Bir NBA sezonunun en önemli oyuncuları en iyi oyunculardır. Sürpriz. 2027 NBA şampiyonluğu büyük ölçüde muhtemelen önce ilk olarak Victor Wembanyama ve Shai Gilgeous-Alexander türünden oyunculara bağlanacak. Onların harika olduğunu biliyoruz. Yıldızların birbirini nötrleştirmesi söz konusu değil ama büyük güçlerini bir kesinlik olarak kabul edip tahminlerimizi buna göre yapıyoruz. Tahminlerimizde genellikle yanıldığımız yerse, bir ya da iki kademe aşağısı.
Yedek bir ilk beşe dönüşüyor. İlk beş bir All-Star’a dönüşüyor. All-Star bir efsaneye dönüşüyor. Birisi ya birden fazlası, takımını zirveye taşıyacak şekilde beklentilerin çok üzerinde bir performans sergiliyo. Bunlar bir sezonun X-Factorlarıdır, yani bir iddialı takımı şampiyona dönüştürebilecek gelişim, uyum ya da sağlık şansına sahip oyuncular. 2026-27 sezonunun bir haftalık maçlarını geride bıraktık ve işte 2027 şampiyonluk yarışında öne çıkan büyük oynatıcı parçalar.
1. Ajay Mitchell, Thunder
Oklahoma City Thunder, geçen sezon 11 oyuncuya en az 900 dakika verdi. Bu oyuncuların beşi, ya ticari ya da sakatlık nedeniyle ya ayrıldı ya da bu sezon dönmesi beklenmiyor. Thunder, Isaiah Joe’yu Jared McCain ile önceden karşıladı ve bu hamle şimdi muhteşem görünüyor. Aday Mara’ın takıma katılması, Aaron Wiggins gibi kanat derinliğinin kaybettiklerinden bir kısmını dengelemek potansiyeliyle ön saha derinliğini artırıyor.
Lu Dort ve Cason Wallace’ın savunma kayıpları ciddi. Jalen Williams için de durum aynı, belki de ikisinden daha fazlası, çünkü boyu. Yine de Thunder, eşsiz bir riba koruyucular topluluğuna sahip ve dünyadaki herkesi koruyabilen Alex Caruso’yu hala sahip. İsterlerse ticari piyasadan bir kanat savunmacısı bulabilirler. İster alt uçta Derrick Jones Jr. olsun, ister daha pahalı uçta Herb Jones, mevcut varlıkları ve maaş koşulları göz önüne alındığında savunma güçlendirmek mümkün.
Thunder için Jalen Williams ve Cason Wallace sakatlıkları ne anlama geliyor ve ticari neden bu kadar basit değil
Ancak Williams düzeyinde pozisyon yaratımı çok, çok daha zor bir iş; eğer Thunder, şu an öngörülemeyen düzeyde bir draft hakkı teklif etmeye hazır değillerse, bunun içeriden gelmesi gerekecek. Thunder, geçen sezon Williams ve Ajay Mitchell sakatken Spurs’e karşı iyi şut fırsatları yakalayamadı. O seride hücum çoğunlukla Shai Gilgeous-Alexander’ın zorlu orta mesafe şutlarına dönüştü; Caruso ve McCain’in birkaç isabetli şutu onları zor da olsa ayakta tuttu.
Şu an için Mitchell sağlam, Williams sakatlanalı beri attığı top sayısı uçtu. Thunder, şu an için muhtemelen onu ikinci seçenek olarak kullanacak. Orta mesafe skorları mevcut. Bitiriş ve çekilerek atılan şutlar — Victor Wembanyama’ya karşı üstünlük yaratmanın iki zorunlu öğesi — iyileşmeli. Mitchell, iki NBA sezonunda zaten oldukça büyüdü ve önündeki fırsat muazzam bir fırsat. Geçtiğimiz yıldan beri Jalen Brunson ile karşılaştırılıyor. Peki… Wembanyama’yı Finalde azleden kimdi? Lâkin o kadar yüce bir ismin yükünü taşıyabilmek için daha yolun başında; ama geçen yıl Oklahoma City’nin yolculuğunun ilk iki turunda geleceğin yıldızlığını belli etti. Eğer Thunder, geçen yılın San Antonio kaybını intikamla ödemesini istiyorsa, yapması gereken tam da bu.
