NBA‘de oyuncu, koç, yönetici ya da sahnedeki diğer herkes için işler her zaman yüksek gerilim altında yürüyor. Tüm bakışlar bir şekilde üzerinizde oluyor; ancak tüm durumlar aynı değil. Bazı görevler ek (ve bazen istenmeyen) dikkat getiriyor. İşte 2026-27 sezonu yaklaşırken baskı sıralamasının tam listesi.
CBS Sports sitesinde yayımlanan rapora göre, bu sezon en fazla ısınan isimlerin başında Stephen Curry ve Golden State Warriors geliyor. Kimse Golden State’den bir beklenti içinde değil; Curry ile takımı bu listeye kendi istekleri nedeniyle giriyor. Buradaki baskı neredeyse tamamen kendilerinin üzerlerine yükledikleri baskıdan ibaret.
Curry, “şimdi kazanmaya daha uygun bir takım arayışında” gemiye atma konusundaki tüm soruları, kariyerini 41 yaş sezonuna kadar taşıyacak iki yıllık 115 milyon dolarlık uzatmayı imzalayarak dindirdi. Bu sırada indirimli sözleşmeyi kabul etmesindeki sebeplerden birinin, yeni anlaşmada ulaşabileceği 137 milyon dolar yerine Warriors’a kadroyu güçlendirme konusunda esneklik tanımak olduğunu belirtti. Başka bir deisle Mike Dunleavy ve Golden State yönetim kurulu, Curry’nin kalan kariyerini israf etmeme görevini yeniden üstleniyor.
Belki tasarruf işe yarar ancak bu Warriors’ları çekirdek kadronun batıya çekileceği son koşu için yarışmacı haline getirmek kolay olmayacak. Jimmy Butler hala ACL sakatlığından dönerken, Kristaps Porziņģis çeşitli sakatlıklar ve sağlık sorunlarıyla uğraşıyor. Curry Mart’ta 39 yaşında olacak. Uzun zamandır geri sayım devam ediyor ve hepsi için süre tükeniyor; bu da Curry’nin dinmek istemediği bir konu. Uzatmayı imzaladığında “Bu takım rekabetçi olmalı ve şampiyonluğa koşmalı” demişti. Ancak Batı konferansının dolu olması ve geçen sezon denedikleri ama başaramadıkları play-in’den sıyrılmak yerine gerçek anlamda playoff’a ulaşmanın kolay olmaması, Curry’nin pek istemediği bir başka durum.
Önündeki birkaç sezon fazla kazanma getirmezse ve bu kaçınılmaz veda için yumuşak bir girişse, olsun. Hem Curry hem de Warriors zaten iz bıraktılar.
Şampiyonluk sonrası en çok konuşulan konulardan biri New York Knicks’in durumu. İlk şampiyonluklarını 53 yıl sonra kazanmak size oldukça geniş bir alan açıyor; yerleşik bir mekâna girerken Michael Porter Jr.’ın yanından keyifle geçmek ya da Saturday Night Live’a ev sahipliği yapmak gibi eğlenceli işler yapabiliyorsunuz.
Ancak güncel endişe, Karl Anthony-Towns (ve Josh Hart) ile yönetim kurulu arasındaki tıkandığı müzakere. Bu boş bir konu değil; özellikle Knicks bir sözcü aracılığıyla “Sezonun ilerleyen dönemine kadar sözleşme uzatmalarını müzakere etmeyeceğimizi” duyurdu. Buna rağmen Jalen Brunson ve Josh Hart, “Endişelenmeyin, Knicks taraftarları” mesajını veriyor.
Knicks’in bu listedeki asıl nedeni savunma şampiyonu olmaları ve son sekiz sezonda kimse başaramadığı bir şeyi—ardışık ikinci şampiyonluğu denemeleridir. Son ardışık iki kez şampiyon olan takım 2017 ve 2018’de Warriors olmuştu.
Knicks’in rekor defterlerine girmek için oldukça sert bir rekabetle karşılaşacak. Doğru konferans şampiyonu olur olursa, Batıdan hayatta kalan devlerle karşılaşacak. Bu kolay değil; başarırlarsa (daha büyük) efsane olurlar.
Baskının biraz daha az hissedildiği ancak yine de ısıtmayan taraf San Antonio Spurs. Finals’de New York’a kaybettikten sonra Knicks’ten sadece biraz daha az baskı altında sayılırlar; ama kesinlikle ateşi hissetmiyorlar. Genç ve etkileyici çekirdekleriyle çoktan ileride olan Spurs, yakın gelecekte birlikte kalacak ve şampiyonluk yarışına katılacak görünüyor.
