Bu playoff sezonu bize çözümlememiz gereken bir sürü şey bıraktı. Amerikan Ligi’nde utanç verici bir playoff tablosu vardı; Astros, eski görkeminin bir gölgesi gibi görünüyordu, Yankees yine bir cam tavana çarpıyordu, farklı renklerdeki Sox’un heyecan ve hayret karışık yüzleri vardı ve Guardians, aşırı başarıyı acı verici kılmada kimseye kafa tutmadığını bir kez daha kanıtladı. Ulusal Lig’de ise Babat Time’ın (Zaman Baba) sert pençelerinin giderek yaklaştığı Phillies’in umut ışıklarıyla inlemesi, iyi ama kusurlu Braves ve Cubs’un üstün rakipleri önünde ezilmesi, Padres’in momentumun gerçekten aktırmadığını bir kez daha göstermesi ve Dodgers’ın genç, hızlı ve belki de kaderi yazılmış bir takıma karşı şaşırtıcı şekilde ezilmesi yer aldı.
Mantiken, dikkat çoğunlukla son iki takıma yönecek; hatten Milwaukee’nin Tampa Bay’dan basitçe daha iyi olduğunu hızlıca belirlediğimiz—belki de doğruladığımız—bir anda bile. 2026 World Series kısa sürdü; beş maçta ikna edici bir anlatı kurgulamak imkânsız değil, ama bunu yapacaksanız tüm hikâye öğelerini doğru sırayla yakalamanız gerekiyor. Bu yılın playoff finali bunu yapamadı. Kuramsal olarak tüm malzemeler vardı: ilk şampiyonluklarını hedefleyen iki kulüp, hız ve sayı önlemeye heavily kurulu takımlar, iki tarafta da yıldız gücü ve bu iki son derece iyi yönetilen kulüple birbirine bağlayan felsefi ipler. (İlginç bir şekilde, bazıları bunun anti-analiz World Series’i olması gerektiğine kendilerini ikna ettiler. Yorum yok.)
Elbette World Series’in kendisinin dinamikleri, tükene tükene incelenebilir; aynı zamanda halkın bir kelime olarak “analiz” ile kurduğu tuhaf ilişkinin—bazıları için ne anlama geldiğine versus gerçekten ne anlama geldiğine, veriye dayalı süreçlerin ruhu vb.—de. Ve belki bir noktada bunu yapabilirim. Ancak şu an için, fırından yeni çıkmış bazı sert verilere bakmak istiyorum.
2026 yılında oyuncular eskisinden daha sert top atıyor. Şaşırtıcı, biliyorum. Ancak 2008’den beri kesin olarak ölçülmüş ve ayarlanmış verilere sahip olduğumuz için bunu her zaman belirtmek iyi, çünkü oyuncuların şimdi ne kadar sert top attığına inanmak neredeyse zor.
Lig genelindeki hız artışı, basit ve düzgün bir ilerlemeden daha ilginç. Hızın 2010’ların erken ve orta dönemlerinde yavaş ama düzenli şekilde yukarı hareket etmesinin, o yılların giderek düşük skorlu doğasında küçük bir rol oynadığı açık; bunun bir kısmı daha derin bullpenlerin yaygınlaşmasından, bir kısmı daha fazla veriden ve bir kısmı da bir jenerasyondan fazla bir süre boyunca genişleme ya da benzeri bir şeyle seyreltilmemiş bir ligin yetenek havuzunun etkilerinden kaynaklandı. Geçtiğimiz onyılın ikinci yarısındaki oldukça uzun bir durgunluk döneminin varlığını da eklemekten kendimi alamıyorum; bu dönem, başlangıç oyuncularının kullanımının keskin şekilde düşmesi ve şarjlı top döneminin yükselişiyle temelde örtüşüyor. Doğrudan bir korelasyon var mı? Muhtemelen hayır. 2009 ile 2019 arasında top atmada büyük değişiklikler oldu, ancak modern verinin getirebileceği olanakların yüzeyine bile dokunuyorduk.
Sık sık top atmanın, kendinden önceki 30 yıla göre son altı veya yedi yılda daha fazla değiştiği söyleniyor. Bu, takımların spin ve onunla ilişkili fiziği anlama biçiminden, ortadaki her top kombinasyonunun durdurulamaz optimizasyonuna kadar birçok biçimde görülebilir. Modern top atma keşfi ve gelişiminin hızla ve bazen sersemletici roket uçuşunun en iyi kanıtlarından bazılarından daha iyi bir arena yok; lig genelinde hız, bir süre boyunca yaklaşık 93 mph civarında durgunlaştıktan sonra, kısaltılan 2020 sezonundan doğrudan sonra devasa bir sıçrama yaşadı.
Belki de en ilginç ya da bakış açınıza göre rahatsız edici olan, bu eğilimin yakında yönünü değiştireceğine dair hiçbir işaret olmaması: Son iki sezonda top hızı aslında daha da hızlı bir biçimde artıyor. (2026’da büyük liglerde ortalamaya sahip sağlaklı bir dördüncü döne hızlı top 95,3 mil/saat.) İkincil vuruşlar da hızlanıyor; slider’lar 88 mil/saat’in hemen altında ortalamaya ulaşırken, kırık toplar (curveball) uzun zamandır bir zamanlar büyülü sayılan 80 mil/saat engelini geçti ve 81 mil/saat’e yaklaşıyor.
Bunların hepsini muhtemelen zaten biliyorsunuzdur. Günümüzde radar silahlarına (ki günümüzde onları artık kullanmıyorlar, ilginç bir şekilde) sürekli bir inkâr durumunda olmayan herkesin bir maç izleyen, oyuncuların hem tamamen benzersiz hem de günümüz sporunun en parlak çift keskinli kılıcı bir güce sahipmiş gibi çaba sarf ettiğini görebilir. Asıl odaklanmak istediğim şey buydu:
Bu makalenin tam erişimi Premium Baseball Prospectus abonelerine aittir.
Super-Premium – $99.95 / yılPremium – $74.95 / yılPremium Aylık – $19.95 / ayBasic – Ücretsiz
Zaten abonesiniz mi? Giriş yapın
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
