Rüzgar Tünelinde Test Edilen, UCI Kurallarına Aykırı Merida Reacto One: Rüzgar Tüneli Sınamalarını Aşmak İçin Tasarlandı – Başarısız Oldu, Ama Hikaye Sadece Bu Değil

(Görsel kredisi: Future)

Değerlendirme: Nesnel tüm ölçütlerle bakıldığında Reacto One çığır açan bir bisiklet değil, ancak öznel olarak mükemmel. Sürmesi gerçekten keyifli bir bisiklet ve Merida’nın biraz çıldırmasına sevindim.
Artıları: İlerici ekipman konfigürasyonu. Güvenli sürüş karakteriyle konforlu sürüş. Bu seviyedeki diğer bisikletlerle karşılaştırıldığında fiyat/performans oranı oldukça iyi.
Eksileri: Haksız bir avantaja sahip olmasına rağmen beklenenden düşük aerodinamik performansı. Benzer aerodinamik performanslı rakip bisikletlerden daha ağır. UCI kurallarına aykırı çubuklar, yarıştırmak isterseniz sorun çıkarabilir.
Puan:
72%

Merida Reacto One, beni şaşırtan bir bisiklet. Türlü bir şekilde kapağa bakarak hüküm verilemeyeceğini kanıtlıyor. Ama yine türlü bir şekilde kapağa bakarak hüküm verilebileceğini de kanıtlıyor.

İzah edeyim.

Sıkı çubukları, Classified’li tek kolu ekipmanı, derin jantları ve aerodinamik boruları ile tıpkı kendi medya kuruluşlarımızın ve diğer basının yaptığı rüzgar tüneli testlerini “kazanmak” için tasarlanmış gibi görünüyor.

Aerodinamik bisiklet rüzgar tüneli testlerimizde en üst sıraya aday olması gereken bisiklettendi, ancak mevcut liderler olan Factor One ve Cervélo S5’in oldukça gerisinde kalarak hayal kırıklığı yaratan bir sonuç aldı; detaylar aşağıda.

2025’te test ettiğimiz eski Reacto’dan iyiydi, ancak UCI kurallarına aykırı ve kesinlikle diğer bisikletlere karşı haksız bir avantaj sağlayan o tam kapsamlı “hız artırıcı” numaraların kartını dolduran bir bisiklet olmasına rağmen, zorlukla ilk 10’a girebildi.

Ama sonra üstüne bindim ve gerçekten sürmeye başladığımda, hakkında neredeyse her şeyi beğendim. Sürüş pozisyonu harikaydı, sürüş karakteri üstündü, güç uygulamasında yeterince tepki verdi ve oldukça konforluydu.

Bu iki Shimano kaplama arasını 22,5 cm ayırır (Görsel kredisi: Josh Croxton)

Bisikletin açıklaması

Teknik özellikler

• Fiyat: £9.500,00 / $N/A / €11.000,00
• Ağırlık: 7,73 kg (pedal, bilgisayar veya şişesiz).
• Bedenler: 3XS, 2XS, XS, S, M, L, XL
• Grup seti: Shimano Dura-Ace x Classified Powershift, Rotor Aldhu krank
• Tekerlekler: DT Swiss Arc 1100 65mm
• Renkler: Kırmızı/Gümüş, Gümüş/Siyah
• Lastik açıklığı: 32mm (üstelik fazlasıyla yer var)
• Vites oranları: 52T dişli x 11-30 kaset, test edildiği gibi, ayrıca Classified Powershift

Merida Reacto One, daha geniş Reacto serisinin kara koyundur. Serideki diğer tüm Reacto modelleri “normaldir”; çünkü Shimano veya SRAM’den iki-li grup seti ve genişliği UCI kurallarına uygun gidon ile gelir.

One – Factor One’la (hatta Trek Mad(One)’yla) karıştırılmamalı – ürün ekibinin biraz serbest bırakıldığında neler yaratabileceğinin bir sergisidir.

Tayvanlı marka, bisikleti aero oyun kitabının menü dizisiyle donatmak için saygınh bazı Avrupa markalarıyla iş birliği yaptı. DT Swiss, 65mm derin ARC 1100 Dicut tekerleklerini; Continental, Aero 111 ön lastiği; Classified ise kendi Powershift arka göbek vites sistemini sağladı; bu da Rotor’un 1x aero dişli yanı sıra InSpider güç ölçer’li krank setini sunmasını sağladı.

