Yeni York’taki Yankee Stadium’da oynanan Amerikan Ligi Wild Card serisinin ilk maçında, 9-2’lik mağlubiyetle tarihe geçen Kırmızı Çizgililer (Red Sox), üst üste ikinci kez playoff yolculuğunu burada noktaladı. Pazartesi akşamı yönetici Chad Tracy’nin deneyimli yıldız oyuncusu Sonny Gray’i yalnızca 70 atışta sahadan indirip takımı zor duruma düşürmesinin ardından gelen bu sonuç, takımın yaz aylarında yaşadığı toparlanmaya rağmen sezonun bir başarı sayılmayacağını bir kez daha ortaya koydu.
Son yıllarda ekibin playoff macerasının son noktası olan bu mağlubiyetle birlikte, Kırmızı Çizgililer Fenway Park’ta son kez oynadığı Ekim maçından beri beş yıllık bir özlemi tamamladı; stadyumun 1976-85 yılları arasında yaşanan kuraklığın ardından en uzun Ekim özrüne ulaştığı belirtildi. Takım, serinin ilk karşılaşmasında 9-0’lık farkla yenildikten sonra ikinci maçta da aynı şekilde ağır bir mağlubiyet aldı; geçen yıl bu aşamada gereken üçüncü maça ya da Aaron Judge ve Giancarlo Stanton gibi isimlere ihtiyaç kalmadan oyun burada sonuçlandı.
Yaz sıçramasının ardındaki gerçekler
Sezon boyunca öne çıkan birçok olumlu gelişme olsa da, takımı kolayca affetmek doğru olmayacaktır. Kırmızı Çizgililer bir dönem .500’ün 14 maç gerisindeydi; ardından gelen yaz ortasındaki serüven ise 15 üst üste galibiyet ve Temmuz başından Ağustos başına kadar uzanan 27-3’lük bir performansla karşımıza çıktı. Bu dönemde Willson Contreras’ın sezonu ekibin başarısı için kritik önem taşıdı; Caleb Durbin’in sertliği ve azmi takıma yön verdi ve hücum hattı, yalnızca ileri yöne vuruşlara dayanmayan daha dengeli bir yapı sergiledi.
Bütün bu gelişmeler yaşandı ve hepsi önemliydi. Ancak ön office’nin (yönetim kurulu) bu başarıyı kendi başarısı gibi göstermesine izin verilmemesi gerektiği vurgulandı; yönetimin Durbin’i yalnızca Alex Bregman’ı kaybetmesinin ardından bir seçenek olarak öne sürdüğü belirtildi. Ekibin yaz sıçramasına ve ilerlemeye aldanmaması, sezonun aslında bir başarı olmadığı gerçeğinin unutulmaması istendi.
“Rekabetçi değildik. Tam anlamıyla farkla kaybettik. Wild Card’da böyle yenilmek kabul edilemez.”
Isaiah Kiner-Falefa, Kırmızı Çizgililer oyuncusu
“Şu an için, bu yaz yaşanan tüm özel durumlar ne kadar çok olursa olsun, amaç Dünya Serisi’ni kazanmaktır. Ve bu bizim için akşam burada sona erdi.”
Chad Tracy, Kırmızı Çizgililer yönetici
Sonny Gray’in indirilişi ve oyuncuların öfkesi
Maç sonrası kulübede birik frustration (hayal kırıklığı) ikinci üst üste gecede de ortaya çıktı. Tracy, ilk maçta Erik Miller’i erken alıp bunu hemen geri çevirdikten sonra, ikinci maçta bu kez Sonny Gray’i sahadan indirdi. Dördünç inning’in başında Luis García Jr.’dan yalnızca bir solo homer yiyen Gray, beşinci inning’de Trent Grisham’ın açılış singleına rağmen gücü ve yerleştirmelerle iki out aldı; Ben Rice’nin singleıyla ikinci ve dördüncü base’lere koşan oyuncular geldiğinde ise Tracy, Cody Bellinger gibi bir ismin karşısında beklediği için açıklanamayan bir şekilde Gray’in akşamını yalnızca 70 atışta noktaladı.
Bu kez de Pazartesi akşamındakine benzer biçimde Yankees bu fırsatı değerlendirdi. Bellinger, sağ sahadan bir single vurarak farkı 2-0’a çıkardı. Garrett Crochet ve Garrett Whitlock’un da dahil olduğu bir bullpen ile maçı toparlamaya çalışan Kırmızı Çizgililer, Yankees’in relieverlarına sekiz koşu eklemesini izlemek zorunda kaldı.
Maçtan sonra duygularını sakinmeyen Gray, kendisine dair düşüncelerini açıkça belirtti. “Ligdeki en iyi oyuncuyum üçüncü kez aynı sırayla karşılaştığımızda” diyen Gray, bir an duraksadı ve şunu ekledi: “Bunun bir gerçek olduğunu düşünüyorum. O anda bana güvenileceğini isterdim.”