2. Ivica Zubac, Pacers
Ivica Zubac açılış gecesinde 15 top kapmıştı. Myles Turner’ın son kez 15 top kaptığı zamanı hatırlıyor musunuz? Kasım 2021. Altı yıl önce. Kariyer başarıları nispeten benzer düzeydeki oyuncular için, aynı pozisyonda bu kadar farklı üslüplü iki oyuncu bulamayabilirsiniz. Indiana Pacers, beş dışarı dizilimle ve bununla gelen tüm hücum avantajlarıyla Doğu’yu kazandı. Indiana artık onu yok. Onu, peki, başka her şeyle değiştirdi.
Şu an bu açıdan çok daha sağlam bir savunmacı. Ribondaki durum, Indiana için merkez oyuncularından çıkacak şekilde aslında yeni bir konu. Zubac, Turner’dan daha güçlü bir perde yapan ve pas veren, ayrıca daha yetkin bir iç bölge skoreri. Bu becerilerin tümünü, üç sayı şutundaki eksikliğini ekip zaten sahip oldukları şeylere zarar verecek şekilde önüne çıkarmadan nasıl entegre edeceğinizi çözmek bir süreç olacak ve Zubac ile Tyrese Haliburton’a gelen erken sakatlıklar bu süreci yavaşlatacak.
Zubac ile Haliburton birlikte yalnızca 52 dakika sahada kaldı, ancak ortaya çıkan ilk sonuçlar olumlu. İki oyuncu pick-and-roll oynarken, şut vurmayan büyük oyuncular için sahada bir yer bulmak zor olabilir; ancak Haliburton’un topa ikinci bir oyuncuyu çekme yeteneği ve Pascal Siakam’ın temelde her türlü savunmayı atak etme yeteneği, Zubac’ın dunker konumundan verimli kullanabilmesi için sahayı yeterince dengeliyor.
Zubac bu hareketlerde perde yaptığında, 4’e 3’lü durumlardaki pasları Indiana için neredeyse her zaman iyi şans üretmeli.
Ekim ayında karşılaşılacak Brooklyn Nets ve New Orleans Pelicans savunmaları, Indiana’nın kritik anlarda bekleyeceği savunmalar değil; ancak Pacers, burada artan rahatlamayla birlikte hücum sofistikeleşmesini artıracak. Şimdilik herkes birbirini tanıma aşamasında, ancak Pacers Zubac’ın getirdiği yeni şeylerden nasıl yararlanacağını çözebilirse, bu playoff yolculuğunda hücumları 2025’e göre daha çeşitli hale gelecek.
3. LaMelo Ball, Timberwolves
Charlotte Hornets, LaMelo Ball’ın kendi franchise oyuncuları olabileceğini düşünmüyordu. Minnesota Timberwolves ise buna ihtiyaç duymuyordu. Onu Anthony Edwards’ın yanına koymak, teorik olarak oyununun en iyi yönlerini öne çıkaracak ve bazı pürüzlerini düzecekti. Savunmalar çoğunlukla başka bir oyuncuya odaklandığında, Ball’ın yıllardır yaptığı gibi o kadar çok sahneye çıkmanıza ya da turnover’a yol açan o cesur şeyleri denemenize gerek kalmıyor. Az miktarlarda bu şeyler, Chris Finch’in memnuniyetle karşıladığı türden bir “heyecan” yaratıyor. Daha yoğun biçimdeyse, samimi olmayan basketbol ortaya çıkıyor; tam da Charlotte’un kaçmaya çalıştığı türden bir durum.
Bu da, Minnesota için bu erken yaşındaki Edwards sakatlığının bu kadar büyük olmasını açıklıyor. Sadece üretkenliğinin eksikliğinden kaynaklanmıyor; aynı zamanda kimliğini henüz oturtmaya çalışan, nispeten yeni ve genç bir takım olmasından kaynaklanıyor. Ball etrafında her şeyi kurmanın getirdiği zayıflıkların sürdürülemeyecek bir kimlik olduğu kararı verilen son takım da buydu. Minnesota, Ball ve Edwards’ın birlikte oynadığı ilk dört maçta harika göründü.