Bu 1x Rotor Aldhu krank seti, 52T dişli ve açıkça aero niyetine sahip; ancak arka taraftaki Classified Powershift göbek, vites oranlarının zayıflamasını engeller. (Görsel kredisi: Josh Croxton)

Belki de hepsinden daha önemli olan, Vision’ın Shimano Dura-Ace kaplamaları arasında tam 22,5cm ölçülen, son derece dar, özel sürüm Merida Team CW 1P kabinini sağlamasıdır. Ve hayır, kaplamaları 2022 WorldTour profesyonelleri gibi içe dönük ayarlamadım.

Benim için en uygun kritik yarışları (döngü yarışları) – düz, hızlı ve sıkışık geçişli, tepeli ya da çok patlayıcı olmayan türü – düşünürsem, işte inşa edeceğim bisikletin mağazadan alınmış bir versiyonu derim: Derin jantlar, tek arka dişli grupset, büyük dişli, küçük kaset, dar kumanda kolu ve aero çerçeve. Classified grupset güzel bir dokunuş ve bir-by’nin aerodinamiğini dişli aralığı veya kademelerden ödün vermeden elde etmenizi sağlıyor; yani hafta sonları jant veya kaset değiştirmekle uğraşmadan gerçekten kullanıp sürebilirsiniz. Beğendim. İyi düşünülmüş.

Dikkat çeken bir nokta ve belki de wind tunnel (rüzgar tüneli) testinde zaferi koşuşturarak alamamasının sebeplerinden biri, dar kumanda kolunun büyük ölçüde üst kısımdan aşağıya doğru genişleyen (flare) bir tasarımla sağlanması; çünkü en alttaki dıştan dışa ölçüsü aslında 42cm.

Rüzgar tünelinde test yaparken ellerimiz aşağı kumanda kolunda (drops) olur, bu dar kumanda kolunun parlayacak bir fırsatı pek olmaz. Aynı testi daha aero bir pozisyonda, eller kumanda kolunun üst kısmında (hoods), yatay ön kollar ve 90 derece bükülmüş dirseklerle yapsaydım, darlık muhtemelen fark yaratırdı.

Aynı zamanda diğer bisikletlerle karşılaştırma daha az olur ve dolayısıyla daha adil bir test olmazdı.

Ayrıca bu pozisyonda bir seferinde birkaç dakikadan fazla duramam ve bahse girerim ki bunu yapan pek az kişi vardır. Öte yandan, bazen yarışta farkı yaratan şey birkaç dakikalık bir süreye sığabiliyor, isterseniz işi bu yönden de döndürebilirsiniz.

Plastik lastik genişliği teknik olarak 32mm, ancak ölçimlerimize göre gerektiğinde biraz daha genişine gidebilirsiniz (Görsel kredisi: Josh Croxton)

Bir de, bisiklet ön ve arkada 32mm lastik genişliği vaat ediyor. Öndeki 29mm Aero 111 lastik, DT Swiss jantlarda tam 29mm ölçüldü ve açıklık her iki tarafta da bolca 12mm ölçüldü, yani isterseniz kolayca genişine gidebilirsiniz.

Arka tarafta 30mm’lik GP5000 S TR lastik, kumpaslarımızın gösterdiğine göre 31mm ölçüldü; her iki tarafta da 6mm’lik boşluk kaldığı için iddia edilenden biraz fazlasını rahatça kaldırabilirsiniz, ama pek fazla değil. Belki cobble (taşlı yol) düzleştirici konfor için 34mm’ye kadar.

Ve ölçüm konusundayken, Reacto One tartımızda pedallar, bilgisayar tutucu veya su şişi kafesleri çıkarılmış şekilde 7.73kg ile iyi ama mükemmel sayılmayacak bir sonuç verdi.

Reacto One’i rüzgar tüneline sokmak istemedim, çünkü olumlu bir sonuç, adaletsizliğe dair tartışmalarla sonsuza kadar gölge düşürülürdü. (Görsel kredisi: Will Jones)

Rüzgar tüneli performansı

Pekala, yeterince oyalandım. Şimdi asıl burada olduğunuz konuya girme zamanı.

En son CN Labs testlerimizi okuyun

(Görsel kredisi: Will Jones)

• Çoğu aero çorap para israfı: Rüzgar tüneliyle doğrulanmış kanıt burada
• Rüzgar tüneliyle test edildi: En hızlı derin aero geniş gravel jantları kim üretiyor?
• Rüzgar tüneliyle test edildi: Enve Melee v2, yarış günü hızı peşinde çok yönlülüğünden vazgeçiyor, ama işe yaradı mı?

