimiçi yarışma gerçek yarışma. Yolda, patikalarda, pist vb. yarışmaya kıyasla kesinlikle bazı öğe ve değişkenlerden yoksun, ancak güç, dayanıklılık, taktik ve beceri gerektiriyor – oyun dünyasının içinde geçse bile.

Çok sayıda sporcu için yarışma büyük ölçüde zihinsel bir mücadele; sürücülük, odaklanma, özgüven, canlandırma ve baskı altındaki sınırların ötesine geçebilme yeteneği ister zolda ister bir çevrimiçi platformda olsun, her şey önce zihinde kazanılır.

Halihazırda koşu bandı Dünya Şampiyonluğu bulunmasa da, koşu bandı yarışmaları var; bunu Eric Min’e sorun, çünkü bana bir Zwift yarışında tam bitiş çizgisinde yakalamış ve üçüncü olarak bitirmişti … Bir sonraki sefer başlangıç çizgisinde yan yana geldiğimizde kendisiyle görüşeceğim.