Dört kez Tur de Fransa şampiyonu olan Chris Froome, kariyerinin ardından sporun artık eskisi kadar kendisine göre olmadığını kabul ederken, “Şu anda muhtemelen sadece 20. sıralara girerdim” diye ekledi. 41 yaşındaki İngiliz bisikletçi, 2019’daki ciddi kazasının ardından performansının düşmeye başladığını ve sporun bu sürede ilerlediğini belirtti. Froome, kariyerinin sonuna kadar “her şeyi denedim ve geri dönüp bir beşinci Tur de Fransa galibiyetini kazanabilir miyim?” sorusunun cevabını bulmak istediğini söyledi.
Froome, uzun süredir kamuoyunun dikkatinden uzak olsa da son haftalarda yeniden konuşuluyor. 2011-2018 yılları arasında sekiz sezonda yedi üç haftalık yarışa (Grand Tour) katılıp bunları kazanması ve Critérium du Dauphiné’yi üç kez, Tur de Romandie’yi iki kez kazanan Froome, 2010’lara damga vuran en iyi etap bisikletçisiydi. Ancak kariyeri 2021’de Israel-Premier Tech takımına katıldıktan sonra tek bir galibiyet alamadan sona erdi ve 2025’teki kaza, kariyerini birkaç ay erken noktalamasına neden oldu.
Sosyal yaşamdan sporun sıradan bisikletçilerine
Froome artık zamanının çoğunu marka elçiliği yaparak ve birkaç bisiklet şirketine yatırım yaparak geçiriyor. Bu bağlamda, Güneybatı Londra’da düzenlenen Ekoï ve Factor ortak bir sürüş etkinliğinde Cyclingnews ile yeniden bir araya geldi. Yeşillikle kaplı Surrey tepeleri, hem Fransa’nın dağlarından hem de rekabetçi yarışların yoğunluğundan oldukça uzaktaydı.
Sürüş öncesi sosyalleşirken, ışıklardan uzak yaşama önem verdiğini belli ediyor. Rahat, gülümsüyor ve diğer konuklarla tıpkı sıradan bir bisikletçiymiş gibi sohbet ediyordu. Renkli ve gösterişli Factor One bisikleti—hissedar olduğu bir marka—dışında yolda tamamen farklıydı: Gülümsemeler, fotoğraflar ve samimi sohbet devam etti; hatta yavaşlayan sürücülerden birini bazı tırmanışlarda itti. Gösterinin yıldızı olsa da, bugün grup içindeki sıradan üyelerden biri gibi davrandı.
Pogačar’ın tarih yazması
Kariyeri boyunca çok başarılı olan Froome’un iki ciddi kazası oldu. Geçen yıl, son yarışından birkaç hafta önce antrenman sürüşü sırasında düştü ve birçok iç organ yaralanması yaşadı; bu da kariyerini noktalamasına neden oldu. 2019’da ise Critérium du Dauphiné zamanlı yarışında bisikletinin kontrolünü kaybetti.
“Bence bu gerçekten kişisel bir konu. Şükürler olsun ki onun hatası değildi, bu tuhaf kazalardan birdi; bu yüzden bunun ardından korku yaşamaması için herhangi bir sebep olmadığını hayal edemiyorum. Bazı adamlar başkalarının düşmesini görmeli ve aylarca korku yaşamalı.”
Chris Froome
Froome, 2019’daki kazasında bacağının iki yerinden kırıldığını ancak bu korkuyu yaşamadığını söyledi. “Ama aynı zamanda kaza yaptığımı da hatırlamıyorum; hafızamdan silinmişti. Başımı yeterince sert vurmuş olmalıyım ya da o kadar şoktum ki kaza yaptığımı hiç hatırlamıyorum.” Aksi halde her köşeye yüksek hızda girerken “Ya bu sefer önceki gibi yaparsamsa?” diye kendi kendini ikna ettiğini belirtti.
Pogačar’a duyulan hayranlık
Froome, Pogačar’ın başarılarına dair konuşurken, onu Grand Tour efsanesi yapan zihniyete dair bir içgörü sundu. “Onun yaptığı şey sadece fenomen, hiçbir şey değil; hayranlık ve saygı,” dedi. Sloven halefine dair konuştu: “Yaptıkları tarihi yeniden yazmıyor, sporun kendi tarihini yazıyor. Seviye zaten bu kadar yüksekken ve diğerlerinin arasındaki farklar bu kadar azken, herkesin çok üzerinde olabiliyor.”