Tüm rüzgar tüneli testlerimizde olduğu gibi, Reacto’yu Silverstone Sports Engineering Hub’a götürdük ve aerodinamiğini ölçmek için onu aynı gün içinde birkaç rakiple sırayla, kendi temel bisiklimize karşı test ettik. Testler arasında değişmeyen bu temel bisikleyle karşılaştırması aracılığıyla, yıllar içinde test ettiğimiz diğer bisiklelerle de karşılaştırabiliriz.

Her bisikleti üç ayrı kurulumda test ediyoruz: önce yalnız başına bisiklet, sonra sürücülü bisiklet, son olarak da çerçeve/çatal ve kokpitten kaynaklanan farkları izole etmek için bir ‘kontrol’ arka jant takımıyla değiştiriyoruz.

Bu kurulumların her birini yedi ayrı rüzgar açısında – -15°, -10°, -5°, 0°, 5°, 10° ve 15° – test ediyoruz; bu da toplamda 21 farklı ölçüm yapıyor anlamına geliyor.

Rüzgar hızını 40km/h’de, ölçüm başına 15 veya 30 saniye arasında, sürücülü veya sürücüsüz olmasına bağlı olarak test ediyoruz.

Testler arasında lastikler, şişeler, giysiler ve benzeri tüm kontrol edilebilir unsurlar değiştirilmiyor; hangi bisikletin test edildiğinden bağımsız olarak, tüm testlerde bisiklet kurulumunun ve sürücü pozisyonunun aynı olmasını sağlamak için elimizden geleni yapıyoruz.

Sürücüsüz yapılan iki testin ham ölçüleriyle başlıyoruz. Bu, derinlik farkı göz önüne alındığında sürpriz değil, bir yana, DT Swiss jantların Enve SES 4.5 kontrol jantlarımızdan, özellikle yüksek açılı rüzgarlarda biraz daha hızlı olduğunu gösteriyor.

Buradan itibaren, tüm testlerde yaptığımız gibi bazı hesaplamalar yapıp gerçek dünya koşullarına uygun bir ortalamaya ulaşmak için ağırlıklar uyguluyorum. Buradan sonra, Reacto One’ın temel bisikletimize göre kaç watt tasarruf ettiğini görebiliriz.

Bu incelemenin başında da belirttiğim gibi, 11. sıraya düşmesinden oldukça hayal kırıklığına uğradığımı belirtmeliyim. Yanlış anlaşılmayıp iyi niyetli olmayın; bu yine makul bir sonuç ve aero bisikletler olan Giant Propel, Canyon Aeroad ve X-Lab AD9’u utandıran bir sonuç, üstelik kendi önceki modelini de. Ancak tüm aero püf noktalarını kullanan bir bisiklet için daha fazlasını bekliyordum.

Reacto One, Factor One’dan tam dört watt geride ve tasarımı açısından çok daha kapsamlı bir all-rounder olan yeni Enve Melee v2 ile tamamen aynı seviyede.

Sıradaki adım, kontrol jantlarımızı takınca işler pek de iyileşmiyor…

Kontrol jantı testini yalnızca 2025’te başlattığımız için bazı eski bisikletler eksik, ancak Reacto yine orta tabloda, Factor One’dan yaklaşık beş watt geride. Cannondale SuperSix ise öne çıkıyor, bu da başka bir all-rounder.

Elbette kıl kırıyoruz; yine de temel bisikletimizden 35 watt daha iyi, ama sonuçtan hayal kırıklığına uğramamak mümkün değil.

Sıradaki adım, bisiklete bir sürücü yerleştirince ne olduğunu kontrol etmek.

İlk bakışta işler burada biraz daha umut verici görünüyor. Belirli rüzgar açılarında Merida, bizim referansımız olmaya devam eden Factor One’dan aslında daha hızlı; ağırlıklar uygulandıktan sonra Cervelo S5 ise bir o kadarıyla öne geçmiş oluyor.

Ancak bu gerçek dünyada çok daha az karşılaşılan geniş açılarda gerçekleşiyor. Bu nedenle ortalamaya dayalı sonuca geldiğimizde sıralama şöyle oluyor.

Bu verideki büyük uyarı şudur ki, hata payımız bisikletler arasındaki birçok farktan daha büyük; bu yüzden Reacto bir zaferi iddia edebilir, ancak aynı zamanda tablonun neredeyse en altına da düşebilir.

Sonuçları olduğu gibi aldığımızda ise Reacto One, bir kez daha liderlerden yaklaşık beş watt geride, 10. sırada.

İlk kez CN merkezinde elime geldiğinde, Reacto’yu rüzgar tünelimiz testine koymaya pek istekli değildim. Açıkçası aero olması için tasarlanmış bir bisiklet; içimdeki bir kısım onun testi kazanmasından ve ben de sonsuza kadar “tabii ki kazandı, 22 cm’lik çubuklarla donatılmıştı” uyarısını eklemek zorunda kalmamdan korkuyordu. Ancak ölçüm yaparken, aşağı kısmındaki çubuk genişliği temel bisikletimizden daha dar değildi. 42 cm dıştan dışa.

