St. Petersburg, Florida – Tropicana Field’in deplasman takımları için nasıl bir kabus olabileceği Toronto Blue Jays ve taraftarları çok iyi biliyor; üstelik bu gece normalden daha da canlıydı. 35.361 kişilik kalabalığın yarattığı atmosferle, yüksek sesle çalan müzik ve tanıtımlar yerine o atmosferle titreşen dome, saçma derecede renkli beyzbol sahasının ötesinde düşmanca bir ortam yaratmıştı.
Tampa Bay Rays Tampa Bay Rays, Amerikan Lig Şampiyonlar Serisi’nde son kez bu sahada oynamıştı – 2020 pandemi sezonunda San Diego’daki Petco Park’ta yedi maçta Houston Astros’u yenerek. Geçen yıl çatısı Hurricane Milton tarafından yıkılması ve takımın Tampa’daki New York Yankees’in bahar antrenman sahası Steinbrenner Field’e sığınması, 77-85’lik bir sezon sonuyla sonuçlanmıştı.
“Bizim için oraya ulaşmanın en kolay yolu, yolun 30 dakikası aşağıya gitmekti ama kesinlikle farklıydı,” diyen Rays menajeri Kevin Cash, “Yıllardır burada ev avantajı yaratıyoruz. Geçen yıl bunu hissetmedik. Ama bahar antrenmanından sonra buraya geldiğimizde ne kadar iş yapıldığını, iyileştirmeleri ve modifikasyonları görmek bizi etkiledi ve çocuklarımın eve geri dönmekten hoşlandığını biliyorum.”
Bu avantaj, franchise’ının ALCS’teki üçüncü ziyaretinde hemen ortaya çıktı. Yandy Diaz, altıncı inning’in başında 114.6 mph hızla Cleveland Guardians sol saha oyuncusu Steven Kwan’ın önünden geçen bir vuruşla çift vurdu. Junior Caminero ve Jonny DeLuca’nın iki sayılık single’larıyla öne geçen Rays, kritik noktada starter Foster Griffin’in üçlü vuruş durumunu Taylor Walls’i strikeout yaparak kapatmasıyla hasarı sınırladı.
Guardians bu kaostan sıyrılıp oyunlarına yerleşti ve Rays hücumunu boğarak Drew Rasmussen‘ı altıncı inningin başında Chase DeLauter‘a, yedinci inningin başında ise Patrick Bailey‘e solo sayılar verdirene kadar zorladı; ardından sekizinci inningde Nathaniel Lowe’nin iki sayılık single’ıyla işi bitirdi.
Cedric Mullins’in sekizinci inning altısında Edmontonlı Erik Sabrowski’den aldığı solo şutla Rays’ı bir sayıya indirmesine rağmen Guardians paniklemedi; Jose Ramirez’s RBI single’ı ve Jo Adell’in dokuzuncu inning üstünde iki sayılı double’ıyla avantajını artırıp Cade Smith, Abbotsford, B.C.’den yıldız closer olarak altı vuruşla 7-3’lük galibiyeti güvence altına aldı.
“Bazı topların düştüğünü görmek iyi hissettirir, bazı oyuncuların topa isabet ettiğini görmek iyi, çünkü White Sox serisinin ilk iki maçında kaybettik,” diyen Lowe, dizı serisinde Chicago’ya karşı yaptıkları toparlanmaya atıfla, “Ya çok fazla yapmaya çalışarak kendimize zarar veriyoruz ya da hissetmiyoruz; sırtımız duvara dayalıyken bir şeyler yapmak zorundaydık ve bu ekip yaptı. Buraya muazzam bir momentumla gelmek ve 1. maçı almak güzel.”