“Tour de France veya Vuelta ve Giro gibi yarışlara hazır olmak için gereken antrenmanı anlıyorum; ancak tek günlük yarışlarda rekabetçi olmaktan kendimi menederdim. Bunların neredeyse iki farklı spor olduğunu biliyordum. Bu yüzden hem bunu yapabiliyor hem de Şubat’tan Ekim’e kadar o seviyede olabildiği için…”
Chris Froome
Froome, taraftarların böyle bir baskınlığı sıkıcı bulabileceğini anlasa da, kendisi öyle düşünmüyor. “Çok özel bir şeye tanıklık ediyoruz ve onu yarışırken izlemek büyük bir zevk. Rakipleri için son derece moral bozucu olmalı; ancak bir bisikletçi olarak, olunması gereken kişi bu.” diye ekledi.
Kariyerin bitiş noktası
Froome’un 2019’daki kazası, sadece o yılın Tur de Fransa’sından uzaklaşmasına değil, aynı zamanda galibiyet kariyerinin sonuna işaret etti. Ertesi Şubat’ta yarışlara geri döndü ancak 2020’de—o zamana kadar Ineos Grenadiers ile birlikte olduğu son sezon—tek bir üst sıraya bile giremedi.
Israel-Premier Tech’e geçişi de başarılı olmadı; ancak 2022 Tur de Fransa’sında Alpe d’Huez’de kazanmak için çok yakın oldu ve sonunda Tom Pidcock’un ardından üçüncü oldu. Bu sonucu bir galibiyet kadar iyi olarak niteledi. 2024 Tour du Rwanda’daki takım zamanlı yarışındaki ikinci derece dışında, bu Alpe günü kariyerindeki son bireysel üst sıraydı.
“Sporu sevmeye çok geç başladım ve 40’larıma kadar yarışmak bir hedef yaptım. 36 yaşında, büyük bir kazadan sonra neden geri dönmek istediğimi kimse anlamadı.”
Chris Froome
Froome, kariyerinin 2019’daki duvara çarptığında bittiğini söyledi. “O zamanki seviyeme geri dönebileceğimi görmek için gerçekten her şeyi vermediğim sürece, hayatımın gerisini ‘Ya?’ sorusuyla geçirmiş olurum” dedi. “Şimdi her şeyi denedim ve memnuniyetle emekli olabilirim. Zihnimde artık bir soru yok: Ya? Ya? Ya? Biliyorum. Yaptım.”
Tarihi bir gün
Surrey tepelerinde bazı dik yokuşlar ve hatta taşlı yollar olsa da, Froome’un kariyerinin son galibiyetini aldığı Colle delle Finestre’nin çok uzağındalar. Orada, 2018 Giro d’Italia sırasında, Pogačar öncesi dönemde rekabeti yok etti; saldırısı neredeyse hayal edilemezdi ve rakipleri arasında kafa karışıklığı yaratarak o zamanki Team Sky bisikletçisinin Grand Tour temiz süpürmesini tamamladı.
“Bisikletteki tek, en iyi gün, tartışmasız.” dedi. “Grand Tour’u kazandıracak bir gün daha olduğundan şüphe ediyorum. Genel klasmanda neredeyse dört dakika gerideydim ve arkamda bir şey olmasını umarak zar atıyordum.”
Chris Froome
Froome, Colle delle Finestre’de takımının tempoyu yeterince sert ayarladığını ve rakiplerin domestikleri kalmadığını söyledi. “TakımımınColle delle Finestre’de yeterince sert bir tempo kurduğunu biliyordum; bu yüzden geri kalan adamlar arasında kimin çekeceği, kimin sorumluluk alacağına bakacaktı. Ve rastlantısal olarak benim lehime işledi: birbirleriyle kavga ediyorlardı. Carapaz ve Amador yanımda oturuyordu ama ilerlemiyordu. Temelde Pinot ve Dumoulin tüm çalışmayı yapıyordu; muhtemelen negatif bir zihniyetle beni kovalıyorlardı, oysa ben öndeydim ve hayatımın en iyi gününü yaşıyordum.”
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