1x grup seti hâlâ biraz hileli görünebilir, ancak Merida bisikleti böyle satıyor; o zaman neden testi çıkarayım? Factor, ONE’ı tasarlarken radikal ve ilerici bir yaklaşım sergiledi ve biz de bunu test ettik. Merida, Reacto çerçevesini tasarlarken nispeten makul bir tutum izledi, ancak sonra bu ilerici yaklaşımı donanıma uyguladı. Gerçekten de benzer bir hedefe giden iki farklı yol.

Eğer Reacto One zaferle sonuçlansaydı, bu yazıyı yoğun şekilde uyarırdım: Herhangi bir bisiklete 1x grup seti veya dar çubuklar takabileceğinizi, dolayısıyla testin adil olmadığını ve benzeri şeyleri söylerdim.

Ve aslında takabilirsiniz; bu da Merida için oldukça ağır bir suçlama. Önemli bir donanım avantajına rağmen Reacto yine üst sıraları zorlayamadı.

Ama – ve bu çok büyük bir maası – benim umurumda değil.

Yürüyüş sırasında düşüp bir araca ezlettirilen kılavuz kapağı artık düzgün oturmuyor. (Görüntü kaynağı: Josh Croxton)

Gerçek sürüş deneyimi

Olay öyle çıkmış ki, Factor One’ı inceledikten sonra direkt Merida’ya geçtim ve bunu söylerken muhtemelen biraz sıkıcı olduğumu biliyorum, ancak Merida’yı neredeyse her zaman tercih ederim.

Nesnel olarak, gerçek bir performans ölçütüyle bakıldığında Factor çoğu konuda daha iyi, özellikle güç aktarımı, sprint, aerodinamik, direksiyon doğruluğu ve düz yolda hızını korurken öne çıkıyor. Ancak öznel olarak, yine Reacto’yu sürmeyi tercih ettim. Her sürüşümde çok daha keyifli bir zaman geçirdim ve muhtemelen kaybediyorum olduğum performans farkının gerçekten endişe edecek kadar önemli olduğunu hissetmedim.

Güc aktarımı yeterince iyi hissettirdi, üstelik iki bisikleti karşılaştırırken dikkat çeken en büyük fark da buydu; çünkü Factor üzerinde gerçekten akıl almaz derecede iyi. Dar kokpit, aero pedallar pozisyonunu birkaç dakikadan fazla korayamamama rağmen alışması kolaydı. Koldan gelen konfor, onu sürmesi çok daha iyi bir bisiklet yaptı, böylece inişlerde daha özgüvenli oldum ve kendimi parçalanmış gibi hissetmeden daha uzun süre sürebildim. Factor üzerinde bir saatten fazla, ağrı ve sızı olmadan süremezdim; ancak Merida üzerinde iki ay içinde sorunsuz birden fazla dört saatlik sürüş gerçekleştirdim.

Bu, yalnızca iki bisiklet arasındaki birebir bir karşılaştırma değil; ancak son dönemde sürdüğüm Tarmac SL9 da dahil olmak üzere diğer bisikletlerle karşılaştırdığımda, en çok keyif aldığım Merida oldu. Yarışa hazır olmak, hafta sonu kafe’e gidebileceğiniz bir şey ve akşamları iş çıkışı antrenman interval’larınızı yapabileceğiniz bir şey arasında sağlam bir denge kuruyor.

Ancak tamamen kusursuz da değildi. Birincisi, ön taraftaki Aero 111 lastikle berbat bir deneyim yaşadım; tek bir sürüşte üç, iki aylık test süremde ise toplamda beş kez patladı. Bunun DT Swiss jantların darlığından, bir TT lastiğinin kırılganlığından yoksa sadece kötü şansın üst üste geldiği bir dizi olmasından mı kaynaklandığını söylemek zor. Bu üçüncü paragrafın içeriği kaynakta yer almıyor.

Classified kaset, görünüşte diğerlerinden farksız, ancak jantın içinde ön vites değiştirici ihtiyacını ortadan kaldıran zeki bir iki hızlı vites sistemi bulunuyor. (Görüntü kaynağı: Josh Croxton)

Classified Powershift aktarma sisteminden de memnun kalamadım; daha önce deneyimlediğimden daha pürüzsüz çalışmıyordu. Vites geçişi anında olsa da, vites düğmesine bastıktan sonra hala küçük bir gecikme var. Bazen tıklamayı algılamadığını fark ettim ve o küçük gecikme sırasında, algılandığını onaylayan herhangi bir geri bildirim yok. Yani durum şöyleydi: tıkla, bekle, bir şey yok, tekrar tıkla, vites geç! Bu bir ilk-dünya sorunu ama yine de can sıkıcıydı.