Postseason’un büyük bir bölümünde, özellikle Knicks’e karşı kritik dakikalarda De’Aaron Fox’u geride bırakan Dylan Harper sadece 20 yaşında. 21 yaşındaki Stephon Castle ise serbest atama ve 3 sayı atışlarını playoff’ta geliştiren savunma kalitesinde bir oyuncu. Wembanyama ise zaten her şeyi yapabilme özelliğine sahip. 23 yaşında lig tarihinin ilk mutlak Savunmanın Yılı Oyuncusu olurken, aynı sezonda hem ilk takım All-NBA’ya seçilen hem de NBA Finals’e ulaşan en genç oyuncu oldu.
Ancak bu, ilk şampiyonluğu olabilcek ama elinden kayan şey hakkında uyuyamayan geceler geçirmemiş olduğu anlamına gelmiyor. Wembanyama, “Bazen uykuya dalmak zor oldu. Zor duygular. Ancak bir noktada bunun üzerinden geçmen gerektiğini kabul edersin. Her şeyi hissetmelisin. Hiçbir şeyden kaçmayız” dedi.
Joker ve Denver Nuggets konusu işlerin biraz daha karmaşıklaştığı yer. Nikola Jokić üç kez MVP oldu, sekiz kez All-Star ve All-NBA takıma seçildi. Absürt 65 maç eşiğiyle tekrar karşılaşmazsanız, her ikisi için de dokuzar tanesini yazabilirsiniz. Bir şampiyonluğu da cebinde taşıyor ve Finals MVP unvanına sahip. Dünyadaki en iyi iki veya üç oyuncudan kesinlikle biri.
Yine de tam olarak bu büyüklüğü nedeniyle, Nuggets’in daha fazlasını başarması gerektiği yönünde bir his var. Bu Joker’e yönelik bir eleştiri değil; aksine Denver’in yıllar içinde yönetim kurulu liderliğinin onu çevreleyen kadroyu en üst düzeye çıkaramamasının bir sonucu. Jamal Murray kariyerinin en iyi sezonunu tamamlarken, Aaron Gordon, Christian Braun ve Cam Johnson—hepsi geçen sezon önemli süreler kaçırdılar—temel olarak sağlıklı görünüyor. Kağıt üzerinde Nuggets, NBA’deki en iyi beşliklerden birine sahip. Ardından her zamanki gibi işler riskli hale geliyor. Yedek kadro yeniden ince; DeMar DeRozan, Spencer Jones, Cam Whitmore ve Julian Strawther ve arkadaşlarına özür borçluyuz—ve bunu düzeltmek için esneklik minimum düzeyde. Nuggets ligdeki en pahalı takım ve ikinci apronda tek takım; bu da geçen sezon patlayan kanat Peyton Watson’in artık Denver yerine Cleveland’da oynamasının sebeplerinden biri.
Nuggets için durumu daha da karmaşıklaştıran: Thunder ve Spurs hem derin hem genç, ve Denver’e başka bir şampiyonluk fırsatı gerekiyorsa, belli bir süreye kadar onların üzerinden geçmek zorunda kalacaklar. Bir şampiyonluk boş bir şey değil; bunu o kadar çok Hall of Fame üyesi yok. Ancak Jokiciye benzer biri daha bir kupayı başaramazsa, bu kaçırılmış bir fırsat gibi hissettirecek.
Giannis ve Miami Heat konusu ise Antetokounmpo’nun Milwaukee’deki uzun vedasının sonunda bittiği yer. Takım ve oyuncunun bunun ne kadar sürdüğünü fark etmesi zaman aldı; sonra o dönemin ışıklarını kapattılar. Şimdi Giannis eski parlaklığını geri kazanmaya çalışıyor.
Antetokounmpo iki kez MVP, Finals MVP ve NBA şampiyonu. Sekiz kez All-Star ve on kez All-NBA seçildi. Beş kez Savunma Takımı’na alındı. Joker gibi bireysel olarak kanıtlayacak bir şeyi kalmadı; ancak başka bir şampiyonluk kazanmak zaten Hall of Fame statüsünü yükseltmeye çok yardımcı olur.
