On üç yıl sonra Mourinho, Real Madrid’i Camp Nou’a bir takım olarak götürüp onları başka bir takım olarak çıkardı; sevdiği türden bir galibiyeti alarak ve tüm yeni bir dünyayı açarak. Sadece üç dakika ve son enerji yedekleri kala, Jude Bellingham’dan gelen harika bir beceri anı Eduardo Camavinga’yı buldu ve onları son bir koşuya hazırladı. Camavinga serbest sprinte geçti, Pau Cubarsí’yi ustaca geçti ve geri pasla Kylian Mbappé’ye bitirişi verdi, biraz da tarih yazıldı.
“Futbolu seven dünya bunu izlemek için duracak ve hayal kırıklığıyla ayrılmayacak; bu, kazanmak için oynayan iki takımdı,” dedi Mourinho. Yoğun, nefessiz bir yolculuktu, gerçek bir mücadeleydi ve kazanan onun takımıydı. Tam zamanında gelen Mbappé, 2-1’lik skorun ikinci golünü atarak Camp Nou’u susturdu ve rakip takımın tepki verecek vakti kalmadı. Mbappé’nin açılış golünden sonra eşitlemişlerdi, Raphinha gol atmıştı, ancak bunu tekrar yapamadılar.
Köşede Madrid’in oyuncuları üst üste yığıldı. Bu, Fransız’ın Barcelona’ya attığı 10. goldü ama hiçbiri bunun kadar özel hissettirmedi. Hem bu, Barcelona’nın bu sezon ligde ilk kez kazanamamasıydı, eşitlik rekorunu dokuzda durdurmasıydı; hem de bir yıl önce buraya döndükten beri herhangi bir maçı kazanamamamasıydı.
“Onlara ayın üzerinde başlarını kaldırmalarına izin vermeyeceğim,” dedi Mourinho, ancak bunun ne anlama geldiğini biliyordu. Böylece zorlanan bir takımın kaçınılmaz düşüşe hazırlanması; böyle de dokuz puan öne geçen Barcelona’nın, şampiyonluk yarışının Kasım’dan önce bitirilmesi konuları unutuldu. Madrid’de ve bu ligde hayat var. Yönetmenlerinde de hayat var: Bu, ustaca planlanan ve uygulanan bir stratejiydi, maç başına 4,3 gol koşan rakipler sadece bir gol seviyesine indirildi. Bu kesinlikler, yanlış yerleştirilmiş, artık çok uzakta görünüyordu; bir sezon burada başlıyor.
Başlarda top tamamen Barcelona’nındı, ancak topu kaybetmelerine hemen Madrid’in ilk şutu izledi: Pedri’nin dikkatsizce yaptığı pas, Arda Güler’in patlatıp 4. dakikada filelere gitmesini sağladı. Bu, muhtemelen her iki takımın bu maça yaklaşımını betimleyen bir örüntü gibi geldi. Marc Cucurella’ın Lamine Yamal’a yaklaşması, kanat oyuncusunun sinirlerine hakim olmaya çalışan Madrid sol bekinin bu işte başarılı olduğu sonucuna varılması gereken bir şekilde aynı havayı verdi.
Raphinha, Barcelona’nın eşitleme golünü attıktan sonra takım arkadaşları tarafından tebrik edildi. Fotoğraf: Jose Breton/AP
Ancak bu izlenim yanıltıcıydı; Madrid öne çıkmaya ve Barcelona’nın rahat etmediği bir baskı uygulamaya hazırdı, Pedri ve Rodri tam olarak yerleşemedi. İstedikleri yerde Bernardo Silva’ı Aurélien Tchouaméni ile birlikte kullanarak da oynadılar.
Aynı şekilde, doğal bir şekilde koşmaya da hazırdılar. O erken aşamalarda Fede Valverde uzun çaprazlarla sahayı açıyordu. Birinden Mbappé sol kanatta koşuya geçti ve Joan García’nın Güler’in şutunu uzaklaştırmasına yol açtı. Bu çıldırtıcıydı ve Madrid bunu beğenmeye başlamıştı; Mbappé ve Yan Diomandé tehdit oluşturuyordu.
Sahip ekip kontrolü dayatmaya çalıştı ama başaramadı. Yine de onlar da boşluğa koşmaktan hoşlanıyor ve bir Pedri koşusundan sonra Raphinha’nın şutu auta gitti. Sonra Anthony Gordon ortada patladı ve Raphinha için güzel bir topuk pası verdi, Brezilyalı uzaklaşan bir şut yaptı. Brezilyalı’nın kısa bir süre sonra başka bir şutu daha auta gitti, ancak fırsatlar çoğu zaman bir son pası oyna (ve israf et) ısrarı ya da tersine şut avına çıkması nedeniyle kaybediliyordu. Yarı finalin en iyi fırsatı, Güler’in muhteşem topunu Mbappé’nin vurarak filelere gitmesiyle geldi. Karşı karşıya giden maç, Gordon’un Andriy Lunin’den keskin bir kurtarış almasıyla sürdü.
Bu sıranın ortasında Camp Nou, Lamine Yamal’a yönelik her biri giderek yoğunlaşan Cucurella müdahaleleriyle öfkeyle haykırdı, 41. dakikada ise sessizlik çöktü. Cucurella, sıklıkla yöneldiği Diomandé’yi serbest bıraktı; o da alçaktan ve sertçe içeri yatırdı. Gerard Martín ilk ulaşan oldu ama topu ancak Mbappé’nin üzerine, içeri vurabildi. Orada bir şans yattı ama bu şans bulunmaktan çok çalışılmıştı. Ve Lamine Yamal eşitleye muhteşem bir şansa sahip olduğunda bu fırsatı değerlendiremedi, yakın direkte faule uğrayarak dışarı vurdu; gece onun gecesi değildiğini gösteren bir manzaraydı.
Barcelona, ikinci yarıda Madrid’e saldırdı. Ceza sahası çevresindeki müdahaleler artıyordu: Tchouaméni ve Bellingham, Dean Huijsen ve Ibrahima Konaté. Tehlike hiç geçmedi; Martín, bir Bellingham karşı saldırısını sonlandırdı ama maç dönüştü. 60. dakikada Barcelona eşitledi. Lamine Yamal kısa bir korneri Pedri’ye verdi; Pedri de zekice, açılı ve geriye dönük bir pasla Raphinha’ya ulaştı, o da alçaktan ağlara gönderdi.
Gürültü yükseldi. Raphinha bir uçta takıldı. García, diğer uçta Guler’in şutunu kurtardı. Ve Barcelona tekrar geldi; Lunin, Martín’ın başıyla attığı şutu inanılmaz bir müdahaleyle kurtardı. Barcelona kontrolü ele almıştı ama tamamen değil; her karşı saldırıya açık bırakarak maçı, oyuncuları ve tüm salonu gerildi bıraktı. Mbappé Barcelona’ya doğru koştu; Pedri tekrar geri koştu ve düzenli bir ayak çalışmasıyla sonuçlanan, ardından az farkla biten bir atak önderledi. Huijsen sonra Frenkie de Jong’u durdurmak için daldı ve Lamine Yamal’ın şutunu yüzüyle durdurarak yere serdi. Bu şans Gordon tarafından hazırlanmıştı.
Barcelona ısrar etti. Madrid, artık yorgundu ama direndi. Yine de içlerinde biraz mücadele, biraz da bitirme gücü vardı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
