Mike Locksley, Maryland’ın Çarşamba günü yolu ayırmasıyla bu sezon kovulan ilk hoca oldu. Ancak Ekim’in bir hocoğu kovmak için henüz erken olması, aslında son yıllardaki eğilimin aksine gidiyor.
Bu yılın aynı döneminde zaten yedi FBS hocoğu kovulmuştu. Dört Büyük (Power Four) ligin hocoğundan beşi Eylül sonunda ayrılmıştı; Penn State’den James Franklin, LSU’dan Brian Kelly ve Oklahoma State’den Mike Gundy gibi güçlü isimler Ekim’e kadar kadro dışı kalmıştı. 2025’te toplamda 30 kadro el değiştirdi.
Çeşitli açılardan bakıldığında, bu kovmalar dalgası eski bir dönemin son nefesleriydi.
Bunlardan biri, bu boşlukları dolduracak yeterli düzeyde aday olmamasıydı. Michigan, geçici bir çözüm olarak Kevin Whittingham’i işe aldı ve o da zorlandı. Arkansas birkaç seçimi kaçırdı ve Ryan Silverfield ile yetinmek zorunda kaldı. Penn State, Kalani Sitake’yi kaçırıp sonunda Matt Campbell’i ayrılmaya ikna etmek zorunda kaldı.
Ayrıca kolej futbolu değişti. Yeni bir hocoğ programı yeni yüksekliklere taşıyabilirken, artık saf kaynak kullanımı spordaki en önemli faktör haline geldi. Kadrolar düzenli olarak 30 milyon doları aşarken, 20 milyon dolarlık bir çıkış ücreti ödemek ve tamamen yeni bir kadro ve ekip kurmak giderek karşılanamaz maliyetler haline geliyor.
Buna yanıt olarak, birden fazla program yeni döneme uyum sağlamak için idari yapılarını değiştirme denemelerinde bulundu. Oklahoma ve USC, birden fazla hocoğun üzerinde gerçekçi bir şekilde kalabilecek bağımsız genel menajerler işe alan programlar arasında yer alıyor. Bu, bir hocoğun sadece denklemin bir parçası olduğu, daha çok NFL tarzı bir kadro kurma yaklaşımı yaratıyor.
Geçen yıl, bunu çalıştırmak için birden fazla programın hocoğlara daha ağır basan yatırımlar yapmasını da gördük: başta Wisconsin’den Luke Fickell, Florida State’den Mike Norvell ve Baylor’dan Dave Aranda geliyor. Fickell büyük olasılıkla performansı sayesinde işini kurtardı; Aranda ve Norvell ise farklı düzeylerde belirsizlik içinde kalmaya devam ediyor. Yine de, kadroya yapılacak 10 milyon dolarlık bir katkı, sıfırdan başlayıp çıkış ücreti ödemekten uzun vadede çok daha değerli olabilir.
Sonunda pazar sıfırlanacak ve hocoğlar arasında daha fazla hareket göreceğiz. Bu, bu sezon içinde daha sonra da olabilir. Ancak kadrolara bu kadar çok para yatırıldığı için kolej futbolu programları, duygusal olarak bir hocoğdan uzaklaşmak için milyonlarca dolar ölü para harcamayı karşılayamaz.
Bunu göz önünde bulundurarak, aslında kolej futbolunda sıradaki hocoğ kim olacak? Bu karmaşık bir soru.
Finansal açıdan karşılanamaz
Adaylar: Mike Norvell, Shane Beamer, Greg Schiano
Shane Beamer’ın Gamecocks’ı 3 Ekim’de 24. sıradaki Kentucky’ye kaybedince, sonun geldiği hissediliyordu. Beamer, uzatmalı kaybın ardından yan çizgide her anı yaşamış ve basın toplantısında yenilmiş görünüyordu.