Ball, ilk solo yıldız çıkışında berbat bir performans sergiledi; neredeyse attığı sayı kadar (8) top kaybı (6) yaptı. Charlotte’taki en iyi sezonu, bir yıl önce Kon Knueppel’in gelişi ve Brandon Miller’ın ortaya çıkışıyla geldi. Hornets, ona gerçekten destek verebilmeden önce, işler daha da kötüleşti.
Bu, tam olarak yalnızca Ball’a özgü değil ama Minnesota’nın şu an karşı karşıya olduğu korku da bu. Timberwolves, Ball’ın yetiştiği Hornets takımlarından daha derin bir kadroya sahip ancak artık etrafında Knueppel ya da Miller yok. İyi ya da kötü, önümüzdeki birkaç ayı tamamen o belirleyecek ve Minnesota’nın ondan bu kadar çok şey beklediği düşünülünce, onu özel kılan şeylerle Charlotte’ın onu ortadan kaldırılabilir bulan şeyler arasındaki dengeyi kurmak zor olacak. Buradaki riskler yüksek. Oklahoma City’deki sakatlıklar, bir yıl sonra olmayabilecek bir şekilde bu konferansın zirvesinde bir kırılganlık yaratıyor. Minnesota’nın Bu Açıklama Turnuvası’ndan bu fırsatı yararlanmasını hayal etmek zor, bu yüzden Edwards ayrılığı sırasında normal sezon maçlarını kazanmak gerçekten önemli. Aynı zamanda Edwards geri döndüğünde karşılaşacağı takımın kimliğini bozmayan bir şekilde yapmak daha da önemli.
4. Alperen Şenün, Rockets
2026 playofflarının en büyük hikayelerinden biri, birkaç merkez oyuncunun Wembanyama’yı nasıl zorladığıydı. Sadece çok az uzun oyuncu bunu gerçekten ofansif açıdan başarabilir. Isaiah Hartenstein bunu parabolik bir floater ile yaptı. Karl-Anthony Towns ise sünme ve sürüşünün kombinasyonu ile yaptı. Spurs, Oklahoma City’nin zayıflatıldığı bir durumda şu an referans noktası. Ve Houston Rockets San Antonio’yla karşılaştığı her anda hatırlatıldığı gibi, Alperen Şengün’ün NBA’in en iyi savunmacısına saldırmak gibi bir meyil okşama zorluğundan ne kadar keyif aldığı.
Şengün, geçen sezon Wembanyama’yı birincil savunmacı olarak kullanırken 23 denemeden 17’sini isabetli kullandı, NBA.com takip verilerine göre. Bir hafta önce Wembanyama’ya karşı 29 puan ve 7 asistlik bir oyun sergiledi. Savunmada Yılın Oyuncusu’na karşı belirgin bir güç avantajına sahip ve oyunu, Towns’in yarattığı problemlerin çoğunu farklı şekillerde yaratır şekilde olgunlaşmaya başladı.
Hartenstein seviyesinde bir floater’ı yok, ancak yeterli ve yeterince yüksek bir yay çiziyor ki bu da Wembanyama’yı rimden uzaklaşıp müdahale etmeye zorluyor; bu da kendi kendine Şengün için bir pasör olarak boyaya alan açıyor. Ayrıca tekrar 3’lük atmaya başladı, ne kadar süreceğini göreceğiz. Bir yıl önce, ilk 11 maçında maç başına 3.4 üçlük attı ve oradan sonra neredeyse bıraktı. Fred VanVleet ve Steven Adams’ın dönüşüyle, bu sezon Şengün’ün bu beceriye biraz daha fazla yön vereceği muhtemel ve bu da Wembanyama’nın saygı göstermesi gereken sahadaki başka bir nokta.
Wembanyama sorunu karşısında bir tür cevap bulmak, ileride yarışma için gerekli bir koşul. Onu tamamen etkisiz hale getiremeyebilirsiniz, ancak onu savunmada ölümlü kılacak bir yol bulmak zorundasınız. NBA’de bunu yapabilen birkaç uzun oyuncu var. Houston belki de onlardan birine sahip ve eğer durum gerçekten böyleyse, Thunder’ın zayıflatıldığı bir durumda San Antonio’yu yıkıp finale yükselmeye en uygun tek Batı Konferansı takımı olmaları muhtemel.
