İngiliz dağcı Jen Wood, bu yılın başlarında Sicilya’nın kayalıklarında ilk 5.14d zorluğundaki tırmanışını başarıyla tamamladı. “Climb for Life” adını taşıyan ve 2012’de Adam Ondra tarafından kurularak ilk kez tırmanılan rotayı başarılı Wood, tarihe geçerek Big Bang’i 2019’da, Esclatamàsters’i ise 2022’de tırmanan Emma Twyford ve Hazel Findlay’ın ardından İngiliz kadınlar arasında bu zorluk derecesine ulaşan üçüncü isim oldu.
Wood’un yeni kısa filminde (aşağıda izleyebilirsiniz), uzun ve dik bir spor rotasının gerektirdiği fiziksel taleplere uyum sağlamak için dayanıklılığını nasıl geliştirdiğini, parmak gücünü nasıl artırdığını ve tırmanış piramidini nasıl kurduğunu yakından takip edebiliyoruz. Filmde ayrıca Wood’un Peak District’e giderek tek seferde halledebileceği düşünülen 5.13d zorluğundaki Bricktop rotasını deneyip deneyemeyeceğini de göreceğiz.
Tam iki yıllık hedefe yönelik hazırlık süreci
Wood, başarılı tırmanışın ardından yaklaşık iki süren sistematik bir hazırlığın sonuç olduğunu açıkladı. İlk aşamada büyük bir dayanıklılık temeli oturtan Wood, haftada üç ila altı saat ARCing (Aerobic Recovery Climbing) egzersiziyle birlikte parmak tahtasında ve tırmanış panolarında çalıştı. Ardından yaklaşık 18 ay boyunca parmak gücü dik kayalık güçlendirmesine odaklandı; 60 derece açılı panolarda antrenman yaptı, 70 derecelik bir avarı hem tek tur hem de çift tur halinde tırmandı ve parmak tahtası çalışmalarını sürdürdü.

Tüm bu süreçte Wood’un en zayıf olduğu alanın kritik parmak gücü olduğunu belirtti. Bu açığın rotanın zorlayıcı noktası olan crux’u tamamlamasını engellediğini aktaran sporcu, bu zayıflığı sistematik olarak giderirken birlikte güç dayanıklılığını ve genel tırmanış piramidini de geliştirmeyi başardı. Böylece 35 metrelik dik avar rotasını altı farklı denemede birleştirme başarısını gösterdi.
“Rotaya ilk kez 2024’te, daha zorlu bir projeye hoşuma gidecek mi diye bakmak için çıktım. Dürüst olmak gerekirse, o sırada keyif alsam da seviyeden çok uzaktaydım ve rotayı yapabilmesi için oldukça güçlü ve formda olmam gerektiğini fark ettim.”
Jen Wood (8a.nu)
Wood’un ifadeleri, profesyonel tırmanışta bir projeye hazırlanmanın ne kadar uzun vadeli ve disiplinli bir süreç olduğunu ortaya koyuyor. Kendisini rotanın zorluğuna uygun hissetmek isteyen sporcu, 2025 yılını Kilnsey’deki dik kireçtaşı tırmanışlarına ayırdı. Aynı yılın ilerleyen döneminde Sicilya’ya dönen Wood, o derecedeki bir rotaya layık olduğunu hissedecek kadar geliştiğini belirtti.
Miras bırakan rotada yeni bir sayfa
Sicilya’daki bu başarılı tırmanış, Ondra’nın 2012’de kurduğu ve yıllarca kadın tırmanıcıların ulaşmaya çalıştığı rotaya dair yeni bir bölüm yazdı. Wood’un başarısı, aynı zamanda Emma Twyford ve Hazel Findlay’ın da izlediği gibi doğrudan en yüksek zorluk derecesine sıçrayarak 5.14c’ye dokunmadan bu seviyeye ulaşan nadir tırmanıcılardan biri olduğunu vurguluyor.
Sporcu, kısa filmde paylaştığı antrenman felsefesiyle hem amatör hem de profesyonel tırmanış toplulukları için ilham verici bir rehber sunuyor. Uzun ve dik rotalara hazırlık sürecinde dayanıklılık, parmak gücü ve güçlendirme çalışmalarını nasıl dengelediğini gösteren Wood’un Peak District’teki Bricktop denemesi ise onun hedeflerine ulaşma yolundaki kararlılığının başka bir kanıtı olarak öne çıkıyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