Tarihsel olarak bu, bir SEC hocoğunun görev süresinin son anı olurdu. Bunun yerine, South Carolina’ın muhtemelen bir hamle yapmayacağı ve asıl belirleyicinin finansman olduğu hızla ortaya çıktı. Beamer, sezon sonunda kovulursa 22 milyon doları aşan bir meblağa hak kazanırdı; bu, South Carolina büyük bir kolej futbolu kadrosunu finanse etmeye çalışırken devasa bir meblağ.
Florida State’de durum daha da kötü; Mike Norvell için neredeyse 50 milyon dolar ödenecek. 21. yüzyılın en başarılı programlarından birinin bile böyle bir çek yazması gerçekçi değil.
Belki de bu çıkış ücretlerinden birini karşılayacak bir bağışçı çıkar, ancak bunun özellikle sezon ortasında gerçekleşmesi zor görünüyor.
Karmaşık son oyun
Adaylar: Dabo Swinney, Deion Sanders, Lincoln Riley
Bu üç ismin hepsi kovulması karşılanamaz derecede pahalı, ancak ayrılık basit bir ayrılık anlaşmasından daha da karmaşık olabilir.
Swinney, Clemson ile özdeşleşmiş durumda ve daha iyi bir hocoğ bulunma şansı düşük. Sanders’ın Colorado futbolundan daha büyük kendi markası var ve kötü geçecek bir boşanma, yıllarca sürebilecek çatlaklara yol açabilir. Riley ise bu üçlü arasındaki en absürt sözleşmeye sahip, ancak aynı zamanda sessizce ayrılığı araştırmış durumda.
Bu üç isimden herhangi birinin kendi istemiyle ayrılması veya karşılılı bir anlaşıma varması mümkün, ancak bu athletic direktörünün elinde değil.
Tetikmi çekecekler?
Adaylar: Dave Aranda, Dave Doeren, Bill O’Brien
Bu üç hoca da açıkça sıcak sandalyededir ve yılın nasıl kapatacaklarına bağlı olarak kolayca olumsuz tarafı seçilebilir.
Aranda’nın Ayıları 4-2’de oturuyor, ancak evinde rakibi TCU’ya 17-6 utandırıcı bir kayıp kaydettiler ve yılı BYU, Texas Tech ve Houston ile kapatıyorlar. Bu kadronun vaadi ve yönetilebilir bir satın alma bedeliyle 7-5 yetmeyecek.
Doeren 3-3’te, Vanderbilt’e karşı kayıp giderek daha kötü görünmeye devam ederken, Wolfpack aynı zamanda Louisville’i elemeyi başardı. Kupa elemesi yapabilirse, bu yeterli olabilir; ancak bağışçılar yine de yollarını ayırmaya hazır olabilir. Daha iyi bir adayı çekmek için yeterli yatırımı yapacaklar mı?
Aynı durum O’Brien için de geçerli; bir hafta önce Pittsburgh’ı elemekten sonra toparladı. Oldukça yönetilebilir bir programda iki kazanım daha bulursa, iyi durumda olmalı.
Kendilerini kovdular
Adaylar: Bill Belichick, Jeff Lebby, Luke Fickell
North Carolina, Mississippi State ve Wisconsin bu döngüde programlarına çok daha fazla yatırıım yapmaya karar verdi ve bu büyük ölçüde meyvesini verdi. Tar Heels 4-2’de ve hem Clemson’a hem de Notre Dame’a zorlu maçlar oynattılar. Programda en az üç kazanım daha olmalı.
Kamario Taylor, Lebby’nin Mississippi State’deki dönemini tamamen değiştirerek yönünü değiştirdi. Bulldoglar programlarıyla sekiz kazanıma ulaşabilir. Notre Dame’a karşı ikinci yarıdan itibaren Wisconsin 4-2’lik bir başlangıçta doğru göründü. UCLA’ya karşı kayıp içlerinde kalacak, ancak en az dört kazanım daha geriye kaldı.
Bu üç durum da, bir hocanın etrafındaki bağlamın değiştirilmesinin şansları hızla çevirebileceği fikrine güç veriyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