Bu momentumu Rays’ın elinden aldılar; o ekibin kaybedilen bir günden tek kurtarıcısı, dokuzuncu inningde DeLuca ile foul bölgesine doğru koşarken Caminero’nun ciddi yaralanmadan kurtulmasıydı. DeLuca üçüncü vuruşcunun gövdesine çarpıp tüfe yuvarlanırken Caminero önce ayakta kaldı ama sonra nefesi kesilmiş şekilde yere düştü; Cash’a göre böyle oldu.
Caminero maçta kalarak taraftarların “M-V-P” sloganlarına marız kaldı ama Rays’ın şansları geri dönmüyordu.
Guardians, salı akşamı 2. maça solcu Parker Messick ile Freddy Peralta karşısında çıkacak; Peralta, Rasmussen’ın açılış maçında karşılaştığı baskının aynısını bekleyebilir.
“Çok iyi vuruşlar yaparlar,” diyen Peralta, “Topa çok iyi vururlar, sürekli hasar ararlar ama tabaklarda çok disiplinliler.”
Rasmussen, dizı serisinin açılışında Yankees’e karşı sekiz inning shutout oynayıp yedinci ayağa hitsız maça taşırken, Cleveland’dan tamamen farklı bir saldırıyla karşılaşmıştı.
Kwan maçın ilk vuruşunda sekiz vuruşlu bir strikeout yaparken Ramirez, kendi at-bat’ının yedinci vuruşunda single yaptı; out olsa da DeLauter üçlü vurularının ilkini aldı ve Rasmussen, New York’a karşı sekiz inningde verdiğinden daha fazlasını üst üste üç oyuncuda verdi.
Sıfırlarını verse de Guardians geri çekilmedi; beşinci inning hariç her inningde tabana ulaşıp Rasmussen’a 52 vuruştan 27’sini foul yaptı. Son vuruşu, yedinci inningin ilk vuruşuydu ve Bailey’nin orta alana park ettiği bir cutter’dı; bu, sekiz vuruş, iki walk ve seven strikeout ile otherwise mükemmel geçen altı inningi bozdu.
“Oyunun muazzam olduğunu düşündüm, inanılmaz bir oyun oynadığını düşündüm,” diyen Cash, “Cleveland’ın dizisine kredi vermek zorundasınız. Erken birkaç vuruşu ona yaptılar ve biraz daha uzun at-bats aldılar.”
Guardians inningleri büyütüp geç ödemeye gelirken Rays tabaklarda sustu; iki sayılık ilk inningden sonra yalnızca üç vuruş ve iki walk aldı.
Lowe, fellow lefty Ian Seymour’e karşı Ramirez’in inningi bir single ile açması ve DeLauter’ın Tyler Wells’den çift vurmasıyla tek başına geçti. Rays tarafından draftlanan ve Rays’ta debut yapan ama deadline’da Cincinnati’den alınan first baseman, yukarıda ve içerde bir heater’a direnip shortstop’taki Walls’in biraz önüne flared yaptı ve çekilmiş bir infield vardı.
“İşte onlar böyle insanlar,” diyen Guardians menajeri Stephen Vogt, “Açıkçası duygusal bir seriden geldik, hızlı bir dönüşüm oldu ama bu çocuklar her gün oynamaya hazır geliyor. Onlardan daha fazla gurur duyamam.”
“Erken vuruştuk ve pitching ekibimize bunu durdurup bizi oyunun içinde tuttukları için kredi vermek zorundayız ve hücum canlandı. Maçın tamamında harika at-bats yaptık. Sadece runner’ların olduğu yerde o tek vuruşu alamadık sonra sahiden birkaç topu out’a vurmak oyunu değiştirdi. Hücumumuz gerçekten iyi iş çıkardı.”
Özellikle bu kadar yüksek stajlıklarda Tropicana Field’e özgü zorluklarla karşılaşılan bir yerde; Rays, sezonun son günü olan 27 Eylül’den beri kaybetmemişti ve Yankees’i dizide süpürerek dinlenmiş ve hazırdı ama Guardians bu meyile yükseldi ve bu ALCS gerçekten başladı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
