3 kez Grand Slam şampiyonu ve British ve Irish Lions ekibinin bir parçası olan eski Wales prop oyuncusu Adam Jones, 45 yaşında hayatındaki en büyük fiziksel meydan okumalardan biriyle yüzleşiyor. Cardiff’in düzenlediği yarı maratona 4 Ekim Pazar günü katılacak olan eski rugby yıldızı, “konfor alanından çıkmak” amacıyla 5 taştan fazla, yani 32 kilodan fazla kilo verdi.
Harlequins’ın husu (scrum) koçu olan Jones, kariyerinin parlak dönemlerinde Welsh rugby’nin en tanınan kahramanlarından biri olmuştu. 2025 yılında Wales teknik ekip içindeyken çekilen bir fotoğrafta kendisini görünce değişim kararı aldığı belli oldu. O dönemde 24 stone 7 pound, yani 156 kilo olan Jones, son ölçümlerde 19 stone 7 pound, yani 124 kiloya düştü.
Jones, 2005, 2008 ve 2012 yıllarında Grand Slam kazanan Wales ekibinin bir parçasıydı ve 2015’te uluslararası rugby’ye veda etti. 95 kez Wales millî takımda, beş kez ise British ve Irish Lions için sahneye çıkan oyuncu, toplamda 100 uluslararası maça çıktı.
“Kamerada bana bakınca kocamanmışım”
Jones, değişimin kaynağını geçen yıl Japonya’daki turda yaşadığı bir anıya bağlıyor. “Japonya’daki tur sırasında kamera bana döndü ve kocamanmışım,” dedi. “Buna bir şey yapmam gerektiğini düşündüm. Üstelik biraz da sukruhatım (gout) vardı.”
Kişisel değerlendirmesinde genellikle kuru ve kendini iyi analiz eden bir üslubu var. “Her zaman aynaya bakar ve Arnold Schwarzenegger gibi göründüğümü düşünürüm, oysa gerçekte çok uzağım,” diye ekledi. “Spor salonuna gider, çeşitli egzersizler yapardım ama diyetim iyi değildi. Merdivenleri çıkmanın zor olduğu o eski klişeydi. Bir meydan okumaya ihtiyacım vardı, şeyleri değiştirmek için.”
İki hayır kuruluşu adına koşan Jones – St David’s Hospice Care ve Prostate Cymru – ideal oynama kilolarına yakın bir kilodaydı. Oyuncuyken kilo sorunları yaşadığını kabul eden Jones, bu süreçte Wales’in başkoçu Warren Gatland ve fitness koçu Craig White’dan destek aldı.
“Ouncuyken belirli bir kiloda olmam gerekiyordu. Gatland’a ve Craig’e ‘bana bir kilo verin, ben ona sadık kalayım’ dedim. O kilodaysem iyi oynayabilirdim. Oyuncuyken sık sık katı diyet yapardım. Kötü bir hafta geçirirsem, bir sonraki maça kadar ideal kiloma geri dönerdim. Aptallıktı bu. Ama artık Six Nations maçları veya Lions turları için katı diyet yapmama gerek yok. Yavaş bir planım var, yavaşça indirip her gün bir şekilde antrenman yapıyorum.”
Adam Jones
Jones, diyetini değiştirmesi gerektiğini kabul ediyor. “Çikolata her zaman zayıf yanımdı. Tatlı severim. Bu yüzden hem çikolatayı hem de ekmeki kestim.”
Kanepeden 5 kilometreye, sonra en uzun koşuya
Jones, “kanepeden 5 kilometreye” (couch to 5k) yaklaşımını benimserken yavaş başladı. “Yapmaya başladığım anda sürecin faydasını gördüm. Hafta hafta gelişimi görmek ve geliştirmek büyüleyiciydi. Keyif aldım ve küçük kilometre taşlarını işaretlemeye başladım. Harika bir süreç. İlk koşu beş dakikalık bir yürüyüştü, sonra 90 saniyelik bir koşu ve böyle gitti. Doğrudan girip yapmıyorsunuz. O 5 kilometreye ulaştığınızda bir başarı hissi oluşuyor ve koşudan sonra o keyfi alıyorsunuz.”
