İngiltere’nin Lincolnshire bölgesinde oynayan ligin alt kademe kulüplerinden Barton Town kalecisi James Hitchcock, 2024 yılının Aralık ayında York Tren İstasyonu’nda plansız bir saldırıda başına aldığı tek yumruk sonucunda hayatını kaybetti. 32 yaşındaki futbolcu, altı ay önce oğlu Freddie’nin doğmasıyla ilk kez babalığa hazırlanırken, dostlarıyla birlikte çıktığı bir günün ardından eve dönerken yaşamını yitirdi. Olayın ardından eşi April ve iki yaşında oğlu Freddie, 7 Haziran’da Barton Town’un FA Kupası üçüncü eleme turu maçına—kulübünün tarihinde en önemli karşılaşmalardan birine katılacak.
Hitchcock’un ölümü yalnızca ailesini değil, aynı zamanda sıkı bağlı bir futbol topluluğunu da yas içine gömdü. Kulüp, ona duyulan saygıyı forma arkasına diktiği “Hitchy #1” yazısıyla ve oyuncular tüneline astığı anma plakıyla yaşatıyor. Babası Chris ise oğlunun ardından eski hakemliğine dönerek acısını paylaşmaya çalışıyor.
Sonsuz bir babalık yolculuğunun yarısı
James, Aralık 2024’te öldürüldüğünde, altı ay önce doğan oğlu Freddie ile geçireceği ilk Noel’e birkaç gün kalmıştı. Popüler takım arkadaşı ve aile arkadaşları tarafından “Hitchy” lakabıyla anılan futbolcu, kulübünü derin bir yas aldı. Lincolnshire’ın yarı zamanlı takımı Barton’un menajeri Anthony Bowsley, konuyu tekrar konuşmaya başladığında gerçeğin tam oturmadığını söylüyor.
Saldıridan bir gün önce James, Northern Counties East League Premier Division’da Bottesford Town ile 1-1 berabere kaldıkları maçta güzel bir kurtarış yapmıştı. Bowsley bu anıyı şöyle hatırlıyor:
Mahkemeye katıldığında, “Oyunu terk ederken ona ‘Harika bir kurtarış Nigel Martyn’ dedim çünkü Hitchy Leeds taraftarıydı ve kendi kendine küçük bir kahkaha attı” dedi.
Anthony Bowsley, Barton Town menajeri
Bu onun son maçı oldu. Ardından gelen gün, eski Leeds United altyapı oyuncusu olan 32 yaşındaki James, arkadaşlarıyla çıktığı bir günden eve dönerken York Tren İstasyonu’nda arkadan yumruklandı ve hastaneda hayatını kaybetti.
Eşinin anıları: “Orada olması gerekiyordu”
Temmuz 2022’de James ile evlenen April, kocasının sıkı bağlı futbol kulübünde yanında olması onu rahatlattığını söylüyor. Ancak acının derinliği de ortada.
“James’in kalede durduğu yere bakıp ‘Nerede o?’ demek gerçekten üzücü,” diyor 32 yaşındaki April BBC Sport’a. “Orada olması gerekiyordu.”
April Hitchcock, James’in eşi
Barton Town savunmacısı Jack Bulless de olayı inanamayarak hatırlıyor: “Böyle bir şey arkadaşından biri başına gelebilir diye düşünmüyorsun.” Kendisi de James ile Bridlington Town’da oynayan Bulless, o gün York’a giden gezinin parçası olması gerekiyordu ancak hastalıktan dolayı katılamadı.
Saldırgan altı yıl daha hapis
Uzun yılların arkadaşı ve takım arkadaşı Andy Norfolk, James ile arkadaşlarının arasına katıldı. O günü şöyle anlatıyor:
“Ziyaret ettiğimiz barlarda Manchester derbisinin tv’de olduğunu hatırlıyorum. Yıllık Noel buluşmasıydı, basit bir gezi, çok da ağır bir şey yoktu. Erken eve dönmek için istasyona vardık.” “Trenin bir saat sonra olmasından dolayı Hull’a taksiyle döndüm. Hitchy’nin biraz yemek alacağını söylediğini hatırlıyorum,” dedi. Bu, Norfolk’ın arkadaşını son gördüğü andı.
Andy Norfolk, James’in arkadaşı ve takım arkadaşı
Leeds Crown Mahkemesi, James’in başının arka sağ tarafına vurulduktan sonra yere düştüğünde kafatasında kırık ve beyin hasarı yaşadığını dinledi. O günü hatırlayan April şunları söylüyor:
“Freddie’yi uyuttuktan kısa bir süre sonra, James’in vurulduğunu, bilinci kapalı olduğunu ve hastaneye götürüldüğünü söyleyen bir çağrı aldım. O anda onun concussionsu olduğunu düşündüm ve çantalarını hazırlamam gerekiyordu çünkü sadece bir ya da iki gün hastanede kalacaktı.” “Hastaneye vardığımda, Hull Royal Infirmary’deki yoğun bakım ünitesine transfer edilmesi gerektiğini açıkladılar. Savaşı kaybedene kadar yaşamını destekleyen makinelerdeydi.”
April Hitchcock
Mckenzie Dicicco, o zamanlar 22 yaşındaydı ve Temmuz 2025’te cinayet için suçunu kabul ederek altı yıl sekiz ay hapse mahkum edildi. Hakim Guy Kearl, bunun “savunma şansı olmayan bir insana karşı korkakça, kasıtlı ve acımaslı bir saldırı” olduğunu söyledi.
