MLB’de atıcı kullanımı: Genişleme ve daralma

Amerikan Ligi Wild Card serisinin ilk maçında Astros ve White Sox, kadrolarını tamamen bullpen (relief) atıcılarına emanet etmeyi seçti; bu karar gezegendeki neredeyse tüm beyzbol taraftarını hayal kırıklığına uğrattı. Bir mikrokozmos gibi görünen bu tablo, hem sezon sonrasına kalan takımların istikrarsızlığını hem de maça başlayan atıcı rolünün sona erme olasılığını yansıtıyordu. Yazar Marco Gámez’e göre bu olgu en azından bu iki şeyden birini temsil ediyor, ancak internet öfkelenebilmek için sadece öyle görünmesiyle yetiniyor.

Köşe yazısına göre, ilk maçında bir bullpen geçit törenine başvuran bir takım, bunu iki takımın birden yapmasından farklı bir şey. Bu çifte karar, geleneksel atıcı kadrosu yapısının çöktüğünü ve sporun, aşırı ve aceleye getirilmiş teknolojik yeniliklerle deforme olmuş, yabancılaşmış ve nahoş bir şeye dönüştüğünü ima ediyor.

Takımlar arasında yaygın bir örüntü

Köşe yazısı, durumu analiz etmek için farklı bir yaklaşım öneriyor. Normal sezonun son haftalarını hatırlatıyor: Marlins, Sandy Alcántara ve Eury Pérez’i, maça başlayan atıcılar rotasyonundaki görevleri arasındaki kritik anlarda relief olarak kullanmıştı. Ayrıca Yankees’in, Red Sox’a karşı oynanan Wild Card maçında kadrosuna yalnızca 10 atıcı dahil ettiğini de hatırlatıyor.

Analize göre Phillies, Cobb ilçesindeki serilerinin ilk maçında Jesús Luzardo’yu planlanandan daha uzun süre moundda tuttu. Ardından aynı maçın ilerleyen bölümünde Jhoán Durán’ın relief olarak en az altı out almasını denediler ve sonunda üçüncü maçı kurtarmak için iki atıcı kullandılar.

Atlanta, genç ve yüksek hızlı atıcısını üst üste üçüncü gün kullandı — hayatında ilk kez — ve ardından rahat bir avantaja rağmen maçı kapatması için başka bir atıcıya başvurdu. Bütün bunlar sadece Wild Card serisini geçmek içindi; üstelik Dünya Serisi’ni kazanmak için hâlâ 11 galibiyet eksik olduklarını biliyorlardı.

En iyi atıcılardan daha fazla inning arayışı

Bunların hepsi aynı tema üzerine varyasyonlar: takımlar en iyi atıcılarından daha fazla inning elde etmeye çalışıyor. Bu tema basit ve zamansız görünüyor, ancak bu yıl hız kazandı. Kulüpler, bir nesil önce en iyi kolların taşıdığı iş yüklerini atıcılara yüklemenin risk taşıdığına hâlâ inanıyor.

220 inning biriktirebilen yorulmaz atıcının dönüşünü görmedik ve muhtemelen görmeyeceğiz. Bununla birlikte, elindeki her türlü yaratıcı yöntemi arayan takımlar, inning hacmini yeniden en güvendikleri atıcılarda yoğunlaştırmaya başlıyor.

İstatistiksel kanıtlar

2024’te Major League Baseball’da en az 50 inning tamamlayan 351 atıcı vardı. Bu atıcılar ortalama 97 ve ⅓ inning attı. Bir önceki yıl bu sayı 339 atıcıya düştü, ancak bu güvenilir kollar ortalama 98 ve ⅔ inning’lik bir iş yükü üstlendi.

Bu yıl bu eşiği aşan yalnızca 327 atıcı oldu — geçmişe göre takım başına yaklaşık bir atıcı daha az. Yine de her biri ortalama 101,5 inning attı. Lig genelinde sakatlık oranlarında önemli bir azalma yaşanmadı.