Yeni spor faaliyetine bu kadar uyum sağladı ki, kısa sürede hedefini yükseltti. “Sonra 10 kilometreyi denemek istedim, ama Cardiff’in mesafenin yarı maratona antrenman yapacak kadar uzun olduğunu görünce,” dedi. “Garip bir şekilde antrenmanın koşu kısmından keyif aldım, bu yüzden bana hitap etti.”
Jones, yakın zamanda 17 kilometelik bir antrenman koşusu yaptı – 16 yıllık rugby kariyerinde yapmadığı bir şey. “Kesinlikle koştuğum en uzun mesafe bu,” dedi ve tipik mizahıyla sözüne devam etti: “Test maçlarında koştuğum tüm mesafeleri toplasanız, muhtemelen buna çok yakın olur!”
Jones, Harlequins’ın oyuncuları ve koçlarının kendisini desteklediğini söyledi. “Oğlanlar harikaydı,” dedi. “Bazıları beni sponsorladı. Bazıları yapmadı, ama bu çoğunlukla büyük kazananlarınki. Sanırım ilk bitirmemi bekliyorlar, sonra para biraz yükselir.”
Eski prop oyuncusu, oyuncuların onu çaba gösterirken görmesinin olumlu bir yanı olduğuna da inanıyor. “Kendimi konfor dışı bir yere koyuyorum. Acı olduğunda mücadele etmeye ve formda kalmaya onları istiyorum, bu yüzden onlar aynı şeyi yapamıyormuş gibi hissetmek yanlıştı. Bakış açım var. Zor olacak, ama yapılacak daha zor şeyler var. Buradaki oğlanlara her zaman ‘Madende çalışmıyorsunuz’ derim. Büyükbabam bir madenciydi. O ne yaptıysa zordu.”
Cardiff kalabalğından ilham bekliyor
Jones, yarı maratonda belirli bir hedeflemiyor. “Sanırım benimle aynı saatlerde birkaç diğer 19 stone dolayındaki dev de dolaşacak, o yüzden küçük bir yarışımız olur. Rekabetçiyim ama kazanamayacağımı biliyorum ve bununla barıştım.”
Aynı zamanda Harlequins’ın bir oyuncusunun sayesinde ek motivasyon da kazandı. “Cadan Murley bir gün ChatGPT’ye koyup ne kadar sürede koşmam gerektiğini sordu ve o süreyi geçersem bana daha fazla vereceğini söyledi. Söylediği süreye memnunum çünkü eğer iki saat 30 dakikadan kısa sürtürsem, miktarı ikiye katlar.”
Jones, yarışta karısı Nicole ve kızı Isla tarafından desteklenecek. Babasının da katılma ihtimali var; Jones, “kanepeden kalkıp bir şeyler yapımı görmekten memnun olduğumu” itiraf ediyor.
“Biraz heyecanlıyım ama çok heyecanlıyım,” dedi. “Organizasyondan yarış numarasını aldım ve işler gerçekleşmeye başladı. O numarayba baktım ve ‘Ne yaptım?’ dedim. Yarışta belki kimse nasıl yavaş koştuğumu göremesin diye kimliğimi gizleyebilirim, belki bir balaklava veya pırasa çiçeği şapkası takarım, böylece linç edilmemiş olurum! Ama etkinlikle ilgili iyi şeyler duydum ve insanların sizi nasıl desteklediğini. Galler halkının son birkaç kilometreyi tamamlamamda yardımcı olmasını umuyorum.”
Jones, koşu kariyerine devam etmek isteyebileceğini de söyledi. “Sanırım bundan sonra başka bir yerde ikinci bir yarı maratona çıkmak isteyeceğim,” dedi. “Ama Sahara Çölünü koşmak ve dünya maratonları gibi şeyleri düşünmeye başlamadan önce önce bunun nasıl gittiğine bakalım.”
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