Ancak gerçekten Merida’ya atfedebileceğim tek sorun, sürtünme çubuğunun ve kokpit cıvaklarının üzerinde yer alan plastik kapağın düzgün oturmamasıydı. Bir o kadar da kaderli bir inek geçidinden (İngiltere dışındakiler için buna Texas kapıları deniyor) geçtiğim bir anda uçtu ve yolun diğer tarafına, orada da geçen bir araba tarafından ezilerek gitti. Onu geri aldım ama fotoğraflarda ne kadar büküldüğünü görebilirsiniz.

Bu metal ızgara bazen pedalı çevirirken baldırımın üstünü yakalıyor. (Görsel kredisi: Josh Croxton)

Son olarak, olumsuzları toparlayacak olursam, Merida’nın fren kaliperlerinin üzerine koymakta ısrar ettiği küçük metal ızgaralar, mütevazı bir dille ifade etmek gerekirse, şeytan. Sol baldırımında tekrar tekrar yakalamadan kaynaklanan izler var. Bunların en iyi yanı, çıkarılabilir oldukları ve bu bisikleti alırsanız yapmanız gereken ilk şey olmaları. Bu haberi okuyan Merida tasarımcılarından özür dilerim ama savunmanız için şunu söyleyebilirim: bu kadar sinir bozucu bir şey bulmak küçük bir mesele, yani bisikletin geri kalanı muhtemelen oldukça iyi.

Değer

£9.500 için, progreif bir üst seviye donanım, rekabetçi (ancak tam da önde olmayan) aerodinamik performans ve makul bir ağırlık sunan bir bisiklet olarak, söz konusu rakiplerin fiyatını da göz önüne aldığında fazla şikayet edemeyeceğinizi düşünüyorum.

İngiltere’de, şu anda £11.999 olan üst seviye bir S-Works Tarmac SL9’dan £2.499 daha ucuz. Ya da £12.199 olan Factor ONE’dan £2.699 daha ucuz.

Bisiklete harcanacak yine de inanılmaz derecede fazla bir para bu, ancak eğer üst seviye bir bisiklet arıyorsanız ve tekerleklerinizi yakında değiştirmeyi düşünmüyorsanız, oldukça iyi bir seçenek; çünkü Classified Powershift göbeği sizi, donatılan DT Swiss göbeklerini kullanmaya mahkum ediyor.

Tabii ki sınıfının en ucuzu değil. Tam tersi yönde bir karşılaştırma için, Dura-Ace ve son derece benzer DT Swiss jantlarla (aynı, ancak 65mm yerine 55mm) bir Canyon Aeroad CFR £1000 daha ucuza satın alabilirsiniz. Son Aeroad’a binmediğim için doğrudan bir karşılaştırma hakkında yorum yapamam, ancak bu, UCI-legal çubuklarla daha ‘normal’ bir kurulum.

Toplamda, Reacto One’dan gerçekten hoşlandım. (Görsel kredisi: Josh Croxton)

Sonuçlar

Genel olarak, Reacto One’dan gerçekten hoşlandım. Güvenilir, iyi fiyat-performans – cesaret edersem sıkıcı? – olarak bilinen bir markanın, onu bir frameset olarak satıp insanların kendi eğlencelerini kendilerinin yaratmasını zorlamak yerine, UCI-legal olmayan 22cm’lik bir çubukla bir bisiklet satma becerisi ve zarafetine sahip olması iyi. Ve uygulamada, bence bunu başardı. Günlük kullanılabilir, yarış günü için hazır ve biraz çılgın arasında güzel bir denge noktasında duran bir bisiklet bu.

Belki de, sadece belki, aero-ifikasyonundan ve getirdiği heyecan faktöründen dolayı, aksi halde biraz hayal kırıklığı yaratan bir bisikleti gülumsersen görüyorum. 10K veya Pro modellerine, daha yaygın özellikleriyle, bunun kadar hoşlanıp hoşlanmayacağımı söylemek zor. Ama bazen nesnel karşılaştırmanın öznel görüşe yer açmasına izin verildiğini düşünüyorum. Aerodinamik açıdan sonuçlar fena değil. On ilk, kötü değil. Evine anlatılacak bir şey yok, ancak Merida Reacto One iyi bir bisiklet.

Yatay olarak kaydırmak için kaydırın