Hüküm sonrası konuşan April, “Hayatımın aşkı benden bu kadar bencilce alındığında kaybolmuş ve yalnız hissettim,” dedi. James’in babası Chris, 90’ların sonunda oğlunu Elland Road’a götürerek David O’Leary’nin Leeds takımını izlediğini söylüyor ve hayatının “bir mantıksız eylem” nedeniyle sonsuza kadar değiştiğini belirtiyor.
“Artık yaşamıyorum – var oluyorum,” diyor Chris. “Mutlu olmaya çalışıyorum, şeyleri yapmaya çalışıyorum ve cesur bir yüz yapıyorum. Ama benim için artık aynı olmayacak.”
Chris Hitchcock, James’in babası
“Hitchy hep bizimle”
James’in anısı, Humber Köprüsü’nün görüş mesafesindeki 3.000 kapasiteli sahneyle Barton Town’da yaşıyor. Bowsley, kulübün formalarına diktiği “Hitchy #1” yazısına işaret ederek şunu söylüyor:
“O hep bizimle,” diyor. Norfolk da forma arkasındaki bu güzel şeyi ekliyor: “Formaya sahip olmak güzel bir şey.” Kendisi James’in Benidorm’daki bekârlık eğlencesine, York yakınlarındaki düğününe ve ardından cenazesine iki buçuk yıllık bir sürede katıldı.
“Her maçtan önce forma arkasına bakıp giymeden önce Hitchy ile 10 saniyemi geçiriyorum,” diyor. Ayrıca oyuncular tüneline girişinde James’in anısına bir plaka bulunuyor. Bunun yanı sıra, James’in iki eski kulübü Bridlington Town ve Barton Town, Mağdur Destegi Ulusal Cinayet Hizmeti için fon toplamak amacıyla her yıl James Hitchcock Anma Kupası’nda karşılaşıyor.
Kulüp binasında sık sık James ile ilgili hikayeler anlatılıyor. Bulless şunu ekliyor: “Onu görmeden önce duyabiliyordun çünkü karakteristik kahkahası vardı.” Norfolk da katılıyor: “Kahkaha inanılmaz bulaşıcıydı. Ona hep ‘cackle’ diyorduk.”
Bowsley, James’in her zaman yüzünde bir gülümseme olduğunu ve “biraz pratik şakacı” olduğunu söylüyor. Kaleci yeteneğine değinen Bowsley şu ifadeleri kullanıyor:
“Gerçekten iyi bir vuruş durdurucuydu ve ayaklarıyla gerçekten iyiydi. Leeds altyapısındaydı, sonra Hull’da yerel liglerde oynadı, ardından Bridlington’a ve Barton’a geçti.”
Anthony Bowsley
Bulless ise şunları ekliyor: “Sürekli senı güldürecek bir yolu vardı. Değişim odasında her zaman birkaç poğaçanın torbası olurdu ama Hitchy’nin kendi torbası hep olurdu.” “Onları kimseye söylemezdi. Sonra, menajer takım konuşmasını vermeye çalışırken ya da bir oyuncuya kötü söz söylarken paketin şakırdadığını duyardın.” “Hitchy köşede oturup poğaçanın torbasını yerken tüm sesleri çıkarırdı.”
James’in anısını canlı tutmak
James’in babası eski bir ligin alt kademe hakemiydi ancak yarı profesyonel olduğunda oğlunun maçlarını izlemek için bunu bıraktı. Chris şunları söylüyor:
“Lake District’e, Newcastle’e, adını sayabileceğin her yere giderdim. James’in oynamasını izlemeyi severdim.” “Futbolu ilk kez iki ya da üç yaşında topu eline aldığında sevdi. Asla bırakmadı. Sadece oyunu seviyordu.”
Chris Hitchcock
James’in ölümünden sonra Chris, maçları hakem olarak izlemeye geri döndü ve bu sezonun başlarında Barton’un North Ferriby ile yaptığı FA Kupası maçında yardımcı hakemlik yaptı.
“James bizimle ayrıldığında, ‘Tamam, yıllar önce şeyleri aklımdan çıkaran neydi?’ dedim. Hakemlikti ve oraya geri döndüm.” “Yaşımda zorlu bir iş ama sürekli zihnimde olan şey için yardımcı oluyor.”
Chris Hitchcock
Bunun yanı sıra April, James’in anısını canlı tutmaya devam ediyor. Kendisiyle 12 yıl önce ortak arkadaşlar aracılığıyla tanıştığı erkek arkadaşı hakkında şunları söylüyor:
“Sadece sevilirdi,” diyor. “Her yüzünde bir gülümseme ve bulaşıcı bir kahkaha vardı. James bir odayı aydınlatırdı ve hayatımızın parçası olan, rutininimizdeki çok sayıda arkadaşı vardı.” “Böyle bir şey olduğunda bağlantılar gerçekten oluşur. Gerçekten şanslıyız çünkü futbol topluluğu ve Barton Town, James’i unutmadı.”
April Hitchcock
“Herkes hayatına devam ediyor ve herkes ilerliyor.” “Ama benim için football community, özellikle Barton Town, ‘Hadi bir şeyler yapalım, seni dahil edelim’ dediler.” “Formalarının arkasına James’in adını koymanın uygun olup olmadığını sordular.” “Anısını canlı tutmak büyük bir anlam taşıyor. Böyle yakın arkadaş gruplarıydı.”
“Freddie ve ben, bunu kaybetmediğimiz için şanslıyız – onlar da bizimle bağlantılarını korudular.” “Freddie’yi maçlara götürüyorum. Küçük oğlumu babasını bildiği bir dünyada büyütmek istiyorum.” “Onun babasının ne kadar dahil olduğu kadar dahil olmasını sağlamak istiyorum.”
April Hitchcock
Bu hikayedet etkilendiyseniz, bilgi, yardım ve destek için BBC Action Line ile iletişime geçebilirsiniz.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
