August ortalarında golfüm dip noktasına ulaştı. Saygıdeğer bir oyunun son izlerinin beni terk ettiği ve tüm umudun söndüğü o anı, canlı ve yüksek çözünürlükte hatırlıyorum.
Bu, sayılı bir turun çok erken bir aşamasında yaşandı. Açış tepe vuruşum, tehlikeli biçimde out-of-bounds direklerine çok yaklaşan, yakışuksuz bir sol yönlendirme (3-wood ile) oldu. Tepeden kurtarma denemem o kadar kötü uygulandı ki, düz sola gitti, bir yola çarptı ve out-of-bounds’a sızdı.
Kendi beceriksizliğime inanamadan izledim. Sahanin en kolaylarından biri olan basit bir par 4’ü, kartı mahveden bir quadruple bogeye çevirmiştim.
Son Videolar
Golf Monthly
O anda suçlu olarak vuruşumu suçladım, ancak düşündükten sonra sorunumun çoğunlukla zihinsel olduğu sonucuna geldim. Bağlam için, birkaç aydır oyunumla mücadele ediyordum.
Puanlarım önce düzleşti, sonra yükselmeye başladı. Oyunumun kalitesi çökünce, sıfırlamalar, hedeflerimi ayarlamak ve yeni vuruş düşünceleri aramak gibi şeyler düşünmeye başladım. Denediğim bazı vuruş düşünceleri örnekleri şunlardı:
- Sırt vuruşunun üstünde bir an durakla
- Aşağı vuruşun başında sol topuğa doğru aşağı it
- Bitiş pozisyonunu koru
- Sıkma tutuşumu gevşet
- Etkileşimden geçerken omurga açımıyı daha iyi koru
Gördüğünüz gibi, zihnim karışıyordu ve yine bunun tamamen teknik bir sorun olduğunu düşünmeye devam ettim. Sorunun bir parçası da, rekabet sezonunun tam ortasında olduğum için uzaklaşamamak ya da duraklatamamaktı.
Rekabet turları gelmeye devam etti ve elimde yalnızca yeni bir vuruş düşüncesinin işe yarayacağı umudu kaldı. Bu anlar ne kadar acı verici olursa olsun, hep geçicidir.
Eylül ayında, birkaç haftalığına oynamayı bırakıp menzile gittim. İçinde hiçbir şey değiştirmeden, topu tekrar düzgün vurmaya başladım. Paranoyak yıkıcı düşüncenin düğümlenmiş döngüsü gevşemeye başlıyordu.
(Görsel kaynağı: Kevin Murray)
Bu hikayenin çıkarılması gereken ders, golfün zihinsel mücadelesinin benzersiz biçimde yorucu olduğudur. Son dönemdeki kötü performansların, yeni bir vuruş düşüncesiyle, başka hiçbir şey yapmaya gerek kalmadan aniden düzeleceğini düşünmek umutsuzca iyimserlik olur. Üstelik ben, oynamaya başladıktan neredeyse 40 yıl sonra hâlâ aynı tuzaka düşüyorum.
Teknik sorunlarımı düzeltmek için bir dizi antrenman kesinlikle mantıklı olurdu (vuruşumda sorun olmadığından kesinlikle bahsetmiyorum) ama aynı şekilde, genel olarak zihinsel oyunlara yaklaşımımı kendim çözmem de gerekirdi.
Sonunda fark ettiğim şey, denediğim vuruş düşünceleri listesinin panik içinde doğmuş olduğuydu. Çoğu zaman, ilk tepeye çıkmadan birkaç saat, hatta birkaç dakika önce kararlaştırılıyorlardı.
(Görsel kredisi: Tom Lewis)
Kötü Olan Golfünüz Teknik mi Zihinsel mi Sorun?
Açıkçası, performans becerilerime odaklanmam gerekiyordu; bunun yerine vuruş düzeltmeleri arıyordum. Sonuçlar öngörülebilir biçimde berbat oldu, ancak zihnim durumun gerçeğini görmeye yeterince dağınıktı. Hatta şu soruyu bile sormuyordum: Kötü olan golfünüz teknik mi, zihinsel mi bir sorun?
Sormak istediğim şu – farklı zihinsel teknikleri keşfederek şansınızı çevirdiniz mi? Aşağıda bir yorum kutusu var ve eğer öyleyseniz sesinizi duymayı çok isterim. Bu, farkında olmadan olumsuz düşünmeye sürüklenen, kendim de dahil olmak üzere diğer golfçülere ilham verebilir.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
