NBA tarihinin en uzun süren kısıtlamalı serbest oyuncular (restricted free agent) pazarlıklarından biri resmen sona erdi. Perşembe günü saat 09.00’dan (Türkiye saatiyle) yaklaşık 90 dakika önce başlayan teklif verme sürecinin kapanmasına kısa bir kala, Jalen Duren perşembe akşamı Detroit Pistons ile beş yıllık 200 milyon dolarlık uzatma sözleşmesini imzaladı ve All-Star merkez oyuncuyu 2030-31 sezonuna kadar ekibe bağladı. Duren, medya gününü ve antrenmanların ilk birkaçını kaçırmasının ardından şimdi kampüs hazırlıklarına katılacak.
Bu üç aylık pazarlık sürecinin kapanmasıyla birlikte her iki tarafın da bu anlaşmadan nasıl çıktığı sorusu ortaya çıkıyor. Aşağıda hem Duren hem de Pistons için bu sözleşme ayrı ayrı değerlendiriliyor ve puanlandırılıyor.
Duren İçin Not: B
Duren, geçen sezon All-NBA Takımı’na seçilerek, kapının %30’u oranında başlayan Rose Rule (Rose Kuralı) maksimum sözleşmesine hak kazandı; bu da ona toplamda 287 milyon dolar öderdi. Bir zamanlar NBA tarihinde, başarılı bir 22 yaşındaki oyuncu için böyle bir sözleşme neredeyse kendiliğinden verilirdi. Duren, büyük ölçüde bu offseason boyunca bunun hakkını ettiğini düşünerek geçirmiş gibi görünüyor. Ancak gerçekçi olmak gerekirse artık o dünyada değiliz; takımlar eskisinden çok daha sert pazarlık ediyor.
Duren, playoffta başarılı olsaydı ve belki de Pistons’u konferans finaline kadar götürseydi, maksimuma yakın bir sözleşme için geçerli bir dayanağı olabilirdi. Ancak çöktü. Bu başarısızlığın büyük kısmı oyuncunun kendisinden kaynaklandı; üst düzey zayıflıkları olan oyuncular için playoff maç planlaması daha zor olur ve rakip takımlar, Ausar Thompson’ın sıfıra yakın şut yeteneğini kullanarak onu neredeyse hiç korumadı ve Duren’in ekmek kavgası verdiği hamleyi—Cade Cunningham ile yaptığı pick-and-roll’u—engelledi.
Ama Duren’in skorlama dışındaki oyununun diğer alanları da etkilendi. Savunması ve ribaund düşüş gösterdi; tüm sezon boyunca sahip olduğu oyuncudan farklıydı. İkinci turda Cleveland Cavaliers’a karşı, üç kat daha fazla oynasına rağmen sadece 12 sayı fazlasıyla üçüncü merkez oyuncu Paul Reed’in önüne geçti. Duren burada bir miktar sorumluluk taşıyor. Eğer böyle bir playoff sezonu yaşarsa, piyasa değeri bir daha toparlanamayabilir.
Pistons, onun zayıf playoff performansından yararlanarak ona değer sözleşmesi teklif etmek istedi; ilk tekliflerinin 180-190 milyon dolar bandında olduğu düşünülüyordu. Duren bunu son ana kadar götürse de, asıl önemli olan burada göz kırpan tarafın Pistons olmasıydı. Teklifi 200 milyon dolara çıkardılar ve önceki tekliflerde yer aldığı aktarılan kilo şartını (weight clause) kaldırdılar. Pazarlık açısından bakıldığında, sözleşme istediği gibi olmasa bile Duren’ın ekibi kazandı.
NBA analisti
Özellikle bu 200 milyon dolar eşiğini geçmek kritik öneme sahipti. Duren teklifi (qualifying offer) kabul edip bir sonrasezon serbest oyuncu olarak başka bir takımdan beş yıllık maksimum sözleşme imzalasaydı, güncel kap projeksiyonlarına göre yaklaşık 199 milyon dolar kazanacakmış gibi görünecekti. İşte teklifi kabul etmenin bu kadar zararlı olmasının nedeni buydu; ayrılmayı planlasa bile, sakatlık veya performans düşüşü açısından büyük bir finansal risk alıp neredeyse hiçbir mantıklı finansal kazanç elde edemezdi. Şimdi imzalamak bu riski ortadan kaldırıyor.
Yeni sözleşmesi ona yıllık 40 milyon dolar ödeyecek ve mümkün olan maksimum artışlarla kurgulanırsa, onu kapın yaklaşık %21’i oranında başlatacaktır. Buradaki en yakın benzetme Alperen Şengün; o da kapın %22’sinin biraz altında başladı ancak daha küçük artışlar aldı. Bu uygun görünüyor: Çok farklı yeteneklere sahip olsa da benzer değer önerisine sahip, farklı takımlarda iki tek seferlik All-Star. Şengün daha iri ve ikisinin şutör yaratıcısı; Duren ise daha atletik ve elit bir koruyucu olmasa da bu atletizmiyle savunmada Şengün’ün yapamayacağı şekillerde maça etki edebiliyor. Daha çok bağımlı bir hücum oyuncusu ama bağımlı hücum oyuncularının değeri oldukça yüksek olabilir.