“Yetenek ya da veri ya da bilgisayarlar ne yapmanız gerektiğini söylüyor olsun, yeterli değil; çünkü bu beyzbol ve veriler bize yardımcı olmak için burada. Ancak en sonunda, maçları kazanmamız için deneyimli ve veteran oyunculara ihtiyacımız var.”
Willson Contreras, Kırmızı Çizgililer oyuncusu
Kulübedeki bölünme ve gelecek kaygıları
Bu durum, uzun süredir yönetim kurulu lideri Craig Breslow’u izleyen daha büyük bir soruna işaret ediyor. Yönetici Alex Cora’nın ve ekibinin Nisan ayında kovulması doğru bir karar olmuş olabilir; Tracy (geçen hafta tam zamanlı yönetici olarak atandı), Breslow’un savunan tipik bir yönetici olmalı. Ancak yaz sıçramasının takımdaki bölünmeyi yanlış yorumlamasına izin verilmemeli. Bazı oyuncular, yeni koç ekibinin başarılarıyla pek alakası olmadığına ikna olmuş durumda.
Bu da Gray’in Kırmızı Çizgiler formasını giydiği son zaman olabilir ya da 36 yaşındaki oyuncunun emekliliği düşündüğü için herhangi bir formada giyeceği son dönem olabilir. Gelecek sezon oynamaya karar verirse Kırmızı Çizgiler’e dönmek isteyip istemediği sorulduğunda Gray, “Bilmiyorum” diye yanıtladı.
Roster (kadro) belirsizlikleri
Roman Anthony’nin sağlıklı kalabileceğini kanıtlaması gerekiyor. Aynı sağ eli nedeniyle 101 maç dışarıda kalan Anthony, ilk maçta bu eli yeniden kötüleştirilmesinin ardından oyundan alındı. Çarşamba sabahı Boston’da bir MRI çektiren Anthony, öğleden sonra maça geri döndü; hala ameliyata ihtiyaç olup olmadığı belirsiz.
“Dönüşüm yaptıktan sonra elim gerçekten tam olarak %100 değildi, tahmin edeceğiniz gibi. Ancak bence bu durum dayanılabilir bir noktaya geldi ve belirli, biraz şüpheli vuruşları yapsam da her gün orada olabilmek için yeterince toparlanabildim. Ancak son zamanlarda birkaç vuruş yaptım ki bunlar böyle değildi.”
Roman Anthony, Kırmızı Çizgililer oyuncusu
“Üç Büyükler”i hatırlıyor musunuz? Anthony, Kristian Campbell ve Marcelo Mayer, Kırmızı Çizgilerin bir sonraki dalgasını temsil etmesi bekleniyordu. Ancak Campbell tüm sezon boyunca Triple-A’da sıkışıp orta altı sayılar elde etti; Mayer, Trevor Story’un halefi olması gerekiyordu ancak San Francisco’ya takas edildi. Şüphesiz Story, her gün oynayan kısa stoper rolünden yaşça çıktı.
Merkez saha oyuncusu Ceddanne Rafaela ve sağ saha oyuncusu Wilyer Abreu kanıtlanmış her gün oynayan oyuncular. Ancak Anthony sağlıklı değilse, Kırmızı Çizgilerler sol sahayı tamamlamak zorunda kalacak. Jarren Duran’ın Kırmızı Çizgilar formasını giydiği son sezon olabilir; birçok kişi offseason’da takas edileceğini düşünüyor.
Ayrıca hücum hattının yaz aylarında canlanması, “sağlıksız altın” olarak görülebilir. 37 maçlık sıçramaları sırasında .258’lik bir vuruş ortalaması ve .445’lik power (uzun vuruş) oranıyla koşu üretimi lig ortalamasından %15 daha iyiydi; son 47 maçlarında bu sayılar .236 ortalamaya, .382 güç oranına ve lig ortalamasının %6 altında bir koşu üretimine düştü. Son dönemdeki zorlukları, ekibin sezonunu dönüştüren hücum hattından çok, kulübün ilk 78 maçında .244’lik vuruş ortalaması ve .385’lik güç oranıyla oynadığı hühum hattına benziyordu.
“Açıkçası hayal kırıklığı içindeyim. Birçok düşüncem var ama bu gruptan, bu takımdan gurur duyuyorum. Etrafa saçılan tüm öfke ve her şey ne kadar çok olursa olsun, takımın bir araya geliş biçimi, bizi tekrar bu pozisyona geri getirmek için sezonu tamamen dönüştürmesi gerçekten güzeldi. Bu, özel bir şeydi.”
Trevor Story, Kırmızı Çizgiler oyuncusu
Yaz koşusu özeldi, evet. Ancak bu takımı kolayca affetmeyin. Sezon bir başarı değildi.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
