Sezonun ilk iki maçında 0-2 geride kalan Los Angeles Chargers’ın ofans performansı, takımın en büyük sorun olarak öne çıkarken, detayların incelenmesiyle neyin düzeltilebileceği ve neyin düzeltilemeyeceği ortaya çıkıyor. Arizona Cardinals ve Las Vegas Raiders karşısında yenilen takımla, ofans EPA/play ve ofansif başarı oranı Cleveland Browns ile birlikte ligde en düşük seviyede; EPA/drive (-0.78) sıralamada yedinci en kötü, maç başına puan (1.22) ise 29. sırada. Takım, haftanın yedincisindeki molasına kadar yollarda Bills, Seahawks ve Chiefs ile oynayacak, ardından evinde Broncos ile karşılaşacak ve moladan sonra da Rams ve Ravens ile deplasmanda mücadele edecek. Bu sezon, ofansın yükü omuzlaması beklenen bir kadro için, 0-2 geride olmanın en büyük nedeni tam da bu ofansın performansı.
Düzeltilmesi gerekenler: En çarpıcı sorunlar
Öncelikle düzeltilebilir konulara bakmak gerekiyor ve bunlar aynı zamanda Chargers ofansında en belirgin problemler arasında yer alıyor. Bu, Jim Harbaugh’ın takımlarından birinden gördüğü en kötü ofansif uygulama. İki maçlık süreçte takımların ofansif snap başına en yüksek ceza oranına sahip ikinci sıradalar; fumble (top kayıpları) sayısında Green Bay Packers ile birlikte liderlik ediyorlar ve ofans, bir günden beri futbol oynamamış 11 kişilik bir grubu andırıyor. Bu bir trajedi değil, daha çok bir komedi. Jim Harbaugh’nın takımlarından birinden gördüğü en kötü ofansif uygulama bu.
Benny Hill bile Raiders’a karşı Chargers’ın ofansından daha komik bir şey uyduramazdı. Sadece Los Angeles’ta bir quarterback, topu çıkarmak için güzel bir hamle yapabiliyor, ancak hedeflenen alıcı kendi takım arkadaşınınca topu kesiliyor. Raiders, üçüncü seride kimin topu alacağını anlamak konusunda başarılı bir iş çıkarmış: Sıfır blitz gösterip iki DT’yi McConkey penceresine indiriyor. Bu, Herbert’i çift clutch yapmaya ve başkasına geçmeye zorluyor; eğer Gadsden orada olmasaydı bu tamamlanabilirdi.
Justin Herbert’in paslaşmalarından biri gerçekten de gördüğü en komik şeydi. David Njoku topu iki kez yakalamaya çalışıyor, ancak yine de top Raiders’ın eline geçiyor. Njoku topu kaybediyor ve Hezekiah Masses topu Chargers için INTERCEPT (intersept) ediyor.
Bunların komikliği ötesinde, ofansın uygulama eksikliği potansiyelini ciddi şekilde zayıflatıyor. Mike McDaniel’in Miami’deki ofansları, yanıltma, hız ve zamanlamaya dayanıyor. Ofansın istediği görüntüleri elde etmek için, hız tehdidiyle sahanın ortasındaki koridorları açıyorlar. Koşu oyununda ise jet hareketinin tehdidi ve koşuların arkasında yakalanma, ofansın güçlü olduğu bölgeye zone şemalarını açıyor ve sayıları kendi lehlerine çeviriyorlar. Ancak Chargers, route derinliği, hareketlerle hata yapıyor ve ofansın hatta başlamadan önce kendini yarıyor. Bu eksiklikten bir kısmı McDaniel’e ait; ofansı çalıştırmaya çalıştığını düşünüyorum, ancak bazı tasarımlar çok uzun sürerek başlamaya başlıyor. Örneğin, RB Omarion Hampton’ın bu koşusu izole olarak iyi bir fikir; üçüncü ve 1’de FB Alec Ingold ile başlamak. Ancak spinner hareketi oyunu yavaşlatan ve blitz yapan cornerback’ın bu oyunu da takip etmesine zaman tanıyan ek bir unsurdan ibaret.
Ortada Foley Fatukasi’nin harika müdahalesi. Chargers’ın Ingold’un dash hareketiyle yaptığı bir başlatıcı hamle, ancak Fatukasi 1’e-1’i kazanıp müdahaleye katkı sağlıyor.
JP Acosta
Düzeltilmesi zorlar: Ofansif hattın y
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