5. Joel Embiid, 76ers
Uniformu paylaşsalar da, Joel Embiid ve Philadelphia 76ers’ın geri kalanı çoğu zaman farklı takımlar için oynuyormuş gibi görünüyor. Starttaki diğer herkes ve yedeklerin çoğu koşmak istiyor. LeBron James’in topu çıkarması, Jaylen Brown’ın yanlış eşleşmeleri cezalandırma yeteneği ile Tyrese Maxey ve VJ Edgecombe’nin atletik yetenekleri arasında Philadelphia, NBA’deki en iyi geçiş hücumlarından biri olmalı. Cleaning the Glass’a göre geçiş sıklığında 27., geçiş verimliliğinde ise 21.’siler. Bu sadece bir Embiid sorunu değil, ancak bu konuda parmakla gösterilecek kadar göze batıyor.
Bu, kesinlikle aşılması imkânsız bir üslup çatışması değil. Unutmayın, Kareem Abdul-Jabbar Showtime Lakers’da merkez oyuncu oynuyordu. Hızı ayarlayabilme ölümcül bir silah olabilir ve Embiid hâlâ oldukça etkili bir oyuncu. Şu ana kadar, sadece bu özel kadro için mantıklı olan türden etkili bir merkez oyuncu değil. Bireysel pozisyon yaratımı burada bolca var. Daha sıçrayıcı, daha az hücum kullanan ve daha hızlı karar veren biri, muhtemelen burada biraz daha iyi uyum sağlar. Ne yazık ki. Embiid, üç yıllık, süper maksimum kontrata sahip ve ticaretinin çok zor olması bekleniyor. Her zaman ideal üslup uyumunu elde edemezsiniz. Vardığınız şeyle idare edersiniz.
Bu konuda bazı tavizler verdi. Bir önceki yıla göre pozisyon başına neredeyse tam bir saniyeden daha az top tutuyor. İyi formda, yıllardır olduğundan daha iyi hareket ediyor… ancak New York Knicks’in bir yıl önce yaptığı gibi onu karıştırabilen hücmalara karşı olması gereken yerden hâlâ çok uzak. Savunmada etkili bir ribondor olmaya devam ediyor, ancak artık durağan birine daha yakın. Philadelphia’nın savunmasını genel olarak yargulamak için çok erken. Açılıp kapanma istatistikleri, Embiid’in yedeklerinin ne kadar sınırlı olması ve oynadığı sürece rakiplerin 3 sayılık atamlarında ne kadar absürt derecede şanslı olması nedeniyle yanıltıcı.
2020 yılı Anthony Davis’in kapıdan içeri girdiğini söylemek mümkün değil (2026-27 Davis’i popüler bir takas hedefi olsa bile). Embiid çoğunlukla olduğu gibi kalıyor ve Sixers’ın, onun en iyi yaptığı şeyi merkez pozisyonundan bekledikleri ihtiyaçlarla nasıl harmanlayacaklarını bulmaları gerekecek. 3’lük atmayı tekrar başlatması güzel olurdu; bu sorun birkaç sezondur sürüp gidiyor. Hız farkının burada avantaj sağlayabileceği yollardan biri de geri dönüş 3’lükleri: Şu ana kadar neredeyse her yerden attığı şutlar düşüş gösterdi ve hacmini meşrulaştırabilmek için bunun düzelmesi gerekecek.
Bu kadronun teorisinin daha çok belirli bir stilden çok, yalın ve baskın yetenek etrafında şekillenmesi düşünülüyordu. Buradaki fikir, Philadelphia’nın sahada bu kadar çok üst düzey oyuncuyla bu kadar kolay avantaj ve eşitsizlikler yaratabileceği; böylece optimize edilmemiş bir takım versiyonunun bile harika olabieceği fikriydi. Bu da Ekim ayında Mayıs ayına göre çok daha kolay. Bu kadar farklı türdeki oyuncular arasındaki uyumları yakalamak, 76ers için bu regular season’un asıl konusu olacak.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