Giannis ile Jokiç arasındaki fark, Jokinin hala Denver’da oynaması ve Nuggets’le rekabet etme şansının olmasıysa, Antetokounmpo’nun Florida’ya göç etmek zorunda kalması ve son dönemde zor durumlara düşen bir takımı canlandırmakla görevli olması. Heat geçen sezon play-in’e elendi ve ondan önceki iki sezonda da ilk turda kaybetti. İşte Giannis geliyor ve tüm bunları değiştirme niyetinde.
“Hiç böyle bir şeyin parçası olmadım,” dedi Giannis. “İz bırakmak istiyorum. Bu bölüm bittiğinde, burada sadece bir yıl içinsem ya da iki ya da ne olursa olsun, iz bırakmak istiyorum.”
Ancak bu “hiç böyle bir şeyin parçası değil” unsuru Bucks taraftarlarında iyi karşılanmayabilir; “bir yıl, ya da iki ya da ne olursa olsun” ifadesi Heat taraftarlarının kafa karıştırmasına neden olabilir. Giannis muhtemelen kendini daha da zorlaştırmazdı ama yaptı.
Pistons, Cavaliers ve diğer Doğru konferans takımları konusu ise doğu konferansının büyük resmini gözden geçiriyor. New York Knicks savunma şampiyonu; LeBron James ve Jaylen Brown artık Philadelphia’da; Kawhi Leonard Toronto’da; Jayson Tatum ise Boston’da tam bir sezon için hazır. Peki geri kalanlar nerede? Bu, dolu dolgu konferansını ve finalere ulaşmak için acımasız bir yarışı şekillendirmeye başlıyor.
Pistons’un NBA’deki en iyi genç oyun kurucularından biri olan Cade Cunningham var; geçen sezon ikinci kez All-NBA takıma seçildi ve MVP oylamasında ilk beşe girdi. Ancak sezonun büyük bir bölümünde konferans sıralamasının tepesinde oturduktan sonra, ikinci turda Cavaliers’e elendiler. Bu arada, görünürdeki 1A eşleri Jalen Duren ile sözleş müzakereyi pek iyi gitmedi; Duren yeni anlaşmasını imzalamadan önce son ana kadar qualifying offer’ı imzalama tehdidinde bulundu. Ancak oyuncu ile yönetim kurulu arasındaki ilişki ilerde nasıl olacak? Pistons’un Duren’in kalmasından büyük mutluluk duyması muhtemel olsa da, playoff’ta regular season’daki kadar iyi değildi; eğer hemen eski formuna dönmezse, insanların Pistons’un zaten konferansta geride kaldığını düşünmesine yol açar.
Cavs ne durumda? LeBron olmadan konferans finaline ulaştılar ve kariyerinde ilk kez—sadece ilk kez değil—butç edilmeden Knicks tarafından elendiler. Peyton Watson’ı beşliğe kattılar, ancak ilk beşleri ne kadar iyiyse, bu sezon makul olarak daha iyi olduklarını söyleyebilirler? Yoksa en kötü durumda, acımasız bir playoff maratonundan geçmeyi umarak umutlanan takımlar çantasında mı yer alıyorlar?
Bu çanta neredeyse taşmaya başlıyor. Knicks, Sixers, Celtics, Raptors, Cavs, Pistons, Heat, Pacers (sadece iki yıl önce NBA Finals’e ulaşmış ve Tyrese Haiburton geri dönmüş), Hawks (geçen playoff’ta Knicks’i birden fazla kez yeken tek takım) ve Hornets arasında, playoff’a kesinlikle girmeleri gereken 10 takıma sahipsiniz. Bunlardan ikisi play-in’den bile çıkamayacak.
Kawhi Leonard ve Toronto Raptors konusu ise LA’da iyi bitmedi; fark etmiş olabilirsiniz. Leonard’ın eski takımı Clippers, ligin yaptığı soruşturma sonucunda kâp’ı atlatma planından—onlarca milyon dolarlık tutarı Kawhi’ye no-show sponsorluk anlaşmaları aracılığıyla yönlendiren bir scheme’den—suçlu bulunduğu için NBA tarihinin en büyük cezalarından birine çarptırıldı. Sonuç olarak Clippers beş ilk tur draft seçimi kaybetti; sahibi Steam Ballmer bir yıl boyunca takım ve lig faaliyetlerinden men edildi; işletmeden sorumlu başkan Gillian Zucker bir yıl ücret ödenmeden askıya alındı; basketball operasyonlarından sorumlu başkan Lawrence Frank ise yarım sezon ücret ödenmeden dışında kaldı.