Pistons İçin Not: C+
Pistons, pazarlığın ilk kuralını bozdu: Kendi kendine teklif verdi. Duren’in görünürde formda olması göz önüne alındığında garip görünen kilo şartına rağmen, tarih Pistons’un 180-190 milyon dolar bandında başladıkları aktarılan teklifi 200 milyon dolara çıkarmasına gerek olmadığını gösteriyordu. Bu yaz, sunulan bir teklif (offer sheet) açısından pratik bir rekabetleri yoktu; Sacramento Kings’in Duren’i imzalayacak kap alanı yoktu ve Los Angeles Lakers ise kap alanlarını Walker Kessler’e harcadı.
Duren’in buradaki tek gerçek pazarlık gücü, teklifti (qualifying offer) kullanmaktı ve bu Pistons için felaketle sonuçlanirdi çünkü neredeyse kesinlikle hiçbir şey almadan ayrılacağı anlamına gelirdi. Ancak kısıtlamalı serbest oyuncuların çoğu, böyle yapmanın getirdiği risk nedeniyle teklifi gerçekten kabul etmez. Sakatlanırsanız veya düşüş yaşarsanız, NBA’deki gerçek para gününüz sayılan yalnızca birkaç şansınızdan birini risate atma tehlikesiyle karşılaşırsınız.
Buradaki meşhur örnek Nerlens Noel’tir. Dallas Mavericks ona dört yıllık 70 milyon dolarlık rookie uzatması teklif etti. Onu reddetti, teklifi aldı ve bir yıl sonra minimumdan imzaladı. 2018’den beri yalnızca yedi eski ilk tur seçmesi böyle bir teklife imzaladı ve Miles Bridges benzersiz bir durumdu (bunu yalnızca kısıtlamalı serbest oyunculuk öncesi tutuklanması yaptı). Diğer altısının sadece Quentin Grimes iki yıldan uzun bir sözleşme imzaladı ve bunu da önceki offseason’da eski takımının ona teklif ettiği aktarılan yıllık rakamın altında bir yıllık figürle yaptı. Teklife gerçekten kendi kendine bahis koyup kazanan tek dikkate değer oyuncu ise 2015’te başka bir Pistons merkez oyuncusu Greg Monroe’du; Milwaukee Bucks’tan üç yıllık maksimum sözleşme aldı.
Duren’ın ekibi, teklifin yeterli bir tehdit olduğunu Pistons’u ikna ederek teklifi yükselttirdi. Bu, anlaşmayı haksız bir toplam rakama götürmedi ama başlangıçtaki duruşlarının yaratması muhtemel olan fazla değeri (surplus value) maliyetleştirdi. Bu çağda her dolar önem taşıyor. Unutmayın, Pistons biraz gayristandard bir şekilde kadro kurmaya çalışıyor. Thompson’ın kanatta oynaması savunmada açıkça büyük bir artı ama ne Thompson ne de Duren herhangi bir 3 sayılık tehdidi değil. Playoffta bunun ne kadar zararlı olabileceğini gördük ve bu ikilinin uzun vadede işe yaraması gerekiyorsa, Detroit yakın gelecekte hücumun başka bir kaynağı için büyük harcama yapmak zorunda kalacak.
NBA analisti
Bunu yapacak draft sermayesine sahipler. Kendi draft seçimlerinin tamamını kontrol ediyorlar. Gerçekçi olmak gerekirse, Duren’in sözleşmesindeki birkaç milyon dolar, o seçtikleri ikinci yaratıcıyı bulma çabalarından vazgeçirmelerini engellemeyecek. Ancak bu ekstra birkaç milyon doların kadronun arka kısmındaki etkisini hissedecekler; çünkü bu, doğru yedinci adamın olup olmaması arasındaki fark olabilir.
Bu, Pistons’un Duren-Thompson ikilisinin uygun hücum desteğiyle sürdürülebilir olduğunu belirlediği en iyi senaryoda söz konusu. Eğer 2027 playoffları, 2026 playofflarının gittiği yöne giderse, bu sözleşmenin oldukça hızlı şişmiş görüneceği birçok durum var. İşte Duren’ın türünden bir oyuncuya bu kadar yatırım yapmanın riski budur; eğer sizden elit koruma, 3 sayılık şut veya yaratım alamıyorsanız, merkez oyuncu için üst düzey para ödemekten kurtulmak çok zor. Pistons da Duren ile bunu yapmıyor. Başka birçok şey alıyorlar ama yine de bu özellikler için kadronun diğer bir tarafında hesap yapmak zorundalar ve Duren’e borçlandıkları her doları başkasına harcayamıyorlar.
Kısacası, bu Duren için yaklaşık doğru bir yerde. 22 yaşındaki üstün atletik yetenekleriyle yükseliş potansiyelini, gelecekteki playoff hayal kırıklığından kaynaklanabilecek olası düşüşle dengeliyor. Ancak Pistons, bundan daha iyisini yapacak pazarlık gücüne sahipti ve Duren’i açıkça yüksek değerli bir sözleşmeye oturtmak için bunu sonunda kullanmadı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