Takımlar giderek daha fazla atıcı kullanmak zorunda kalmaya devam ediyor, ancak daha az sayıda güvenilir atıcıda — hafif de olsa — daha fazla inning yoğunlaştırıyorlar. Yazar, bunu yapmalarının doğru olduğunu düşünüyor.

Daraltılmış strike bölgesi

Bu haftanın başlarında yazar, atışların içsel kalitesi ile hız arasındaki ilişkinin bu sezon, 2025’e kıyasla performansla daha yüksek bir korelasyona sahip olduğunu ortaya koyan basit bir çalışma yaptı. Bu bulgu, aylar önce ulaşılan başka bir sonuçla da örtüşüyor: otomatik top ve strike sayma sistemi (ABS), daha dar bir strike bölgesine yol açtı.

Bölge 2025’te daralmaya başladı, ancak bu yıl daha da küçük. Bunun nedeni yalnızca hakem bölgesini genişlettiğinde vuruşçuların itiraz etmesi değil, aynı zamanda hakem eğitimi ve geri bildirimi de; bu da bilgisayar tarafından standartlaştırılan bölgeyle uyumlu kararlar doğurdu.

Vuruşa etkisi

Daha dar bir strike bölgesi yalnızca daha fazla atış hatalarıyla ilk kaleye ilerleme (base on balls) kazanmak ya da daha fazla atışı geçmek anlamına gelmiyor. Ayrıca vuruşçunun swing’ini daha küçük bir alana saldıracak şekilde ayarlamasına olanak tanıyor; bu da onların seçici bir şekilde agresif olmasını ve daha güçlü vurmasını kolaylaştırıyor.

Vuruşçular, daha yüksek swing hızlarına rağmen strike bölgesi içinde daha fazla temas sağladılar. Topu daha çok yukarı kaldırdılar ve biraz daha fazla çekme (pull) tarafına vurdular. Mevcut atış koşulları göz önüne alındığında, vuruş kutusundaki hayat yine de kolay değil.

Atıcı havuzunun daralması

Buradan, bölge içinde atışlara hâkim olma ihtiyacı doğuyor; bu da takımları daha az atıcıya güvenmek zorunda bırakıyor. Kazanılmış koşu ortalaması (ERA) dağılımı değişti: daha standart ve gerçekçi bir dağılıma uyum sağlıyor.

Bu, takımların önemli sayıda inning atabilecek düzeyde olmayan daha fazla oyuncuyu tespit ettiğini gösteriyor. Ligde, ancak zorlukla idare eden oyuncular için çok az yer kaldı; bu durum daha önce rotasyonun dördüncü atıcılarının çoğunda görülmüştü.

Bekleyen genişleme

Yazar, lig son on yıldan uzun süredir atıcıları aşırı derecede lehine gösteriyorsa, bunun başlıca nedeninin genişlemenin çoktan gerçekleşmiş olması gerektiğini belirtiyor. Mevcut yetenek havuzu yeterince seyreltilmedi.

Ancak gereken atıcı sayısı pek değişmedi. Daha dar bir strike bölgesiyle, Lig’in 32 ya da 34 takıma genişlemesine yol açacak nitelikli atıcı havuzundaki aynı daralmaya tanıklık ediyoruz.

Öngörülmeyen sonuçlar

Oyun değiştiği için, takım başına Büyük Ligler’de performans gösterebilecek atıcı sayısı, yalnızca bir yıl öncekinden daha az. Yine de bu yıl 12 takım sezon sonrasına (playoff) katılmayı başardı.

Daha fazla takım, eski ve modası geçmiş kullanım kalıplarına başvurmadan işin daha büyük bir kısmını en iyi atıcılarına atamak için yaratıcı stratejiler denedi. Bazı takımlar, bugün felaket sayılan, oysa eskiden zayıf ama uygulanabilir kabul edilecek atıcı kadrolarıyla sezon sonrasına ulaştı.

ABS sisteminin ve buna bağlı olarak strike bölgesinde yaşanan değişikliğin öngörülemeyen tüm sonuçlarını belirlemeyi hâlâ öğreniyoruz. Bu özel sonuç muhtemelen olumlu, ancak tuhaf görünümlü bir beyzbola yol açtı.