Kawhi ile Ingram’ı hem hücumda hem de savunmada değiştirerek Raptors büyük ölçüde güçlendi. Ancak Leonard yalnızca sahada varsa yardımcı olabilir. Leonard geçen sezon 65 maç oynadı, ancak son 10 yılda altmış maçı sadece üç kez geçti.
Toronto’ya döndükten sonra Leonard yeni iki yıllık 115 milyon dolarlık bir uzatmayı imzaladı. Arkasındaki oyuncu seçeneğini kullanması durumunda, bu sözleşmenin sonunda 37 yaşında olacak. Bu Raptors’a derin bir playoff koşusu için üç sezonluk bir yol haritası veriyor ve Kawhi ile ikinci şampiyonluğunu kazanma girişiminde bulunuyor. Ve Scottie Barnes ile hemen NBA’deki en iyi iki yönlü kanat kombinasyonlarından birini oluşturacaklar. Ancak aynı zaman çizelgesinde değiller; Barnes 11 yaş daha genç. Üç yıl geçip de Raptors başka bir şampiyonluğa daha yakın değilse ne olur? Bu senaryoda Toronto, Ingram’ı Leonard için değiştirmekten pişman olmayacak, ancak LA’a gönderdikleri draft seçimi ve swap’lerin parasını özleyebilirler—özellikle Barnes etrafında (yeniden) inşa etmek ve onun kariyerinde birkaç kez yaptığı gibi ayrılmasını önlemek için çışırken.
Oklahoma City Thunder konusu ise ilk bakışta Sam Presti’nin yetenek tanıma konusundaki eşsiz başarısı—Thunder’ı sürekli yarışmacı haline getiren kişi—göz önüne alındığında yüksek görünebilir. İki kez MVP olan mevcut şampiyon Shai Gilgeous-Alexander, temel olarak sağlıklı bir iki yönlü yıldız Jalen Williams ve Savunmanın Yılı Oyuncusu yarışında Wemby’nin ardından ikinci olan All-NBA kanat Chet Holmgren’e sahipler. Bundan sonra, hem hücumda hem de savunmada yardımcı olabilecek ve başkoç Mark Daigneault’ya her durumu çözmek için sonsuz karıştırma-seçme kombinasyonları sunacak dolgu parçalara sahipyiz. Thunder kesinlikle ligdeki en derin takım.
Ancak şimdi bulundukları konumu düşünün: İki sezon önce şampiyon olduktan sonra, daha genç Spurs tarafından konferans finalinde evlerine gönderildiler. SGA OKC’deki en iyi oyuncu. 28 yaşında. Wemby ise 23’te. Holmgren ve Williams sırasıyla 24 ve 25’te; San Antonio’nun genç oyun kurucuları daha da genç. Harper yasal olarak içki içemez bile. Sonunda Spurs’ün yaşı onları yakalayacak ve tüm yıldızlarını ödemesi gerekecek. Ancak şu anda San Antonio ileride ve defterleri nispeten temiz. (Spurs De’Aaron Fox’u ve bu sezonda başlaması planlanan dört yıllık 221 milyon dolarlık sözleşmesini uzaklaştırabilirse, çok daha iyi görünecekler.)
Bu OKC için tam olarak geçerli değil. Thunder ileride demek yerine “zamanında” durumundalar. Bir şampiyonluk kazandılar ancak üç ana adamı da mega sözleşmeler üzerinde. Evet, bir yetenek konveyör bantları var, ancak herkesi ödeyip koruyamazsınız—bu yüzden Lu Dort, Andrew Wiggins ve Isaiah Joe gibi faydalı rotasyon parçaları bu sezon başka takımlarda oynayacak. Bu Presti’nin dolabı tekrar doldurmayacağı anlamına gelmiyor; sadece uygun fiyat noktalarında tedarik bulmak daha da zorlaşacak.
Her şey OKC için geçen sezona kadar olduğu gibi giderse, Spurs ile en azından bir sonraki yarım asır boyunca—ya da daha uzun—aşinalık edecekler ve ayrıca acımasız Batı konferansının geri kalanıyla karşılaşacaklar.
Brad Stevens ve Boston Celtics konusu ise NBA’de şu anda bazı revizyonist tarih yazımı ya da en azından umutlanma ve atlama happening. Birkaç ay önce, Celtics Jaylen Brown’ı Paul George, korumasız bir first-round pick (nerede konumlandığına bağlı olarak bir first-round pick swap), iki ikinci tur seçimi ile takasladığında, anlaşma bir patlama gibi patladı. Brown, kariyerinin en iyi regular season’unu tamamlayan eski NBA Finals MVP’siyken, George yedi yaş daha büyük ve bazıları NBA’deki en kötü sözleşmelerden biri olarak nitelendirdiği bir sözleşme üzerinde. Taraftarlar, medya üyeleri ve lig şok oldu. Bir inanamazlig lig yöneticisinin ifadesiyle, Brown “Walker Kessler’den daha azına takaslandı.” (Kessler ve ailesi adına: Ouch.)
Ancak kâp yüzde oranlarının analizleri Celtics taraftarlarını yatıştırmaya yetmedi; sadece Brown’ı PG için takaslama konusunda dehşete düşmediler, aynı zamanda artık Brown’ın Philadelphia formasıyla Boston’a karşı oynamasını izlemek zorunda kalacaklar—Boston’un en çok nefret ettiği rakiplerden biri ve baharın ilk turunda sürpriz bir yıkımla playoff’lardan uzaklaştırdığı takım.
Boston’daki iyi haberin varlığı ölçüsünde, Jayson Tatum geçen kampanyanın sonunda Achilles sakatlığından döndükten sonra tam bir sezon için geri döndü. Ve Celtics uzun zamır NBA’deki en iyi yönetilen organizasyonlardan biri—sadece yakın tarihte değil, tüm tarihte. Ancak en iyi ve popüler oyuncularınızdan birini Philadelphia’ya takasladığınızda, özellikle önce Brown’ı Giannis için sarkıtarak ve tüm drama yarattıktan sonra başarısız oldunuzda, iyi gitmesi gerekir aksi halde sonunu hiç duymazsınız.
Philadelphia 76ers konusu ise organizasyondaki neredeyse herkesin bu sezon baskı hissedeceği yer. Nereden başlayalım?
Brown, yaklaşan programdaki maçları işaretlerken “Boston boyutu bir omuz yükü” taşıdığını ima etti. Joel Embiid eski MVP olup kampın her zamankinden daha iyi geldiğini gösterdi; ancak önceki üç sezonda 150 maçı kaçırdı ve playoff’larda ikinci turdan hiç çıkamadı. Tyrese Maxey geçen sezon büyük bir sıçrama yaptı ve ilk kez All-NBA takıma seçildi, ancak etrafındaki diğer büyük isimler nedeniyle kullanım oranı düşerse böyle nadide bir konumda kalabilir mi? Ve Maxey hiyerarşide aşağı itilirse, rookie olarak hemen ses getiren ve beşliğe yerleşen VJ Edgecombe için ne olur?
Ve ardından LeBron geliyor; Cleveland’a geri dönmeyi ya da Miami’ye gitmeyi ya da Golden State’de Steph ile takım kurmayı ya da nihayet o hayali gerçekleştirmeyi reddedip 76ers ile veteran minimum sözleşme imzaladı. James durumu iyi özetledi; ailesini sadece 76ers’ın eski 76lar olarak kalmaları için terk etmediğini söyledi. Paraphrase yapıyorum ama özünü anladınız.
Bundan sonra, sözleşmesinin son yılında olan başkoç Nick Nurse, ligdeki en ısınan koç sandalyesinde olabilir. Ve yeni basketball operasyonlarından sorumlu başkan Mike Gansey bunu bir araya getirmek için birkaç sihirli numara yaptıysa da, önündeki bazı Philadelphia genel menajerleri önce güzel görünen ancak hızlıca çok daha az çekici ortaya çıkan çarpıcı hamleler yaptı; James Harden’i takaslamak ve Ben Simmons’ı korumak için Jimmy Butler’ı vermek akıla geliyor.
Bu, 2001’den beri konferans finaline ulaşmayan ve 1983’ten beri şampiyonluk kazanmayan bir organizasyon. Ve birden kadro dolu ve sağlıklı ve tam da bu işleri yapma konusunda favori sayılır. Ya da tekrar çökebilir ve LeBron’un efsanevi kariyerini çirkin bir şekilde tamamlayabilirler. Zorluk derecesi burada dahil olan herkes için inanılmaz derecede yüksek. Embiid’in yakın zamanda söylediği gibi: “Kazanmam lazım.” Tek o değil.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
